Opera. Ex recognitione Caroli Iacobitz. [Text in Greek.]

31쪽

λωνος υιός, Ἀπόλλων δε Μουσηγετης και πάσης παιδείας αρχωπι και τι ἀρξάμενος εν η γάδι γράφειν υκ οἶδα ο τι δόξαν αυτίκα μάλα επὶ την κοινην μετῆλθεν, ἰητρείην με λεγων καὶ πείρην και κόσα καὶ νουσοι, αδ αλλα μοδίαιτα τοι πολλοῖς και τα πλεῖστα οἱ εκ τριόδου. 17 μ δε με δεῖ καὶ σοφολανδρὸς μνησθῆναι, τομεν νομα εν ἀφανει κείσθω, την γνώμην δε ερῶ και ταπρωην εν Κορίνθω συγγράμματα, κρείττω πάσης ελπίδος εν ἀρχη με γαρ ευθυς επιτ πρώτη του φροιμίου 26 περιόδω συνηρώτησε τους ἀναγινώσκοντας λόγον πάνσοφον δειξαι σπευδων, ς μόνω αν τω σοφω πρεποι ἱστορορίαν συγγράφειν ειτα μετὰ μικρον ἄλλος συλλογισμος, εἶτα ἄλλος και ολως ἐνίπαντι σχήματι συνηρώτητο αυρο τῶ το προοίμιον το της κολακείας ες κόρον, καὶ τα εγκωθμια φορτικὰ και κομιδ βωμολοχικά , ου ἀσυλλόγισταμεντοι, αλλὰ συνηρωτημεν κἀκεῖνα και μην κἀκεῖνο φορτικον ἔδοξε μοι καὶ κιστα σοφω ἀνδρὶ καὶ πώγωνι πολιω και βαθει πρέπον, το ἐν τω προοιμίω εἰπεῖν, ως ἐξαίρετον τοfτ εξει ὁ μέτερος ἄρχων, ου γε τας πράξεις και φιλόσοφοι δη συγγράφειν ἀξιοίσι το γὰρ τοιοί - τον , εἰ περ ἄρα, μιν ἔδει καταλιπεῖν λογίζεσθαι φαυτονειπεῖν. 18. και μην οὐδ' κείνου σιον ἀμνημονῆσαι ος τοιάνδε ἀρχην ρξατο 'χομαι ἐρέων περὶ ' μαίων καὶ Πεὐσέων. - και μικρον στερον ' , ἔδεε γὰρ Πέρσἴσι γενέσθαι κακῶς - καὶ πάλιν ,ην υσρόης, τον οι Ελληνες οξυρόην ὀνυμέουσι '. και ἄλλα πολλὰ τοιαfτα δρας; Τομοιος αυτος ἐκείνω, παρ' o σον ὁ μεν Θουκυδίδη , οὐτος δε μοδότω ευ μάλα ἐώκει. 19. ἄλλος τις ἀοίδιμος ἐπὶ λόγων δυνάμει Θουκυδίδη καὶ αυτὰς ὁμοιος Ἀλθω αμει-

νων αυτos, πάσας πόλεις καὶ πάντα ὁρη και πεδία και ποταμοῖς ἐρμηνευσας προς το σαφέστατον καὶ ἰσχυρό-

32쪽

12 AO TRIA NOT

τατον, ὼς φετο τ ὁ ε εχθρῶν κεφαλα ὁ ἀλεζίκακος τρεψειε ' τοσαυτη ψυχρότης ἐνην περ την Κασπίαν χιό, να καὶ τον κρυσταλλον τον Κελτικό ν η γουν ἀσπὶς ητου αυτοκράτορος ὀλω βιβλίω μόγις ξηρμηνευθη αὐτω, καὶ Γοργών επὶ του ομφαλ os καὶ οἱ φθαλμοὶ αυτῆς ἐκ κυανου καὶ λευκου καὶ μελανος καὶ ζώνη ἰριοειδης καιθράκοντες ελικηδον καὶ βοστρυχηδόν. η μεν γαρ υ0λ γεσου ἀναξυρὶς η ὁ χαλινὰ τουίππου Ἀράκλεις - σαι μυριάδες επῶν καστον τούτων, καὶ ῖα ν η υσρόου

