Libanii Opera;

282쪽

Quod simillinium esse apparet ei quod Supra in Ora tionem προς τους βαρυν αυτ0ν καλεσαντας Stabili vimiiSeXUept quod Barbem Du ex eodem quo arcianus XCI

Laurentianus autom LVII 44 etiam in hac ratione tantopere vitiis scatet, ut lectione eiu ab apparatu eritico exul e iusserim. Interpolatoris manus vel in tu ulo manifesta est Coterum ad ea quae de ratione προς τους βαρυν αυτον καλεσαντας praefatia Sum te delego. Testimonia desunt.

Wolf0nbutiolano fluxu. Moressus ditione singulari y postea

1 Editio hodie rarissima, cuius unum exemplar in bibliotheca nationali arisina reperire contigit, inscripta Li riri Sophisiae Sermo ad Iuvenes, de oratione seu apologia Silentii. Federicus Morellus Pro'ssor an et Auerpretum Reg. Decanu8 Graeca recensuit et eae Mnssm Coddm. de emendavit, Latine vertit, ac notis illustravit. Lutetiae. Apud Fed. Morellum Archa typographum Regium. Non sine Reg. privilegio primum ut versionem latinam p. 3 15) deinde textum Maeciun p. 1-13 , duas epistulas Λιβάνιος Ἀνδρονίκω Iλλ' ἐγώ σοι - p. 175)et λυμπιανφ non ερ ι τους - ep. 584 p. 13 15 quae etiam in operum tona I p. 575 et 576 huic orationi succedunt, denique 2 χόλια στοχαστικα σφαλμάτων διόρθωσιν p. 16). Annus quo editio foras missa est, desideratur is , Catilogue

anno 161 3 assimatur. Cautius eis dicere non ante hunc annum ium prodiisse, quippe qua, vers. lat. p. 7 in consule 'asin Libanianam Iunonis pron e nuper a nobis διγλώτ- τως duam editionis ἐκφράσεως Ἀρας hoc anno ora missae mentionem faciat. Fons quem ecfuere ur potissimus uti editio Ferra,riensis praeter hanc quem vel quos adhibuerit codices, certo dicere non queo, coitare tamen licet de Vaticano gr. 39 cf. . 68), praesertim cum Inde orationum torno secundo operum praemissus Codicem onὶanum et avaricum nominet,

si codicis Vaticani copiam iam ante annum 1614 ipsi factam esse Μοressus in praefatione Βασιλικου testetur, avaricus autem id est onacensis m. 10 et 113 cf. p. 220 sq. hisnc ristionem non contineat. A arisino autem y. 3016 Escedunt duae lectiones πι et μιν cum compendio γ in margine op H 570 - . 272 8 et 10 amorello prolatae.

283쪽

in operum tomum II 68 - 575ν recopia textum illius fere paucis, eighius' ex Augustano codie et suo ipsius ingenio multis locis correctum praebet. De incuria, uxoris confer quae supra, p. 76 lixi. Etiam hic nonnulla vitia, detexit si sanavit intonis, plura ope potissimum ossiciSVindobonensi Gasda. δ)1 Coniecturae amorello in margine apposita voce ἰ σως prolatsie, qua item in editionem operiam transire iussit, fere infelices sunt. 2 Nonnullo locos iam in Animadv. V 391 sq. tetiit. 3 Z Libanius I p. 13.

284쪽

ΠΡΟΣ ΟΥΣ ΝΕΟΥΣ ΠΕΡΙ ΤΟΥ ΛΟΓΟΥ.

1s 1 Ουθ' ὐμὰς αν τις αἰτιάσαιτο τον is μα ἀπαι-τοοντας λόγον, ω δόξης ἐπιθυμοοντες μεις, μοί τε τρὶ σιωπὴν χειν ηγοομαι λόγον ον ἀκουσαντες συγ- γνώσεσθε μὲν ἐμοί, κατὰ δε των παρεσχηκότων τὴνανάγκην ου αδηλον τι καλέσετε των θεῖν οἷς ἐστὶ μάλιστα κεχαρισμένον και ποιεισθαι λόγους καὶ λέγεσθαι 2. θαυμάζω δε, εἰ μὴ πρις μὰς αυτους ἐλογίσασθε, τί το κεκινηκις τουτονὶ τον νόμον, καὶ πά- 1 λιν, εἰ μὴ λογισάμενοι τοfτ αυτ κατείδετε, καὶ πάλιν, εἰ μὴ κατιδόντες ἀντὶ του την συχίαν γειν ij μάχεσθαί γε τοῖς τούτων αιτίοις ἐτολμησατε λύγου μνημονευσαι προς ἐμέ. 3. εἰ δ' ουν υτε ζητήσατε υτε

