The history of Apollonius: according to the Latin original

221쪽

255 νὰ - -- - msi τα καὶ πάλιν - - ωος. διατὶ τινὲς ευρίσκουνται - λέγουν αλλα, me καὶ - τάνουν εἰς ων καὶ σφαλουσι μεγάλα, πῶς αποθαίνουν τουτοι - καὶ κεῖνοι - γλυτονουνῆμεῖς, καλοὶ ριστιανοὶ κακοὶ δὲ τους σκοτόνουν.260 σαν - - τὰ πρόβατα, ὁ θεος τινα παιδευροι, καὶ λύκος πρόβατον ἄν ε που τίνα Γνὰθ γυρ aer; ηξευρει' ἀντιφωνητης μουτα - - κρων, ωσὰν τ αλλο θανατικον, καὶ νωμηδὲ μακρύνη.

26 καὶ δα, σὲ τοὐτο τ κακ τινὰς οὐδεν - πείθει. Pingum καὶ δένεν ἡ κακη - , αυτος ὁ τὼ μαρόλος, - γίνετο καταχανὰς κι ἀπέκει κώπην ὁλος, μηπως - παύση το -- σχολάση καὶ ὐδρύμη καὶ το πικροχανατμον ὴ φθορὰ καὶ φλοίμη.270 το πῶς ευρεθη το -- χρησι νε νωτο πουμε, - τὸ ακούσουν οι πολλοὶ κατὰ πῶς εμποροῖμεν. - - βι το φερε οπούρραξε , τον λάκκον,εκεῖ ,ασι τοὐπιροντα κρυμμενον 'ς - σάκκον. Mi τι--ρό ς ετ νεν αw- νὰ τους πουλή , 276- ὁ πιρος επιπηδησε, τρέχει - τον φιληρο καὶ - τους εἶδεν - ως πως ησαν κεντημένοι, γε τοι το θανατικον καὶ λοιμανα καιωμένοι, τι θάλεν ὁ κακότυχος - πων την - βίνα, -- βρωμισμένα του τὰ ρου in εκεῖνα, 280 διὰ Οὐ- καὶ LXάροντος - νει πρωτονἈκεῖνον,κ ἐξάλειψέν τον ὁ θεος τον τυχον, τον φίνον ἔπειτα milis σπιτιν του κι λην την φαμελῶν του, κι ὁ θάνατος εχείρησεν ἀπο την γειτονῶν του, καλην πατάλων ἔδωκεν ὁ ἀρος ' την μεριάν του. 286 χαρά τονἈποὐ γλύ σε εἶδε την λευθεριάν του. πληθαίνει τόσα το -- 'ς τὴν γειτονιὰν ἐκείνην, ἐκεῖ καὶ Xάρος κάμνει ἀρχην - αῖματα ἁ χύνη γίνεται τοσον μακε λὰν καὶ πίπτουσιν σὰν ψόφια

222쪽

paei tho

ἐκεῖ δὲ ἐβω σασιν ἰατρειαῖς η ἰατροσοφια. τότε αὐθέντης ρισεν ὁ μεγαις ναρδινάλης 290

νὰ κτίσουν κῶνα τὰ στενὰ με συντομιας μεγάλης, τους κεντημένους παλιν δὲ εω - τους ξορίζουν,εκεῖ καὶ μονα- ια δῶ νὰ τους ἀποκλείσουν, ταῖς φαμηλιαῖς τ' ἀνδρόλυνα εὐησαν κεντημένοι,-- ἐν καννὰ προσεύχουνται την λοχαριτωμένη - I95-ώ - κάμαν κ' οἱ πτωχ' καὶ κλαῖ αν και φωνάων κυρά μου, σωσε τον λαον, βούθησε' ελαλάζαν κραυγάζουν καὶ προς τοὐλον δέρνουνται καὶ - ωιν,

τρέχοντα καὶ τὰ δάκρυα των, ποσως -κ εσι υσιν '

