Hapanta. Opera omnia. Editionem curavit Carolus Gottlob Kühn

발행: 1821년

분량: 1044페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

441쪽

εἶναι τα πάντα της ἄκρας χειρῖς πτὰ καὶ ικοσι τά γε μην του πodὀς αὐrων με των δακτυλων εισὶ τεσσαρακαίδεκα δύο γαρ στα μέγας o δάκτυλος αυτ o ἔχει, το επεδίον εὐπέντε σύγκειται, και δια οὐ ἀμφοΣέρων των μορίων εννεακαίδεκά εστιν σαπερ ἐν κρα χειρι μετακαρπίου τε και δακτύλων. ενὶ ἐν γαρ ἀπολείπεται το μετακάρπιονοστω o πεδίου, ἐν δε οἱ δάκτυλοι της χειρῖς ὀστῶ πλεονεκτοῖσι των ε τω ποδι καὶ διῶ τοὐτο συναμφοτερα συναμφοτέροις ἴσον ἔχει τον ἀριθμόν λοιπὰ εν χειρι ἐν

καρπός ἐξ ὀκτω των πάντων στων ἐστιν, ἐν ποδι δε

οπόταν ὀρθοὶ στωμεν εν 193 δε τοι πρόσω μέρεσι

συνηρθρωμένου προς το κυβοειδες, σπερ γε και οὐ στραγάλου κεφciλη προς τὰ σκαφοειδες, οἷς ἀμφοτέροις ἄλλα τε περιδιηρθρωται τὶ κατὰ ,ον ταρσὰν et om nota μάλιστα

ur ut in universum ossa manus septem sint et viginti, sed in pede quatuordecim sunt digitorum: nam magnus digitus ex binis constat, planta ex quinis. Quocirca in

utraque parte sunt decem et novem Totidem in manu Palinam et digitos explent, quum planta uno osse palmam excedat, ac digiti manus pedis digitos aeque uno osse exsuperent; quocirca si utraque pars ad utramlae conseratur idem erit ossium uiri erus. Restant in manu ossa octo Pa ad Itinam palmae partem constituunt in pede autem ea pars quae inter talos et plantam sita est cum calce ac talo, quae omnia ossibus octo continentur. Calcis autemo Omnium quae in utriusque exirentitate sunt maXimum sustinet talum et crus ac prope corpus feri aniVersum, Ubi stamus a priori autem parte committitur cum osse

quod a cubi similitumne κυβοειδες appellatur, perinde atque tali caput cum eo osse quod quia scapham repraesentat σκαφοειδες dicitur. Cum utroque horum unpunturalia illa uiuae partem potissimum inter talos et plantam

442쪽

explent. Si tuis autem Velit talum extrem crura reddere, idem erit ossium numerus in utriusque naeniliri X-trenaitate, ita ut docendi modo non natura ipsa re tam

inter se discrepent, qui viginti se plena et iiii viginti sex

olla pedis esse assirmant. Eriant en in viginti sepleat, ubi talus non adnumeretur rutis ossibus, sed sine lio viginti sex. Recte igitur scribit, pes io minis ex multis minutisque ossibus Constat, quena adnaod lina et in anus. Agit enim cum his qui prima elementa didicerunt et incidendis coi-poribus operam de Ieriant, in mentoriam evocans tiae

perceperunt ad hunc locum facientia uiuum non solii in scire conveniat propositarum parti uin utrari uiue e multis dura: minuti sciri Ossit ius constare, sed meminisse etiam habitus et in agnitudinis singillo mim et qua ratione uin Proximis connectatitur, quod θίσιν, id est positionem vo-Cant, ut ubi aliquod ex ossibus citiae his partitatis sita sinit suo loco movetur prompte restitii a INUS.

443쪽

καὶ ἔμπαλιν

'iam re carnosae artes ulnerentur. De ulneratis autem dicetnus ubi ulceror corationem Persequemur.

Carnosas partes χρωτα nuncupaVit, quo Vocabulo Ιο-nes vocant quidquid in nostro corpore carnosum est, cujus generis praecespue sunt cutis et musculi, tum viscera', ossa vero cartilaginem et ligamenta χρωτὰς vocabulo non significant. Ad hoc etiam exemplum videtur usurpari ab Homero, quum utem χρωτα vocat his versibus:

Ῥεὶ των ἐσται χρως εμπεδος καὶ ἀρεἱων. Et iterum:'Ω α μη κλαχυσα καet χρόα καλὰν ἰάπτης. Propositarum rigitum partium issa ait sere mori perfriangi sine ulcere. Illud enim, nisi carnosae palles Vulnerentur

