Lucian

발행: 1895년

분량: 486페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

62쪽

μνημονεύειν, A νεανίσκε, ετ ει Παλαίστρανεμπεπτωκας, και νή σε νυν ἐπιδειξαι, εἰ γονονας εν τοῖς ἐφηβοις γοργος καὶ παλαισ-ματα πάλλα ἔμαθές ποτε 'Aλλ' οὐκ ἄν ἴδοις φεύγοντά με - ελπιν τομον στε am δυσαι, καὶ δ παλαίωμεν. η δέ, ουτως, e , - ἐγω θέλω, παράσχου μιν την ἐπλιξιν eo ἐν νων διδασκάλου και ἐπιστάτου ταωύματα των πάλαισμάτων ἄν ἐθέλω που πω, ἡ δὲ μοι et γίνου ἐς το 'ακούειν καὶ ποιεῖν των τ κελευόμενον ' ἀλλ' ἐπίταττε, ἔφην, κα σκοπει πως εὐχερως καὶ ὐπως τὰ

παλαίσματα καὶ ευτόνως σται.

s. ἡ δε αποδυσαμένη την ἐσθητα καιστασα μη γυμνη νθεν ήρξατο ἐπιτάττειν, nμειράκιον, eκδυσαι και ἀλαιφάμενος ενθεν - του μύρου συμπλεκου του ανταγωνιστὴ δύο μηρων σπάσας κλινον πτίαν, πειτα - ουρος inro-

63쪽

LUCIUS, R, THE AS I a

64쪽

λων διὰ μηρων καὶδιαστείλας αἰωρει καὶτεῖνεα- τὰ σκέλη, καὶ χαλάσας και στησας κολλώαὐτου καὶ παρεισελθων βάλε καὶ πρώσας νύσσε ηδη πανταχ- δυς πονέσει - λοσφώς ἰσχυέτω, εἶτα εξάλκύσας κατα πλάτος δια βουβωνος δῆξον, καὶ πάλιν συνώθει εἰς 'ν, εἶτα τυπτε επειδαν δὲ χάλασμι am, ὀτ δηεπιβας ἁμμα α ἰξύο δησας συνεχε, μὰ πεῬω - σπεύδειν, αλλ' Oλίγον διακαρτερήσας συντρεχε. 'δη ἀπολελυσαι. l0. κἀγώ πει- ραείως πάντα οπηκουσα

και - ταος μῖν ληξε τα παλαίσματα, λέγω προς την Παλαιστραν - προελάσας, 's δἄάσκαλε, ρας μὰν πως εὐχερω και εὐηκόως πεπάλαισταί μοι, σκόπει δέ, μη

66쪽

έλαβον τον μαθητην σκόπει δν - πληγὰς eo πλείους λαβης ἄλλα καὶ οὐ τα ἐπιταττόμενα

παλαίαν. καὶ ταυτα εἰποῖσα πανώνταται

καὶ θεραπεύσασα αυτην μ' ἔφη δείγις, εἴπερ νέος εἶ κα ἀτονος παλαιστης καὶ εἰ ἐπίστασαι παλαίειν καὶ ποιεῖν - απὸ γνατίου. mia πεσσω επὶ του λέρους ἐς γόνυ Ἀγε δῆσε πω in στω, ωι τὰ μέσα, στε τινάξας ὀξεῖαν πέπρωσον καὶ βάθυνον φίλον προαμο παρακείμενον, τοὐτ χρησαι πρωτονδε καταλόγον,4 ἄμμα σφωνε, εἶτα ανακλάσας-βαλλε καὶ σύνα καὶ - δίδου διάστημα. .

67쪽

LUCIUS, OR, TH AS 1

68쪽

ἐὰν δε χαλα- θαττον ἐπάρας ανώτερον μειτάθες καὶ κρουσα κυ- κa σκοπε -- μὴ

κυρτωσας πολύ αὐτον φελκε καὶ λωβαλων κάτω αὐθις την παρεμβολην συνεχε καὶ κινοῖ, εἶτα αφες αυειν πώπτωκε γὰρ καὶ λ in αι κώυδωρ ὁ ς εστι σοι ὀ ανταγωνιστης - δεη γοα-ναγλῶν, θέλω, ἔφην, καὶ αὐτός, διδάσκαλε, παλαίσματα ὀλίγ' ἄττα ἐπιτάξαι, συβ inrάκουσον ἐπαναστασα xia κάθισον, εἶτα δοῖσα κοτὰ χειρος παρώφα - λωιπὼν καὶ καταμάττου, καί με προς - ρακλέους περιλαβοῖσα ἐνδη κοίμισον. 11. 'Eν τοιαύταις δοναῖς καὶ παιδιαῖς παλαισμάτων πωνι μενοι νυκτερινοος ἀπωνας εστεφανούμεθα, α ην πολλη μὲν ἐν τούτω τρυφή, στε της εἰς την Λάρισσαν Ο ὐπαντάπασιν ἐπιλελήσμην. i ποτε ἐπὶ νουν

70쪽

μοι δελθε - μαθεῖν ἄν ενεκα θλουν, και μή προ αυτήν, 'sa φίλτάτη, δεῖξόν μοι μαγνα--λυσαν η -ταμορφουμένην τὸν δέσποιναν πάλαι γὰρ ' παραδόξου ταύτης θέας ἐπιθυ- μαλλον Γ εἴ τι - οἶδας, αὐτη μγνάνευσον, ἄστε φανηναί μοι, λην ἐξ α λης δειν. Mauia ad σε οὐκ πείρως τησδε της τέχνης πειστοῖτο δὲ υ παρ μέρου μαθών, ἀλλα παρατης ἐμαυτο Φυχη λαβὼν orta, e re με τον

πάλαι ἀδαμάντινον, ως λεγον αι γυναικες, ἐς

μηδεμίαν γυναῖκα - μματα ταυτα ἐρωτικως ποτε ἐκτείναντα συλλαβοω τῆ τ ι ταμνα μαλωτον χεις ἐρωτι, μω φυχαγ- γυ- φδὸ Παλαίστρα, Παῖσαι, φησί, προσπαίων. τίς γὰρ - δύναται μωρουσαι τον ἔρωτα, οντα τος τεχνης κύριον; - δέ, φίλτατε, τούτων - οῖδα οὐδὲν Μ τὴν κεφαλην την σὴν και τηνδε τὴν μακαρίαν ευνην'

SEARCH

MENU NAVIGATION