Ἀριστέ μου, παῖσαι την προν τούτην σου την δικαίαν, 300 καὶ πομισέ την εξήμων, ρῖψλτην εις μεραίαν.Vκαὶ - θ - κι οὐδεν περνα ὁ κύριος την προν του,κ ὁ -ος καθημερινον κάμνει την ὁρεξίν του, κάμνει τεράστια φρικτὰ, τίς - τὰ λογαρι ν, καὶ του θανάτου τὰ κακὰ καὶ τίς - τὰ ξανιά u 305 πολλη ζωη του αυθέντη μας της Pόδου το κεφαλι,

φρα Πέρου τε δὲ ἀββουσω καὶ μέγα γαρδινάλιν,

ἀπολρισε καὶ γίνουνταν προσευχαις καὶ νηστείαις, δέησε καὶ σνκράτειαις - φδίαις λιτανείαις.

ἀκόμι ἐδιαλαλησεν, ὁ καμεῖ ν ἀφίσn 310 γυναῖκάν τε κρατηχθικην - μηδὲν την ψηφη . καὶ τὰ ταυλιὰ καὶ τὰ χαρτιὰ καὶ ζάρια - τὰ καύσουν,

κ' εἰς ὁσα βλάπτουν τον ψυχην παιγνίδια - τὰ παύσουν. ἡ κρίση - στοχάζεται - δίκαιον του πασάν νὰ δέχεται τον ἄνθρωπον σὰν το παιδὶν η μάννα, 315 καὶ τέρμενον εις τρεις μῆνες - χη τελείαν κρίσιν, χωρὶς ξενιάσματα κι αὐτην της ἀδικια την χρησιν,νὰ διώξουν και τους πειρασμούς πιτροπων ἀβουκάτων,

- - τους δωσουσιν - φα φ υρὶν δε καὶ δουκατο. καὶ τ αλα τὰ ορδωιασε, καὶ τις - τὰ θυμῶται, 320 καὶ τὰ καλὰ τὰ μαμε, καὶ τίς - τὰ λωται;

τὰ εδωκεν εις τὰ πτωχὰ ψυχικὰ λεμο ναις, καὶἰλλαις χρειαῖς ταῖς χρειάζουνταν λημναις εκείναις,

223쪽

πο- πασχεν ὁ ἔνδοξος την ἀρρωστιῶν νὰ λάλη325 καὶ - πικροχανατικον - τ' amyων - - τάλι φυ λώματα, ξορίσματα ἔξω ἀπο την χώρα, νὰ μη - παύση φλοιμικὴ καὶ ἰατρευτὴ ἡ Φώρα, καὶ ' νια περισσὰ κανεὶς - μη κον Θν, καὶ μανοόρδους καὶ βλεφους περισσολ a ρ ε , 330 διατὶ του 'δωκασι, πολλοὶ φρονιμοι is ποικησθ, κυρίως ην κολλητικον - - νὰ κεν πιν. μὰ σὸν - νάεις ει νερὸν μέσα μὲ τὸ δακτυλι,νὰ μηδὲ συ μηδὲ κανεὶς δυνηθη νὰ ἀηγγείλη τί λέγουσι τὰ γράμματα - εις νερὸν γραμμένα, 335 διατὶ δὸν φαίνουνται ποσως εις τά χες χαρα μένα. καὶ του φρονίμου χάρασσε, καὶ κεῖνος ἀπρομ σε, καὶ του θεοὶ δὲ ποσως χίλια δίκαιος - σαι ἄπιτον προφητην τον αβὶδ οποῖ πολλὰ γαπηθημὲ - θὰν τον δυνατον, ἀλλ' οὐδεν ἐφοβηθη,

