Libanii Opera;

531쪽

τίνα δείσας ἀσπίδα την το δικαίου τάξιν λιπες Ῥυμεμψεως ν ὁ φοβος καὶ ρημάτων λίγων δομεν RHI 581

δ' τι καὶ in ανάτου τί ουν. ου κέρδος ὁ τοιοOτος θάνατος G χυ γε υκ οἶσθα του λαμπρους κείνους θανάτους τους περ των πατρίδων 18 Kαι ταῖτα ἐπον δε κίνδυνον ενεγκοέσης αντης το δικαίου φυλακης το δε οὐχ οἱ τως αν σχεν. οὐδε γαρ οὐμ0 πάππος τον Ἀργύριον της βουλῆς εἶναι ποιον νέον τε οντα καὶ ξένον καὶ μικρὰ κεκτημένον 10 επαθέ τι κακον, πρῆγμα ποιον λυπηρον με τω τότε ἄρχοντι, λυπηρον δε τω τότε σοφιστη την πόλιν πονευμάτων ἄγοντι, ἀλλ' ὁμως ουτε αἰτούντων χάριν εἶξεν ουτ ὰπειλούντων πτηξεν, ἀλλ' ὁ με ἐλειτούργει, τω δ' οὐδεν δεινὶ, οὐδαμύθεν ην. 19. iεν. 15

ἀλλ' κεῖνο μεν ἀρχαῖον, ἀλλ' υτ0σι ΛητύΓος, νίκα ἐβουλευε, φαίη δ αν τις αυτιν καὶ νον δια το παιδός, ου τρεις ἀποδράντας αὐας βουλευτὰς ἀπέφηνε, λύχων ηγησαμένους ἀνθρώπους καὶ στρατιώταις ἐπιτάξαντας καὶ μετ κείνων τ πολ της γῆς ἐπελθοντας καιροις ο

σων φ εαυτιν στρατηγον δοΘλο οργης καὶ μεστον φορῆς. ἀλλ' ομως κεῖνος εχων του ἄλλους πολι

Coos le

532쪽

462 LIBANU ORATIO XLIX τὰ τουδε προσλαβεῖν εἶχεν ουδέν. καίτοι διὰ πότου RII 582 καὶ τραπέζης αυτον ἐκλύσειν ηλπιζε καὶ μαπροπίνων αὐτω φιλοτησίαν καὶ τ βιβλίον τε την προσθήκην, ὁ δ επιε μέν, δοονα δε δ μη καλον ουκ ὴνέσχετο και διετέλεσε μισούμενος μέν, παθών δε υδέν. 20. ου τοίνυν οὐδε νυν φόβω ταοτα συγκεχώρηταιουδὲ τω νομίζειν, εἰ μη βλάψαιεν τὰς βουλάς, ἀπολεῖσθαι, ἀλλ' siδεσαν αὐτοῖς ἰδία συνοῖσον το τὰς βουλὰς

εχειν ς εχουσιν. 10 21. 'Eστι τοίνυν αυτοῖς καὶ τοιουτος τις λύγος,

ως, εἰ καὶ σφόδρα et τοὐς βουλεύειν ἀναγκάσουσιν,εστι το λοσον καὶ πάλιν αὐτοῖς δῖσον τ0 μη βουλεύειν, στ αὐτοῖς γέλωτα την περὶ τοῖτο εἶναι πραγματείαν. ἔστι δε πὰν τοOτο εοδος τον γαρ εκ των 15 δικαίων α περὶ τοOτο ἔστιν εἰλημμένον και κρίσει καὶ ψήφω της β0υλης γεγενημένον καί, 0 τι μεῖζον τοις ἡμετέροις νόμοις τί το λοσον αν εἴη , εγ μεν οἶμαιουδέν. 22. εἰ δε ει συγχωρησαι πάντα αν γενέσθαι

Coos le

533쪽

LIBANU ORΑΤΙ Α ΤΗΕODOSIIJΜ PRO CURIIS 463 αἰτία ουδε γαρ ην τις ἀρρωστον δηλος sy πάντως τεθνήξων, ἀμελεῖται μεν υπο των ἰατρον, ἀμελεῖται δε στο των οἰκείων αλλὰ καὶ πύνοι καὶ φροντίδες καὶ ἀγρυπνίαι και φαρμακα, καὶ do μὲν οὐδεμία τού

