Libanii Opera;

91쪽

Capsa lis Fere 1517 nihil revora nisi textum codicis

Coniecturae huius pleraeque emersa e Sunt, quippe cui Reuamen, quin etiam Graeci sermonis cognitio necessaria non Suppete1 et Non nudo locos mendavit vel explicavit in commentario ad Inmianum areellipum e nricus Val. 8111 S, qui ipse oratione nonnulla a Mored pariam integra, Vel omnino non exhibitas editumis erat. λ Ρlurima ulcera iani felicissima Vir negit acu nis et doctrinae

157 not. 63 II 509 not. 58 UI 148 not. 92 ZuVertassige Nach-ricliten 186 Llips. 1755 p. 311 sq. De quibusdam e libanio repetitis arminentis ad 11storiam ecclesiasticani, imprimis de Optim Episcopo, Lipsine 1759 p. 13.

92쪽

melius de libani merituriis, si iam ei permisisset uis ipsi is culis viribusque editionem curare. Cui rei uxor fida socia laboris mariti, non omni ex parte parem SeSepraestitit. Imprimis in bello cum typothetis gerendo infelix fuit. Tali pacto accidit, ut saepissime notae tantum sint eisltii, textus orell1ana edit ionis, vel ut desint Vocabilia, quae in hac quin etiam in errariensi recte exstant. extus editionis quattuor oliuiminibu lannae oc- taVae comprehensae Alfenburo 1791 - 1797 ab editione formae quari a quae pruno Volumine ibidem 1784 misso desiit, non diversiis est. Qui censuram egit prioris ditio

parto tuae optime explicavi, emensistis que. Ρost eis cium neni de Libanio emendando teliuSmemii viam Fr1dericus a colis ius, illi et acumine et lectione scriptoriani aeeorun fere par, qui O Soli1Π1 codices Monacenses et V lfonbuttela num contulit ), sed etiam, ut Occasio ferebat, in notis ad scriptores ab ipso

editos My multas conieeturas publici iuris fecit, plures in-1 Ρauca, iam in Novis iscedaneis vol. V Ilipsiae 1747)p. 721 et 22 tractaverat. 2 Eaedem sunt, ut G de Uries mecum communica.Vit, notae quae Molis codicis bibliothecae Lieidensis n. 70. XXIII Wyri. 45 continentur, ita ameelio, Catal libr. 1gs qui inde a1741 accesserant, descriptae ,, 9uenbachri autographae notae ad Libanis orationem de vita sua Correcta uni nonnulla, inreti is etfrian Gudicata. 3 Μοnacenses n. 9 et 11 anno 1816, 495 anno 1823, 4lfenbutiolanum anno 1819 vide p. 65 contulit. Liectiones variae in exemplari editionis Reishianae quod hossi in bibliotheca Bodleiana est, adnotatae sunt. 4 Sunt haec potissima: Additamenta animMiversionum in Athenaei Deipnosophistas, enae 1809 Appendix ad orsoni Adversaria Lilpsiae 1814 Antholoiae graecae vol. IH Li. 1817); Achilles alius L. 1821); hilostratus Li. 1825) Liectiones Sto-benses, Ienae 1827. Aelianus de ait animal. Ιenae 1832. Socratis apologiam critice pertractavit in Notis in Libani Apo-

93쪽

0duas, vel exemplari suo d1tionis Reificianae vel Liectionum volumini anni 18 12 et 181 mandatas, reliquit Ex id ut ad declamationes Demosthenicas emendationeSconditas promeret h), riderico Duebnero periniSH. Exem'plar ipsum' post mortem Iacobsit bibliothecani o B0ianam intravi , in au inspexi et excerpsi Schedamim vero Volumen inScriptum: ,Miscellas neu critica oriss F. Iactat s et ,,Lectiones. r. Iacobses 8IP. I 8I3 quod iis 3 53 1110ndationes cum ad inultos orationis pedestris et vinetae scriptore tum inde a nona. 91 usque ad 218 t a pag. 339 usque ad 40 ad Lilbani declamationes et orationes continos'), auctionis iuro ad Iul1um derivinseneVensem perVenit, qui liberali8Sime ad me misit, ut

Ρrimor transscripsi, Eugenio derio, Iulli interim morte

praeposuit, ita Vitae nudum locum tetiol.

