장음표시 사용
81쪽
Folia 26 6 427 et tria non numerata Reu Sunt. Textu operiam libanu qualem Lia urentianus exhibet, quod non uSquan librarius nova vitia ingessit , haud mirabere, et contra re se habet a twae in Bibliotheca Gudiana
imprimendum accepit , ippolyto stonsi cardinali
dono datus esse videtur. Hoc enun cadit in codiceni e 111 editio operum Lilbanianorum princeps fluxit. Hanc autem aB, Ferrariae anno 1517 prodiit, codico vol-fenbuti olano niti et orationum ordine et lectionum consensu certo certius fit. Qui autem hanc curavit Soterianus Capsalis in praefatione dis0rte testatur codicem ab Arsenio postolide exaratum sibi e Graec1 in Italiam navigaturo imprimendum traditum, a Se Vero, postquam Ferrariam Venerit, Hippolyto Mon, datum eiusque impensis 1 Cf. Reishe'sities n. 409 p. 827 416 p. 840 42 p. 843. 42 p. 45. 426 p. 851 sq. 2 Cf. hanc in edit t. I p. XXIV.
3 Hoc testatur Iacobsius in suo e titionis Reificianae exemplari quod nunc in bibliotheca Bo Heiana est, ad Vol. IV p. 15: Cod Guelfert . r. 7 comparavi an ISI m. Malli non tamenus ei finem, sum etsisu eum are diligenter comparavera.
82쪽
editionem impressam eique dedicatam esse. ἀποστολίδης δ in fuit, ὁ της ἐπιδαυρου ἀρσένιος - τας αυτου λιβανίου μελετα εν τινι βιβλίω σεσι τώτι ἐφευρικὰς καὶ το τουτου ηδ λέγειν διαλογισάμενος - πολλὰ καμων ἀντιγράψας κἀστ μελος διορθώσας ὁ ευπορίαν των σχολαστι- κον ταύτας εμοιγε ἐς ταλίαν ἀφικνεῖσθαι γλιχομενω καὶ τατω αυσονίων μαθWιόντι ἐντυπώσασθαι παρεδωκεν καὶ μι- κρης ἀμοψης ινεκα τ0ις αυσονίοις ς δορον προσοίσα μι. ἀπάρας ουν ἐκ πατρίδος χανοῖς τοσουτου πελάγους, τὐ-σουτων τε πειρατον περεωρακὼς ἐς τηνδε περίφημον πόλιν φερραρίης κατηρκα. ποι βοηθεία του καιλίου καλκανίνου
ἀρξάμενοι συνθεῖ της βίβλου καὶ ἐντυπώσαντες - ηξίωσα. Quod a ne exemplar unde descripserit, Arsenius βψλων σεσι τός i. e. σεσηπός dicit, id in codicem taurentianum LVI 27 non cadit, sed quivis concede hoe nihil nisi
Vecta 880 posse. Maius momentum contra hanc coniecturam hinere videtur, quod non quae editione ereariensi continentur 1mnia in codice Wolfenbui tela no exstant. Desunt in hoc praeexercitamenta inde , ipόγω οργης et duae oratiunculae τι το πλουτεῖν ἀδίκως του πένεσθαι ἀθλιώτερον
et περὶ φίλων, quae sub finem illius inde a fol. 236 sq. leguntur. t haec opuscula a Soteriano Capsali ex alio
codice sumpta sunt uno e multis qui ilia continent, quales una, quaeque illo tempore, itaque etiam stensis bibliothsca possidebat.'Iam si meminimus Cretam patriam fuiSse raenii, in hac autem insula, codicem Liaurentianum LiVII 27 Liaurontio Μedici comparatum esse proclivi est coniectura, omnia bene concinere Videntur. Atque hi quidem codices sunt superstites ciuibus βίος continetur. Nam duo qui praeter hos ferrentur codicum numero haberi non possunt. Quonina prior quem ed. Μor0ssus Toni. I raef. ad ecf. p. 1: atenim ea labes 1 et infra, codices n. 36 et sequentes, inter quos Estensis
83쪽
in errar Cod comperimus etsi is inem a clarissimo eter ditiss. Senatore te Turnebo acceperamus λ), nonnullis in locre correctus et variis leerionibus uetus fuisset dicu14. Ferrariensem codicem, nihil nisi editio princeps est, 14 ut elucet e sectis praemissis Nahi talent adhuc oculi eae tristi illius inamoenae, carae tamen, editionis eccione.