κόμη, διανέοντος το Tίγρητα και ες Oiον αυτρο ν κα μφυγε κιττ0υ καὶ μυρρίνης καὶ δάφνης ες αυτ συμπεφυκότων και συσκιον κ9ιβῶς ποιουντων αυτό. σκόπειν ως αναγκαῖα liti στορία ταίτα, καὶ es ἄνευ ου αν IJει- μέν τι των κε πραχθέντων. 20. πο γαρ ἀσθενείας της εν τ0ις χρησίμοις Ἀγνοία των λεκτέων επὶ τὰς τοιαυ- τα των χωρίων και ἄντρων ἔκφράσεις τρεπονται. καὶοπόταν ς πολλὰ και μεγάλα π9άγματα εμπέσωσιν εοίκασιν ἐκδενὶ νεοπλουτω ἄρτι κληρονομήσαντι του δεσπότου. ος υτ την σθῆτα Oiδεν χρη περιβαλεσθαι Οὐτε

δειπνῆσαι κατὰ νόμον ἀλλ' ἐμπηδησας πολλάκις ορνίθων καὶ συείων και λαγώων προκειμένων, περεμπίπλαται ἔτνους τινὰ η ταρίχους ἐστ' αν διαρραγῆεσθίων. υτος δ' ουν, δν προεῖπον καὶ τραύματα συνέγραψε πάνυ απίθανα καὶ θανάτους ἀλλοκότους, ώς εἰς

δάκτυλον του ποδὸς τὰν μέγαν τρωθείς τις αυτίκα τεθλεύτησε, και ς εμβοήσαντος μόνον Πρίσκου του στρατηγολεπτὰ και iκοσι των πολεμίων ξέθανον. ετ δε καὶεν ω των νεκ9ῶν ριθμῶ 'Osro μεν καὶ παρὰ τὰ γε-29 γραμμένα εν ταῖς est αρχόντων ἐπιστολαῖς ἐψεύσατο ἐπι γὰρ Eυ0ώπω τῶν μεν πολεμίων ἀποθανεῖν μυριάδας επτὰ καὶ τριάκοντα, DI προς τοῖς διακοσίοις. μαίων δε μόνους δύο. Ἀα τ'αυματίας γενέσθαι et νέα.

33쪽

ταυτα ου οἶδα εἰ τις αν εὐ φρονῶν ἀνάσχοιτο 21. καὶ μVν κακεῖν λεκτεον, ου μικρον ον ' π γαρ του κομιού Ἀττικος εἶναι και ἀποκεκαθάρθαι την φωνην ς το ἀκριβέστατον ζωσεν ουτος και τα νόματα μεταποιῆσαι α' ααίων και μετεγγράψαι ς το Ἐλληνικόν, ς Κρόνιον μεν Σατουρνῖνον λέγειν, Φρόντιν δε τον Φρόντωνα, ι-τάνιον δε τον ιτιανόν καὶ ἄλλα πολλῶ γελοιότερα ἐτι αυτος ουτος περὶ της Σευηριανου τελευτῆς ἔγραψενῶς οι με αλλοι απαντες ἐξηπάτηνται οἰόμενοι ξίφει τεθνάναι αυτόν, ἀποθάνοι δε ὁ ἀνὴρ σιτίων ἀποσχόμενος τοsτον γαρ αυτῶ ἀλυπότατον δόξαι τον θάνατοw ουκείδω ὁτι το μεν πάθος κειν πὰν τριῶν ἐμαι μερῶν Dἐγένετο, ἀπόσιτοι δε καὶ ς ἐβδόμην διαρκουσιν πολλοί, κτὸς εἰ μη τουθ υπολάβοι τις, ιυσρόης τις εἱστήκει περιμενων, ἐστ αν Σευηριανὸς λιμῶ ἀπόληται, και δια τουτο υκ επῆγε δια της βδόμης.22. ους δε καὶ ποιητικοις ὀνόμασιν, es καλε Φίλων, εν ιστορία χρωμενου πο δ αν τις θείη, τους λέγοντας, ,,ελέλιξε μεν η μηχανή, το τεῖχος δε πεσὸν μεγάλως εδου- πησε, και πάλιν ν τέρω μέρει της καλῆς ἱστορίας , Ἐδεσσα μεν τουτω τοῖς ὁπλοις περιεσμαραγεῖτο αἰότοβολην και κόναβος ἀπαντα κεῖνα, - καὶ ,ὁ στρατηγὸς ἐμερμήριζεν ω τρόπω μάλιστα προσαγάγοι προς τοτεῖχος. - ἐτα μεταξυ ουτως υτελῆ νόματα και δημοτικα