θανάτου πέπρακται 23. δρομεν δε τοι καὶ τὰς ἀσθενεστέρας των πύλεων τειχιζουσα. ἐαυτὰς καὶ ταυτα ἐπισταμένας, τι των μῆλλον ἰσχυέντων ἐστὶ το προτατα τείχη κατενεγκεῖν. ὰρ δια τουτο ζοσιν ἀτείχιστοι τί δ' οἱ των ἀφυεστερων πατέρες Ῥυχὶ ,αι τούτους 10εν mi ου εἰσιν ελπίδες, πέμπουσιν εἰς διδασκάλων δώσοντας μεν χρηματα, ληψομένους δε ουδέν. τί δητο πεῖ ν; ' Ῥη βούλεσθαι δοκεῖν μεληκέναι Λωντης φύσεως νύμων μηδὲ παρέχειν λαβην τοις ηδέως

ἐπιτιμῖσιν, ὁτι αρα τ0 σφῖν αυτον ου ἐποίησαν Ουχ 15ων σαν κώριοι παρεσχημένοι 24. καὶ μην τούς γε των οἰκετον κλέπτειν μεμαθηκότας μαστιγοῖμεν καὶ ταOτα εἰδότες, δε και εν αὐτω τω τὰς πληγὰς ἰῆσθαι χροντα τω τρόπω καν τοῖς αυτοῖς αἱ χεῖρες ὁ δεσπότης δε εἰ καὶ μη 0ν οἰκέτην μετέβαλεν, ἀλλ αυτόν γε κατέ- οστησεν αμεμπτον ταῖς ἐφ' κάστω πληγαῖς. τί δ' οἱ τους ἰνους υπὲρ τάχους παίοντες οὐχὶ καὶ της R II 584 βραδυτητος μενοέσης παίουσιν δμως τ δοκεῖν ἐλλείπειν τὰ παρ' υτον φυλαττόμενοι;

Coos le

534쪽

464 LIBANI ORATIO XLIX25. In γνου δὴ καὶ αυτος μῖν περ της βουλης ἀνήρ, εἰ καὶ τηνάλλως πονήσεις καὶ οἱ τὰ τοιαῖτα

μένειν ου ἐάσοντες γενήσοιντο ἴσως δε υδε τηνάλλως ἀκριβεῖ λόγω τουτο ἔστιν, ταν ἐν τω τι τω πεπονηκέναι κέρδος i. iον δή τι και τους κλυδωνι διαφθειρομένους εστιν ἰδεῖν ποιουντας ἴσασι μέν, ὼ ὁ χειμον περιεσται τιθεὶς π τη θαλάττε τοπλοῖον κα ουδεμία τέχνη τουτ ξαρ πασαι δυνήσεται, το δ' o τι δυναιντο βοηθεῖν ου προκαταλυουσιν. ἀλλ' 1 ουδε τὰς μελίττας μέντοι παύει της εργασιας το τοῖς πεπονημένοις τους κηφηνας ἐπιτίθεσθαι, ἀλλ οἱ μεν

ἐσθίουσιν, αἱ δε φαίνουσιν. 26. 'Eτι τοίνυν υκ κείνων η τούτων αἱ λυσεις.

ην γαρ δὴ μὴ τουσδε λάβωσι συνεργους, αἱ κείνων

1 συμμαχίαι σκιὰν νεγκαν συμμαχίας το υν τι τον Φίλιππον δυνασθαι παρὰ Λασθένους εστι, παρ Ευθυκράτους εστι, παρὰ των ἄλλων σοι δούλας τὰς αυτονεκείνου κατέστησαν δώροις, ουχ πλοις πολεμουντος.

δῖρα δὴ και τούτους ἀδικειν ἀναπείθει, Ἀαι μέχρις

Coos le

535쪽

εργου, ταχε των βουλον οντες κατερρυηκέναι δεδιότες μη παυστὶ αυτὰς ἀτυχουσας, ἐπαινουντες πλους λαβερους ταῖς άυαίαις Ῥεύτητα βεβουλευκότων γενον 10 Gγοντας, τους μεν εἰς Φοινίκην, τους δε εἰς 'Iταλίαν, Ουι δε επι καλλίω τον παρ' μῖν πεμπόντων ἐκεῖσε των γονεων, ἀλλ' υκ ἀγνοουσι μεν τὴν τούτων ευ-

γένειαν. ἀπαλλαγὴν δε βουλης ἐν ἐκείνοις ὁρώντων. 28. ἐφ' i Ῥυδεὶς τούτων τ δε η και Ηλιε λέγει 16 οὐδ' είργει καταβαίνοντας εἰς λιμένα ουδ α τὰς βουλὰς

ἐλεοέντων ν λέγει, ἀλλα και συγχαίρουσι και συνεύ- ονται καὶ προπέμπουσι. και τοσαυται μεν πρεσβειαι, pροντὶς δε ἐλαττώνων, τον τηλικούτων δε υδεμία. 29. καίτοι γε υκ ην της σης ἀνάξιον, ω βασιλευ, 20 φύσεως θειναι νόμον η τοιαοτα τους τοιούτους μανθάνειν, αφ δε αυτους ξω τῖν βουλῖν ποιήσουσιν,

