Hapanta. Opera omnia. Editionem curavit Carolus Gottlob Kühn

421쪽

πωρον ἀποξυσας φει παρακείμενα μεν ἀλλήλοις τα χείλη

quena aclinodum et nos fracturae oras callo inter se glutinatas, tibi hoc illi curae sit, callum deradens conspiciens fracim ae oras se Contingere, non tamen coaluisse solida tasque esse eo modo, quo in Vulneribus glutinata caro coalescit. At cur, ubi utrumque brachii os comminutumst et quod proprie cubitris vocatur et quod radius, accidat ut membrum adeo pervertatur, si in suspendendo ali quid peccetur; sed minus, si alterum tantum, cubitus sci licet ac badius per se illi omnino depravetur, non magno negotio comperies, si oriam quae ipse retulit me mineras, quia quod subjecitam it, inquit, fundamenti vi

ceni praestat ei quod alamiptum est atque ipsum depravari non patitur. Sed radius ubi intactus sit cubitum quodam Diodo secum dirigit, si recte inculuna adhibeatur tueri autem ipsum a depravatione ex toto non valet: ubi ali

422쪽

του κώλου μέρος, ἔνθα τυ κάταγμα Πάρχει, φηλότερον ῆ, quis error sit in susperulendo, orandoquidem cubitus subiectus nihil habet suo sulciatur praeter vinculum ipsum.

LII. Sin Dibus se fractis mitella nanum dumtaxat et articulum cubiti excipiat, meliquum ero brachium sulpens umst, depias a turn inclinabuia deorsum. Ex quatuor modis quos paulo supra declaravi secundum hic tradit, qui primo contrarius est: siquidem in priori mitella solana fracturam iistinebat in hoc quum cetera sustineantur sola fractura sine stiloro est. Quena admodum agitur in mori suspendendi ratione, ubi si actura quum sola a mitella sustineretur sublinator fuit, reliquae Ver parte utra tu huiDiliores jure dixit depravari brachium totum in supeliorem aliena conversum, ita nunc

423쪽

qUuna ea tantum metribri pars qua fractura est non susti aleatur, deprimetri et deorsum Versus inclinabitur, quo siet ut bracinum in eam pari em Urvetur, atque ea de causa ubi callus circumdatus fuerit perversiana deorsum spectet. Exposuimus igitur universam propositae oratio nis sententiam . .egitur autem scrripta duobus modis, si Vocem spectemus , maxime inter se contrarii S re tamen,

si animadvertantur, inter se minime tiscrepantibus. Itaque braclitum suspensum nonnulli antelligunt quod a mitella non excipitur, sed solum in ore suspenditur; alii contra omne id quod a mitella sustineatur, Utpote quum in inseriora minime inclinetur, neque sat ob id humi lius, quod suspenso contrarium est. Merito igitur scri

plura verbis inter se plagia ant, sententia conveniunt; namque 1aec vox μετεωρον, Iaoc est suspensum, quum apud Xpositores contraria significet, a quibusdam oriana Citra negationen scribitur, reliquum vero brachium suspen sum ab aliis negatione adjecta, reliquum vero braclitum

424쪽

δυοῖν ἀναληφεων ἐνεδείξετο λέγω δ' ἀναλήφεις δύο κοι -

suspensi. LIII. Debet ergo brachium si Pendi per nitellam latam mollem

que multum drachia ιη Prim Palmae arae aequaliter I sinentem. Duas hic indicat suspendendi rationes quas praeterierat. Eas inquam duas quarum commune est X tremam bracliti partem sustinere proprium autem utriusque Veleana quae a cribiti commissura vel eam quae a manu tant una. X sequutus enim eam suspendendi rationem, ubi mitella I olummodo fracturam excipiebat, atque alteram ut ii utraniriue extremitate in , deinde sub)iciens verba proxime Posita iam iii biis 1 aecipit ut plurimum e brachio Cum Irlua Palmam lai te mitella aequaliter diistineatur;

425쪽

διότι αω κάταγμα ola ἐκατέρωθεν αὐτου μέρεσιν ἐναντίως διέκειτο, ori ἐν ἄνω μόνον Π της ταινίας ἀνασπώμενον οὐδενὸς ἄλλου μορ lo κατ αὐτης στηριγμένου, ποτε δε κα- τω μόνον. reliquas duas suspendendi rationes evidenter repreliemlit, quum non habeant id quod maxime requiri vult siquidem neutra primam palmae partem et pluralinum ex brachio aequaliter filicit, non tamen propria eas hic expressit, praecipum, ut diXi, quod intelligi ex superioribus possint, tum quod levem omnino noxam asserant, ubi illi in deligando peccetur. Duae enim superiores suspendendi rationes ea de causa plurimum erant alienae, quod fractura contineretur Contrario modo atque ejus partes utrimque, quum interdum sola a mitella attolleretur nulla ejus particula fulta, interdum sola deorsum converteretur.

