Libanii Opera;

541쪽

ΥΠΕΡ ΩΝ ΓΕΩΡΓΩΝ ΠΕΡ ΤΩΝ

ΑΓΓΑΡΕΙΩΝ.

1. Ei καὶ περὶ μικρον δήξω τισίν, ω βασιλευ, R II 551ποιεῖσθαι τους λύγους, ἀλλα σοί γε ο περὶ μικρον οἶμαι δόξειν λέγειν διὰ το παν ὁτιπερ α χὶ δίκαιον μέγα κεκρίσθαι παρὰ σοι. συμβαίνει δε ταυτα πὲρον ἀκουση σήμερον, ' λ ἐκύτως σε και μύνον πειθενον πως ου μείζω μοι την ελπίδα ποιεῖ τ0 αὐτ καὶ λυσιτελεῖν. τι δὲ ἀληθη λέγω, παρ αὐτον πάρξει σοι

Coos le

542쪽

472 LIBANI ORATIO L2. Πολλὰ ποιεῖ χοον ἐν ταῖς πόλεσιν, ω θεία κεφαλή, πίπτουσαι οἰκίαι σαθραί, αἱ δε τεκτόνο)ν τεχνη λυόμεναι, θεμέλιοι νέαις τιθεμενοι, περὶ οἰκοδομμηματα δημύσια τὰ αυτ ταυτα γιγνύμενα τουτον δὴ τον ὰπ τούτων χουν δεῖ με ἔξω φέρεσθαι τειχον,3πως ἐφ' τουπερ κειτο τουτο δέξαιτό τι ἴδιον δημόσιον. 3. καὶ το μεν δίκαιον ν ὰφ ης οἰκοδομμεῖται τὰ δημόσια δαπάνης, ὰπ ταύτης καὶ τουτοπράττεσθαι τ μερος. εἰ γὰρ τὰ ξυλα καὶ οὐ λω υς 1 καὶ κεραμίδας καὶ ἐργάτας καὶ τεκτονας καὶ πάντα απλῖς δι' et αν τις η κατασκευάσαιτό τι των

Ri 552 υ οντων η επισκευάσειε των καμόντων, εἰ τούτων καὶ των τοιούτων δίκαιον μη φεύγειν την δαπάνην τὴν πόλιν, ταυτο κρατείτω δίκαιον καὶ περι τυ χοον 1 ε δε καλος τὰ νυν γιγνόμενα γίγνεται πεμ τον χουν,

τί μη διὰ πάντων τουτο ἔρχεται των ποιούντων δη- μύσιον οἰκοδομημα ε μεν γὰρ μον τουτο, κἀκεῖνο εἰ δ' o δεινόν, οὐδ' κεῖνο. 4. αλλὰ δεινον τε, βασιλευ, καὶ ἄδικον καὶ κακ0ν καὶ λύγου παντος ἐπι- 20 ικοῖς ἐστερημένον. τί λέγεις εθηκα τιμην ρέων ὁνων η καμήλων, ἐμισθωσάμην του ἐπιμελησομένους τούτων κάστου, καὶ γέγονεν ἐντευθεν ἐμοί τε καὶ γυναικὶ καὶ παισὶν ' τροφή συ δ' ἄπτε καὶ λκεις κα τω ἐμιν σιν ποιεῖς, καὶ χει το μεν ἐργάζεσθαι

1 f. p. 30,11 sq.

Coos le

543쪽

την ουσίαν καὶ του εστιν αδικημάτων δίκη, πάντα εστ τὰμ της πόλεως ' εἰ δ' ουδεν τούτων γνωσται, Ἀπος α παρὰ των νόμων ἔχω, ταυτ με υκ ἐας εχειν; 5. Ἐστι τη πόλει χωρία παρὰ παλαιων ἀνδρον ἐν διαθήκαις δεδομέa' et πόλει. ταυτα γεωργεῖται RH553τη πόλει καὶ τοέτων στὶν ὴ πρόσοδος της κεκτημένης ἐν τούτοις τοι χωρίοις ἔστι ταυτα α νυν ἔφην, ὁρεις. 106νοι, κάμηλοι τί ταυτα περβαίνοντες οἱ την ἀρχὴν ἔχοντες ἐπὶ τους ἄλλους χωρουσι καὶ ποιουντες τελες παν ἐκείνοις ων ἐστιν ὁ πύνος, τούτων ποιουσι 'Oἔργον οἱ ἄδικον ἐνοχλεῖν' εἰ γὰρ ἐκείνοις ἐξω τουτοτον τεταγμένων καὶ 4μῖν. M. Ῥυκουν ἔχοι τις αν 15δειξαι νόμον ουτ πιον ουτε αλλου βασιλέως ουδενος, καθ ο και τουτ' ἔστιν ἐν λειτουργίαις. ουδέ γε ἐν τοῖς καθ' ἔκαστον ἔτος γράμμασιν ἐν ἐς α δει φέρειν ἔστιν, ουδαμο πρ0σγέγραπταν τοῖς δε ἄρχουσι καὶ τουτο περὶ τουπερ ὁ νυν λόγος ἐξέστω ποιειν 20και τους ὁ νους τους οὐ της πύλεω ποιεῖν RH554της πόλεως. καίτοι και εἰ νόμω Λουτ, διώριστο, κατὰ μεν τὴν ἐντευθεν ἀνάγκην ἐγίγνετ πιν, ου μηνανευ γε του χαλεπος φέρειν, ην δ' ἰν ἴσως τι και παραμυθία. ἐξ αυτον του κεῖσθαι Ῥύμον νυμ δε 25