logiam, Gotha, 18 16 prius publici iuris factis in Act philol. Μο-nae t. II falso. 3 p. 435-468 et fasc. 44. 471 488 declamationes et rogymnasmata in Fr1ed emanni et Seobodiimiscellaneis cr1ticis vol. II p. 371-374 quinque declamationes in Damnstadfer Migem Schulgettun 1832 U n. 7 et 8 p. 49-55 et 57 63. 1 Rome de philoloi t. II 1847 p. 1- et p. 25-427. 2 Catalogus anuscriptorum et bibliotheca, Fr. Iacobsit, Borolini 1849 n. 1041. 3 Cataloms anuscr. l. l. As. n. 8 p. IV. Scriptores quo tractavit, sunt: aximus περὶ καταρχων p. 1), Aratus p. 7), hemistius p. 13), Antimachus p. 41), Fragmenta Oetariam apud Stephanum Byzantium p. 44), Apollonius Rhodius

94쪽

78 LIBANU ORATIONES

Nessit infratctuosa, in militia Ioannis Francisci Bois sona, dia tum in codicibiis conferendis tum in diis tollendiS, quamquam illos minori pretii, haec fere ovia fuisse dicendum est. φ Exemplar editionis Reishianae cuius in marginstitis et lectione codicum ah ipso colla toriam pOSuit et ad notas suas aliorumque delegavit, hodie in bibliotheca Universitatis arisinae Li. i. o. 185. 8' asservatum anno 1880 inspexi et luoad e re vi Suni est, exco si Bίον mendandum nihil contulit Ρost illos operam Libani impenderunt laude dignis- Simaan locis corri1ptis medelam asserendo C. G. Cob0tus ), etsi is elocutionis libanianae pariam rationem ha buit, Carolus intenis, qui pauca, quidem ImendationeSpublici iuris fecit Herni 468 cf.), plure in margine posuit exemplaris editionis Reishiana quod hodi in bibliotheca gymnasii Franciscet 0rvestani conservatur mihique dum in eo est ut textus prelo mandetur, liberalissime transmissum est, umstus mas da, qui etiam complures codices Augustanum, Vindobonensem, arisinos

3016 6 30 17 ab ipso collatos ad emendationem adhibuit . inus felicem manum uae fero auudit au-r1cius Schmidi: Ρhilol. X 608 Φ), ciui severiam eos

censorem editionis Reishianae. Qui unum alterumve locum tetigeriant, hic numerare inutile duco Suo quisque loco, quatenus nece8Sanum Visum erit, nominabuntur. 1 Codices quos inspexit vel contulit, sunt arisini 963, 1000, 29 18 30 17 3025, 3035. Quem ad Σωκράτους πολογίαν t. VI p. 1-3 R et hinc Anecd.V372 nuncupavit codex 1310 nihil Lilbani continet, sed videtur calamus fefellisse scribere volentem 3017. Nam lectiones quas ex illo notavit, in hoc exstant. Correctiones in notis ad omnes fere ab ipso editos scriptores proiniit Singulos hoc loco enumerare longum est.2 viem X 193--198 Nov. Ser. II 378 402-410 IU 1 17;141 156 249 sq. V 103-112 129-158, quae pleraque TePetivit,iscessanois Criticis Lugii Bat. 1876 p. 138 168 et Collectaneis inicis ibid. 1878 p. 99-138 et w 254-304.3 Z Libani οὐ IV, Hirschber 1868. Liauba, 1870. 1871.1874.

95쪽

1. οὐ δὲ περὶ της μης τύχης οὐ τα εἰκοτα δοιάσαντας, ουθ ο σοι με ἀνθρώπων ευδα μονέστατον εἶναί φασιν in τούτων η των ἐπὶ τοῖς λύγοις θορέβων Milουθ' σοι τω οντων πιιώτατον ἀπο των συνεχονδη δυνον καὶ πόνων, τούτοιν τοινυν κατεραν ταῖν ψήφοιν της αληθείας ἀπενηνεγμένην ἐπανορθῖσαι πειρατέον διηγήσει των τε παρξάντων ἐμοὶ των τε

