장음표시 사용
111쪽
ἀπέλαυον εις πόνους ἔτη πέντε καὶ εἴκοσι γεγονώς, ὁ δε Αἰγυπτιος πλείω δεκα, τούτου δε ν ατερος πρεσβυτερος, εδει δε παρεῖναι καλουμενον. καὶ τω με τον θυμον χρόνος κοίμιζε, καὶ εἶχον οἱ σοφισταὶ τὰ αυτον, εγο δὲ ἐς Ἀρέθην ἐκεκοσμήμην μεστὰ δη τἀπὶ του- τοις υποψίας καὶ ου ην ουτ' ἐκείνοις υτ ημῖν καθ ευδειν, ἀλλ' ηνάγκαζε τους μεν ἐπιβουλευειν ἀγρυπνεῖν, μὰ δε του τι δειν πείσεσθαι των ἀηδεστερων ἐλπίς. ου μην ουδ' ἐνταυθά με προήκατο θρασυτητι νεωτερων η υχη, κατεῖχε δε αυτους και μάλα δργον 10 τάς τε καὶ παρωξυμμένους.
26 Φερε δὴ καὶ τέρας ου ἀγεννους μνησθομεν ἀποδείξεως, ως ν εν ἐπ μελεία τη Γχη εμελλε μοι πεπράσεσθαι τὰ πατρωα, καὶ τοὐτο θεύς, οἱ δηθεύς, προηπιστατο, γνώμην δε εἶχον τερα τέτταρα 15 ετη τοῖς νυσμένοις προσθεὶς ουτως Ἀθήνηθεν πελθεῖν, o της μοι ψυχης δεομενης γενέσθαι βελτίονος καὶ γὰρ εἰ l τι μάλιστα ἀποχρώντως ἐδόκουν τοῖς 21αλλοις εχειν, αλλ' υ αυτός γε ἐφαινύμην ἐμαυτω, δέος δε με ἐξετάραττεν, Δ περιστάντες οἱ Ἀκασταχου m
in ras, ut Videtur corr. e δεῖν L et supra δεῖν num de
112쪽
σοφοὶ μυρια βασάνω κατενεγκεῖν ἐθελήσουσι δεῖν ουνετι επιζητουντα μανθάνειν. 27. ἐπὶ δε ἀγγελία τηπερὶ της πράσεως Ἀθηναζε κουση πάντως ν αυτου κατεμενον Ουδέν τι τοι κτηθεισι χρώμενος, ο δὴ πολ- λους των νέων κατέλαβε θρόνων τε Ου δυνηθέντας ἀντιλαβέσθαι των αὐτόθι προς γηράς τε με αφωνίας ηκοντας μηχανῆται δη τι τοιόνδε Κρισπίνω μάλα
ἐχρώμην φακλεώτη νεανίσκω τον σον ἐκεῖ μοι διατετριφύτι χρόνον, ω τ δυνασθαι λέγειν μετὰ μικρον 10 η φυσις ἐχαρίσατο τύνων, λικιώτης δὲ ν εμος πατέρα με ετ προσορὰν και τοι ἐμοῖς νόμοις ἐν μείζοσί τε
και ἐλάττοσι πειθόμενος πατρωας ου κατ' iσχυνεν ἀρετὰς γουμένου πάντων αυτ ρημάτων ἐρυθήματος. ουτος ἐκαδε καλοέμενος π το θείου, - θείου τινις, εἰς ληθῖ ανθρώπου καὶ πλείω γε θεοις η ἀνθρώποις buιλήσαντος ἐν γη καίτοι νομος γε εiργε καὶ ην δίκη τω τολμοντι θάνατος, ἀλλ' ὐμως σψν αυτοῖς ἐκεί B 22 νοις πορευύμενος τον βίον νόμου τε πονηρου καὶ νομοθέτου δυσσεβου κατεγέλα - ἰς ουν Ἀκέκλητο ad καὶ μένειν ουκέτ' ν η καρδία , καθ' Ομηρον με - γάλα στηθεσσι πάτασσε και μὰλλύν γε η εἰ ηρχετο πολεμίοις συμμίξων ἐν πολίταις γαρ αυ δεξιοι και
