Libanii Opera;

271쪽

φοραῖς πληττύμενος. 50. υμεῖς δε, Δ προς ιός, νεωνεκφερομενων και πατέρων ἀκολουθουντων συνεκφέρον- τες οὐ θρηνεῖτε, καὶ ucsτα ουδεμιῆς ἀναγκαζοώσης συγγενείας. τοὐς ἐπιτιμοντας ουν εἰκότως ν 'a οιτε Ἀκαὶ μὴν ἐν εὐεργέταις οἱ ταοτα εἰσενηνύχατε γονεοσινὴρίθμησθε 51. εἰ δ' ουδὲν δεινον τιν ου προσηκοντα ἀποθανόντα δακρύειν, πῖς δεινον του ζοντας ἐν δέ- ναις, , πολ0 του θανάτου πικρότερον. εἰ Q αξιον ἀθυμειν κακος φερομένης χόλεως. διὰ ὰὐ μὰν καὶ οεθνους εἰ δε λώς, δια τί μὴ κα πλειόνων. 52 - ἐμοὶ μεν του συναχθομένους, χι καὶ πλεῖστον ἀπε- χοιεν τον περ λύγους, φιλο τους δ' ἐν ἐτέροις ζοντας ε μὴ τον αυτον ἀξιοίην, ου αδικησω; οὐκ ἐσμεν Κύπριοι οὐδέ, συν Ἀδραστεια δε εἰρήσεται, τω σεισμω 15 κατενεχθεῖσαν ἐπείδομεν τὴν πόλιν, ἀλλ ομως οἰμωγαὶ καὶ ὀδυρμοί, καὶ ω πόλεις, που ποτε ἄρ' R189εστέ. πολλον ὴν ἀκούειν λεγύντων. και οὐδεὶς ἐπ πληξεν, εἰ τοσαέτη της νήσου διειργομενοι τη θαλάσσημετεχειν της συμφορὰς ἐνομίζομεν. 53. τί ουν αὐτοῖς so

272쪽

περιεργια βουλεται; ου εἰμὶ με των δυνάμεωνηγεμον ουδε ἐκοινώνησα των ν Θράκη παρατάξεων ουτ δε στρατηγος ουτ δε στρατιώτης, λr' οὐδ αναπο δένδρου ποθεν ψηλου την θέαν ηνεγκα αν της 5 μεγάλης κείνης μάχης, ἀλλ' ὁμως κοώσας της συμ- βολης τ πέρας το τε μέτωπον ἔπληξα κα των τριχωνετιλα καὶ τὰς αἰτίας προς ἐμαυτον ἐξήτασα των κακον, ων της στεραίας και προς ἄλλους μνήσθην. μάρτανον οὐ τούτοις και τις ὁ τοOτο φήσων 10 54. Ου βουλεύω μέν, ἀλλ' ἀφεῖμαι ταῖς περὶ τους λόγους φροντίσιν, ἄχθεσθαι δε ξεστί μοι και η των

βουλευόντων πενία και τω των τοῖς ἄρχουσιν υπηρετούντων πλούτρ' ων ενιοι πέρυσι κρέα πωλοοντες, οἱ

δε ἄρτους, οἱ δε λάχανα ταῖς κεινων οὐσίαις μεγάλοι 15 γεγένηνται περὶ τιμης ουδεν διενεχθέντες τοσουτος R 190 αὐτοῖς στιν ὁ χρυσός. 55. οἱ δε και τω μεγέθει των οἰκιον λυποO νι τους γείτονας ου εοντες της μέ- ρας ἀπολαύειν καθαρος εἶτ' ἐκεῖνοι μεν οὐδὲν δικεῖν σοι δοκοOσι τη μεταβολη και ταῖς των πραγμά- so των διορυχαῖς, ει δέ τις ἐπὶ τούτοις ου δύναται σιω