δέ - πίασε κι εμέτρησε τον λαον του κυρίου, καὶ ποτισεν τον ὁ θεος θάνατον ποτηρίου ει τρεῖς παι τον ἔκοψεν ὁ ωγελος ἀνθρώπους x άεες μόντα τέσσαρες κ ἀκέρω τους τόπους. τότε οδύνεται Λαβὶδ ρο α βασιλικάτα,315 ρίπτει το στεμμ ἐκ της κεφαλῆς καὶ πιάνει θεοὐ στράτα, τρυπλενα σάκκον τρίχινον, περνα τὴν κεφαλήν του, καὶ πάσσει πάνω χώματα καὶ κλαίωντην ψυχήν του εμένα, κύριε, σκότωσε, καὶ οὐχὶ τον λαον σου δ' -- το -- κι ἀλλοὐ ρίπτεις θυμον σου.''350 Ῥαθμα, οὐ γίνετο καὶ τίς - μη θαυμάση,εις τρεῖς ἡμέραις κι ραις τρεῖς το κακο - περάσιν; εδιάβη - θανατικον, παυσε καὶ φλοί .κ ημεῖς διχρονησαμεν τι τομο πῶς eγων; καὶ μετὰ ταλα τίς οἴδε του πασανος το τέ ς,

35 au μον μὲ τὰ κλαίματα η πάλιν μὰ το γελως. καὶ τότε θω - λυπηθη καὶ στρέφη τὴν ρπην του, δωτι,κουνβράρησεν ὁ καθεὶς την φυχην του,

224쪽

Oost la

καὶ κοπησαν τὰ κρίματα και η παρανομίαις, καὶ φήκωσιν οι ριστιανοὶ ἀτυχιαῖς ἀσωτίαις κι- εὶδ την ἐπιστροφὴν κ' δετον καθάρια μέτα, 360θεος ὁ παντοδυναμος και γνώρισε, πρεφέτα, ειπεν δ ἔλθη σήμερον φελεημοσύνη, καὶ το σπαθὶν του Xάροντος - 'ra σταματοσύνη, και ν ἀνοιχθῆ ο ουρανις την λευθερῶν - βρέξη,κ φορισία των πολλων ἀπο ου νυν a τρέξηV 365 καὶ δὸν ἐβράευνε πολλὰ Ουδ ηρ σε - τροπιμα, καὶ δέει τον Ιούνων μαν ἔνι το καμα,

ὁ νοητὸς αυγερινὸς τὸ ἔφερε, - ζήσω, αυτὸς ὁ μώνας πρόδρομος MV- τὸ μαρτυρησω, δωτι τὸ θανατικὸν ἀμην αυτολήμψαν 370ωχιζεν, ἐσταμάτιζεν με του λοὐ τὴν χέραν,

'Ιουνίου εἰκοσιτέσσαρες, ἡ του προδρόμου φωτα, επαυε και ὁ πολεμος του Xάρου η - κωτα. ἐξίνατολῆς ἀνέτειλεν αἰπερινὸν αστέρα,

καὶ ὁ χειμωνα εφυγεν κ εν ῆ πρίμα βψα, 375 καὶ ἐδιαβῆκαν τὰ πικρὰ φορο υνα καὶ et ζάλαις,

κύματα, ποντο πνί ματα, πνευμα σιαῖς μ' αις.

χαραῖς που δεν ἐπνίγηκεν -την πικρην πην βίαν καὶ ἔσωσε καὶ γλύτωσε θανάτου την σκλαβίαν, κι οὐδὲν την, νεμάτισε του Xάρου την αμύραν. 80- και ἄλλοι με ἐμεν δὲν δραν τίτοιαν μοῖραν, εὐχαριστοῖμεν τὸν ριστὸν καὶ την κυρὰν του κοσμου. αλήθεια, εὐτης θλίψης μου εγτάλαυσε τὸ φως μου. καὶ π μου, τίς νὰ δύνηται, χηρείαις - δουλεύγη

δι' αὐτο καὶ λέγεται χηρειῶς διατὶ ἡ χαρά της φεύγει 385 καὶ τάχα νὰ βρεθῆ κανεις 'μπιστὰ νὰ την δουλε

και τὴν σωματικην πυρὰν Κτην επαραβλέψη; κρίνω κάλλιον εν ανθρωπος οποὐ πολλὰ πομένει, καὶ καίεται ἀφτην χηρειαν καὶ μοναχός του μένει, απλυτος και ἀνάλουστος, κακὰ κυβερνημένος 390 καὶ στερεμένος των πολλων και νά ν καὶ πικραμένος,