Coos le

544쪽

νομος μὲν ουδαμου, τουτου πολυ το ἔργον. 7. τουτοδε ταν εἴπω, το ἀδίκημα λέγω. ηδέως δ' et αυτοὐς ἐροίμην, δια τι μη καὶ οἰκετα και θεραπαίνας καὶ στρώματα καὶ σκευ καὶ ἁμάξας αγουσιν των οἰκιον ἐπὶ τὴν της πόλεως χρείαν. εἰ γαρ τι υ ἐξεστι φήσουσιν, ουδε ταοτα ἔξεστι πῖ ουν το μη ἐξεῖναι τιμοντες ἐς τούτων ἀπέχονται, το αυτὶ, τουτο δι ων ποιοΘσιν βρίζουσι και μὴν περ πολλον αυτους οἶδα δια γραμμάτων μῆς ἐρομένους, εἰ ποιητέον - ουκ10 ον θέμις ποιεῖν Ο μη της τοιαύτης ἐξουσίας ἔτυχε.πος ουν ου καὶ περὶ τούτων ροντο και τα παρ' μῖν ἀναμείναντες υτως η ἔδρων η υ; νυν δ αυτ τω

φυγειν το ερωτησαι μη τον δικαίων ἐναι τουργον δεδηλώκασιν. 15 8. 'Eτι τοίνυν, εἰ μεν ον φ' μῖν τουτο νἐγνωσμένων, κοινον αν ην τουτο τον φ' μιν πόλεων, ωσπερ α και τα αλλα νυν δ' ἀπιστία τους αλλοθενῶς ὴμας ἐρχομένους ἔχει πρῆγμα τοιοῖτο και ἀκούοντας καὶ ροντας ἔρχονται γαρ ε πύλεων εν iςRII 555 τουτο ου ἔστι, καὶ ου ηγοονται τὰς αυτον s χρην ἔχειν ου ἔχειν, ἀλλ' εἶναι παρ ὴμῖν - εἶναι

Coos le

545쪽

ὁτοι γὰρ των μὲν ἐν δυνάμει γεγενημενων καὶ στρατοπέδων γησαμένων αἰδο0νται τους τε νους καὶ ταλλα, καὶ παρέρχονται τον χουν οἱ ταυτα ἐλαύνοντες ἀνεσπασμεναι ταῖς φρυσι καὶ ρ ῖς τοι αυχέσι, καντις λάβηταί τινος παριόντος, παρανενομηκε των αλλων δὲ οἱ μεν μετὰ πόνου τα σφον αυτων ρυονται, οῖδ αν ἀντιβλέψαι τολμήσωσι, τυπτόμενοι μανθάνουσιν, υτι κρεῖττον ὴν σιωπη πάσχειν κακος του τοίνυν μη δικαίως τουσδε πιέζεσθαι το μη καὶ πάντας τὰ τοιαοτα πονεῖν σημειον εἰ γὰρ et δεὶς π κείνων 10 οὐ πονουντων παραβαίνεται νύμος, ουδ οχε νόμωστρις τοO αγονται. 10. Ἐρεῖ τοίνυν τις, δε εἰ και η γεγραμμένοντο Θ εστιν, ἀλλ' εις ε ς κει. θη δε εἰ μενἀκίνητα πάντα μεινεν, εἰκύς τι καὶ ω πεπόνθασι 15 δεδουλευκότες τοις θεσιν εἰ δὲ λέλυται πολλὰ διὰ παντος το χρύνου τοι κρείττοσιν εἰξάντων ων χειρύνων, μὴ το περ της το πράγματος φύσεως διαλέγεσθαι φεέγοντες επὶ το πεπρὰχθαι πολλάκις καταφευγόντων. χθεσθαι γὰρ ξιον, τι γέγονε πολλάκις, soἀλλ' υκ ἐπὶ των αυτον διὰ τοOτο μένειν. 11. ησάν τινες ι πονηρὰν ἐορτην εἰσήγαγον εἰς την Θάφνην.