και πτωχικὰ πολλὰ παρενεβέβυστο, τό , ἐπέστειλεν ὁ στρατοπεδάρχης τω κυρίω, - καί ,οι στρατιῶται γόραζον τὰ ἐγχρήζοντα, - καί ,ήδη λελουμένοι περ αυτους ἐγίγνοντο - καὶ τὰ τοιαῆτα ' στε τὰ πρῆγμα ἐοικὀς ει 3lναι τραγωδῶ τον τερον μεν πόδα ἐπ' ἐμβάτου ψηλοῶ βεβηκότι θάτερον δε σανδάλω υποδεδεμένω 23. και μηνκαι ἄλλους ἴδοις αν τὰ μεν προοίμια λαμπρὰ καὶ τραγικακανεις υπερβολὴν μακρὰ συγγράφοντας ἰς ἐλπίσαι θαυ-

34쪽

μαστὰ λίκα τὰ μετὰ ταfτα πάντως ακουσεσθαι, TO σῶμπδε αυτ τ της στορίας μικρόν τι και ἀγεννες ἐπαγαγόντας, ῶς και Οὐτ ἐοικέναι παιδίω ει που Ερωτα iδες παίζοντα, προσωπεων μακλεους πάμμεγα ζ ιτῆνος περικείμενον ' εὐθυς γοῆν ο ἀκουσαντες επιφθεγγονταιαυτοι το TZδινεν Osος. 9 δε ἐμαι μη ουτως. λλ' ὁμοια τὰ πάντα καὶ ὁμόχροα εἰναι και συνῆδον η κεφαλ si το ἄλλο σῶμα , μη χρυσ0fν μεν το κράνος εἰη θώραξ δε πάνυ γελοῖος ε ρακῶν ποθεν τε δερμάτων σαπ0ῶν συγκεκαττυμένος και η ἀσπὶς οἰσυ η και χοιρίνη περὶ 32 ταῖς κνήμαις ἐδοις γὰρ αν ἀφθόνους τοιούτους συγγραφέας . Os ειδίου κολοσσos την κεφαλὴν ναννώδει σώματι επιτιθέντας ἄλλους αὐ ἐμπαλιν ακέφαλα τὰ σώματα εἰσάγοντας , ἀπροοιμίαστα καὶ εὐθὴς επὶ των πραγμάτων, οῖ καὶ προσεταt0ίζOr/ται τον Ξενοφῶντα οὐτως αὐ- ξάμενοW ,υαρείου καὶ Παρυσάτι do παῖδες γίγνονται δυο ' καὶ ἄλλους των παλαιῶν, υκ εἰδότες. δυναμει τινὰ προοίμιά ἐστι λελη =ότα του πολλούς, ζεν ἄλλοις δείξομεν. 24. Καίτοι αὐτα πάντα φορητὰ τι ὁσα η ρμ ρονείας φτης ἄλλης διατάξεως ἀμαρτήματά ἐστι το δε και

ἀπέχρησεν αυτω, αλλὰ και τὴν ἐμὴν πατρίδα τὰ Σαμόσατα λαυτὼς ἐν τῶ αυτω βιβυ ἀράμενος ο γενναῖος

35쪽

ταμίαν, ς περιρρεῖσθαι αὐτην υ ἀμφοτέρων των ποταμῶν, κατερωθεν εν χρω παραμε βομένων και μονονουχῆ, του τείχους ψαυόντων το δε καὶ γελοῖον, εἴ σοι νυν,

Φιλων, ἀπολογοίμην, ς ου Παρθυαίων ουδε Μεσοποταμίτης σοι εγώ, οἷ με φέρων ο θαυμαστος συγγρα- φευς ἀπωκισε. 25. νὴ Iία κἀκειν κομιδη πιθανον περὶ του Σευηριανο λαυτος οὐτος εἰπεν ἐπομοσάμενος, μην ἀκουσαί τινος των ἐξ αυτου του ἔργου διαφυγον- των ' ουτ γαρ ξίφει θελῆσαι αυτον ἀποθανεῖν ουτε φαρμάκου πιεῖν ουτε βρόχου αψασθαι, αλλά τινα θάνατον ἐπινοῆσαι τραγικον και si τόλμη ξενίζοντα τυχεῖν μεν γαρ αυτον ἔχοντα παμμεγέθη ἐκπώματα υάλιν της καλλίστη υάλου ἐπεὶ δε πάντως ἀποθανεῖν ἔγνωστο, κατάξαντα τον μέγιστον των σκύφων ἐνὶ των θραυσμάτων χρησασθαι εἰς την σφαγην ἐντεμόντα τη υάλωτον λαιμόν ουτως ο ξιφίδιον ου λογχάριον ευρεν, γανδρεῖος γε αυτω καὶ ρωῖκος ὁ θάνατος γένοιτο 26. ἐτεπειδη Θουκυδίδης ἐπιτάφιόν τινα ἐπε τοῖς πρώτοις του

