Libanii Opera;

501쪽

μία γε νωθρὰς ποίει τὰς βοηθείας. πολλάκις, ερεῖτε, περὶ τοέτων εἰρηκαμεν, τον πεισέμενον δε υκειχομεν i γάρ, Δ ἐχρην, περὶ τοιουτου διείλεχθεπράγματος ουδε παντι τω τύνω ουδε πάση τὶ ρώμηουδ αραντες την φωνην ουδε εἰς γονυ πεσύντες et δὲ

αφέντες δάκρυα οὐδ' ii 4μείψασθε δηλώσαντες πιτιου ἀνέξεσθε, ἀλλα τὰς ἐτερων ὁδους ξετε. ii πολλὰ

πεποιηκέναι πολλάκις Γαλάτας τούτους ἀκουομεν, οῖεπειδη λέγοντες υκ ἐχον πείθειν Κωνστάντιον, πρηνεῖς καταπεσύντες Ουκ ἐχον πείθειν Ἐκλαον καὶ ἄμα οτων τε ποδον εῖλκοντο και ἐδέοντο, Ἀως αὐτοῖς B II 529ὐπηρξεν υπὲρ Ῥυ ταοτα ἐποίουν. H. υμεῖς ἰω οὐδ'οτε Ἀναγχος ἐπέμπετε την πρεσβείαν, τοBτο ἐπηγγείλατε, ἀλλ' περ μεν ππων καὶ χρυσίου καὶ γης καὶ

σίτου καὶ τοιούτων τινον ἐκώμιζεν ὁ πρεσβεέων γράμ- 1sματα καὶ et το φορτίου ταοτα ου μικρον μέρος, περὶ δε τον κεκενοσθαι μικρον τε, βουλευτηριον κα των δικαίων βουλεέειν οὐδε γρ0. καίτοι τίν εἶχε πόνον

ex ore cor m , Α μείψεσθε P 7 ξετε Re cf. p. 465, 239 οὐκ ' πιχταπεσόντες in mar P 10 υκ εἶχον πείθειν cancellavi, ut male ex antecedentibus repetita, cum inteni et Cobet Coll. 137 ως εἶχον, ἐπεχείρουν coni Re iam, o οὐκ εἶχον πείθειν, τοOτον ἐπεχεέρουν ἐλκειν in edit i ἔκλαον scripsi

Coos le

502쪽

432 LIBANU ORATIO XLVIUτοῖς πολλοῖς τουτ προσθεῖναι τι δ' αν ἀδικεῖν δό-ξατε χεῖρας ρεγοντες τῆ βουλη)1, 7 ἀλλ ἶμαι, βραχυ

φροντίζετε τοέτων ων μάλιστα προσηκε δια τουτοπασα πρόφασις ἀρκεῖ τοῖς βουλομένοις πρ0 ἀπαλλαγὴν λειτουργιον ουτος ὁπλίτης, καὶ σιωπῆται. εκεῖνος R II 530 φέρει τὰς βασιλέως εντολάς, απτεται δε υδείς. ετερος αρχοντι παρήδρευκεν ἀφεῖται. διατρίβει τις εν τω πωλεῖν την αυτο τοι δικαζομένοις φωνήν την πατρφαν τάξιν mi τος περεπηδησε προσκρούειν id γαρ ἀνάγκη τοι τούτων κηδομένοις. 8. καὶ τί δεινιν ποιοῖντα τα δίκαια πρ0ς την αυτου πύλιν ἐχθρον τινα ἐπισπασασθαι πῖς δε την μεν κείνων ργὴν φοβu, ταύτην δε την ἀδικίαν ου δέδοικας η καν εἰ τὴν μητέρα τυπτομένην ioρας, χιστήκει αν is , αi ἀμένων τρόπον, πως εἴη τω παίοντι κεχαρισμο/ος; ταχέως μέντ αν ἔγνως μείζονι σαυτον ποθεὶς κινδύνω, τω παρὰ των θεῖν, τον λάττω φυγών, τον παρὰ τον ανθρώπων. . ον ἐδείξατε πολλάκις ου φοβηθέντες και ταοτα εν πολλω τοέτου βραχυτέροις. ροίνα γὰρ ππος μῖν ἀνθ' ππου καὶ νίοχος ανθ' ηνιόχου γένηται και πλέον αργυριον δοθη τοι γηρας 1 os t. I 485, 192 χεῖρα mi βουλη MOAB- βραχυ in διὰ τοOτο

