장음표시 사용
431쪽
μενον σχέσιν ἐν τούτω ὁ πω σχήμαι καταστησαντα τηνολην χεῖρα κελεύει τον μεν ανθρωπον καθίσαι, παραθεῖναι δ' αὐτω ἔμπροσθεν ξύλον ἐγκάρσιον τηλικοῖτόν τε και TOιου' et O ηλίκον τε και ποιον των σκαφεἱων εἰσιν οἱ στειλαιοί.
σκαφίας ὁ δηλονότι κέκληκε ὁ ων σκάπτομεν την θην turnque seu lata habena circumdatum, atque inde magni Ponderis liquid suspenditur, quod extendere Onνenienter Possit aut in υicem hujiu robusus aliquis in inferiorem Partem cogit cubit cum humer ad rectum angulun figurato. Ostensum est in libris de philosophia naturae usti
tiam in eo consistere, ut quod unicuique convenit itistrI-buat, non ege aliqua, sed suopte nutu, quod iam supra quoque dictum est. Dictum est insuper eum esse justum habitum qui aptum situm uniuscujusque partiCulae Inem bri tuetur Demonstratum est etiam hujusmodi habitum mininae omnium aedere; hic autem in brachio est ubi cubitus Cum humero ad rectum angulum collocetur. Toto itaque in achio sic figurato praecipit hominem sedere , juXta ipsum vero a priora parte poni lignum transVersum, qualea quantum est ligonis manubriolum Ligones VeIo προ
pellat σκάφια, albus teream odimus, Graeci σκάπτειν di
432쪽
τάττει βουλόμενος αυrὀν ζαρκίσαι η χειρουργία καὶ μηκάμνειν στῶτα μη ταπεινὰν ε Οὐι πρύττειν, ἀλλ ως αν τις μάλιστα καθήμει ος ψηλότερος δεηται. καὶ διὰ το ἰαrρυν με ὁπως ὀρθως ἐνεργοιτο καὶ non πλεῖστον ἀναγκάζοιτο νεύειν κάτω χειρι μένω δ' αὐrω ἐλτιον ἴτω καθησθαι πεφυκασι γάρ ἐν ταῖς κατατάσεσι της χειρῖς ἰκύμνοντες ὀδυνώμενοι καὶ συνακολ0υθoὐντες τοῖς κατατεμ ciant, his adnumerantur etiam bipalia, Attici μηνυὼς Ω-cant. Vult autem thujusmodi lignum quod juxta collocatur immobile reddi, sic ut dum nanus admovetur DBC su una seratur nec deosum, quod continget si ab utroqueetatrem habenis vinciatur, quae ad aliquid sublime religantur ut agnum inde suspendatur. Praecipit ut aeger braclitum ante super ipsum imponat, hoc est ut lignia in transversum alae subjiciatur; tum is cujus humerus 1
cius est sedeat ita sublimis ut parum absit quin suspendatur. Sedere autem aegriani jubet, ut vires diim manus
adliilietur sufficiant, neque propterea quod stet convellantur, aeque in aumiliori sedili hominem couocant, sed Paam maxime potest alto, quum sedet et ob ipsum medicum ut rectus agere possit, neque plurimum Cogatur deorsum inclinari; et ob asgrotantem ipsum cui magis Oxpediat ita sedere Solent enim quibus brachiuin extenditur prae dolore ducentena seMii atque attolli nec in ea-
433쪽
της χειρῖς ἀκολουθῶν ὐ ανθρωπος ἐκλύν την τάσιν, ὁπερημεῖς εἰώθαμεν νευ ξύλου πολλάκις εργάζεσθαι δια βρόχων σπεριβεβλημέιων τη μασχάλη. χρη δε δηλονότι των βρόχων
τουτων τὰ πέρατα τείνεσθαι προς τοὐπίσω, καθάπερ πάλιν