426쪽

L, ubi humerm Perfringatur. Testantur nonnulli ex iis qui libriit hunc exponunt, Hippocratem, ut supra πηχυν vocavit, modo eam partem totam quae inter manun et cubiti articulum est, modo cubitum qui e duobus ossibus Iongior est, ita nunc iu- merum appellare βραχίονα, mempe id is quod a cubiti

427쪽

ΓΛΛ Ο ΕΙΣ Ο ΙΠΠΟΚFATO ,. . a. 419 Ed Chart. XII. 187. 188. I Ed Bas. V. 540. τῆς κατ μόν τε καὶ αγκωνα et περιεχόμενον ὀστουν ἐναυτω , εινε δε α μόρια ἐν Ουτως υτὀν ονομάζειν φασὶ τα μεταξ των διαρθρώσεων, ου μην αυτ γε τὰ στέα. συνηθες γαρ εἶναι και ἡμῖν υτως λέγειν, πληγη την κεφαλην οδε τις 188 η την γένυν η την ρῖνα κίν ἐναυτω μόνω et δέρματι συστῆ τὰ γινομενον ε της πληγης πάθημα , κῶν συνδιατεθη τι των ἔνδον χν μένα μυὀς νεῖρον η ἀρτηρἰαν η φλεβα και τοίνυν ὁζαν φῶμεν ηλκω- σθαι τὰ βραχίονα, δηλοῖμεν τη λεξει τῆδε γεγονέναι πα- θος εν βραχίονι τὸ καλούμενον ελκος ἐπεὶ δ' ἐν τω λόγωτου λκους η σαρ περιέχεται, καν μη δια της δίας αὐτην προσηγορίας καλέσωμεν, αλλά γε δια του λκους ἐπεδειξάμεθα την γαρ ἐν τη σαρκὶ διαέρεσιν ἔλκος ὀνομάζομεν,

ῶστε ε τω φάναι Λίωνος, ει Οὐτως ἔτυχεν, ηλκῶσθαι τὰν βραχίονα, δηλούσθαι την ἐν πω βραχέονι σαρκα. κατα τον αυτὀν υν τρόπον εν ω φάναι καταγε'ντα τὰ βραχίονα καὶελκοῖσθαί φασι κατ κεῖνο o μόριον ὀστουν πεπονθέναι

τὰ πάθος ὐ προσαγορεύεται κάταγι α TosTo μεν υν εν articulo pertinet ad humeri caput. Alii non ipsa ossa, sed

partes quae inter articulos sunt volunt iis vocabulis nuncupari, quod consueveramus ita loqui, ille in capite plagam accepit vel in malis aut naso et ubi plaga cutem tantum violavit et ubi altius aliquid aesit, puta musculi

membranam, nervum, arteriam aut venam qui quum

Ii una enim exulceratum dicimus, ostendimus humero id mali incidisse quod ulcus vocatur. At quum definitione

HlCeras Caro Contineatur, quamvis nominatim non eXpH- Cetur, ulcerIs tamen vocabulo notatur carnis enim divisionem appellauius ulcus, sicut quum dicimus, Dionis, exempli causa humeriam esse exulceratuna, carnem humeris Gnificemus. Eadem ratione quum fractum humerum dicimus, significari volunt Os hujus partis eo vitio tenera quod fractura nuncupatur. Sed controversa haec de no minibus ac significationibus nullo modo ad fracturae cu- 'ationem pertinet Neque enim quidquam ossicit aut prod-