ἔτι νυν οντων ως εἰδεῖεν παντες, τι μοι τὰ της

96쪽

80 LIBANU ORΑΤIONES Osτε ἀθλιώτατος ἐγώ, εμεσεως δὲ ημῆς μὴ βάλοι

βελος. R 3 2. Πρῖτον τοίνυν, εἰ καὶ τύδε εἰς ευτυχίαν φέρει πόλεως πολίτην εἶναι μεγάλης τε καὶ ὀνομαστῆς ἀθρείτω μεν τις της Ἀντιόχου το μέγεθος καὶ ta τις αυτ καὶ πύσην νέμεται γην καὶ λ μὲν πίνει πηγον, οῖοις δε ζεφυροις τρυφ*, εστ δε και υκ δύντι τὴν πόλιν ἀκοδὶ πάντα ἐπίστασθαι ποῖος γαρ ηπείρων ὴ ποῖος θαλάττης μυχώς, ο τι κλεος ου πεπόρευται του στεος 1 ἐν et μεγίστη μεγίστους εἰναι συνέβη γένος τουμον παιδεία τε και πλουτω καὶ χορηγίαις και ἀμσι καὶ λύγοις, σοι ποραι. ἀρχόντων ἀπαντοσιν Σ. ii ον-

ποτε ἐπωρομένους καθωρουσα. διατουτο καὶ Λιβάνιος ἐνταs c ταυτην παραιτεῖται ευχόμενος V 6 ἐντευθεν τι του μεταφραστο ἐν τω εἰς τον αγιον πομνήματι , cf. hoc viti SyII1.

97쪽

οπ λύγου τιν0ς τε Λείνων γλώττ)ὶ ποιηθέντος πα-τημενοι. ὁ δε αρα το μεν εἰχε ποιεῖν, ην δε υκ αλ-λοθεν Ἀκοσμεῖτο δε Ῥυ μὰλλον φων si 'κείνων ii μαντικsi, ab δὴ καὶ ἀπολουμένους προοὶδει τους υἱεῖς Ἀτους ε του σιδήρω καλούς τε οντας καὶ μεγάλους καὶ εἰπεῖν ἱκανούς τοOτο μῖν χρημάτων μεγάλων κενωσετον Ῥικον, πιστε λ πατὴρ iss b. ἀδελφὰς ἐπιγάμους ελεοέμενος τρεφε τω δ' - προς μητρος πάππω ταλλα τε οντι λαμπρω και Ῥητορικω μόλις διαφυγόντι τον 10ομοιον θάνατον η τελευτὴ συνεβη νόσω χέο προμάχοις την βουλην παραδύντι, ιν ὁ μεν ἡ Ἀρχνη κατέ Riλυσε τον βίον. ὁ δε ἀρχην ἀπωσάμενος. Ουκοον εν τούτοις τὰ μεν μερου, τα δε ου τοιαέτης τέχης 4. Γημας δε την ε τοιούτων ἡμις πατὴρ τρει 15 παιδας ποιησάμενος, ων γ μέσος, χετο πρ ακμης

μικρὰ εκ πολλον κεκομισμένος, καὶ εὐθὐ της μητρος επ κείνω ὁ πατήρ. δείσασα δε ὴ μήτηρ επιτρύπων κακίαν καὶ πι σωφροσύνης τὰς του δειν εἰς λύγους ιέναι σφίσιν ἀνάγκας αυτ πάντα μῖν ἀξιοOσα εἶναι ο

or. II 11 f. I 175, 17 sq. et r. XIX ib. 644, 18 sq. R19 δεῖν καὶ ἀνάγκην εἶνore V2 ὰπ Fer in marginor τινι τὴ 'κείνων infer ' in ἄρα duae uti imae litterae in lacunis paulo maiore Suppl.

98쪽

των μεν ἄλλων εὐ μάλα εἴχετο συν τύνω τελουσα δὲαργύριον τοῖς an του παιδευειν Ῥυ οδει χαλεπηναια προς καθευδοντα ' παῖδα φιλουσης εἰναι νομίζουσα τομηδαμη μηδαμος ἀνιῆν τ0ν λυτης, πιστε του Ἀτους το πλέον εἰς ἀγρους μῖν μὰλλον η λύγους ἀναλου- σθαι. 5. τεττάρων δη μοι τουτονὶ διελθόντων τ0ν τρόπον ενιαυτον πέμπτου τε επὶ τοι δέκα πτύμην και με εἰσήρχετο δριμέ τις ερως των λύγων στε

10 περιστεραί, δεινον θρέμμα καταδουλώσασθαι νέον,αμιλλα δε ππων καὶ τα της σκηνης πάντα ἀπέρριπτο, και χη διαφερόντως ξέπληξα καὶ νεότητα και γηρας,

ἀθέατος εμεινα μονομαχιον κείνων, ἐν αἱς πιπτον τε και νίκων ἄνδρες, ους φησθα αν μαθητας εἶναι 15 τον εν Πύλαις τριακοσίων ὁ με δη αὐτα λειτουρ-