444쪽

quod ad tunc Iocuna attinet, ulcusne an Vulnus nominetur; atqui Carnosa pars Stremis melubras mini ina est,

plurina et autem in iumero et sena ore. a igitur tota facile laeditur, ubi externum aliquid super naanum Vel pedem incidat quod frangere aliquid possit ex ipsorum ossibus Abrumpitur autem os quatuor de causis maxime generalibus super ipsum enim vehementi inpetu incidit aut aliquid conteremti vim habens quod plane necesse est natura durum esse et mole non Siguum aut aliquid quod non tantum cutem et quae inter cutem sunt et ossi, sed haec quoque secare possit, quem morbi in Hippocrate in libro de vulneribus capitis δραν appellat, nonnuIli etiam ob saltum ex altiori loco fregerunt tibiae vel femoris os quod sicciora his essent et non ita densa, videmus item in palaestra comminui οὐ κατ περίκλασιν hoc est ubi

445쪽

περὶ τα κλώμε α ξυλα κατὰ προα ἱρεσιν φ ημῶν αυτῶν. ἐπιτιθέντες γὰρ αυτ καθ' ἐκατέρου μηροῖ λοξὰ κύστι τῶν

11bia una cum sura persi ingitur et praeter fracturam vulnus quoque magnum accessit atque ossa nudantur quod fracturae genus accidit, quum luctantis membriim ruri

ipsi transversum subjicitur atque utrumliae ejus extremum, tam cluod a genu Iam quod a pede est, deOisum Versus cogitur. venit hujusmodi tale lignis quae nos de industra rumpimus; imposita enim super utrumque semur obliqua et manibus ab utioque extremo in inserioren partem coacta effringi inedia ulemuS.

Quemadmodum igitur neque magnu in lignum, aleque validum, sed parvum et infirmum ha ratione frangitur, ala quum s ins ranun natura fuerit, medium sub propositis palaestrae generibus perrunipitur. At ossa quibus extrema membra continentur sub hujusmodi palaestrae generibus sive ex superiori loco saltantes deosum ferantur et in terram incidant, sive pes vehementer convellatur,

non facile rumpuntur his enim ictibus Iranguntur liga-

446쪽

Est Chari. II s 104. Ed Bas. V. 543. τοιαύταις πληγαῖς οἱ σύνδεσμοι των στῶν περ αυτ καταγνυται τούro δ' stola συμβαίνει και διὰ την σμικρότητα εν, ἀλλα καὶ διὰ την σκληρότητα μαλλον, Ου ζνουδε τοῖς ζωθεν αὐτοῖς εμπιπzόντων σφοδρῶς δύνατα τι ραδίως συντρῖψαι μη σκληρότερόν τε των στῶν πάρχον,

δασκαλίαν, εν τοῖς φεξης εἰς ἐκεῖν του βιβλίου χωρέονανέβαλε καὶ τον δρὶ τούtων λόγον. - δε τι κινηθλ εκ της χώρης η τῶν δακτύλων αρθρον αλλο τι τῶν ὀστίων του ταρσοῖ καλεομενου ἀναγκάζειν με χρὴ ες την λυτο χώρην καστον, σπερ και τα ἐν

menta ossium magis quam ipsa ossa. Cui 3 causa est eorum non tam Tiouitas quam duritie , sed neque externa, quum magna Vi superancidunt, possunt haec ossa facilε Perfringere, nisi duriora tuis sint et grandia; at quod tale est neque carnem inviolata ua relinquit, quemadmodum nec ictus ab acuta re nam et hic priusquam attingat ossa quae ipsis superinjecta sunt discutit; quare merito dixit ossa haec fere non abrumpi sine ulcere. Sed quoniam insequentibus seorsum de structuris aget, quibus carnis quoque Vulnus accedit, hae ad eum liti jus libri locum reservarit.

Si quid erumpat ex digitor m reiculis vel aliud qui Piam ex is ossibus quibio continetur ara Pedis quae inter talos ad plantam es compellere sngula tu fuarn

Jedeni OPOrael, quemadmodum in manu.

447쪽

sita sunt, sed quasi ita scripserit, singilla ossa pedis insitam sedem compellenda sunt, id quod etiam si eri debet in manu. Compellere alit via Hippocrates dixit ἀναγκάζειν vel ut alia exemplaria hallent καταναγκάζειν, quod uena sibi vult ac si dicat, os suo loco restituere. Move tu alalem tibi ligamenta per quae una proxiinis annectitur ali-Tun Puntur, Non tamen ali rumpi intur uania gainent quae Prolapsum os in Ibena comprehendunt , raro enim id ex

toto accidit. In quo casu os quod ita laeditur suam sedent relinquens ad cutem pior rapit, praeserit In quilius en laxior est , ita ut ossi quod prolabitur partim renitatuI'. En Vero de causa fere non solet os quod movetur in in-1eriorem partem pedis X cidere, cliuia cutis quae pedisulbjecta est, ut, o G1aec dicitiit , rasi est et dura, adde quod tuae pedem 1 erit in pleruna que ariti ea tori parte su-

448쪽

οἰκεἱαν εμβαλεῖν χώραν. ει δέ γε καὶ σπανἱως τυχηθείη τιν τ εργον, ἀλλἀ και το φυλάξαι γε την χώραν ἀεὶ χαλαρόν. εἴνθα γάρ ὀστοῖν πάλιν σφοδρότερον κινηθη, κλή

μερους δ' πολελυμένα καθάπερ αν πυρραγῶσιν εἰ προκύπτειν εἴωθε, διατείνοντας υν λον Τον ποδα καΤαναγκάζειν αὐτὰν προσήκει.