Coos le

503쪽

θεραπευουσι τυχον καὶ μεινδὶ παρὰ τοῖς εἰρηνοφυλαξιν των κορυνηφόρων όμισθός, τί μεν ου λέγεται τί δεου ακούεται δεινον δε υδέν, καν ἐξωσθηναι sit, καν εἰς το ἐκημα ἐλθόντα Ἀαθησθαι και πλη- R II 531γὰς δε οἶδά που γεγενημένας εἶ εν με τοῖς ἐλάτ- τοοι κουφος ο0τος ὁ φύβος , περ δε των μειζώνων ἀφύρητος καὶ τίνα αν εχοι λόγον; 10. χωρὶς δε τούτων, ταν ταοτα λέγητε, κακίαν ἀρχήντων λέγετε. τετυχήκαμεν δέ, ως παντες ἴσασι, καὶ βελτίστων χαιρόντων τη των πολιτευομένων περ 10της βουλης προθυμία. ο ου ἔμελλον ηπου χαλεπος έμῖν ξειν τη κρηπιδι των πραγμάτων βοηθεῖν προαιρουμένοις. αλλ' ὐμεῖς υκ εν ὁμοίοις αρχουσιν et μῖν αυτοις μοιοι, ἄθυμοι. καὶ προσγελῆτε δη τοις της ἀδείας ταέτης ἀπολαύουσιν αυτος και το βουλόμενος 15 ταύτης ἀπολελαυκέναι δοκεῖν. 11. πρ ην τις ἐνεχθεὶς χορηγος εγγυητὴν καταστησας ἀπέδρα. πος οὐν μεις; τ0ν μεν εγγυητὴν ἀδικοῖντα οὐδέν, ἐξηπάτητο γαρ, καθείρξαντες ἐχετε, καὶ ὁ θυμος πολ0ς καὶ αἱ ἀπειλαὶ

δειναι και διασπώ αεθα τον ἄνθρωπον ησαν οἷ 20

λέγοντες, μικρον δε στερον τ0ν ἐξεγγυηθέντα κούομεν ἀρχην πριάμενον της πατρώας οἰκίας ἀγριν αὐτη προστεθεικότα συλλέγειν την τιμὴν τοῖς ἐπὶ της ἀρχης

12 cf. p. 48, 26 sq. 442, 3 L I 299, 9 1 Dein Lept. p. 496, 19 et 21 21 Dem. Timocr. p. 724, 6

Coos le

504쪽

κακοῖς 12. τι υν οἱ πάντα σείοντες μεῖς καὶ θανά- RH532 του τ0ν ἐγγυητην αξιον εῖναι κρίνοντες εἰρήνηνηγετε πρ0 τον δικηκύτα και διαπηδήσαντα τοσοOτον

ἀπο της βουλης ἐπὶ τον θρόνον. καὶ ουτ βασιλευς

τούτων κουσεν ουδεν υτ υπαρχος ουτε αλλος ἀρχόντων Ουδε ἐς ἀλλ' δε αν ον μάλιστ αν ευξασθε συμβεβηκύτων ουτ διετέθητε. ηδ δε τις αὐτον καὶ

i Σελευκείας ἀνηγετ τις ἐπιστησόμενος 'γωσιν, ου ἀπο- ρων, ἐμαι, ζεύγους, ἀλλ' δεδίει τὴν γην καὶ ουτος τοίνυν δεινὰ ποιειν τύτε δόξας καὶ την βουλὴν δικεῖν ἐπανηκε φιλος ουδεν των παρ' μῖν φοβηθείς, ουδε γαρ ην ουδεν. ἀλλ' επὶ μεν των Ἀργαστηρίων 164 δρασμος κου κακος, δι' ν δ αν τις ἐγένετο καιδίκη, παρεωροντο ὁ δε μάλα σεμνος εἰς το συνεδριον