273쪽

μεν, εἴ σοί τις των συγγενον ἴσος γένοιτο κατὰ πλοf- τον ἀποπνίγη, H το πρῆγμα ου ἀνεκτον και ηδα τ

ποιουσαν ἐπαινεῖν ξίους, υτ πολλs περὶ τοὐς ἀνθρώπους ἀδικία κεχρημένην καθ' Hάτερον, καθελοsσαν Ἀμεν ους ευ ποιεῖν χρην, χουσαν δὲ 4α παρ' αὐτης τοῖς καθάρμασιν 57. καὶ τον των ηνιόχων πλοο- τον ἐπαινεῖν με προσήκει καὶ ος ἐστιν Ἀτέροις τισὶν ἐπί τινι γέλωτι και το πρόχειρον εἶναι ζώνης τυχεῖν και το τοὐς νεανίσκους ἀναισχυντεῖν, και το οὐ πα- 10 τέρας ταυτα δροντας ἀνέχεσθαι, καὶ τ της μεν μέρας τω πλέον καθεύδειν τη. δε νυκτις εν τω μέλλειν λοοσθαι δαπανῆwi εν ω δε μέλλουσιν, O τι και που δροσιν, ου λέγω.

58 πέτταρες ησαν ὁπογραφεῖ. ἐκείνω, περὶ ου 15 λέγων τι καλιν οἶδα λυπων, καὶ τὰς ἀγγελίας οἱ Lροντες επτακαίδεκα, καὶ ὁ τούτοις ἐφεστηκως αθλονειχε πολλον τον τὴν περὶ τι χαλκον ἀρχήν, οἱ δ' αλλοι τὰς πόλεις ἐποίουν λαμπράς. τὶ δὲ νυν, 191oi μέν εἰσιν l κοσι καὶ πεντακοσιοι, οἱ χε τον μυ- 20ρίων πλείους, ω δε μέλει τούτων, ὁπότ' αὐτω δόξειεν,

274쪽

258 LIBANU ORATIONES υπαρχος ἀνεφάνη 59. τούτοις κεντουμαι τὴν ψυχήν, περὶ τούτων ου δύναμαι μὴ τα δικαια λέγειν καιεχω γε του ἀποδεχομένους, σπερ υμεῖς αλλήλους εν τοῖς καλοῖς συμποσωις εν οἱ πολλὴ μεν ἡ χιών, πολλὴ δε υβρις, αἰσχρα δε αμιλλαι πονηρα δε νῖκαι, μνοῖν τα δε ἀντὶ των θεῖν οἱ των κακον των παρόντων

αἴτιοι.

60 in πολλάκις γάρ, φησί, 'Ofτω ποιευνβαρυς εἰ πολλάκις δε λέγειν α καλος εχει λέ- 10 γειν, πω λέγοντι Ῥέμψιν Ιαν ἐνεγκειν δίκαιοw καὶ πῖς; β γαρ Ῥυ λεκτέα, α μὴ χρην ὴ και πολλάκις, R 19 α προσῆκεν 61. 4ρας, ω τοι αυτοῖς κατὰ τὴν ὴμ ραν κάστην αλλήλους προσαγορεύομεν καὶ ου ἐσμεν βαρεις οὐδε λυποBμεν τοις ρήμασιν, ἀλλ' βδίους ποι 15 υμεν, ὁ δ' - προσειπδεν τίμασεν. in δε περὶ τὰς

τραπέζας μιν αδοντες νέοι καὶ ὐφ' ων τοις σμασι πίνετε, ου τοι αυτοῖς μιν παραπέμπουσι τὰς κύλικας και εἰσιν δίους αὐτου του πύματος; πος οὐν ἐκεῖνομεν Ῥυ βαρύ, 'OBτο χέν εὐ γὰρ Ἀκεῖνο τοῖς πότοις 20 πρέπει, καὶ το0το ταις συμφοραις. 62. οἶδα δε εγωγε