113쪽
LIBAN ORATIONES 7 περὶ σοφίαν διατρίβουσι μέλλων δείξειν τα Ἀθηνηθεν
ἀγωνίσματα νεανισκος εὐλαβής τε και τοιούτων θλων ἁγευστος εἰκότως ἐδείμαινε 28 δεύμενος δη συμμάχου τει και πίλου παραστησομένου τε καὶ θαρρυνοοντος ἐγγυθεν ου εμελλε τουτον δη τον τοιοOτον ζητήσειν οντος μου, καὶ εἰπόντος δ το τε αυτου πάθος του τε χρήζοι, προς μεν της ὁδου το μηκος, ἐμαι, κατώκνουν, ἐνίκα δε μως ὴ φιλία τον ὁκνον, και αμα ἐνε- νύουν. Ain εἴ του φαινοίμην ἐν συνουσίαις ἐπιδεής, εα της iυθις inet Q τα0τα πορεία ἀπολογήσομαι. Ἐ43
σθαι ἐς εἴχομεν Ἀπαινουμενοί τε και μακαριζόμενοιτων τε ηθηνον ευεργέται προσαγορευύμενοι δια παν- τος χωρο0μεν στεος, και ουδὲ στις εἰώθει τοις δι 15 Μακεδονίας ἰουσιν ἐπιτιθέμενος κταράττειν ἀνὴρ --κεδδεν τάραξεν ἐπέθετο μὲν γάρ, ἀπῆλθε δε ο ποιεῖν εἰώθει, πεπονθώς. 30. τούτων ουδεν φαυλότερα τἀντη Κωνσταντινου πόλει πολλον απανταχόθεν παιδεία διαφερόντων ἐκεῖσε μετοικοέντων, οῖ ἐπήνουν τε μὰς 20 καὶ ἐπηνουντο διαβάντες δε του Πόντου ον αυχένα,
καθ' a πάλαι ποτὲ την Ici λύγος ἐν εἴδει βοός, ἐλ-
σταντίνου πόλει L 22 post ob Verbum διανήξασθαι vel simile excid1sse putat Be
114쪽
δόντες τε δια χαλκηδόνος διά τε Ἀστακίας τρίτης τε ετέρας πόλεως μικρὰς με ε μεγάλης της πρίν, ἐχου' σης δε τι παντος μεγέθους μεῖζον, γέροντα γλώττης ηδονη τω Νέστορι παρισουμενον και αυτ δη τοῖτο διὰ τουτο καλουμενον μὰλλον η περ ο πατήρ τε αυτῶ καὶ η μήτηρ ἔθεντο, ἐνταυθα ξενίων τυχών, του ρισπίνου δὲ ρα κηδεστὴς ουτος ' ρχομαί τε εἰς την ρακλέους, ην κτισεν ἐκεῖνος το των κάτω θεον Bra κρατήσας κυνός, καὶ την ἀνάβασιν ἐδον Σ1. τε 10 τελεσμένων δὴ τω ρισπίνω πάντων περ ων με ἀφῖκτο λαβών, πάλιν τε ν ἀναστρέφων ἐν τη του Κωνσταντίνου πόλει καὶ καταβὰς εἰς λιμένα τον Dγαν ἐγ μέν, στις Ἀθήναζε πλέοι, περιιὼν ἐπυνθα νύμην λαβύμενος δέ μου του ἱματίου των τις διδα- 1 σκάλων, ἴστε αυτόν, Νικοκλέα λέγω τον Λακεδαιμόνιον, οὐτύς με ἐπιστρέψας προς έαυτήν, ου τοfτύν σε, φη, δει πλευσαι τον πλουν, ἀλλ' τερον. καὰ τίνα αν,εφην, τερον ὁ των Ἀθηνον γλιχόμενος ij τουτον πλέοι; τι, ω μακάριε, παρ' μῖν σε, ἔφη, μένοντα χρὴ ro κυβερνησαι των πολλον τουτωνὶ και et δαιμόνων τους παῖδας εα δη τὴν ναον καὶ μοὶ πείθου καὶ μήτε