14. ποιαοτα τα παρ' μῖν εις την βουλην μιμουμένων 'α τον Ἀστυγειτόνων. καὶ Θαρ Ἀπαμέων οἱ ad βουλεύοντες πολλὰ τοιαυτα εἰσι κεχαρισμένοι, βέλτιον γὰρ υτως εἰπεῖν η πεπρακύτες. οῖ τον μὲν ista φασὶν αἰδεῖσθαι και προσέτι γε καὶ δεδιέναι πάντα ἐγγύθεν ὁροντα, την δε του θεου πόλιν υκ αἰσχύνονται ποιμουντες ἐλάττονα Ἀχω δε τι τοιοῖτον καὶ περι τονά ἐν Κύπρω βουλευοντων εἰπεῖν. καὶ γὰρ οὐτοι πανOOρ-

Coos le

505쪽

αὐτιν ἀτελη πεποιηκότων τόκοις εἰς περιουσίαν Ἀπι-

εἰναι του προσήκοντος τοι περιοίκοις μῆλλον η κείνοις ἀκολουθεῖν και ταυτα ἐν τηλικουτοις.

15. Και μην κἀκεινύ γε ἀκου- πολλάκις ἐνταυθοῖ λεγύμενον, ως iη νύμος βασιλέως ενδοξοτάτου πάντας ον ι πάπποι βουλευταί, δεῖν ἐν νη βουλλὶ τετάχθαι,

καν σι θυγατριδοι και ομνυτέ γε τουτον εἰναι τον 10 νύμον και παρ τω εὐιτ προστίθετε, καὶ ου ἀπιστο.

διὰ τί οὐν η κεν εἰς μεσον διὰ τί μη δέδεικται; δια τι μη ἀνέγνωσται διὰ τί μὴ τ0 βουλευτη ριον σωμάτων ἐνέπλησεν εἰ γὰρ ἐστι μεν ὁ νόμος, εἰσι δευμῖν λοτται, εστ δε τα τοῖς αρχουσι, τί το κωλύον 15την βουλην τὰ αυτης κομίσασθαι; τι, φαίην ἄν, πενία της βουλης τους μεν μον ου λυπει, τους δετερπει, τοῖς δε καὶ λυσιτελεῖ. 16. διὰ τοOτο νέοι πολλοι τηνδε αφέντες παρ' αλλοις λειτουργο0σιν, εἰτα ἀναστρέφουσι την ἀσφάλειαν τὴν περ ταοτα παρὰ της 208 De Iuliano cogitavit Re et ante eum Zosimus II 11 δε βασιλευς Ἱουλιανις βοηθησας τὰ εἰκότα τη πόλει καὶ πληθος

πολυ παραδους βουλευτῶν ἐκ πατρις εἰς τοῖτο καταγομένων καὶ ἔτι σου ἔτυχον τεκοῖσαι βουλευτῶν θυγατέρες, at Oblo luuntur p. 436,12 sq. 453, 21 sq. t. II 299, 17 sq. Iul. is p. 367 D. Inm. XXV 4, 21. De heodosio cogitandum videtur cf. p. 456,14 sq.

Coos le

506쪽

436 LIBANI ORATIO XLVIII

μικρὰς κείνης δαπάνης χοντες, μόνον ου ἐπὶ των κεφαλον τ συνέδριον φέροντες, δεσπόται των μετέ-R II 53 ρων υἱέων υδενὶ μεν δικαίω, -ος γαρ τῖν ταδίκαια πεποιηκότων οι δικηκότες και τον μεγάλα ἀνηλωκότων οἱ μικρά - δεσποτα δ' ουν δια τα κακος

δοκουντα καὶ νενικηκότα καν τοις δικαστηρίοις στη- κύτας αυτοὶ καθήμενοι τους μετερους δροσι. Os- των τοίνυν ουδεν αν ν ει τις υμον θελε χρησθαι τω νέμω, νυν δ' ὁ μεν νόμος κεῖται, ι δε τρυφῖσιν.