πολεμου κείνου νεκροις, και αυτος γησατο χρῆναι ἐπει- πειν τω Σευηριαν- ἄπασι γαρ αυτοῖς προς το ουδεν

αἴτιον των ε Ἀρμενία κακῶν, τον Θουκυδίδην η ἄμιλλα. θάψας ουν τον Σευηριανον μεγαλοπρεπῶς αναβιβάζεται ἐπὶ τον τάφον Ἀφράνιόν τινα Σίλωνα κατόνταρχον, ἀνταγωνιστην Περικλέους, τοιαυτα και τοσαυτα ἐπερ- ρητόρευσεν αυτα, στε με νη τὰς Xάριτας πολλὰ πάνυ δακρυσαι πο ου γέλωτος, και μάλιστα πότε ὁ ρητωρ

ὁ Ἀφράνιος ἐπὶ τέλει του λόγου δακρύων ἄμα συν ιμωγύπεριπαθεῖ ἐμέμνητο τῶν πολυτελῶν κείνων δείπνων καιπροπόσεων, εἶτα ἐπέθηκεν Αἰάντειόν τινα την κορωνίδα σπασάμενος γὰρ το ξίφος, ευγενῶς πάνυ καιῶς 'Aφρά- 35νιον εἰκὸς ην, πάντων ρώντων ἀπέσφαξεν αυτὀν ἐπὶτω ταφω, υκ ανάξιος ων μα τοὐρνυάλιον προ πολλοί

36쪽

16 AOPRIA NOT

aποθανεῖν η τοιαsτα ερρητόρευε καὶ τοὐτο ἐφη δόντας τους παρόντας απαντας θαυμάσαι καὶ περεπαινέσαι τονυφρανιον. γόδε καὶ τα αλλα μεν αυτολκατεγίγνωσκον,

μονονουχὶ ζωμῶν καὶ λοπάδων μεμνημενου και ἐπιδα-

ητιασάμην, τι μη τον συγγραφε καὶ διδάσκαλον os δράματος προαποσφάξας απεθανε. 27. Πολλοὐς δε α αλλους ομοίους τούτοις ἐχων σοι, ἁ ἐταῖρε , καταριθμήσασθαι. λίγων μως πιμνησθεὶς επὶ την τερα ὁπόσχεσιν δη μετελεύσομαι, την συμ- βουλην ὀπως α αμεινον συγγράφοι τις εἰσὶ γαρ τινες, ο τα μεγάλα μεν των πεπραγμένων και αξιομνημόνευτα παραλείπουσιν η παραθέουσιν, πυχε ἰδιωτείας καὶ ἀπειροκαλίας και γνοία των λεκτέων η σιωπητέων τα μι-κμότατα πάνυ λιπαρῶς και φιλοπόνως ερμηνεύουσιν εμ-

βραδύνοντες. σπε αν ει τις os υιὰς ob εν υλυμπίατο μεν ὁλον κάλλος τοσοίτον καὶ τοι osτονίν μὴ βλέποι μηδε παινοίη μηθὲ τοις υκ εἰδόσιν ἐξηγοῖτο, os πο- ποδίου δε τό τε εὐθυεργε και το εἴξεστον θαυμάζοι και36 της κρηπῖδος τὸ εὐρυθμον, καὶ ταὐτα πανυ μετὰ πολλῆς φροντίδος διεξιών. 2μ εγώ.Osν κουσά τινος qν μενεπ' Εὐρώπω μάχην εν οὐδ' ὀλοις πτὰ πεσι παραθραμόντος, εἴκοσι ε μέτρα Ἀτι πλείω δατος ἀiαλωκότος ες ψυχρὰν καὶ οὐθεν μιν προσηκουσαν διηγησιν - ως μαίρος τις ἱππεὐς αυσα κα τοὐνομα πῖ δίι Ους πλανώμενος ανὰ τὰ δρη καταλαβοι Σύρους τινὰ των ἀγροίκων ἄριστον παρατιθεμένους, καὶ τι τὰ μεν πρῶτα