Codex Chisianus A

Codox a latinus 282

m Codex Vindobonensis

Codex acterinus Ferr

285쪽

τον περ ημὰς καστον γνοήκατε, καὶ ταυτα εν ταὐτφμεν χωρίω διατρίβοντες, συνόντες δὲ καὶ λαλοοντες καθ' ὴμέραν ἀλλήλοις καὶ ου μὰλλύν γε εκαστος αὐτονὴ τον πέλας εἰκότως ν ἐπιστάμενοι. ου γαρ ἀπραγ- μοσένης του αν εἴη μὰλλον η περὶ μῆς ἀμελείας. 4. ιαλέξομαι τοίνυν μῖν δε οὐδὲν τουτων ησθημένοις, τίς αν πιστευσειεν

Εἰ μὲν ουν αργία και ραθυμία σιωπον λεγχύμην, ησχυνύμην αν κακου τινος ἀνδραπόδου νόσημα τοOτο 10ηγοώμενος, ω το κεῖσθαι καὶ η μηδεν η μικρὰ κινεῖσθαι ορτον ὴ μεγίστη 5 νυν δὲ τίς οὐκ ἐδεν, ςεν αἰτίαις μέν εἰμι παρὰ τοι φίλοις π τοις εν γηρoc

πόνοις, το ἀεί τι πλάττειν και συντιθέναι λύγον μέ λιτος ηδιο αγων, καὶ της περ τὰ αρθρα νύσου του 15εστι το δεινότατον, ὁτι κωλύει γράφειν τίνος ουνεῖνεκα πολλοι λύγοις χων πληροον τον νόμον et κἐβουλήθην, ἀλλ' οἱ μὲν εἰσίν, γ δ ου δεικνύω; 6. Ἱσως μέ τις οἴεται τὴν περὶ τὰς μοιβὰς ερεῖν ἀδικίαν. Ἀκανον μὲν καὶ τοῖτο προς ὀργὴν ανθρωπον 20 ἀγαγεῖν καὶ ποιησαι σιωπῆν, νέος χρηματα l παρὰ E 198 του πατρις λαμβάνων, ς φ σοφιστη κομιον, ὼν τὰ

υμος λαλουντες et Ἀλληλοις scripsi coli. 219, 2;211, 3 R καλουντες et ἀλληλους libri ed 4 καθημ έραν Pol αυτιν P sed ' in in ras απιτιν I 5 αν na mei fortasse delendum 6 voce ἀμελείας Ariol 5 desinit; quae sequuntur usque ad φαιητ αν p. 274. uno i amisso perierant 10 νόσημα m. I 12 οἶδεν scripsi cum Sinteni εἶδεν libri odd14 το ποιεῖν Ira τι δ' - αγω coni Sintenis νεῖνεκα reposui

libris ἔνεκα edd 18 βουλη ν I 21 παρὰ του πατρις λαμβάνων παρά του προσλαμβάνων or 22 ρ κομιων P A ra, κομίσων κομίσαι B et wesseling Diodor Sic. t. V p. 81 A de Cobet nem. V 104 Coll. 100 et in τὰ cor U

286쪽

270 LIBANU ORΑΤIONES μεν εἰς πότους τρεψε, τα δὲ εἰς κέβους, τα δὲ αἰδοι-οις ἔδωκε θρασυτεροι εστιν ου του νόμου επειτα

προς αὐτον ὀνειδίσας τὴν ἀναίδειαν εἰσπηδ*, κεκραγεν, ἀπειλεῖ, τύπτει, πάντας γεῖται καθάρματα, μισθον ἀξιοῖ νομίζεσθαι τὴν εἴσοδον αυτοO. 7. τω πενητι δὲ

καὶ συγγνώμη καὶ μέμψις τι μὲν γα μη διδόναι τοOμη δύνασθαι τι δε συντεταγμένους τοῖς τέροις μετ'εκείνων βρίζειν πο φορητύν 8. εἰσὶ δε ο καὶ μὰλ

λον κείνων παροινοοσιν, δε εν οέτω κρέψοντες b10 μηδεν τεθεικέναι, εἶτ' ἐκείνοις ποπεπτωκύτες ιν μεν χρονον εἰς την καλην ταύτην κολακείαν ἀναλίσκουσιν,απελθόντες δε οἱ μεν αὐτον οὐδε ἴσασι ιν σοφιστην, οἱ δ' ,τι καὶ δύναιντο, ποιουσι κακος.