ναυτον μήτε μὰς ἀδίκει μηδε ἀγαθὰ πολλά τε και μεγάλα προσιόντα φε0γε μηδ' Ἀροθειν ἐξον αρξόμενος
115쪽
LUANI ORATIONES 99 πλέε ταυτηνὶ δε ἐγώ σοι παραδώσω την βασιλείαν αυριον, τετταράκοντα νεους, τα πρωτα των ἴδε in κρηπὶς δε εἰ καταβληθείη, πολυν τον ολβον ἐπιρρέονταοψει καὶ διηγεῖτο, α ημαρχω τω σοφιστὴ τελέσειεν πόλις. ἐδεῖτο δε μου καταπολεμησαι δι' ἐμου βουλόμενος ανθρώπιον εὐκυζίκου μιαρόν τε και ἀχάριστον, δι Ἀκείνου μεν της πόλεως μετασχον, Ἀριου δετροφεῖα κατὰ τὴν παροιμίαν ἐκτῖνον. 32. γ δε υτω μὲν φην ποιησειν καὶ ου ἀπειθησειν, λαθον δε δόμην l πλέων. του δε Αἰγαίου κινηθέντος των τε ναυ- 45των ουδεν εἰδέναι του πελάγους λεγόντων στὰς ἐγώ
παρὰ τον κυβερνητην Ir του κακου νικώμενον ευχο-
μιιι Νηρεῖ τε καὶ ταῖς Νηρέως κόραις, νυξ δε ην, ἐν si τα δεινὰ ταfτα παρην, καὶ ἀνίσχει λιος δια νεφον προσβάλλων την θάλασσαν. σημεῖον μεν ἀγριωτέρων 1s πνευμάτων καὶ τὰς τρίχας παντες ἐτίλλομεν, ν δὲ
ἄρα τι των υχον εργον, και πάντα τὰ λυπουντα ξέως ἐλέλυτο θεον θαλαττίων ημερουντων τὴν θάλατταν.33. Ἀπλεον δε μενειν υποσχόμενος ου ψευστης ουδ' ἀπατεών τις δεν ουδε τω παρακρουεσθαι τερπύμενος,
ἀλλὰ ρκον ἐμπεδον, ἐφ' ω τὴν Ἀθηνηθεν πεποιημην ἔξοδον, ἐπάνοδον εχοντα ' Ῥυκουν ἐδόκει μοι χρηστιν
116쪽
100 LAEANU ORΑΤΙONES εσεσθαι λὶ ἐπιτηδευσε προοίμιον ὴ ἐπιορκία διὰ ταυτα πλεον ἐλθον δὴ καὶ ου ἐπιορκήσας ἐπ' ὀχη- ματος χικυκλου χε μονος Ἀρχομένου 'ον πηοῦ ωρας R 26 ἀνεχόμενος ανιαρον ηλαυνον, πως αὐας λόγω προσ- θείην εργον. 34. τούτου δη του νέων τε ἐπιστατεῖν ἐν τοσούτοι ἔθνεσι καὶ της των λόγων ἀπεργασίας ου ὀλίγων δημιουργηθέντων καὶ λως ων του νυν ἀπολέλαυκα σχήματος εν ἐκεῖνο αἰτιατέον, τὴν τω φίλω μεν ἐν κοινωνία της ἐξόδου δεδομένην 10 χάριν, τον μιν δε προς τους ἔξω τόπους ἀφελοO-
σαν φοβον εἰ γαρ α μὴ τότε με ἐς γαγεν ὁ δαίμων, ἐκράτει ν το ἀεὶ δειν μένειν. 35. δη με καὶαλλον τινὰ Ἀνθρώπων δι' ὁδο τραχείας ἐπὶ γλυκι B 27 τέρμα προήγαγεν θεύς, ἀτὰρ υν καὶ ἐμε τύτε ἰς