ἐκεινοι φοβηθεῖε i αυτόν, εἶτα μεντοι μαθοντες ως των φίλων εἴη κατεδέξαντο και ει στίασαπι και γαρ τινα τυ

37쪽

τῆ Μαυρουσία κω ii δοι τους ελεφαντας πολλους εν ω 37αυτω συννεαομενους καὶ ώς υπο λέοντος λίγου δεῖν καταβρωθείη, καὶ ηλίκους ἰχθυς επρίατο εν Καισαρεία και θαυμαστος συγγραφευς ἀφεὶς τὰς H ρώπω γιγνομένας σφαγὰς τοσαυτας και πελάσεις και σπονδὰς αναγκαίας και φυλακας και ντιφυλακὰς χρι βαθείας σπέρας ἐφειστηκε ορῶν Μαλχίωνα τον Συρον εν Καισαρείασκάρους παμμεγέθεις αξίους νούμεν0w εἰ δε η νυξ κατέλαβε, τά αν καὶ συνεδείπνει μετ' αυτο ηδη των σκάρων ἐσκευασμένων ἀπερ ει μη ενεγέγραπτο πιμελῶς τη στορία, μεγάλα αν μεῖς γνοηκότες μεν, καὶ ηζημία Ῥωμαίοις αφόρητος, ει αυσάκας ὁ Μαίρος διψῶν μη όρε πιεῖν, ἀλλ' ἄδειπνος ἐπανῆλθεν ἐπὶ το στρατόπεδον καίτοι πόσα ἄλλα μακρῶ αναγκαιότερα κών εγῶ 38 νυν παρίημι ώς και αὐλητρὶς κεν ε της πλησίον κώμης αὐτοῖς καὶ ς δῶρα ἀλλήλοις ἀντέδοσαν, ὁ αὐρος με τω Μαλχίωνι λόγχην, ὁ δὲ τω Μαυσάκα πόρπην, καὶ ἄλλα πολλὰ τοιαfτα της ἐπ' Ευρώπω μάχης αυτὰ δητὰ κεφάλαια τοιγάρτοι εἰκότως ἄν τις εἴποι τους τοιούτους το μεν ρόδον αυτλμη βλέπειν, τὰς ἀκάνθας δε αυτο τὰς παρὰ την ρίζαν ἀκριβῶς ἐπισκοπεῖν. 29. ἄλλος, Φίλων, μάλα και οὐτος γελοῖος, οὐδε τον τερον πόδαε Κορίνθου πώποτε προβεβηκὼς ο ἰδ' ἄχρι Κεγχρεῶν ἀποδημήσας, οὐτι γε Συρίαν η ρμενίαν θών, δε ηρ-

ξατο - μέμνημαι γάρ - ,SZτα ὀφθαλμῶν ἀπιστότερα ει γράφω τοίνυν ἀ iδον, Γνα κουσα. ' καὶ Osτως ἀκριβῶς παντα ἐωράκει, στε του δράκοντας φ τῶν Παρθυαίων - σημεῖον δε πληθους τοfτ αὐτοις χιλίους γὰρ ιμαι ὁ δράκων ἄγει - ζῶντας δράκοντας παμμεγέθεις ἐναι γεννωμένους εν 1 Περσίδι μικρὰν περ την'Lβηρίαν τούτους δε τέως μεν ἐπι κοντῶν μεγάλων ἐκδεδεμένους ψηλοὐς αἰωρεῖσθαι καὶ πόρρωθεν ἐπελαυ-