καταδουλώσασθαι νέους 13 Ἀθέατος - ἐκείνων citat Thom. Μ. S. V. θέατος p. 28, 14 R 14 τε om B 16 ἐκάλει C in textu, sed, abreptiam, et m. rec. s. in marg 17 δέ-

99쪽

LIBANU ORATIONES 3 σοφιστὴν ἐκεῖνον μαντευσασθαι περὶ ἐμο πύρρωθεν, ὰ δὴ καὶ τετέλεσται m. που δὴ την ὀρφανίαν θησο B. 71μεν; καὶ ηδιστα μεν αν ἐπεῖδον τον πατέρα εν γηρα, ευ μέντοι Λουτω γε miδα. op νυν αν ν ἐν ἔτερα ἀτραπο βίου 'ost πατρώς μοι προβάντος εἰς πολιάν. 5ἀντεξετάζων δη τις α νυν τα πιχρύντα ἐκείνοις, βουλης λέγω φροντίσιν η δίκαι η καὶ νὴ σία γε θρονοις ἀρχον, ου χαλεπῖς αν καὶ ουτω γ' ἀνευροι, ποτέρωσε τοὐτοτιθεὶς ὀρθος αν εἰη τεθεικώς. αλλὰ μην την γε της μητρ0ς σωφροσένην, μυρίους ἀπο των θυρον 10

ἀπηλασεν, οὐδ' αν ὁ σφόδρα δονον Ἀττων τολμησαι in

μοι δοκεῖ μη συγχωρησαι παίδων εἰναι ευτυχον, χιδη καλιν μὲν τ0 σὐν παρρησία ζην, ποιεῖ δε ταώτηνου τα αὐτω τινι βεβιωμένα μόνον, Ἀλλὰ καὶ τὰ κεὐνοις ἐξ ν εφυ, ως πολλοί γε ἀμέμπτους σφας αὐτοψ 15 παρασχόμενοι γονέων ἐπεστομίσθησαν νείδεσι.

8 ποτέρωσέ ἐν επιτυχία η δυστυχία V m. rec oυτο την ὀρφανιαν V n. rec. 15 λέχ ει γάρ τις των ποιητῶν δουλοῖ γαρ ανδρα καν θρασυσπλαγχνος τις η, ταν συνειδὴ πατρος

100쪽

84 LIBANU ORATIONES

8. Πάλιν τοινυν το με παρ ανδρα πεφοιτηκεναι

λύγων προχεοντα κάλλος ευδαιμονος φοιτητου, το δὲ . . μη ὁπόσον αξιον, ἀλλ' ὁποτε μεν ἀφωσιουμην, φοιταν, κινουντος δε δη πρ0ς μαθησεις ἐρωτος ου εχειν τον

μεταδώσοντα θανάτω σβεσθέντος του ρεέματος, τουτὶ ὁ ἀθλίου ποθον μεν τοίνυν τον ουκετ οντα, χρῶ μενος δε τοῖς ουσιν, εἰδώλοις γε τισι σοφιστον, σπερ οἱ τοῖς κ κριθον αρτοις πορία γε του βελτίονος,

ἐπειδὴ ηνυτον Ῥυδέν. ἀλλ' ην κίνδυνος ηγεμόσι τυ

10 φλοῖς Ἀστύμενον εἰς βάραθρον ἀμαθία πεσεῖν, τοῖς Ri μεν χαιρειν ' εἰπον, παυσας δε την μεν ψυχην του τίκτειν, γην δε λῖτταν το λέγειν, την δε χεῖρα του γράφειν ν δρων μονον, μνήμη τὰ τῖν παλαιων ἐκτώμην συνδεν ἀνδρὶ μνημονικωτάτω τε καὶ οῖ τον 1 παρ' ἐκείνοις καλον ἐμπείρου. ἀπεργάζεσθαι Ῥέους. καὶ ουτ δη τι αυτ προσεκείμην κριβος, στ' ουδ' ἀπαλλαττομένου τον νέων πηλλαττόμην, ἀλλα καὶ διαγορῆς, εν χεροῖν τε η βίβλος καὶ δει τι τον ανδρα καὶ προς ανάγκην λέγειν, Αν εν τω παραχρημα μεν ἡ δηλος ην δυσχεραίνων, χρόνοις δε ἐν στέροις πηνει. 9. πέντε ταυτα ετη ὴν ἁπάσης μοι της ψυχης ἐκεισε