quidem Xaratus est, Sed - indo a folio 65ε us sit ad 295 - cum praefatione Verbo tenus ex editione Ferennensi doscriptus est. Codicem a Carolo Graux merim inusi1111 an O 1876 inspectun anno 1880 ipse extaninavi. Ne suo codices quibus oressus ad editionem paranda muSu e St, hodie non supersunt. Duo enim codices quos in
Vita 80s a G1ibuisso dicit in fine huius opp. . II p. 4:Lac ivina omnes e lere haud sis est nostrae tametsi gemino et Cod. Rom. m usi fuerimus, singulari benignitate Illustriss ac Reverendiss. S. R. E. Card. sanna et in Indice praemisso: EX Fere edit cum Rom. et
1 Hoc exemplar ab eo quod Andreas Scholius misit, cf. p. 6 n. 3 divergum fuit, nisi in persona, eius qui miserii nominanda memoria, oressum fefellit, id quod minime ab eius indole abhoraef.
4 De parte priore codicis quae editionem Secundam ro- gymnaηmatum heon1 cum exempli Libanii Romae anno 1520 ab Angelo Barebat foras missam reddit, infris accurattius agetur.
84쪽
Hlut Codd. vn8s collata), sunt Palatinus . 282 et Vat. gr. 939. Cardinali a S. Susanna tempore quo Orellus haec Scripsit, i. e. anno fere 1626, erat Scipio obsiti 1gius λ), idem Carvinatis Bibliotheca rius Bibliotiioca Apostolicas
canum m. 939 fuisse lections a Orello in vixtii vo inmarone repositae indicio sunt. Et huius codicis loctiones etiam in marone exemplaris ditionis errariensis quod nunc ene me St, positae Sunt post eas qua e Parisino gr. 301 tum Romano' manaverrent. Qui has adscripsit,uSu est manu Iubtili, insiti illas haud raro infra has posuit vel ,s aequales esse indicavit, grossiore at quellio iidem orelliis ipse videtur fuisse. Nam iusdem manu grOSSae Sunt Signa, permulta lua nihil nisi uia textus editionis Feri ariensis emendanda typographo indicant. Atque haec quidem de Singulis codicibus. Quod autom in Vita edunda Soteriantis Capsalis codice ''olfenbuuela no, oredia praeter editionem errarienSem
codicibus talatino gr. 282. Vaticano vir. 939, larisino
1 Cobellugius Socretarius postolicus aulis anno 1616 Car Enalis S. Susannae factus Demas Liatrie, resor de chro- nologie col. 1226 , ut F. Elari gratio8e mecum communicavit, bibliothocarius bibliothecae Vaticanae fuit inde a 1 februario 1618 usque ad 11 aumstum 1626 et mortem obiit die 29 ianuarii 1627 CL Orelli Liban. Βασιλικου Liutet 1614 praefationem. 2 Ex hoc oressus e. g. sumpsit Vecta, ου ηδε jΡSescripsit οἶδε χαλεπηναι p. 82 2 quae in oditione perrar1ensio cossicibus Vaticano 3 et arisino deEunt. 3 Vide supra, p. 58. Exemplar quod in primo folio habet inscriptionem: ,De P. Scotto cui restituatur ' et , Oratorri Bα-rrensis catalogo Inscriptus et arm C. Tab. II Loc. I9. ' oredo missiun erat ab Andrea Scholio, qui ipse testatiar in nota ο- dicis horiosteriani s nunc in Reio archivo Holmiensi servati, quam publici iuris feci Ber de Beri. Ah ad 1885, 906: in errarensi editione Deolrematis ι- ne Morellu,), postea miro M ad Reisltivi et denique ad me ipsum pervenit.
Harum lectionum in apparatu ornico rationem habere visum est.