4 liit de tuend. san. p. 124 6 τους τον χριστιανισιμον εἰσαγαγοντας βρίζει C

275쪽

ων οὐδεὶς κατηγορησεν, πιτι μη προεπαυσαντο. ἀλλακαὶ καλος εδοξαν ησθὶησθα των κακον αυτ τω συνεκβεβιωκεναι 'si λυπη 63. στησον τὴν λυμην τὴν περὶ καστον και στήσεις μοι οὐ περὶ et της λύγους Ἀε δε κείνη χωρεῖ, τί μοι τὴν γλοτταν ἀποφράττεις; αυτ γαρ με κινεῖ τα πράγματα προς τα ρήματα ' συδ' ὁμοιον τι ποιεῖς, σπερ αν ει τις ατρος ου εχωνελκος ἰάσασθαι τον δυνώμενον ἐκέλευε Ῥη στένειν. 64. ἀπέδος την παλαιαν ἰσχυν τε και ραν ταῖς πύ- 1oλεοι, και της παλινωδίας κου' κατάστησον εἰς τὴν ἔμπροσθεν τάξιν του λύγους, και τύ αὐτους ἀπαίτει του καιρου την ευλογίαν. εἰ δε η νόσος βαδίζει καὶ

το κακον ἀεὶ μειζον γίγνεται καὶ μικρὰ τὰ προ- 193

τον προς τὶ νυν καὶ τιμιώτερα τὶ φαυλύτερα και 15ατιμότερα τὰ κρείττω, τί με την φθορὰν ἀναγκάζεις εγκωμιαζειν 65. Μάλιστα μεν ουν τὰ της οικουμε,ης ἁπάσης ἐμαυτο νενόμικα, βελτίω τε καὶ χείρω, καὶ γίγνομαι

δὲ ὁ φιλον την οἰκουμένην ου ἄξιος 66. εἰ δ' ουν

276쪽

καὶ κατακλείοι με τις εἰς την περ της ἐνεγκουσης πρόνοιαν, ἀτυχεῖν μοι δοκεῖ ταῖς μετοικίαις αυτ πολ- λων τινον, οῖ τὰς αὐτον καταλιστόντες στύλεις και

οἴκους, εἰ δη καὶ ἐκους, καὶ οὐδ' ὰν ὁναρ δεως ἰδών

R194 τες ὐπερ φυσαν, i ξένοι πολιτον κρατεῖν ο νται δεῖν, τρέμοντες, μὴ νομον θη βασιλευς εἶναι των παραδόξων πλουτων εὐθύνας. i. οἱ οὐκ ἐξαρκεῖ τα μέτερα ἔχειν, αλλὰ καν αἰτιάσηταί τις την Τυ- χην, θυμουνται, και βαρυς ὁ μεμψάμενος το γὰρ εἰς 10 το οὐ ' μὰς κειν παρρησίας, ντας οἰοίπερ στέ, πος ου πάνδεινον; 68. εἰ δε γεωργ0 ων ἀεὶ σπείρων ουδεν κομιζόμενος κατεβόων των τον τον το μεν λαβόντων,τ δε ου δεδωκότων, ὀχληρις αν ην τοι ταοτα καθ' εκαστον τος ἀκουουσιν και πος ἐνην μη θρηνεῖν ν15 αυχμοῖς καὶ πομβρίαις καὶ νοσήμασιν αλλοις καὶ τηπερὶ τὴν σπορὰν αυτην ζημία 69. ἀλλα μητρος μεντηκομένης μήκεσι νύσων δει κλάειν, πατρίδος δέ, i

277쪽

70. 'Eν μὲν OOτο τοσουτον πειθε λέγειν, τερον δε ουπι ελαττον ηλπιζον δράσειν τι τον λύγον καὶ ἰάσεσθαι καὶ ἐπανορθώσειν τερων πρις ετέρους 195 τιν φερώντων, ως εἰς τα τοῖς βασιλευσιν ἀφίκοιτο. 71. δεδυστυχη α δε μοι καὶ τοὐμ το μάτην με ταοτα

