Lucian

82쪽

υτε γ' - οπη - - νε α ραπτον δεξα- σθαι δυναμένη, καὶ υεις ανθρωπος ταῶ παρήει καὶ λ et μοίως, - πολλοὶ ἔνδον - καὶ πάντες ἔχον ξίφη εἶτα καταδησαμυς εν ν ἐν τοις δωματίοις τὸν ' mmmmo κάτην Πάλαίστραν καὶ τον ἐμον οἰκοην αδεως η την οἰκίαν ἐκένσυν τά τε χρηματα καὶ τὰ μάτια και τὰ σαε- κομίζοντες κω - δε οὐδεν ἄλλο

ἄχθος φέροντας -- ξύλοις παίοντες λαυνον εις - δρος ἀτρίπτεοδ φεύγειν προώμενοι.

84쪽

ναι καὶ κεραι νειν - η παίεσθω.

86쪽

κόμενοι τὴν δον ἐς το ἄριστον ἀναλίσ--εν' ωστε ἐς τὴν τότε και μεινα δνος. πεὶ δὲ, αὐτο - μέσον της μέρος, καταλύομεν εἴς τινα παυλιν συνήθων ἐκείνοις ἀνθρώπων,ο- φ ἐκ των γινομένων σκοπεῖν καὶ τ

φιλήμασιν σπάζοντο ἀλληλους καὶ καταλύειν ἐκελευον αυτο εν ῆ ἐπαύλει καὶ παρέθηκαν ἄριστον καὶ τοῖς κ νεσιν ἡμῶν παρέβαλον κριθία καὶ οἱ μεν ρίστων - δε πείνων μεν κακως' ἄλλ' πει- οπωτότε visa -- ωιστήκειν, ἐσκοπούμην τι καὶ καταψῶνοιμι, πω δὲ κ ων --υοπισω της αὐλῆς, καὶ an λάχανα - λὰ καὶ καλὰ καὶ ρόδα περ αὐτων ἐφαίνετο κλωλαων πάντας τους ἔνδον - λουμένους περὶ - αριστον ἔρχομαι - τον πιον, τουτ μυωμων λαχάνων εμπλησθησομανος, τομο δε των

ρόδων ἔνεκα ἐλογιζόμην γὰρ τι δηθεν φωνῶντων ανθέων πάλιν ανθρωπος ἔσομαι. εἶτα

87쪽

LUCIUS, R, THE AS a

88쪽

δων καὶ σελίνων, - - ἐσθίει ἄνθρωπος,

ἐνεπλήσθην, τα δε ροδα ἐκεῖνα οὐκ ην ρόδα ἀληθινά, τὰ δ' ην, της πως δάφνης --μενα ροδοδάφνην αυτὰ καλουσιν οι ἄνθρωποι, κακον ἄριστον ν -- παντὶ a. Amrφ' φασὶ γὰρ τοὐμπιόντα ἀποθνήσκειν αὐτίκα.18. ἐν τούτω ὁ κηπουρος αἰσθόμενος καὶ ξυλον ἀρπάσας, εἰσελθον εἰς τον κηπον κἀ- πολέμων δων καὶ των λαχάνων τονολεθρον, σπερ τις δυνάστης μισοπονηρος κλέπτην λαβών ούτω με συνέκοψε τω ξύ , μήτε πλευρων φεισάμενος - γηρων, και μην καὶ τὰ τά μου κατεκλασε καὶ το πρόσωπον μου συνετριφεν. - δε οὐκέτ ἀνεχόμενος ἀπολακτίσας --τέροις καὶ καταβαλων πτιον επὶ των λαχάνων

δρων ἀπωντα, ἀνέκραγε ὐσω τους κυνας ἐπ' ἐμοί οἱ δε ἀνες πολλοί τε σαν και μεγάλοι καὶ ἄρκτοις μάχεσθα ἱκανοί. ἔγνων

90쪽

τυ παυλιν οἱώ του μω κύνας δρων ἐπι--γμενο- έξαντο καὶ κατέδησαν, ἐμὰ ἐπαίοντε ου προτερον ἀψηκαν πρὶν φώπὸ τειοδύνης πάντα τὰ λάχανα κάτωθεν ἐξεμέσω. Is καὶ μην ἐντε δοι πορειν - ην, τὰ βαρύτατα των κλεμμάτων καὶ τὰ μῶστα ἐμοὶ πέθηκαν κἀκεῖθεν τότε -- ἐγ-λαύνομεν. ἐπεὶ δὲ ἀπηγόρευον δε παιόμενός τε καὶ τ φορητί α - νος - τὰς πλὰς ἐκ της oia ἐκτετριμμένος, ἔγνων αὐτοῖκαταπεσεῖν - μμ ν ἀποσφάττωσί με