85쪽
gr. 3016 Rei8lcius praeter editionem Fereariensem et o- rellianam codicibus Aumstano et M olfenbuti olano usi Sunt, id fore non sin=lari homun codicum pretio, Sed forti fortunae dandum est. Surpavit quem tui S tu facillime nandisci potui codicem. Nos autem qui omnium Superstitiam codicum copiam habemus, Videamu necesSe est, quo duce eligamuS, quos permamuS. Quod ut fiat, hi muti quo affinitatis vinculo illi coniuncti sint, exploran
Qui autem nobis servati sunt codices omnes ad duo
redeunt apographa b et o codicis archetypi a iam
autem eo facta servata sunt codex Chisianus Saeculi
XI XII t Lia iurontianus ILVI 27 anno 1392 exaratus. Liaurentiano descriptus si saeculo XV Volson biitte lanus, ex hoc fluxit editio errariensis, ex hac codex Escuria lensis T II . Ex altero a poma pho e d facto g fluxerrant duo eo dicos saeculo XIV atmius, saeculo XV Vaticanus gr. 39. Ex altem autem e b facto apographo e fluxeriant co de Augustanus saeculo X et apographum hodie deperditum' o hoc h Palatinus gr. 282 saecili XIV tapographum item deperditum , e quo saeculo XV Bar-berinus et Neapolitanus Π Eo descripti sunt. Iam 1 alterius ex archetypo a facti apon hi o)fatu aggredimur, ex hoc fluxeriant Vindobonensis phil. maec. XCII saeculo XII et apoyaphium hodio deperditum
k ex hoc codex ar1 sinus gr. 3016 saecili XV et apo graphum item deperditum tuo manaverrunt codex Vaticanus m. 82 saeculo XIV et Laurentianus L. II 20 saeculo XV. Quod ut uno oculoriam conspoctu comprehendere posSis, hoe tibi stemma propono:
86쪽
At ius codico Volsonbusteianum et Scum Riensem, quippe qui e superstinibus fluxerint, ab appara tu ritico exulare iubendos esse statim elucet. Sed etiam 1 relliqui Omnes exscriberentur, nihil nisi apparatus ingenti nolo lectionum deprava tamim vel levidensium oneraretur Hoc Hostoc by
87쪽
ut intellegas, simul ut stemma non propositum recte se habere tibi persuadeas, initium orationis cum plena lectionis codicum si latenu servati Sunt, nam in Augustano duest, sed de hoc aliunde certo constat, discrepantia Oxhibeo: Tους δε περὶ της ἐμ ης τύχης ου τα εἰκότα δοξάσαντας, οὐθ' σοι με ἀνθρώπων ευδα μονεστατον εἶναί φασιν ἀπιτούτων η των τὰ τοι λόγοις θορύβων ουθ' σοι τωνοντων ἀθλιώτατον ἀπο των συνεχον δη δυνῖν καὶ τό νων, τούτοιν τοίνυν κατεραν ταῖν ψήφοιν της ἀληθείας ἀπενηνεγμενην ἐπανορθοσαι, πειρατεον διηγήσει των τε παρξάντων ἐμοὶ των τε τι νυν οντων ως εἰδεῖεν παντες, τιμοι τα της τύχης ἐκερασαν οἱ θεοὶ καὶ οὐτε εὐδα μονεστατος
οὐτε ἀθλιώτατος εγώ, εμέσεως δε ημα μη βάλοι βελος
πρωτον τοίνυν, εἰ καὶ τόδε εἰς εὐτυχίαν φερει πόλεως πο- 10λίτην εἶναι μεγάλης τε και νομαστης, θρείτω με τις της 'Ἀντιόχου et μέγεθος και οῖ τις αὐτη καὶ πόσην νεμεται γην καὶ λ μεν πίνει πηγῖν, οῖοι δε ζεφύροις τρυφα. μὲν Par. Ἀων ανθρώπων Par. τ' ἀνθρώπων Lia, . LiVU27 4 δη m in ras a l. Om atm Vat. 939 δένων Vat.
88쪽
Codices laurentianus VII. 27, atmius, Vaticanus 939, Neapolit anus, Vaticam1 82, arisinus 3016 non ut recentes, sed ut temeritat et levitate librariorum ni In1 depravati, praeterium endi sunt. Codex Cessianus non solum ' sed etiam d apo apho redintegrando par est, aeque atque umstanus cum alatino apo aptio . Etiam Bacterinus sine magno detrimento ab apparatu
abesse po8Set, nisi totum fere O pu oporum Ilibani Binomam repraeSentaret et D uno teste, prae8ertim cum nonnulla Solus praebeat, operam in his uncique colligendis et corrigendis Ostiam noscere nonnihil interesset. Quattuor
Bacterinus B a ponaphum b constituunt. Similiter Lia u-rontianus LiVΠ 20 Li non solum ad , sed etiam ad dispo aphum restituendum sufficii , ut Vindobonensis V)coniunctus tu illo ad c apographum. Fide vero apographi b in uniVersum maior St quam C, quisnaquam permulta Vitia non huic, sed librariis Vindobonensis et Liaurentia ni codicum tribui debent. Nihil0- minus risis imprimis ad lacunas in b explendas in multo deteriore esset condicione, nisi etiani illius apographi
propaone ad nostram aetatem VeniSSent. Μaxima est copia testimoniorum, sed in uni VerSumminus ex iis lucri ad loca operum Sematorum redinte-Wanda, quam ad Dugmenta deperditoriun expiscanda capi confitendum est, quamluam etiam cautione Ophi est, ne omnia Ia, in illis sub libani nomine citantur, ei tribuamus. Haud raro Vecta Si minus memoriter, certe
partim diligenter prolata sunt. Et libanius qua luam nunquam leo desitus est, tamen aetate demum posteriore in numero fuit scriptorum potissimum dilector n. Ita lues exeipis Ioannem Disapa in Siceliotam rhetorem saeculi XI, qui habitasse dicendus est in iit anto, vetustiores scriptores raro tantum loca eius protuleriant, ut Socrates
et Sogomenus historiog aphi, aximus Confessor Photius, Suidas, Basilius Caesareensis, Ioannes gelges, usi athius
89쪽
eius locos non tam vecto tenus quan memoriter citavit.