38쪽

νόντων δεος εμποιεῖν, εν αυτ οε τω ἐργω ἐπειδὰν ὁμοί

40 ναι ταίτα ε φεστὼς ὁρῆν αυτός, εν σφαλεῖ μένet 0ι ἀπο δένδρου ψηλου ποιούμενος την σκοπήν. καὶ i, γε ἐποίησε τομόσε χω9ήσας τοις θη9ίοις επεὶ Ουκ αν μεις ουτω θαυμαστον συγγραφέα sν εἴχομεν καὶ π χειρῖς αυτον μεγαλα και λαμπρὰ et τω πολεμω τούτω ἐργασάμενον ' καὶ γαγε κιν/ύνευσε πολλὰ καὶ τρώθη περὶ Σουραν, πῖ του Κρανείου θηλον ὁτι βαθίζων π την Λέρναν. και ταίτα Κορινθίων ἀκουόντων ἀνεγιγνωσκε τωνακριβῶς εἰδότων, ὁτι μηδε κατὰ τοίχου γεγραμμένον πόλεμον εωράκει ἀλλ' υθὲ πλα κεῖνός γε id ει υθε μηχανήματα Oi εστιν ν ὁ τάξεων η καταλοχισμῶν νόματα πάνυ οὐν ἔμελεν αυτῶ πλαγίαν μεν την φάλαγγα,4 επὶ κέρως ε λέγειν λεπὶ μετώπου ἄγειν. 30. εις δε τις βέλτιστος ἀπαντα ξ ἀρχῆς ες τέλος τὰ πεπραγμένα δοα εν ρμενία ὁσα εν Συρία, ἀσα εν εσοποταμία, τὰ επὶτω Tίγρητι, τὰ εν μηδία. πεντακοσίοις Dd ὁλοις ἐπεσι περιλαβὼν συνέτριψε καὶ το fro ποιήσας ἱστορίαν συγγεγραφέναι φησί την μέντοι ἐπιγραφὴν λίγου δεῖν μακροτέραν το βιβλίου ἐπέγραφεν. - - ντιοχιανον τουωπόλλωνος ερονίκου do λιχον γάρ που oiμαι ἐν παιαι νενίκ κε - . Tων ἐν ρμενία καὶ IIεσοποταμία καὶ ἐν Mηdία si Ῥωμαίοις π μαχθέντων αφηγησις l. δη δ' ἐγώ τινος καὶ τὰ μέλλοντα συγγεγραφοτος κουσα. καὶ την heta 'ην Ουολογέσου καὶ ni υσρόου σφαγην ως παραβλη i=ήσεται το λέοντι. καὶ ἐπι πῶσι τον τριπόθη- 42 τον μῖν i=9ίαμβον. υτ μαντικῶς ἀμα ἐχων σπευδεν

ηδη πρῖς - τέλος της γραφῆς. αλλὰ και πόλιν θη ἐν τρμεσοποταμία κισε μεγέθει τε μεγίστVν και κάλλει καλ-

39쪽

λωτqν τι μέντοι ἐπισκοπεῖ και διαβουλεύεται εἴτε Νίκαια αυτην ἀπο της νίκης χρη ὀνομάζεσθαι εἴτε μόνοιαν εἴτε Εἰρηνίαν. και τOfτ μεν ετ ακριτον καὶ ανώ-

νυμος μῖν η καλη πόλις κείνη, ληρου πολλο καικ0ρύζης συγγραφικῆς γεμουσα τα δ' εὐγνδοῖς πραχθησόμενα πέσχετο δη γράψειν καὶ τον περίπλουν της ξω θαλάττης, και οὐχ ὁπόσχεσις ταλα μόνον, ἀλλα και τοπροοίμιον της γνδικῆς ηδ συντετακται, καὶ το τρίτον τάγμα και οἱ Κελτοι και Μαύρων μοῖρα ὀλίγη σὐν Ια σίω πάντες ἡτοι περαιώθησαν τον γνδον ποταμόν ' τι δε καὶ πράξουσιν η πῶς δεξονται την των ἐλεφάντων ἐπελασιν, Ουκ εἰς μακρὰν μῖν ὁ θαυμαστος συγγραφεῶς 3ἀπο ουζίριδος η ἀπ υξυδρακῶν επιστελεῖ. 32. τοιαίταπολλὰ ἡπο ἀπαιδευσίας ληροῆσι, τὰ μεν ἀξιόoατα οὐτε ὁρῶντες οὐτ εἰ βλέποιεν , α ἀξίαν εἰπεῖν δυνάμενοι, επινοοίντες δε και ἀναπλάττοντες, ο τι κεν ἐπ' ἀκαιρίμαν γλῶσσαν, φασίν, ἔλθρὶ και ἐπὶ τω ἀριθμῶ των βιβλίων τι σεμνυνόμενοι, και μάλιστα ἐπι ταις ἐπιγρα- φαις και γαρ αυ καὶ αυται παγγελοιοι του δεῖνος Παρθικῶν νικῶν τοσάδε καὶ αυ Παρθίδος πρῶτον, δεύτερον, ς υτθίδος δῆλον τι ἄλλος ἀστειότερον παραπολύ - ἀνέγνων γάρ - Λημητρίου Σαγαλασσέως Παροθονικικά οὐδ' ς ἐν γέλωτι ποιήσασθαι και ἐπισκῶψαι τὰς ἱστορίας οὐτω καλὰς οἴσας, ἀλλὰ τοί χρησίμου νεκα ώς ὁστις ανααίτα και τὰ τοιαίτα φεύγu πολῶ μερος ηδη ἐς το ορθῶς συγγράφειν ουτος προείληφε, ἀλλον δεδε λίγων τι προσδεῖται, εἴ γε ἀληθες κεῖνο φησιν διαλεκτική - ώς τῶν ἀμεσων χατέρου ἄρσις το τερον