R 199 N. υλλος μεν ουν αν καὶ ταύτην ἐποιήσατο l OO15 μη λέγειν αἰτίαν, ου ὁκνον βοὰν Δ ἀμένοιτο τους τοιούτους τω μη πάντα παρέχειν εμοὶ δέ, πάλαι γὰρἐθάς εἰμι το μη λαμβάνειν, σως μεν ἀμφοτέρους

ζημιον, τύν τε Ου διδόντα τύν τε Ου λαμβάνοντα, πα-λαὰν δ' ουν τοBτύ γε καὶ ταύτη συγκεχωρημένον. ταs μὲν ουν περὶ ἀργέριον ου αἴτια το μη τὰς ηδε συνουσίας κατακλυσθηναι λύγω.

287쪽

10 T ουν, εἰ, ταυτα ου δρο οὐ νεους απαντας ἐροντα των ἐπιδείξεων ουδε εἰδότας, i τι ἐστὶ το μετερον καὶ τουτου λαμπρὰν ἐποιησαντο τὴν ἀποδειξιν ἐρί τε και χειμονος κἀν τοῖς ἐν κατέρω λύγοις. 11. σκοπεῖτε δέ καλεῖν κελεύω τους νέους se Ἀἀκρόασιν δραμον ὁ παῖς τουτο ποιεῖ οἱ δ' - μι- μοονται τον κείνου δρομον Oν ἐδει τω παρ' αυτον καὶ νικὰν. ἀλλ' οἱ ψεν Ἀν ταῖς ωδαῖς μένουσιν ας δε ασιο απαντες, οἱ δ' ἐν φλυαρίαις, οἱ δ' ἐν γέλωσι, τη. δε ἐν τούτοις βραδυτητον παρὰ των Ῥρώντων 10 κατηγορουμένης εἴ ποτε και γνοῖεν εἰσελθεῖν, κατὰ τὰς νέμφας βαδίζουσιν , τύ γε ἀληθέστερον, κατὰ τους ἐπι των κάλων ἰύντας, πρίν τε εἴσω θυρον εἶναι καὶ εἰσελθόντες, στ' εἶναι τοι καθημένοις ἀγανακτεῖν 400οsτω βλακεύοντας ἀναμένουσι νέους. 12. καὶ τοιαοτ 15 μὲν τὰ πρ0 το λύγου λεγομένου δὲ ηδ και δεικνυμομένου πολλὰ μεν νεέμ ατα προ αλληλους περ ηνιύ'χων καὶ μίμων καὶ 4ππων και Ἀρχηστον. πολλὰ χεHπὲρ μάχης η γενομένης η μελλοέσης. 13. ἔτι τοίνυν

Ο μεν στῆσι, λιθίνοις ἐοικώτες, καρπω καρπον ἐπι 20 βάλλοντες, in δ' κατερα χει se τὰς ρῖνας ἐνοχλο0σιν,

288쪽

272 LIBANI ORΑΤIONES δε βία καθέζουσι τον κεκινημένον, οἱ δ' ἀριθμουσι τοὐς επεισερχομένους, τοῖς δ' ἀρκεῖ προς τὰ φύλλα βλέπειν, τοῖς δὲ λαλεῖν ο τι τυχοιεν, διον η παρε-

χειν αὐτοψ - τορι. 14 τὰ δ' Ἀυ νεανικώτερα, τον γνήσιον τω νύθω βλάψαι κρότον καὶ βοὴν κωλυ- σαι προελθεῖν καὶ δια του θεάτρου πορευθηναι παν- τις ἀφέλκοντα των λόγων ὁποσους ἐόν τε, νυν μὲν ἀγγελίαις ἐψευσμεναις, νυν δ' ἐπὶ λουτριν κλήσει το προ ἀρίστου δαπανωνται γὰρ δὴ καὶ τὰ τοια/0τα τινες. 16 οἴτ' ουν μῖν, o κακοὶ νέοι, κέρδος οὐδεν, σπερ Ουδε τοῖς ἀπουσιν, ουτε τω λέγοντι τό γε ἐφ' υμῆς ηκον, ταν ς μόνος εστ μισθος ἐπιδείξεων, τουτον

15. καὶ ου αν με φαίη τις συκοφαντεῖν καὶ νυν 15 αἰτίαν Ουκ ουσαν ἐπιφέρειν 'υθυς γὰρ ν εν αυτοῖς

τοι πραττομένοις ὁργη χρήσασθαι καὶ λύγοις Ἀργιζομένου κατὰ των ἀδικουντων. ἴστε γὰρ δὴ πολλάκις τουτύ μοι πεπραγμένον και ς κελευσα βοήσας οὐκ R 201 ὀλιγάκις Ἀπιθεντα τινὰ τω του ρα μουντος αὐχένι ἡ την δεξιὰν ἐκρίψαι εἰ δε μὴ γεγένηται, των δεηθεν-

των τουτο.