1 17. Γμεῖς δε σεσθαί τινά φατε χρόνον ἀποδιδόντα

ταῖς βουλαῖς τα φειλόμενα και τι τυο ἀναμένειν εδει παρον χειν καίτοι τινες απολογοονται της γουλιανο μεμνημένοι βασιλειας εν ' τιr/ας εἰς βουληνενέγραφον. καὶ ου ηλεγχόμεθα, φασιν, ἐπὶ της re ἐξουσίας αργοί. εγο δε τι μεν καὶ τύτε ἐκράτουν RII 535 ἄδικοι χάριτες καὶ διεκλάπησαν Ῥυκ λίγοιτον δικαίως αν εγγραφέντων, ἐάσω. ἀλλ' ἐκεῖνύ γε τίς πιυς οἶδεν, - οὐδ' εἰ Ἀφόδρα τινες ἐβούλοντο

μηδένα ἐγγράφειν, ἐξην αν. εἰ γαρ ὁ με δε μεγάλα

20 ευεργετον τοfτο ἐδίδου δέχεσθαι δε υδεις ξίου, πονηρύν τ αν ην καὶ δίκης ἄξιον, και σαφης ὴ προδοσία καὶ κεκολάσθαι χρην. 18. φη οὐν α το της

Coos le

507쪽

τιμωρίας ην φοβου , ταυτ εἰς την γνώμην νάφερε τίς γαρ αν νεγκε τον ἐκείνου θυμιν εχοντα το δίκαιον, εἰ ο της ἀρετης της Toυλιανο κεφάλαιον et ὀρθωθη- ναι τὰς βουλάς, τουτύ τις ἐνεπόδιζε καὶ κωλυτην αυ- τον ἐποίει του μεγίστου πράγματος καὶ Ἀφ' τω μάλιστα αυτ φιλοτιμεῖσθαι παρην μη ουν μοι την νάγκην

ἀντὶ της προαιρέσεως λέγε, ἀλλ' εἰ μη νυν, νίκα

ἀδεες ο ραθυμειν, τουτο ποιεῖται.

και ς λέησε τὰς βουλὰς καὶ ς μήνυσε βασιλεῖ την περι αυτὰς τύχην και ἰς λὶτησεν Γασιν και - εἰπὼν 5 ἔπεισε καὶ ibi ἐγένετό τι τ0 μεταπεῖθον 20. Ἀλλα προτον φεν ἀμφοτέροις κύσμος οὐ μικρύς, ταῖς πε

Coos le

508쪽

438 LIBANU ORATIO XLVIII

εἰ δὲ καὶ ' τουτο, ἀλλα πεφυλακταί γε ni σπουδὴ τη περὶ ταυτα ταῖς βουλαῖς τα προ αυτὰς δίκαια, γράμμαθ' ῆκεν εἰς τ0 βασίλειον απ των ἐκείνων λόγων ζητουντα ἐπικουρίαν. 21. εἰσὶ δε ῖ λέγουσιν αυτιν ἐφ' o μὲν ευθυς κεν ῆσαι, βουλευεσθαι δεR II 537 τοῖς Βαλεντινιανω δύξασιν ἀμυναι ταῖς βουλαῖς.

Oυ αν δε ην εν μετεώρω των πανταχου βουλοντα τινων μιμησαμένων. εἰ γαρ αλλα επ' αλλοις φικνεῖτο γράμματα αὐτα δεύμενα και πόλεως Ἀκάστης 1 εώρα τὴν ρίζαν κεκακωμένην καὶ γη τε και θαλασσα ταυτὰ δέρετο, πὰν τ μαχήμενον ῆττῆτο αν του πλη- υς των ἱκετευέντων νυν δε τοῖς ου δεηθεῖσι τατων δεηθέντων βέβλαπται. στ εἰκος αν καὶ ημῖν ἐγκαλοῖεν οἱ περὶ τον Πόντον ως παρ' μὰ ων χρ/ὶζον 15 ἀτυχήσαντες, καὶ μῆλλον γε μῖν η αλλοις, σωπερεν μείζονι τάξει τ της Ἀντιοχείας νομα. 22. Πρις τοίνυν τούτοις κἀκεῖνο αν τις ἡμῖν ἐπιτιμήσειεν, τι πλέοντας καθ' καστον εαρ ροντες των ἔτι βουλευόντων η βεβουλευκότων γε παῖδας τους μεν ad εἰς Βηρυτόν, τους δε εἰς Ῥώμην Osτε ἄχθεσθε οἴτε