ἐτόρων βρόχων περιθέσεω διατείνομεν ἐφ' κάτερον τυ κα-
dein sede penitus a collocati sunt a principi permanere, quo sit ut intensio remittatur. Hoc igitur cavens imperat ut honi sedeat quantum maxillae potest sublimis et prope suspendatur, ac si paulun attollatur stet. Quod ubi eveniat, teque ipsum aegrotantem, neque alios late bit atque ubi non lateat, parvo negotio rursus vel ab aliis vel per se ipsu ui in priorem sedem restituetur; quiniit, thomo ita sedens stabit paulum mutabitur plurimum Vero ubi humilior fuerit collocatus. Quare ex sessionis mutatione minimuin laeduntur qui sublimiori in silent sedili , plurimi in qui humiliora. Constat itaque transversum lignum ab Hippocrate ea de causa sub alam demitti, ne braclito at in seriora parte intenso aeger sequatur atque intensionem solvat, quod nos sine ligno soliti sumus saepius facere per laqueos alae arcuinclatos, quorum extrema Versus Posteriorem partem extendenda sunt; non secus
434쪽
π)ριβάλλοντες τῶ πε ρατα των βρόχων σχυροτέραν ἐργαζό
ἐξ υλης χαλκοῖ και σιδήρου και μολυβδου γεγονός καὶ μεν-
τοι καὶ ως μάντα χρὴ πλατυν και μαλθακὸν η ταινίαν ευτονον δηλονότι περιβεβλVσθαι in κατω πέρατι vo βρα- χἱονος, ε 0 2ων σταθμίων η ζύρτησις ἔσzαι. etiana aliis laqueis circumligatis fractum os in diversa deducinaris, Ubi intensio Piae per manus adhilbetur imbecillior sit quam oporteat. Verum si hanc Credamus per se posse essectum praestare, ut in puerili corpore, non opus est amplius laqueis et multo minus Inacinnamentis liabentibus axes, ad quo extremos laqueos alligantes Valentius in diversa contendamus, quo extendendi modo ad Iuxala potissimum utimur. In ea autem extendendi ratione quam nunc probat praecipit ut braclitum rei cuipiam Iaaereat,
quana ipse vocat ἔφεδρον, hoc est Ihujusmodi quidpiam cui firmiter insideat scorteis pulvinis subjectis delitiae ab imo
humero juxta cubiti articulum grave aliquod coipias sus PendRtur, quae pondera σταθμίον nuncupavit. Haec sunt quibus uti consuevimus ex ferro, aere aut plumbo On- sectis praeterea lorum molle, latum vel liabena valida imo humero cireuutiletur unde pondei suspendantur.
435쪽
Σφηλοτέρου τινὰς χων. κατορθώσας ει κοῖσι θέναρσιτ οστέον, ηῖδίως δε καroρθώσεται. αγαθη γαρ η κατατασις, ην τις καλως παρασκευάσηται. ἐἴπειτα επιδεἱrωτας τε αρχας βαλλόμενος επὶ το κάτηγμα και Ταλλα πάνrαωσΠερ πρότερον παρ' ἐθη χειριζέτω και ἐρωτήματα ταύταερωτάτω και σημείοισι χρήσθω τοῖσιν αὐτέοισιν, ν μετρίως in η υ. καὶ δια τρίτης ἐπιδεδεω καὶ ἐπὶ μαλ-
'Lὸς δραιότερον αἱρεῖται τούτο σχημα πω χειρουργοῖντο, καθαπερ ἐν τω κατ ἰητρεῖον βίωσε γράψας ἐστεῶτα δεδε ε αμφοτέρων βεβεῶτα εξ σου των ποδων αλις δρην γε τω τέρω ἐπιβεβεῶτα μη τω κατὰ την ρωσαν χεῖρα. IV.