225쪽

καὶ στέκει ἀπ ἔξω καὶ διψε, καὶ πού καὶ πολλλεύροι,

καὶ α λην ουκ ἐσμίπεται, ουδὲ πανδρῶν γρορωνει, παρολκαὶ λευθερωθηκεν ἀπο την δουλοσύνη, misso vho39 και πάλιν δευτεροταμιας πεύγει - βοσυνη. vives in tho

οιατι θωρῶ τον--ον - πρ α βασίλερ', ' α' κι αὐτος - 'πίσω βιάζεται, βουλεται - τὸν στρέφη. id: 400 τὰ νεωτικὰ σκιρτηματα καὶ ταῖς ἀτακτοσύναις, Σα

του κόσμου' ἀπιελήματα, ταῖς μυ στακτοσυναις, ασχημον - , πίστευσον, ὁ γέρος δι ρερον,

κόσμου φροντίδω κι - - πρέπει του δι ξω--y. δύο ζυγοδ ευρίσκομε ' του νέου το τραχηλι, 405 γυναίκα - ὁ εἷς ζυγος, αλ λγέλου φίλοι. θέλεις γυ ἐκαν, παρα θέλεις, κα- ρέψου. βλεπε -- ορ-- καὶ τους δυο ς την κρίσιν - ρορ υν. ιπὸν ἁν' ἔμμεν ὁ θῶς -τον ζυγον τον επι, πιάσε τον αλλον τον ζοον καὶ πέρνα τιμημένα. 410 ει δὲ καὶ συ ευρίσκεσαι in δευτεροπα σνς,-νω σε ' την πίστι μου, πολλὰ, ἀγανακτήσει. ὁ γέρος ἁ προσέχητα την δευτερογαμίαν δίκων - εν του λωοὐ νὰ κάτυ εἰς μῶν γωνίαν, καὶ λαών - νὰ δέρνηται 'ς τὰ προημαρτημένα 41 τά πραξεν εἰς τὰ νεωτικὰ, εἰς τά χε καμωμένα, νὰ βάλη τὸ κεφάλιν του ἀπέσω εἰς μίαν τρύπαν,

καὶ δύο πέτραις ν παιρνε, τὰ δυδ στηθη νὰ κτυπα, μη ναύρη το συμπάθων του ' τα κρίματα τὰ ποῖκεν, καὶ ταῶ. λιαῖς καὶ ταῖς μαριαῖς παντάπασι ν ἀφηκεν. 420 ἀμμνωρεις τον, τον λωλον καὶ κρίμαν Wa λο κρίμα, βάλλει -- 'πάνω του εις - κεφάλιν κλῶμα. τὰ δόντι του - αι - μάτια του θωλάνα, καὶ σπρίσασιν τὰ γένεια του ἡ κόραις του κυρτάνα η ηλικιά του στρά σε καὶ περπατεῖ περβάντα 42 πεντηντα 'ροντα - πονων, καὶ λέγει κι ενε τριάντα.

226쪽

τί θέλει ὁ κακότυχος την δευτερ αμίαν καὶ πῶς δὲ, τον ἐδάμων ἡ γυναῖκα ἡ μία ς καὶ τί λε- γυναι- μι- στεφάνι' ἔξη καὶ πλεα ἔβα ν η βιλάναινα, ἡ κόφισσα ἡ γραῶ