Ἀητρευει- δε a κηρωτη καὶ σπληνεσιν καοῦ ὀθονχισιν, ωσπερ καὶ τὼ κατηγματα, πλην των ναρθήκων. TO μεν αὐτον τρόπον πιεζευντα , , δι τρἱτης δε ἐπιδεοντα. πο- per ipsum Cadunt. Ergo hac una via os quod suo loco movetur in inferiorem partem excidet, scilicet quum a superiori loco quis saltaverit super rem aliquam quae eminentias habeat alliriodum asperas CutasVe. Quaecunque igitur Undique prorsus resoluta sunt, ibi sua sede mota

in superiorem vel inferiorem pedis regionem Ventulat, aegre reconduntur; si Maando autem quod raro accidit recondantur, semper magno negotio in sua sede servantur. Namque ubi os rursus vehementer moveatur, nihil erat

quod ipsum contineat, utpote solutum ligamentis quibus alligabatur; quae si non fuerint ex tot abrupta, sed ali- qtia ex parte integra, sicut evenit quibus procidere solet, distendentes totum pedem UrgebimUS. XI. Tum cerato mederi annis Ubiisque non secos, atque ibi frangitur, excepto quod omittendae feraliae sunt, eodemque modo adseringere ac tertio quoque die Iligare. Is

449쪽

τοῖσι κατηύγμασι καὶ περὶ 40υ πεπιεχθαι καὶ περὶ του χαλαρῶν ιναι. Oποίαν ἐπὶ των καταγμάτων κέλευσε θεραπείαν, τοιαίτην ἀξιοῖ σε ποιεῖσθαι, και νυν ἐπὶ των ἐν κροις τοῖς κω λοις κινηθέντων σrῶν καὶ γαρ π διατασεως αρξασθαι χρη χάριν του καλῶς διαπλασαι τα κεκινημενα Των Grῶν καὶ μετὰ την διάπλασιν επιδουντα τῶν υΣων ποσΣοχα - σθαι σκοπῶν. gλέγμανχόν τε ἐν γαρ ιναι βουλόμεθα τὸ μόριον σφίγχθαι τε καὶ διακρατεισθαι et πεπλασμένον ὀστοὐν πῖ τῶν ὀθονίων. εδείχθη δ' ἔμπροσθεν ταυτα υδυνάμενα γενέσθαι καλῶς νευ et O TO μεν εν τοῖς πεπονθόσι μορίοις α μα πρ0ς την ἀρχην του κωλου και To πέρας

εκθλίβεσθαι, κωλύεσθαι δ' πιρρεῖν ἄλλο προς ταύτα δ'

autem qui dei/incitru similiter atque in fracturis adfringis respondeat et azari.

Qualem curationem ad fracturas tradidit, talem uno ad ossa citiae X tremis membris moventur praecipit adlathieri. Primo si quidem X tendere convenit, ad hoc ut ossa quae prolapsa sunt in suam sedem compellantur tum ubi reposita fuerint, devincire consilio ad idem directo. Propositum enim est membrum ab inflammatione uera et sub linteis adstringere continereque os rod restitutum est. In superioribus autem ostensum est liae nullo modo recte fieri posse, nisi an uis, qui in assecta sed subsistit, ad summum atque imuin membrum depellatur, prohibeaturque quominus alter concurrat. Haec itaque si in memorialiabeamus spectantes universam vinciendi rationem fracturis idoneam inveniemus, quam hic utendam dixit, nisi quod ferulae non debent circumdari, quandoquidem Ioci

450쪽

XII.

tarnem id fia Itinent λιι morbuin artu faciunt, sed ira

Preditaritur Prius quam OH ales carit, eoque it ut leti sue non Dene sanentur , sed subinde languoris sensu ali- suo tententur, ataiι id uiderm non injuria. I 'erunt enirn Pedo nus corporis totius. Ubi ergo nonduin convaluerunt, s cymbulant , articuli ira noti Junt male confrmantur, a Uue huc de cata a subinde ossa dolent Ouae mari junguntur. Porro quae Maras Ubus ιnguntur ceteris majora sunt et Munn moventur, longiori tempore Oris raniantur, sed nedendi rati ea dein s.

SEARCH

MENU NAVIGATION