Coos le

546쪽

476 LIBANI ORATIO LR II 556 ν δ τ πάντα τρύπον ἀσχημονεῖν ἐορτὴν ποιεῖν:τουτύ τις κατιδὼν βασιλεὐ ἐπιεικης καὶ σώφρων αἰσχυνθές μεν τοις πραττομένοις, ἀλγήσας δ' περ os

χωρίου παύει την ἐπὶ τοιουτοις συνοδον καὶ παυσας ευδοκιμεῖ. και ουδεὶς προ αυτον τα της εορτης λεγεν ετ ουδ' ς τα κεκρατηκότα δει κρατεῖν δια τέλους.

ἀλλ' ἐξεβέβλητο τοsτο της Λάφνης το νύσημα χρονον

πολέν, ως αυτ πάλιν ανδρες ἀξίως τοιοέτων εορτον βεβιωκότες εἰσήγαγον. 12 αἱ κατὰ των βουλευόντων 10 πληγαὶ ρια κακίαν αρχόντων χις χθυς κον OBTRII 557 αυτ0ς Ἀνήρηκας νύμω, καν τοι Ἀπαίνοις τοῖς περ σο των μεγάλων καὶ τοOτο εστιν. ἐπι τὰς διατων θηρίων λειτουργίας ἀνάγκαις γετ τις πρύτερον. σὐ γνώμης τοOτο ποίησας ἴτε κωλύων βουλομένους B II 558 οἴτε ελκων ἄκοντας και οἴτε ἐνύμιζες ἀδικεῖν 16 εθει μαχόμενος ἴτε δίκεις. μηδε ἔστωσαν νεψιον γάμοι γέγραφας εν ἐξουσία πολλλὶ το πράγματος ὁντος. και των φαινομένων σοι δικαίων ουκὴν ὁ ο εργου χρόνος δυνατώτερος. προς αὐτ εδει so βλεψαι et οὐ τησδε της πύλεως αρχοντας και μη μῆλλον αἰδεσθηναι τον των ἀδικημάτων χρόνον η τ δίκαιον

Coos le

547쪽

LIBANI ORATIO PRO GRICOLIS DE ANGARIIS AIT 13. καίτοι πόσους ἐποιησάμην, ω βασιλευ, περὶ

δυναστευσάντων χοόνον. και νον σφπερ αν τις ἐτον

μνημονεύση πλειύνων, τοσοέτω μείζων ἀπ της θεραπείας ἡ δόξα. 25

,,milim alter m participium addi . c. την πολιτείαν κοσμῶν vel κρατυνων ' Re 16 ,Drie πάλαι κακῶς κείμ, ενον ' Re

Coos le

548쪽

478 LIBANU O ΤIO L16 Μάλιστα μεν ουν καὶ τὰ κοινὰ των οἰκοδομη-R H 560 μάτων συν τω δικαιω την ἀρχὴν λαμβανετω, τον

κεραμον εἰ δ' ουν δεῖ τι καὶ ἀδικεῖσθαι περὶ ταυτατοψ ονους, περι αυτ γε ἀδικείσθωσαν μύνα νυν δε τις αν, ὼ Γαὶ καὶ Ἐλιε καὶ θεοὶ πάντες καὶ δαίμονες, ενέγκαι τὴν παρανομίαν τοις ἰδιώταις, ω βασι λευ, ταυτα καὶ δέδοται και δίδοται και ι μὲν προσιόντες αἰτοοσι πυλην ὀνομάζοντες, ὁ μεν τήν, ὁ δὲ τήν ὁ δε τὴν τρίτqν, ω ρήματι τοέτω τὰ ω αυτον 1 ἐλαυνόμενα λαβεῖν ἀξιουντες, ο ὁ ωσπερ πάντων τούτων δεσπόται ταχέως ἐχαρίσαντο τὰ λίγα γράμματα ἐν δε τοῖς λίγοις τούτοις πολλοι μεν νοι, πολλοὶ δὲ ρεῖς, πολλαι δε κάμηλοι. ων ἐπιλαμβάνονταί τε και πρ0ς τον χου- ἄγουσι παίοντες τους 1 ἐλαύν0ντας οἰκέται των λαμβανόντων την χάριν πρ0ς τοις υπηρέταις της ἀρχης. 17. χι δ' ουδε στρατηγοῖς οἰκοδομουμένοις ταυτὶ δοτέον, 'O οἷς προντίδες B II 561 περ l ν αυτοὶ κέκτηνται μόνων, ἄλλου δε υδενός κάκιστε ἀνδρον, ἐπριάμην μεν ἐγ καὶ τρέφω