σθαι aut leg βουλευσασθαι δε συλλαβεσθαι vel ἐπικουρησαι vel

Coos le

509쪽

ἀγανακτεῖτε χὐδ' in τους Ἀερχοντας εἰσιοντες φθεγγεσθε τὰ εἰκότα καίτοι τίς et τω βραδυς την γνώμην et λίαν παῖς η Κρονος, o μη δυνασθαι μαθεῖν, o τι βουλεται τούτοις το πλεῖν ουτ γαρ περ δικαιοσυνης καὶ του μη λαθεῖν τι χράσαντες παρὰ τους νόμους Ἀεἰς Φοινίκην πλεουσιν Ῥυτε εἰς την Ἀτέραν, Γν αφ'εκατέρα φωνης χοιεν την βουλὴν Ἀφελεῖν, ἀλλ' R II 5ss

λύγος εὐπρεπης τοῖς ναντιουμ μοι προς τους εχοντας εἰπεῖν τί μοι νομοθετεῖς, πινθρωπε,

περὶ παιδείας; πολλαι γαρ ὁδοὶ ταέτης, καὶ 15 πορευσομαί γε τούτων ν αν ἐθελω; σοὶ δ' ἐξην ἀντειπεῖν, ὁτι ὁ ταύτας ερχύμενος τα ὁδοὐ μονονουχι βοα δρασμον αυτὰς ἀπο της βουλης εἶναι. τω γὰρ ν

ταυταισὶ ταῖς πόλεσι πολιτευομένω μάταιον ἐκείνοιν εκάτερον ' εἰ μη τουτο, σμικρύν ἔδειξαν δε οι σφύδρα ευ εο δοκιμήσαντες ἀπ' ουδετερου τουτοιν εἰς νομα ελθέντες.

Coos le

510쪽

440 LIBANU ORATIO XLVIUR II 53 ἀλλ ἀπο τίνων ἐκείνων α νυν l βρισταί τε καὶ

προπεπηλάκιστα ου χειρ γενύμενα την φυσιν, πῖς γαρ αν ἀλλα διὰ τους σεμνους τουτουσὶ τους υκ ἀξιουντας εἰδέναι τὰς εαυτον. στις ουν H τους νόμους επειγεται, αὐτα δ' αν εἴποιμι καὶ περὶ τωνετερων, κεκραγεν οὐτος οὐκ αὐτον ἐκείνων ρὰν τωνδε ε αὐτον φυομένων. 24 Οὐκοον καὶ σε δεῖ σκοπεῖν, πως η ἐμφράξεις τὰς ὁδο0 η πάλιν ἔξεις αυτοὐς ἐν τω βουλευτηρίω.16 πολλὰ δ' αν ἐξεύροιεν φροντίδες το δ' οὐν προχειρότατον, ὁ πατὴρ εἰσελθὼν ει το δικαστήριον δεπίτροπ0 η ὁ φηβος αὐτις ὁμολογησάτω, αν επ' ακρον ἐκείνοιν ἀφίκηται, μήτοι τον γε φειλομένων ἀποστερήσεσθαι 'ην πόλιν. τί τοιουτον χεδράκατε, 15 μαλλον δε μελλήσατε; 25. τον εν Φοινίκη τινὰ βουλὴν δουσιν π Ῥώμης ε αυτον τον του σοφιστοs χειρον ἀφελκύσασαν νεανίσκους ἐν λειτουργοοσιν εχειν, στε ἐκείνοις μεταμέλειν του τε πλου καὶ τον περὶ τον Θύμβριν ἀνηλωμένων. OOτω πολλαῖς πιν

Coos le