καὶ -οὐ πέση εἰς αὐτο ἄν ουδὲ μετα--ση, 430ομέω ναὶ J καὶ - - ναι, ἀλλου το θελε νει-m. ομως καλόν - βουλευσε διὰ τέτοιαν αδουλεία ' ἀνηρ γὰρ ἀσυμβούλευτος πίπτει εἰς τιμωρίαν. ἄν επη Θαψιν - , πιστον, λίνη 'νεχ φάλια. - θλκουταλαις δυνατῶς παρὰ ταῶ πρώτως καλια 435ει δ' ἔλθη τίποτ' -ορμη ἀπο αἰτιας μγάλης, τότε νὰ μεμφη πάραυτα της λωλῆς του κεφάλης.ὰν δὲ κάλλου δυο σίgem, να γένουν τὰ δυο αν, - χάση καὶ τοὐς κόπους του E- τα 'χει εξοδιασμένα. κάλλιον νὰ μνεῖχεν μογηθην, - - εἶχαν βάλειν κλῶμα, 410 τὰ κούρταλα - λείπασιν καὶ πασα αλλον κρίμα. ει δὲ καὶ νά ρουν καὶ παιδῶν καὶ νά χουν καὶ προγόνια, ποτὲ - μηδεν ἔλθουσιν - εχουσιν ομόνοιαν,κ ἀνίσως κι ἀπο την πτωχῶν τὰ οὐχ των μοιρίζουν, ἡ ταῶς πορταις των μιστιανων τὰ παιδιά των γυρίζουν. 445 Ἀνάθεμά σε, λογισμε που μ ποσε καὶ 'μπηκα, πονῆλθα καὶ χαμήλωσα, καὶ τί ρίμως ἐποῖκα εἶπες καὶ ἐξηγηθηκες καὶ ρογραφες καμποσαεἰς το πικροχανατικον που' θλιφε τὰ τόσα, καὶ τώρα τὴν απαυσιν του σαρμυνιου - ποίσης, 450- συ την στράταν, κε καὶ α ηὐθες - κτίσης, καὶ τότε πάλι ὁ λογισμος -ου τί με ποκρίθην Mγον - την ἀλήθειαν, ὁπου μὲ νοστιμήθην ' καλον σαρμούνιν ρχισε καὶ - χες το μεμυση, περον τι- κές - μέμφουν σε θέλουν iam. 455 τί τό θελες καὶ ηρχισε καὶ ποῖκες καὶ θεμελιον καὶ τώρα εξαφῆκέ το καὶ θέλουν τό χει γελοιον.

227쪽

κτίσε εἰς το θεμέλιον σου πυκνους καὶ περμαχιόνια, να φυλαχθῆς -το -- ἀφτην βροχην καὶ χιόνια, 460 - - θων, αλλοι πολλοὶ ἀμην διασκαλιάν σου, να πάρουν γνωσιν ἀπο σὲ κι ἀπο την ὁμίλιάν σου, ω λης- ἀμην κολασιν πολλὰς ψυχας ανθρώπων. κι αρχισε - το λοιπον κι παρε μοιον κλων εὐπα καὶ ἀποκρίθηκα τον λλπισμόν μου εἰς μίον 465 τι ' θωρω- ἀππασα καὶ δὸν προ- παρδώ, και χάσα τὸ ἡγεμονικον το εἶχα ς την νειοτην, καὶ τώρα γίνην κουτύοπας - τον λων-ειότην.'' αλλὰ καὶ πάλιν στρέφεται ὁ γισμος κ ἀρχεύγει ἐταν κνευσχνανθρωπος, no ἀφορμαῖς γυρεύγει. 470 γυρομεν, καὶ μάστορας εἰσαι διὰ να ριμάρης, ξεύρεις τὰ πάντα - μετρας, να γίνεσ ἀφορμάρης. λοιπον ξάφες τὴν Οὐηριῶν καὶ πιάσε - κονδύλι, παπάνα δῶσε ερμηνε. Ἀσὰν μηνὶ ' το δείλα, το πως - ποί λανθρωπος - ζη Ῥηνεμενα, 475 καὶ την επίλοιπον ζωνη - διαβῆ γαπημα λοιπον ἀποτινάχθηκα, ερριψα την ἀμελεια,