ἱ καὶ ἰατρ0ν ἐπὶ τὰ χωλεύοντα καλωκα μισθον τούτου τελο , βαδιειται δε και χρησεται τοις ποσὶν υ υπερ

Coos le

549쪽

ἐμου μῆλλον η σου; τί τούτου παρανομώτερον τί δεινότερον τί δ' αλλο 0 των τυράννων ὴ τουτοεστιν, ἀφελέσθαι τοOτον, ἐκείνφ δοῖναι τον μεν ἀδικησαι, τω δε δι αυτο τούτου χαρίσασθαι καὶ τηνἐτερου βλάβην αλλου ποιησαι κερδος καὶ νον εἰ βουληθείην τα των τοΘτο λαβόντων νύματα πάντα διελθεῖν, πολύ τε τοῖτο ἔσται καὶ ἀποκναίσει. 18 Kωλύσεις ουν, Ἀρουσι, τον ἄρχοντα δι- δύναι χάριν πάνυ γε, την ἄδικον o δε ου ενιτ, δίκαιον ἐν ταύτη παντί που δηλον καὶ αὐτοι 10 τοῖς τε διδουσι τοι τε λαμβάνουσιν ' πύθεν ἐφο- βουὶ το καὶ οὐτοι κἀκεῖνοι προς τὰς πειλὰς ς ἐποιούμην, ὁτι ταΘτα ου αγνοήσεις, ἀλλ' εσται τις ὁ μη

ἔξω τούτου, κεκώλυται και OOτο τοίνυν, ου γαρ ἐν

τοις δικαίοις ἐστί, κεκωλυμενον ἐστίν. οι δε σπερ ἀντι των νύμων αὐτοὶ γεγενημένοι καὶ τὰς κροπύλεις σὐν δορυφοροι κατειληφύτες καὶ της Ῥωμαίων πολι 20 τείας κεκινημένης οὐτω μέμνηνται της ἐξουσία καιταῖτα ἐδύτες, o ουδὲ σοι πάντα ξεστιν, ω βα- R II 562σιλεO αυτε γὰρ 'OOH ἐστι ψασιλεία τε μη πάντα

τοῖς ἐπ' αὐτης ἐξεῖναι. εἰ δὲ τοὐτο εἰς ἐξουσίαν ἀνοί-

quod dolendum vel cum τι mutandum coni Sintenis 22 φει

Coos le

550쪽

σομεν, οὐδ' εἰ μάχοιντο τοῖς νόμοις αι γνώσεις, αἰτια- σύμεθα ουδε ἐγκαλεσομεν ουδ' εἰ τους στερους τωσχ' ματι προ των προτερων γοιεν το γὰρ δη-ρχειν ἀκουσόμεθα πανταχου. 20. Φίλοις υσιν δει τι ταρὰ του φιλουν - τος εἶναι καλος εστιν αργυρός σοι καὶ σθης καὶ

χρυσίον καὶ ἀνδράποδα καὶ βοσκήματα και η. Os- των εἴ τι βούλει, δ0ς καὶ εἰ βούλει γε, πάντα τογὰρ δη κωλύον ου εσται των ἐμον δε ετερον μὴ 1 ποίει δεσπύτην. αλλ' ταν τις ἐλθδεν η παρακαθ ήμενος η και παρεστως μνημονεύη της τοιαέτης χάριτος και χοῖ καὶ νων, λέγειν προς αὐτύν, τι, Ἀριστε, ἐγώ σε πάνυ με φιλο καὶ βουλοίμην αν σοι

πολλην νε και Ἀαλη, γενέσθαι την οἰκίαν,

δ ει λαι δε αξιον η γένηται ' ουν χρη σεποιεῖν σοι μεν εστι χρυσίον, νους δε ρῖμεν so πωλουμένους καὶ πρίασθαι ράδιον os τω σοι βέλτιον οἰκοδομεῖσθαι το δε σψν ἀραῖς, τοΘτο δὴ το νον παραιν σοι φυγειν. Osτως ν ῆσαν ἁρχοντες δε ἀληθος, τους μεν ου επιτρίβοντες, τοὐς δὲ νουθετοῖντες και τοὐς μὲν Λου κακος πάσχειν,2 τους δε το ποιεῖν ρυύμενοι κέρδος δε δήπου καὶ

τοῖτο το κωλυθηναι ποιησαι κακος.

Coos le