βασιλεOσιν οἱ τούτου μέτεστιν η των τηλικουτων, καιτα συμφέροντα περβάντες ἀφ' ων χαριοονται λέγουσι. 72. καὶ τί δεῖ τοῖς αλλοις ἐπιτιμῆν' οὐδ' αὐτον ἐκίνησα τον παρχον εἰς φροντίδα των βουλον εἰπών, 10s τίνα ου αν ἐπεσπάσατο iis τι το γένος οὐτο ἐκ λείψει παίδων βουλευταῖς ου ἐσομένων, γάμων αὐτοῖς ου γιγνομένων το βουλεύειν κακον εἶναι δοκοοντος εσχάτου. 73. ὁ δ' ἐλέγχειν μὲν ου εiχέ μοι ba λύ- γον, εἰπών δὲ κακος τρεις et τέτταρας τον πολιτευO 15μένων ἡ ὀργὴ μεγάλη πῆν ο προσηκεν φετο πεπλη ρωκέναι καὶ τω τρυφὰν πάλιν αὐτον ἐδωκε.74. ι υν λοιπέν εἴχεσθαι τοῖς θεοῖς χεῖρα ρέξαι καὶ τοις ἱεροῖς καὶ τοι γεωργοῖς καὶ ταῖς βουλαῖς καὶ Ἀη τον πιλήνων φωνη καὶ τὰ μεν οὐ δικαίως '

278쪽

262 LIBANU ORAΤIONES ηυξημένα μικρὰ ποιησαι, τὰ δὲ ἀδίκως καταφρονουμενατα αυτον κομίσασθαι δουναί τε ἀφορμὰς ἐμοὶ χαρῆς

279쪽

III.

Oratio προς τους νεους περὶ του λόγου Maal, item des ipso a Llibani sene post seditionem Antiochenam anni 387 cf. p. 276 11 Acs scripta est, in universum quidem eadem fata habuit; Iae προς τους βαρυν αυτον καλεσαντας, sed paulo Inuius lecta itaque paucioribus quam illa codicibus servata est Sunt enim 21:

274, id supra, p. 154 1. Contuli. 3. Vaticanus alatinus gr. 282 sa sic. XIVM. 164. id supra p. 204Φ Contuli. 4. arborinus I 41 saec. XV fol. 193. Vide supra, p. 24 sq. Contuli. 5. Vindobonensis phil. r. XCUI saec. XIIO. 39. Vide supra, p. 354 1 Contuli. 6 Laurentianus LVII 20 saec. XV fol. 150. Vide

7. atinius 471 saec. XIV fol. 50 id supra 9 41 Sq.8. Vaticanus gr. 39 saec. XV fol. 148 Remmius fol. 195 , ubi tamen statim post novem lineas Vectis συνόντες δε p. 269, 3 desinit Vide supra/p. 44 sq. 9. Vaticanus gr. 2 saec. XIV fol. 330 id supra p. 48 sq. 10. ar1 sinus gr. 3016 saec. XV fol. 153. Vide supra, p. 53 sq. parte des contuli Georgius ayen.

280쪽

163. Oratio est inscripta πρὸς τους εγκαλούντας τι μημελετώη, sine dubio ad exemplum Aristidea προς τους

αἰτιωμένους τι μη μελετ- II 571 f.). Vide supra, p. 24 sq. contuli. 19 Laurentianius XXXII 13 saec. XIV fol. 100.

Vide supra p. 227 Sq. 20. Vaticanus φ. 941 saec. XV fol. 154. Vido Supra . 228 sq. 21. Parisinus Suppl. gr. 56 ase XV fol. 106 Vide supra. p. 234. Neqessui idinis vinculum quo hi codices inter se coniuncti sunt hoc tibi ante oculos ponit stemma Hostoc by