428쪽

ημεῖς προσεθήκαμεν, άλλἀ την τάξιν πηλλάξαμεν. επὶ δε

est. Quae vero in sequentibus docet, qua ratione CuraIefractum humerum conveniat ostendunt. Cuncta autem, ut mihi videtur, plana sunt, non secus atque alia quae supra do brachio tradidit ea iram paucis admodum verbis exceptis clara erant Lotagius autem lapsi sumus, quum causam adjeCeri Iniis, Cur singula praecipit quae res etsi expositionis sines XCedat, fieri tamen, ut retuli, ab omnibus Xpositoribus consuevit; at Maurann Iae TatioΠes alibi paucis ab ipso ostendantur, neque nos hic eas tanquam auctores adjecimus, sed Ordinem mutavimus. Totus autem nun propositus sermo, si per se examinetur Considereturque, perquam iacilis est , adde Mao raui singulorum quae tractantur fuit in sermone de brachio explicata. Ad communia enim praecepta quae in tradita sunt haec quoquo referiantur, primum de universo brachio figurando ' tum do Xtendendo, cle Componendo postremo

429쪽

μεθα λα των ξῆς. II μέν τις ἀ)ror ανυσας την χεῖρα ἐν τουτί πω σχηματιδιατείνy, o μυς του βραχίονος κατατεταμένος Πιδεθησε- ται ἐπην δ' ἐπιδεθεις ξυγκάμφη τον ἀγκῶνα, ὁ μυς του βραχίονος αλλο σχημα σχησει. To, κατὰ την λέξιν εἰρημενω λόγω προσθεῖναι χρη μλεγόμενα πρυοθεν, ως επειδὰν αλλο σχημα λάβη μετα την ἐπίθεσιν ὁ μυς ου βραχίονος, ἔνια μεν αυτο θλιβησεται μέρη βιαίως n zων επιδέσμων ἔνια δε χαλαρους και περιρρέοντας αὐrους ξει και συμβήσεται δια ἐν τα θλιβο- μενα μόρια φλεγμονην γενέσθαι, διὰ δε et χαλαρον της επιδεσεως διαστρα ληνυι το κωλον, στ υ χρη μεταβαλλειν

de Continendo ac suspendendo, qua continendi species est. His itaMae habitis, si quid se osseret quod breve sit et non planum in sequentibus aperiemus. II. Si brachium extendatur eoque sic fgurato intensio adtria beatur , humeri lacertita intentus alligabitur; atque ibi qui deligatus es cubitum curvet, humeri lacertus habi

turn mutabit.

Propositae orationi illud adjicere oportet quod antea dictum est, scilicet ubi hume1 Iaceitus ab injecto vinculo aliter figuretur, suturum osse ut alias ejus parte Vehe menter Vinculum cona primat, aliis laxius sit atque delabatur. Compressae item paries insananiatione tentantur, sed relaxatis vinculis me abruna perveriatur. Quare brachii habitus nullo Daodo amandus est, Ied perpetuo ut supra demonstratum . est a principio , ad sinem servandus.

430쪽

Tων κα*ἱων, κρεμάσαι χρη ἔνθεν και ἔνθεν σειρῆ δη- σαντα καθἱσανr δε εο ανθρoiπον απὰ φηλού τινος την χεῖρα υπερκεῖσθαι, ως Nn τῆ μασχάλη γίνηται στειλαιὰς ἔχων ξυμμετρως, στε μόλις δύνασθαι καθικνεῖσθαι τον ανθρωπον σμικρου δέοντα μετέωρον εἶναι.επειτα εντα τι αλλο ἔφεδρον καὶ ποθέντα σκύrινον υποκεφάλαιον η εν η πλείω, κως ξτι μέτρως σχοίη φιος του πήχεος πλαγίου προς ὀρθην γωνέην. αριστον μεν σκOTOς πλατί και μαλθακον η ταινέην πλατειην αμφιβάλλοντα των At contra si ille habitus servetur in citio X lentum membrum devinctum est, vinculum quidem nullo loco arctius erit aut laxius, sed ipse habitus, quum vitiatus sit, ut supra declaravimus, dolorem atque idcirco Inflammationem asseret.

III. Iusissim itaque intenso ad humer m se adlissetur.

g tum quod cubitum aeque De Paulo brevi sit, qualias uni ligonum manariola, haben ab utraque Parae alligatum suspenditur. Homo autem sublimiori alio ised insidet brachiumque super manseriolium myonit, sicut id in alam indatur ea moderatione, ut ille ix Ousdere possit nihilque roptio sit quam ut suspendatur. Tum aliquid aliud aretur, cui brachium anhaereat scorteo ulvino Isuperdato uno ne pluribus it ut ad

eam altitudinem eroeniat, ut m bitus ad rectum angu