16. ου μεν οὐν ἁμαρτάνειν μὰς εἰς με πίστις νυν διηλθον. των δ' ηνίκα Iκουον ου ἀξιουντων

289쪽

πρω ἐφον ενταυθοῖ νεμομένων' ἄλλος αλλου του μεμνημένος ἀπηει, εἰ- συνελθόντες συναρμόττειν καὶ ποιεῖν ἐκειροντο τον λόγον κἀν os διαφευγουσι σφῆς ουσιν ου πολλοῖς νιοντο, ν τε tuos εν εργον τὰ

εἰρημένα μεχρι τριον et καὶ τεττάρων ημερον ἐκοι τε πρις τοὐς απερας καὶ πολυ πλεον ἐνθάδε 18. υμεῶς δὲ ' ἐπὶ τ ὰσματα πάλιν, ων ἄριστα ἀπομνημο' 402νεύετε, λήθη τον ημοσθένη παραδύντες ὁμοίως - 1ο

19 Νὴ ία, χείρων γαρ ἐγω νυν, καὶ τὰ νυν

οὐκ ἴσα τοῖς πρώτερον ὰλλ' ο ταυτά φασιν iris οἴ- τε γέροντες ουτοι και γέροντες, οἱ μεν τ' ὁντες ε τω συνδικεῖν, οἱ δε ι ἐκείνων των θλων ἐπὶ τοὐς - αρχον κοντες, Ους ω μικρον ἀ--θαι τῶν λεγομενων καστον. ων εστιν κοέειν βοώντων κ' ἐμωτου με νενικη-ι καλῶν γαρ 5ν- οτων τῶν κροτέρων - τι πλέον ἐν τοι νυν καὶ -

LIBANIus ecl. Foerater. 18

290쪽

274 LIBANU ORATIONESH τοιοOτον καταφυγεῖν ὁ γαρ παρ κείνων παινος μαρτυρίαν εχων του κρείττονος et μὰς ποκλείει των

κατὰ των λύγων μέμψεων. ου γαρ δη δεξιώτεροι φαίητ' Ἀ- ἐκείνων χῖνα κρῖναι λόγον ' Ῥυν περι- φανος καὶ αυτοὐς υβρίζετε δια της μετέρας εν τηκινήσει τη 'κείνων συχίας καίτοι χρην, εἰ καὶ τυφλοί τινες ἐτε περὶ τους λύγους, ἀντι χειραγωγον ἐκείνοις χρωμένους κοινωνεῖν της βακχείας. 21. ἀλλ' ου ἐσχή- κατε ψυχὰς νέων ὁ τι ποτέ ἐστιν ὁ σοφιστὴς εἰδήτων,

R 203 οἱς εν τοις περ κείνων πράγμασι και το μη σωφρονεῖν καλόν. ὁ γοον εἰπών αυτοὐς ἐνταOθα μαίνεσθαι φίλος, ου ἐχθρύς, και κεκόσμηκεν, ου διαβέβληκεν. 22. ο υς εγώ τε καὶ πολλοι πολλαχο γης ἐωράκαμεν οὐ μὲν ων ἐσων ἀξιοΘντας τούτους τε 15 καὶ τους γονεις τοὐς δε καὶ μειζύνων τουτους γε, καὶ ταOτα οὐκ ἀγνοουντας τοὐς πατέρας τω τε πραττομένω χαίροντας καὶ ταΘτα εν τοις σώμασι των υιέων δροντας τεκμήρια των περ ἐκείνων πολέμων, οὐλὰς ἐν κεφαλαις, οὐλὰς εν προσώποις, οὐλὰς εν χερσίν, ε οὐλὰς πολλαχοO. καὶ τουτὶ το φίλτρον το πολύ τε καὶ σφοδρον τοι οἱ τω διατεθεῖσι και συγκατεγήρασε. 23. τίνα τίς μον ὐπὲρ ἐμο τοιαύτην εἰπεῖν αν ἔχοι λειτουργίαw, ποίαν μάχην ποῖον κίνδυνον ποίαν πληγήν; μῆλλον δε ποιον ρημα; ποίαν φωνήν; ποίαν