1 γαρ δ' ἐνέβαλον εἰς την ἀγοράν, ορ τινα Καππαδόκηνῆκοντα ἐπι θρόνον βασιλέως πέμποντος, και γαρ ἐτέγ- χανεν et βουλὴ τ0ν ανδρα Πηκυῖα, ρητορει κρον ξοἶμαί τινος αγῖνος ενος αἰτησαμένη ὁ μεν δὴ σεμνος σεμνος εἱστήκει, γνοὐς δὲ ἐγ- παρά του γέροντος, a 3στις τε εἶ καὶ 4θεν καὶ πως καὶ ἐφ' οτω παρείη,
117쪽
LIBANI ORAΤIONES 101 πληγεὶς την η υχὴν τοῖς εἰρηόμενοι 'ηειν παρ' ἐκεῖνον,ος μοι προυξενήκει τὴν πόλιν mi δε ἀνέμνησα των λύγων, παῖς εἶ. ἐφη, μάλα παῖς εἰ δη ὁπόσον ἐστὶ
καιρός, οὐκ οἶσθα καὶ ταOτα κων εἰς Λελφούς. υποσχέσεων δὲ ἐκείνων α τω πλω κεκίνηκας, αυτόν τε σὲ μεμνησθαι μάταιον τερόν τε ἀναμιμνήσκειν. πληγλὶ
σιος, ἀνὴρ Σικελιώτης, ουτω μέγας τε καὶ δυνατος κτε των ἐν δίκαις αθλων κ τε των ἐν ἀρχαῖς ἐπαίνων 10 ε τε φιλοξενίας εκ τε του ραδίως τοὐλυ πουντα ἐπικλυζειν, στε ἐλυσιτέλει τω τὴν ἀρχην χοντι χρησθαι Aιονυσίω ουτος et τε εἴην, εἰδώς, νίκα ἐπετρόπευε Σύρους τω τε Νικοκλεῖ τοέτω των προς μὲ πρότερον συνεφαψάμενος λύγων κειτο τηνικαυτα ἀσθενον, ω δὴ 5μάλιστα Ἀβλαπτόμην. ἐπε δὲ ψαῖσας 'ον απαντα ηκουσε λύγον καὶ ς χειμαζοίμην, δυοῖν γα ἐν Ουκεἶναι κρατεῖν, ουδὲ γαρ τον Ηρακλέα την παροιμίαν λέγειν, αυτ του εφη μελήσειν, μὴ χρηναι δὲ θυ- μεῖν ἐμέ, καὶ το του Πλάτωνος προσέθηκεν, ς π 20ανδρον ου αν ποτε τρύπαιον θυμουντων σταθείη.37. ρεπόμεθα δη προς λαγωνίσματα, καὶ ἔδει μενετερον τον τα0τα διηγουμενον εἶναι, i περὶ μερου ras γὰρ ν τερος ἀποκεκαλυμμένως διηει, λύγοι τε ὁπόσοι
118쪽
παρ' κάστου καὶ ωνες τὰς μορφάς, νικοντάς τε καὶ νικωμένους οστις τε ὁ την πόλιν ἐφειλκυσμένος, καὶ ως ουδεν ἐλάττωμα εἰς τον στεφανον το μη τον βασιλέως ἐσθίειν. τοῖς μεν ου τροφὴ παρ κείνου πολλη, πατέρες δὲ μὰ τον φοιτητον βοσκον αλλοι αλλους παρακαλουντες, και ἐν ου πολλαις μέραις υπερ τους γδοήκοντα ὁ ρ ορος επιρροη τε τον ξωθεν και ταῖς τον ἔνδον ἀποστάσεσιν, οι τε πτοημένοι περιτὰς το ῖππων ιιι λλας καὶ τα της σκηνης θεάματα 10 προς τὰς περ τον λύγων μετερρυηκεσαν σπουδὰς
δόγματά τε γράφετο παρὰ του κρατουντος ἐπαγγέλλοντα την ἐμὴν αυτου μονήν. ην γαρ δη δεος, μὴ ἐν
ἐξουσία του ἀπαίρει- ῶν μνησθείην της μαυτου.