nu in ,,Grammatica codice os luensi synod 316 lal. 23-77 a Matthaeio locu Mos iii I p. 55 sq. 0dita et accuratiu meum in usum a Theodoro orsch 0xcerpta. Ol. 56, cfuocum facit auctor libelli de syntaxi vel constructione o codico Augustatio editi a God Her- manno de Imend. rat. amm. yaee. p. 381 14 Plures locos attulit Thomas agister, sed sunt pusilli paucisque vectis comprehensi. Multo plures nec solum propter Sententiam, Sed etiam propter dictionis proprietatem, prout libuit, citavit Μaximus Ρla nude Ρla n auctor excerptorum ex omnibus fere scriptoribus Maae codico alatino He idoli, ergon si gr. 129 saeculi XV continentur ), quem anno 1874 ixcorpsi. atque I libani an quae mi me Me- Scripta Sunt, quin que locis in codice reperiuntur 1 fol. 21
90쪽
λι demum ex Ἀντιοχικω aliis irationibus, declamationibus) Sed lanudes non solum codice malo secto J1Misi . sed etiam Vecta crebro anula VH et transposuit, denique multa, inter principium et finem sentent1a claudandae mi Su. Etiam ratio scriptoriani tui Lilbani uim imitandum sumpserant inde a Choricio usque ad Gregorima Cyprium habita luam Opem ferre poSSe rideatur, minor est in Vita, ut omnino in OrationibuS, quam in declamationibus, quae pro potissinio illis fueriant Xemplari. Eo maos ubi lue respiciendi uni scriptores quos ipse ducos se luitur, inter hos primo loco Demosthenes' ),
cuius imitatio ipsi nomen dedit Λημοσθένης ' vel ὁ μικρος
2 In lexio Semeriano teri io p. 170, 25 πταίω δοτικοκατὰ το πραγμα. ημοσθένης ἐαυτιν προσαγγέλλοντι ἐγώ δε, εἰ καὶ νυν δυστυχῶ καὶ τοῖς πολλοῖς ἐπταικέναι ὁ κῶ - ΙV826, 3 et apud homam nisi mam S. V. ευθυνη η ἐξέτασις, A 21ημοσθένης ἐν ταῖς Φθυναι στρατηγQ IV 632,
3 In eodem lorico Semeriano p. 135 22 διψῶ γενικη Βημοσθένης ὁ μικρος ἐν τη σιωπη Σωκράτους καὶ διψῶ του κωνείου i. e. κωλυουσι τον Σωκράτην ἐν δεσμωτηρίω διαλέγεσθαι ed. Iac. orelli p. 208, 10) p. 168, 12 προησετόι δοτικη. ημοσθένης ὁ μικρος ἐν οἷς ἐαυτον προσαγγέλλει καὶ πικἔστιν πως προήσεταί με τοῖς Μακεδόσιν - IV 824, 15 R) p. 172, 7 συνεῖναι γενικη' ημοσθένους του μικροῖ ἐν οἷς ἐαυτιν προσαγγέλλει μα συνεὶς της φιλανθρωπίας της ἡμετέρας προσαγγείλω β αίως την γνώμην την με τέραν - Ι 823, 34). t. eliss. umst. cod. Oniae gr.
4 Horiam Ope consummatae emendationis exempla protuli Μus Rhen. XXXII 8 sq. artem locomani ciuibus Ρlatonica, vel citantur vel respiciuntur, libro inscripto Francesco Zambeccariun die Besela dos Libanios p. 124 1 congeSSi.