Debet autem medicus curare saris altero Pede Ibyer quapiam re sublimiori collocato componere autem O Prominentioribio Palmariam Partibus. Facile autem connyonitur ea enim extendendi ratio optirn es, si quis coα-
venienter tuam adhibeat; os fascias uicereis fractura
Ouus, relictu Mer Omnia ut antea 'ssus es exsequi eademque de homine requirere , tum eae iisdem indiciis intelligere moderata necne snt ac terti qu.oque die Dioere et rursus deligare arctiusque adserIngere. Nigit hunc chirurgici habitum lamiuam firmiorem, idem in Opere de ossicina medici praecepit, quum inquit: stantem Vero pol te pariter ambobus pedibus bene insidere, sed agere altero insistentem, at non ejus partis Cujus manus agit.
436쪽
ἀποβαινόντων ἐν ταυrν του χρόνου τί προθεσμία τους νάρθηκας επιβάλλειν, ἀλλ' αἰ μεν ου πηχευς ἐβδομαῖον ὐπλως εκελευσε νάρθυξι δεσμειν, Π δε οὐ βραχlo νος τω καλου- μενω παραδιαζευκτικω συνθέσμω την ρμηνεἱαν ποιησατο. φησὶ μεν οἱ εβδομαῖον η ἐναταῖον εν νάρθη ι δησάτω διῶγα et μέγεθος των περὶ τον βραχίονα μυῶν εν πλείονι χρόνω τελείως ἰσχνὰ και δεουσὰ γίνεται τα περὶ et κάrαγμα μόρια Τοιούτων δ οντων αυτῶν δείχθη καιρὰς εἶναι της των ναρθήκων πιθεσεως.
Dein septinno aut nono die ferulas alligare, quod Deretitur ne recte ossa concurrertiit, interea solvere dirigensque ιrsus devincire. Quod in superioribus qua de brachio supplendum esse Oxistimavi, idem nunc eXistimo, scilicet quum omnia commode respondeant, eo tempore ferulas imponendas esse. Verum ubi de brachio egit, septimo die simpliciter jussit forulas circuni dari in sermone vero de humero conJunctionem quam disiungentem appellamus usurpavit: ait enim septimo aut nono dieferula alligare, eo quod in humero ob musculorum quilaus continetur magnitudinem, Maae Circa fracturam sunt diuturniori tempore ex toto gracilia stant Iaxaque. Ubi vero talia essent ostendivisis opporiune tutio ad ferulas Venire.
437쪽
πήχεος εἰρημένων ἐσι δηλα, μηδεμιας ουν ξηγήσεως δεό
viusque arctatas, ac diutius uti Dictu magis exqui sito quam ante. Intueri autem manio tumorem et ueS.
Conservere κρατυνεσθαι dixit, intelligit ubi facti ossis partes callo ranantur, ut in superioribus etiam qua de ira lato. Quo autem grandius est humeri os eo Ongiori tempore per callum glutinatur. Reliqua Omnia ex iis quae dicta sunt de brachio plana sunt; nulla igitur opus est explanatione. vΙΙ. Illud etiam ignorare non oportet quod humerus natur ab exteriori arte gibbus es. et eroerat Iacile solet, ibi
438쪽
αυro εἶπε et ης ἐπὶ Toυκτος διαστροφης και ην Πανορθω-οιν ε της επι τάνανὶ ἱ περι9ρυπης ἐδίδαζε και τον πολύπιυχον Πληνα και μεταξυ των πλευρῶν τε και του αγκῶ - ωος κέλευσε τιθέναι χάριν του τυν βραχίονα μη φαύειν των πλευρῶν, αλ ἐν πω μεταξυ χωρας Ουσης, καν εἰς κεμνην θούμενον Π της τω στηθει προσαγουσης αυτὰν αι- male curetur. Quin et alia ψὰ omnia quae naturali ter aliqua arae gibba sunt, ubi comminuta curantur, facile ab ea eroertuntur. Ergo ubi tale quid 'iam timetur, lata asci humer m excipiens in orbem circa
Pectus agatur Et Murn quiescere humer m Porteat,