πάντως αντεισάγει. 33. και δ το χωρίον σοι, φαίη τις αν , ἀκριβῶς ἀνακεκάθαρται και αῖ τε ἄκανθαι, ὁπόσαι ησαν, και βάτο εκκεκομμεναι εἰσί, τὰ δε τῶν ἄλλωνερείπια δη εκπεφόμηται και εἴ τι τραχύ, δη και τοῆτο

40쪽

20 AOPRIA NOTλεῖόν ἐστιν στε οἰκοδόμει τι δη καὶ αυτός. ἡ δείξkς

ου ἀνατρεψαι όνον το των αλλων γεννάδας ων , αλλά τι καὶ αυτος ἐπινοησαι δεξιον και ουδεὶς ἄθε, ἀλλ' υθ' ὁ Μῶuος μωμ ήσασθαι δυναιτο 34. φημὶ τοίνυν τον αρι- 5 στα ἱστορίαν συγγ9άφοντα δυο μεν ταίτα κορυφαιότατα

oi κοθεν χοντα κειν , συνεσίν τε πολιτικην καὶ δυναμιν

ἐρμηνευτικήν , την μεν ἀδίδακτόν τι της φυσεως δῶρον, η δυναμις δε πολλη u σκήσει και συνεχεῖ τω πόνω καιζήλω των α9χαίων προσγεγεν με νη ἐστω ταυτα μεν ουνάτεχνα και οὐδεν μου συμβουλου δεόμενα ου γα συνε- τους καὶ ζεῖς ἀποφαίνειν του μ παρὰ Vς φυσεως τοιουτους φησὶ τοίτο μῖν το βιβλίοw επε πολλοὶ ανJ, μὰλλον δε του παντος νάξtον ει μεταπλασα καὶ μετο κοσμησαι τὰ τηλικαfτα δυνατο η κ μολύβδου χρυσον ἀποφηναι η ἄργυρον κ κασσιτέρου η ἀπο Κόνωνος λτορμον π Λεωτροφίδου Μίλωνα ες εργάσασθαι. 46 35. λλὰ πο τ της τεχνης και το της συμβουλῆς χρήσιμον ουπιες ποίησιν των προσόντων ἀλλ ες χρῆσιν

υρόδικος και Θέων καὶ εἰ τις ἄλλος γυμναστης, υνυπό- 7 σχοιντ αν σοί που τον Περδίκκαν παραλαβόντες - εἰ δηουτός ἐ0τιν ὁ της μητρυιὰς ἐρασi εἰς καὶ διὰ ταὐτα κατεσκληκώς, αλλὶμ υντίοχος ο οὐ Σελεύκου Στρατονίκης κείνης - ἀποφαίνειν υλυμπιονίκην και Θεαγένειε τῶ Θασίω Πολυδάμαντι τω Σκοτουσσαίω ἀντίπαλον ἀλλὰ την δοθεισαν ποθεσιν εὐφυὰ προς ὐποδοχῆi της γυμναστικῆς παρὰ πολ ἀμείνω ἀποφαίνειν μετὰ της τέχνης. στε ἀπίστω καὶ μῶν το ἐπίφθονον τοὐr της ὐποσχέσεως, εἰ τέχνην ταμο ἐφ' Dτω μεγάλω καὶ χαλεπῶ τω πράγματι ευρηκέναι Ου γὰ9 ντινοὐν πα9αλαβόντες ἀποφαίνειν συγγραφέα φαμέν. αλλὰ τῶ φυσει συνετῶ και ἄριστα προς λόγους ησκημένω υποδεαειν