και κάμνω τώρα πάλι ἀρχην, λέγω ' σταυρε, βοηθει, και - κυρά μου βούθεις μου, δ, πνι νω, τα βύθη.480- αρχίζω διὰ τον ανθρωπον κατὰ πως - γράφω, το πως αὐτος - πορευμ πριχου 'ς τον τάφον. Ἀπικτη φίλον τον κριτην που κάλται ' τὰ -η,κι ὰς τολύμνη -- φνας καθημερα, μη λεώνη, α γένη ολος του θεολμὸ την ταπεινοσύνην,485- ξάπαντα -- καλα να χη καὶ ' μοσύνην,

νηστείαν και εγκράτειαν κεὐ την - μοσυνην

ταλα φωσαν την καλην μνίαν την Μαρτίνη. ἁν παρθενίαν θορῆ καὶ θελ Ἀντην κτηση, λάδιν ας εχ μετ' αυτην, ὁ λύχνος Ἀσβύση.19 εἰ δ' ἴσως καὶ ου δυναται, λεγω - παρθενεύγν, πορνειῶς μοιχειαῖς, παρανομαῖς τιόση μηδεν πεύγη

228쪽

μία γνα α -- τον - - στεφανωμένος, κιχμον θων κι -- Ἀγιους τέλεια ευλογημένος. κι αμα τὰ ρίζει εκκλησια, νὰ τὰ Ορῆ - βλέπη, νὰ πολεμα τούς ορισμούς - κάμπ 'ς οσα πρέπει. 495κ' εἰς τον πρεπουμενον καιρονἰς λείφη ἀπο την μῖξιν, ς γυναικος την σωσιν καὶ σπέρματος την ρῖξιν. το σάββατον ξημέρωμα καὶ κυριακὴν κόμη, δεσποτικαῖς ταῶ εορταῖς, τῶ ποιαῖς ρίζουν οἱ νόμοι, καὶ των λων---των μαρτύρων, σων ἄν θελα , 500σαρακοσταῖς τρεῖς τέσσαρες, - ο νωος ἀγγέλλει. μακάριος που 'μπορεῖ τον μηνα μια φορα, καλον ενι 'ς τὸν ανθρωπον - ξεων καὶ την ωρα. κ' εἰς τε ιανὰν ἐρώτησιν εἷς σοφος ἀπεκρίθη νέος ἄν ἔνι ανθρωπος, που καὶ που ευ γηθη. 605τους γέροντας ουδὲ ποσως διατὶ πολλὰ τους βλάπτει, - ἡ νηστεὼ, το ροανον και το κεριν σὰν απτει. κι α λος αλλον ηρώτησεν φιλοσοφ ησαν, οἱ δύο)το πότε πη Ἀμμιξις, κι ἀπεκρίθην εἰς μίον, ποταν τις ασθενέστερος δις πέση με γυναικα, Io φλάκκος - γένη παντόλως, - χάση ἐννεὰ ' πο δέκα.' γραμμένα ταυτὶ βρέθησαν εἰς βίβλους των - νων, Ἀριστοτέλους, Πλάτωνος των δυο σοφων,κείνων. εἶδα κεῖ καὶ βλαπτικὰ α λα τρία γραμμενα η εμμιξις της γυνανικος, τὰ λουτρὰ τὰ καμένα, 15

τρίτον ἡ μέθη του ζωρολὴ συχνως καί ἐκάστη

χάνει καὶ ἀπολλει τον εις κρύον- ις την βράστην. καὶ oetmines βρίσκεται --ὰ δούλειαῖς τέτοιως συχνιάζει,τον ψόφον του ἐπεθυμεῖ, τον θάνατον του κράζει. καὶ κάπου στόρια κοσμικην ἡκουσα καὶ ομοιάζει 620εις τετοιανὰν ὐπόληψιν, καὶἰκοὐδὲν μητριάζει. ηὐρεν η κάτα το ρινὶν όetros τον ἀλειμμένονολον μντο ἀγωνιον, - - γεπινγιωμένον καὶ στάθην μὲ την γλωσσάν της καί γλυφε την λυπότην, ἀμμ εξοδάρτην καί τρεχε - αῖμα, καὶ διότι 526τ αυα νε πολλὰ γλυκυ, ἐρρούφα, καταπίνει.