ἀλλ' ἀφ' ον την τον προγόνων δον ξουσιν, οἷς ν

Coos le

536쪽

466 LIBANU ORΑΤIO XLIXὰρκουν εἰς φιλοτιμίαν ἀπο της Ἐλλάδος φωνης ταῖς

πατρίσι βοηθεῖν. καὶ ουδὲν δεινον πασχε Φασγάνιος εκεῖνο δι ρμηνεων τοις αρχουσι συγγιγνόμενος ουδ' ἰλιγγιον εωρὰτο, οὐδ' ο των Ῥωμαιων κροι τω μη την Ιταλον γλοτταν ευρίσκειν παρ' ἐκείνω χεῖρον τηπύλει τὰ πράγματα χειν φασκον, ἀλλ' υτως ἀνεῖχε

τὴν βουλην καὶ τὴν πόλιν καὶ προZων ἐνδοξότερος RII 586 ἐγίγνετο καθ' κάστην ' ἡμεραν, στ ουδεὶ των ἀρχώντων ουχὶ Φασγάνιος μὰλλον η σπερ ν ηθελεν

10 εἶναι καὶ γάρ τοι μὰλλον κεῖνοι τοOτον ἐπανελθύντες ὴ δε κείνους μενων ἐθαυμαζε.30. Λώτωσαν τοίνυν οῖδε δίκην, ω βασιλευ της πολλης εἰρωνείας και μαθέτωσαν μη τὰ αυτον δίκως, τὰ δε κοινὰ των πύλεων δικαίως αυξειν. νον μεν 15 γὰρ ἀσφαλος πονηρευύμενοι πολεμοῖσι τοι συμφέρουσι των πατρίδων, δύντες δὲ δίκην παύσονται του τὰ τοιαοτα πωλεῖν. 31. ρφην τις ηγγειλέ μοι τ0ναυτον ανθρωπον ἐν μικρ τιi ι πόλει τά- ενδον καὶ τὰ των τειχον uis διοικεῖν καὶ πολλὰς εχειν τὰς so τάξεις καὶ προσηγορίας εἰσπράττοντα, τοι εαυτοs χρήμασι λοοσθαι τοις ἐκει παρέχοντα τον δ' αὐτοναμφορέα λαβοντα βαλανέα γενέσθαι, καὶ τω ἄρχοντιθαῖμα τουτο ἐνεγκειν ὁροντι τον πολιτευέμενον καὶ cf. t. Ι 81, 13; 404, 17 et ad p. 215,1 20 sq. cf. O 249, 158 1 2 πατράσι in δεινον in long συγγινόμενος CB

Coos le

537쪽

ταυτα εργαζόμενον. τοέτω τοίνυν ἐξην αν ἔχειν κοινωνους ου ὀλίγους και προς τούτω ταυτὶ τὰν τω βαλανείω διαφυγειν, εἰ μὴ κερδος et αυτ το μεμο- νοσθαι νυν δ' ὁ με αρχων ἐγέλασε, το κακον δε ἔμεινεν, η πόλις δε εἰς κώμης σχημα κατέβη διοπερ

δικαζόντων τον θρόνων εἰς βουλὴν μετενεγκοντα, μὰλλον δε ο τ πὰν ἐπαινο τ γαρ ἀρχη το τέλος ουχ μολύγησεν ουδε γαρ τρεις αν εωράκει μόνους τω l δικαίω συναγωνιζόμενος, ἀλλ' υδε ἔστιν RII 587

32. Συ τοίνυν ἀνθ' πάντων γενο ταις βουλαις, βασιλευ, ταῖς ου ἐλάττονος σπουδης ξίαις η σης α δυνάμεις αἱ μεν γε ταις πόλεσι την σωτηρίαν φέρουσιν, αἱ δ' ἐναί τι ποιοOσι τ οωτηρίας αξιον. 15των βουλον δε ς ἐδείκνυον διακειμένων οὐδ' περοτου καλον κινδυνεύειν νι τοσοOτον ἐντεοθεν αἶσχος κατακέχυται των πύλεων της ἐκεῖθεν μορφίας ἐπὶ πὰν ἀφικνουμένης. ποίησον δὴ πάλιν λαμπρὰ μεν τὰ θέατρα τω πληθε παρὰ των διδύντων, λαμπρὰς soδὲ τω αὐτω τούτω τὰς επιδείξεις ων λύγων , o νυν γε οἱ μεν οὐδ' εἰπόντες πορεύονται στένοντες, οἱ δ' ὁτι εἶπον ἐαυτοις ἐπιτιμοντες, Ἀαι μήν, i μέγιστον