Pannus multiplex implicitus inter cubitum et latus subiiciatur et qui iam hujus generis aliud hac enim raos gibbur dirigetur. Es autem a Dendum ne iuris in
Quae in sermone de humero siue ad finem scribuntur omnia clara sunt nanuive ipse causam exponit cur
in X teriorem partem convertatur Qt quo pacto in Contrariam Coactum dirigi debeat Jussit autem ut multiplex pannus inter latus et cubitum demitteretur, ne humerita attingat latus, sed in medio spatium sit, a compulsus liabena in L pectus adducentae minimes depravetur luuin
439쪽
PH hominis ex multis minutisque sis bus consae, quem
Similitudinem quandam habent inter se totius cruris et brachii partes. Qualis enim est humerus in brachio, tale est in crure femur quale item in bracibi est id quod est inter cubitum et manuni, tale in mare id quod inter genu est et pedem reliqua vero pars scilicet manus, pestirespondet. Ceterum manus apud GraeCos I prium Omen non inveni distinctum a toto bracthio, sicut pes qui nomen habet distinclum a toto Crure. Quare ippocrates merito pedem simpliciter πόδα vocaVit, ακρον Vocabulo non adjecto manum vero non uno verbo Apressit, sed χεῖρα dixit, quod brachium significat, κραν adjiciens, quo extremum notatur.' Sed satis dixi de usu nonainum, ' veni ad
440쪽
χειρὸς λόγος ὁ δ' υ περὶ ταυτης μόνης, άλλα καὶ περὶ
του ποὁὀς αμα διδύσκει και πλείω λόγον ὐπερ ἐκείνου ποιεῖται, διότι πλείον0ς πιμελεὶας δεῖrαι φησὶν υν ἐκ πολλῶν καὶ μικρῶν αμφω συγ κεῖσθαι τα μόρια, πρ0στιθέντες
ὁ μεις ει Πωμεν ν καὶ σκληρῶν ' μύελύ τε γάρ εστι καὶηκιστα Γραγγώδη, λιθιδίοις εοικότα μικροῖς ἐστι δ' ὁλης της χειρὰς ναλογία προς λω τω σκέλει, ἴτω καὶ τοῖς ἄκροις χχῶν. ποῖος ἐν γάρ ἐστιν ἐν χειρὶ καρπῖς τοιουρο
τον τὼ πεδίον ἐν odi. δρὶ δε της τῶν δακτυλων ἀναλογίας, καν ἐγώ μη λέγω, δηλον. ζωθεν ὁ τῶν εἰρημένωνεστῖνον τῶ ποδι τἀ κατὰ την πτέρναν στῶ, δι και του nota ὀ λόγος αὐτω γίγνεται μακρότερος περ ζ ἄκρ ς χειρος. οἷα μεν γάρ προς κείνην αὐτῶ κοινὰ πρῶτον λιχθεν, ὁσα δε ἴδια προσεθηκεν ἐκKνοις με ζζς ο μεν υνκαρπος ξ κτὼ πάντων στῶν σύγκειται, τὰ δε μετακαρπιον ἐκ τετταρων. ἔκαστος δε τῶν δακτύλων ἐκ τριῶν, ως
res. is Maate superius tractavit proximus erat sermo de manu; ipse Vero non tantum agit de lac , sed etiam de pede , sermonentque de ipso lilatat tio I majorem diligentiam requirat. Dicin ergo utramque partem e multiSininulisque ossibus constare nos autem adjungimus et duris, quandoquidem medulla arent, cava naininium sunt et a lapillis parvis non abhorrent. Simile igitur est totum brachium toti cruri atque itidem unius extremum extremo alterius, qualis enim in manu primae palmae pars
est, tale est in pede id quod inter talos est et plantana; tum qualis in manu palma , talis planta in pede est. Si militudo autem quae inter digitos est vel me tacente clara est praeter haec in pede sunt ossa uxta calcem, atque idcirco de pede plura verba fecit quam de manu; quae quidem pes habet communia quoque ipsius manus Primum ena at, deinde illa subdit, quae proprie ad pedem pertinent. Primam igitur palmae partem complent Ct Ossa, palmana tiatuor; at singuli digiti ternis ossibus continen-