229쪽

γλυκυν εἰς ωρα φαίνσαι Ἀμμη, - δε ἐκείνη. ἔτει καὶ εἰς τον ανθρωπον που βρί-σαι σὲ τουτο, διατί γηρ παράκαιρα καί 'δε κακον ποῖ τον, 53 -την σπατάλην γίνετα και ξάπτει μοιον πυρε, μέρα νύκτα - βρωκσαι 'ς το πεσε καὶ το γύρε. Ἀν ἴσως καὶ - βούλεσαι, ἄνθρωπε, νὰ ποικησM Κάτωνα τον φιλοσοφον, καὶ τα σὲ πῆ νὰ ποίσης κο - μῶν καὶ λαιμαργῶν λεγει σου διῶ σ33ς,635- ὀμνει σου, και - το ad καιρον πολυν - p. 'πείνα - λέγει Κάτωνα , χσον δυνακται, πείνα,

πῖνε κρωτὶ συγκεραστον ἀπο που σὰν μυρος εγω την πεῖναν ηυρά την ἰατρεία πολλὰ, ἄλην μνείαν δίδει 'ς το κορμὶν κ εἰς την φυχίτω πάλιν. sed μη μου πῆς και di πολλὰ ὁ σπάταλος καὶ χαυτης Og χάνεται, λυε κῶ οφ εκ της αἰτίας ταύτης η γυλα καὶ το πόρνευμα, τὸ ἔνα συρνει τ' αλλο, ωσὰν ἡ ρίζα το κλαδὶν, σιηνουρον δίχως ἄλλο.εἰπε μου, ποῖος δυνεται - σβυ ενα καμίνινὰ in λάδι ἀντὶ νερον εις την εστιὰν εὐίνην ἰ550 καμίν 'ν το πορνευμα, καὶ λώEιν η σπατεμ,

θεον γὰρ χει την κοιλιὰν κ' ει αλλον δεν πιστεμνει

230쪽

4 τετρα παράσκευον ἡ νήστεια, τὰ καὶ ρια, δέν θέλει ὁ κοιλωδομο νὰ μίνη χωρὶς Φάρια,

και - τει 'ς τον ἀφορισμον των πίων πατερων. πολλοί τινες μὲ εἴπασι, τέτοιον μήτ' αναφέρω - 565 γαστρίμαργοι καὶ λαίμαργοι, πολλοί 'ν τμοια πράξης, καὶ παραβάται γίνονται του νόμου καὶ της τάξης. κ ἄν εχη κάτις καὶ πομμὶν βαρυν εἰς το πλευρόν του, δν αμα τὰ γλυκωσματα γλυκαίνει τον λαιμον του πίνει μαριῶς, πινειρπουκρὰς, πο τρωκαὶπαστέλλια, 570ἀργει καὶ παίζει, τριτ α με χάχανα καὶ γελοια καὶ παίρνει τον η ρεξις καὶ λησμονα τὰ ωι εἰς ταῶ γνα - τέρπσαι, χαίρεται 'ς τὰ μεθύσια. δέν -- να-ν ἀπο ταλον, καὶ θελε - φιλη . γαργουνοσπαθοκόνταρον καὶ σοί a armet ση, 575νὰ καμαρών 'ς τ αρματα, σπιτω εἰς ωλεμυς, φαρία καὶ Amrάρια, δι δμοκουν τους ανέμους, νὰ πολεμίζουν δυνατὰ καὶ νὰ παντοὐν τον σκύλον, τον Ἀ-κον τον καταχανὰν της νομιας τον φίλον.

ει πολλούς ποῖ χαίρουνται ειδίταις , ἄρματά τους. 580 καὶ πρωτον οἱ αὐθένταις μας καὶ θως - νε μετά τους)πολλοὶ φορουν μετα τὰ βελούδα, ζαμηλότι

εσνυῶς κατέστησε ταῖς ἀτυχιαῖς σούταις, διαφεῖσαι αντικείμενος, μισας καὶ την εἰρήνην,

ἀνθρωποκτόνος φθονερος, δέν μεις μεροσύνην,