Coos le

538쪽

ἐστιν πάντων τ της ρητορικῆς σθένος, η κιὰ τοπραχθηναι προσῆκον ευρισκεται καὶ τ πραχων ἐγκωμιά ζεται. ταύτη τοίνυν μετὰ των βουλον ἀπολωλέναι καὶ διεφθάρθαι συμβέβηκεν, σπερ, νίκα δεσαν μεγάθε λαι, και ταύτη τετιμῆσθαί τε και πολλους χειν τους ἐραστάς.33. Βουλοίμην δ' αν σοι την βασιλείαν μὴ μονον στρατείαις κεκοσμησθαι καὶ μάχαις και τροπαίοις καὶ νίκαις, αλλὰ και τη παιδεέσει καὶ τοι λύγοις, ων id λλὰς μήτηρ, η, ι βούλει γε, ων πατέρες ι παιδες της Ἐλλάδος ως ουν ἐν τω ταῖς βουλαις βοηθειν βοηθήσων και τοι νυν ἀπερριμμένοις βιβλίοις, τηκατὰ τούτων ἐς βραχυ των δικαιων μελει κολάσει δεῖξον αμφω τὴν ἐσχυν ἀπειληφοτα, τα τε βουλευτήρια, τά τε διδασκαλεῖα.

13 Dem. p. 212, 282 τι ante προσηκον inser ευρίσκονται ταπιτη

Coos le

539쪽

ab imperatore petivi ut angariam . . necesSitatem radenSegereniti iniuria ab a Micolis qui Antiochiam Vehebantur exactam non solum tolleret, emam etiam ulciSceretur, perpaucis arriSit itaque fines eo oris' non e eSSa est. Quattuor igitur tantum codicibii ad noStram aetatem

Sunt auteΠ hi: 1 Cur hanc orationem antecedenti succedere iusserim, Supris p. 450 dixi. 2 Vox γγαρεία neque in oratione ipsa, neque alio loco apud libanium fac significatione reper1tur. Itaque Ortasse Vecta περὶ των ἀγγαρειῶν pro addit aianent grammatici ByZRntini cf. Suid. s. v. Ἀγγαρείαν Ἀνάγκην ὰκουσιον λέγοιμεν καὶ ἐκ βίας γινομένην πηρεσίαν. Othois ad Cod. heod. VIII 5, 4. O. Seech in aul. Niss Ency. l. s. v. angarium, qui e erismαγγαρείων Scribi vult. hes. ling. Liat. S. v. angam, habenda,

sunt.

3 Nam legis do expensis ludoriam et rectorum Cod. Theod. XV 9 1 anno 38 latae cf. p. 163 not. 1 menti fit in Oratione . 476,12 sq. Et Icarium comitem Orientis anni 384,

quam iisnnius hac oratione impugnati angariam, ubi munus suum ingressus St, protinus sustulisse e priore contra hunc scripta orsitione . 30,15 Sq. scimus. ostea vero eam iterum

ladmisit cf. p. 30, 20 sq.), quam reti non nihil contulisse probabile est, ut Lilbanius scriptione ad imperatorem data, do Reonquereretur. Sieversius p. 203 cf. p. 167 not. 98 Orationem post annum 385 conscriptam dicit; Μοnnerius . 256 anno 386.4 Similis est condici orationis XXXI, sed haec etiam codice familiae alterius V continetiar f. p. 148. Hostsed by

Coos le

540쪽

Sunt omnes familiae PrioriS. Necossitudinis Vinculum quo coniuncti Sunt steminat. I p. 400 propositum tib inescat. Quaditior loco Macar111 Chrysocephalus' excerpsit, L aod orationem περὶ του τὴ πόλει πηλοs inscripsit , Romam argumentum eiu Se patriim RSSecutum HSSe prodidit oratio primum e apographo cossici Augusta ni pariam

diligontor ab ringero aeto a Iacobo Gob os rodo Got Coloniae Allobrogiun anno 16 31 publici iuris facta est in editione cuba titulum Supra p. 357 xhibui, p. 28 49 cum Notis' p. 12 16'. 0 cuius protio

Valet quod . l. dixi. Cuius dii ionis Vitia multa Rei Sicilis Animadversionum volumine quinto p. 470 475 Erinando a naVin etiam plura ope codici Augustani in editione an ab uxori prelis commissa os t. II p. 49-569. In hanc Nolao Gothohodi et magna pars Animadversionum ipsius transieriant. Hanc fero repetivit Onnerius editione typis quidoni mandata sed non foras missa' p. 256 - 289 nonnullis locis correctam et leganti Versione gallica ornatam. Cuius, nisi a seisia recesSit, mentionem non feci. Ρauca Oreexerunt intenis et obesiis.1 CL LI p. 351. 2 Cf. p. 335 et t. II p. 495.

Coos le