38. τω μεν δη σοφιστὰ ἐπενθείτην, ὁ μεν ουδε αν-1 θήσας ἀρχήν, ὁ δε ἀπηνθηκώς ὁ μὲν γὰρ υδε παρ-
119쪽
τις βιαιων, εἰ πολλοὶ σφον ἐρωεν ουτως οὐδ' Ἀνλύγοις ρα της μαγνήτιδος πράττουσα πονηριν ντ0 πατερα της ρας ἐλέγξαι. 39. Οἰμώττουσι δὴ τοῖς δε πεπραγμένοις ἔρχεται Βημάρχι0 σέμμαχος μηνὶ βδύμω μάλα δη τον Κων Ἀστάντιον siρηκος Ἀνηρ καὶ των περὶ Ἀκεῖνον Λους ἀμυήτους, φύφω καὶ κτέπω παρανόμων Ῥημάτων δοξαν επὶ λύγοις ρωμαλέου λαβον φίλοις τε τοι ἀπ' εκείνων Ἀτετείχιστο χρύνων, δεινοὶ γὰρ δὴ οἱ κύβοι R 31 r M. καὶ τα μέχρι μέθης συμποσια φιλίας ἰσχυρὰς κεράσαι. 10 διέβη με δη τον πορθμον κυδιύων τε και ψου κάρη Ἀχων κρύτω τε Ἀπηρμένος καὶ ip εἰργάσατο χρήμασι, λύγον ἐνα μέχρι Νείλου δεικνύων τύν τε
ἐναντι τοις θεοῖς τεταγμένον ἐγκωμιάζων αυτος θέων θεοῖς, διδάσκων τε και διηγούμενος, οἱον αὐτω τιν 15
αυτου κομιουμενος καὶ καταδύσων αυτόν τε με καὶο,τι ἐμοὶ συνέπνει 40. προτον μὲν οὐν τ μηδεμίαν ἐν αυτον ἐπάνοδον γενέσθαι των νέων ἐδύνα καὶ 26 ἐκέντει τὴν ψυχήν ἔπειτα ἐμου λόγον εἰς σύλλογον εἰσαγαγόντος παρών τε καὶ ἀκροώμενος ου o ῆδιστα διετέθη, των φίλων δέ οἱ παραινούντων βροντὰν και
120쪽
104 LIBANU O ΤIONES ἀποκρυπτειν λόγω λόγον γράψαντα περὶ νπερ ἐγώ,
πάντως δ' αν με τλὶ πρώτη κατασυρα προσβολη, πλὴν B32 εἰ μή που τὴν δυναμιν ην εἶχεν ἀπολώλεκε, τοιουτοις ἀναπτερωθεὶς Ῥημασι μηνὶ Ἀστερον ήκε κομίζων λύ- γον 'κεῖνον ω προσεπολέμει, καὶ πρόσθεν ἐπαινουμενο- θαυμαστότερον Ἀπέφηνεν A1. χττημενος δη 'Osτο ουδ' ἰ- θεου προειπόντος 4λπίσὰς κεν ἀναμαχουμενος την ήτταν - το πολυ χρυσίον αυτω πεποιηκύτι λύγω, καὶ διεξιόντος iυτου κίονας 10 τινας καὶ κιγκλίδας πιδούς sa ἀλλήλων τεμνομμένας εμπιπτουσας τε Ουκ οἶδ' ποι βλέποντες εἰς ἀλλήλους οἱ καθήμενοι, συνεῖναι αὐτος Ἀκαστος Ῥυκ ἔχων, νευμασι τους ἀφεστηκότας ρώτων, εἰ τ αυτιπάθοιεν καὶ ταὐτ, τουτω τοῖς αλλοις Ἀγω παθὰν ' σαφηνείας δόξαν οἱ ἐθορυβουν ἐπειρώμην περιάπτειν
τούτω τρώσας αυτον λόγω λόγον ἐμιν τερον φανῆναι διακωλύει τον αρχοντα πείσας οἱ ρ αρίσασθ'αι in μὴ ἀφικέσθαι μοι. ην δε ἐκεῖνος οἷος καὶ πεισθηναί-ω.
20 της τοίνυν πόλεως τοσούτω μειζύνως ἀμα Ἀλομένης,οσωπεμ μαλλον ἐώρα των δικαίων Ἀποστερούμενον,
κατασυρω scripsi auctore Re Mim. f. 96, 1 101 17;105 7 116, 12 καταστρω libri et Re κατασυρας ere or μη inser man. ant A l πολώλεκεν PC, sed in hoc del. τοιουτοις - ητταν cessa, lancio 21 4 ηκε - ἐλαίσας In Planci κομίζων τι λόγον L 6 ἀπέφηνε θαυμαστότερον ποτε post θεου , post προειπόντος L s διεξιόντος ω διεξιόντας cor C 10 κιγκλίδας supra κυκλίδας Β 11 ἐκπιπτουσα contine i τε insemi 13 ἐφεστηκότας supra ἀφεστηκότας num παρεστηκότας, ut 5, 42 17 ἡτιν ex