Hapanta. Opera omnia. Editionem curavit Carolus Gottlob Kühn

651쪽

ctis sub instam mali humeri axillam digitis, in ipsa continus

brachia caput Compera. Veriani tamen Certiora dignotionis gratio altera: us quoque humeri alam inspexi. Quod vero in ea nullius ejusmodi tumor esset, braclitum Iuxatum esse pronuncia vi et medicos ignorasse, quod alterius manus acromium avulsum fuisse mininae novissent; deinde vul-rieratum IIumerum, ac si secundum naturam se haberet, compararent. Nobis autem discere licet, inquam, e aegroto sciscitantibus, an alterius manus acromium aliquando plagana acceperat. Ille principio quid diceret non habebat, postea recordatus se quondam ex velliculo decidentem et Vulneratum fuisse concossit, et fac de Iana oleo inebriata tribus aut via tuor diebus super ictam partem imposta laboris X perie in evasisse. Sed quorsum haec a me dicta sunt quo demonstrena quantum dignitate inter se signa discrepent, litii bus morborum manus cognitio proditur. 2 ori enim pos re manum assectam attollere, multis quoque alii pluribus commune. Ttenim tendone, hic musculo-

652쪽

et praeterea Contusione aut alia ruptione, vel etiam quibusdam ipso1um sitiris alami piis, laesi ad sublinie in imanus elatione ni reddantur impotes. Has auten ob ipsas Causas, imo non solun per hosce, erunt etia in Cetero nianus motus doloribus vexantur. Sinus vero pontidis os di-Vulso quoque Coinmuni est. At rotundus durusque in ala praeter natui ain tumor satis idoneum prolapsi lium eri si gnuria esst. Quare qui soli ipsi si lena habiterit, is nequaquam alberraVerit, quin et facilliniani in eo dignoti Oileua obtinet, quem solum oportet extuli erationein Contin ero, immisis in ala in digitis, qua latini eri caput evidenter gno scetur. Sed natusculoruin allectus, quod neque si irsunt humerum attollere queant, Neque citra dolor ei mo Vere,eXe ilata in rationem suminamque an ina adversionem Xigunt. Incedit igitur horum signoruni cognitio cuin iis quae una naaXirnis pollent viribus, uni cognitu facillimis, sive quis empiricana, sive rationalem medendi artem To-

653쪽

καλουμένας συνδρομὰς α τινές εἰσι συμπτωμάτων ἀθροί ματα ταν OUάκις θεάσηΤαι τα υτ καθ' ἔνα καιρὸν ὁμοίως παντα μνημονεύει καπειθῶν ἐκ της τηρησεως Ταυ- της πολλῶν συνδρομων εμπειρίαν rar, τηνικαῖτα δ' αἰσθα- νεται, τίνα ἐν ἐν πολλαῖς συν- 664 δρομαῖς ἐθεάσατο συμπτωματα, τίνα ὁ ἐν μια μόνλὶ καὶ 5ro, εἰς ἔννοιαν εἶχεται zων κοινῶν τε καὶ δίων, ω πάλιν λαεται γνῶσις

της καχὰ δύναμιν διαφορῆς των σημείων ο' ἐν γαρ ἐν πολλαῖς φθη συνδρομαῖς η πάσαις πολύ λείπεται των ἐν

ίθων γένετο τηρητικός τε και κημονευτικὸς ὁ ἐμπειρικος

και παντως μα τοῖς ἰδίοις τηρησεν, ὁσα μεν κείνοις γιγνόμενα πολυ δε ἀλλόν τε και θἀreto O ω λόγω Των σημείων κάστου πάθους εἴρεσιν ποιησάμενος, λεν Tε1iteatur Empiricus ni in inspiciens quas syndronias aut concursι Vocitat, quae sunt symptoria atum acervationes, quum multoties eadem uno tempore spectaVerit, peraeque omnia meaminit. Atqne quum e hac observatione mul lorum Concursu una experientiam Iaalbeat, tunc indicium se cit, se nonnulla quidem in titultis concursibus, quaedam vero an uno solo sympto uiata conspexisse sicque in reruniitUIn Communium, tum propriarum speculatione in Venit, quam rem sequitur notitia signoriim viribus discrepantivin. Quod enim in multis quidem aut omnibus concursibus conspectum est, longe iis cedit viae in uno solo Compseruere; quod vero in paucis, minus is cedit, a praecipue quod in duobus. Verum tamen quemadmodum et propria observavit et memoriae predidit empiricus medicus, ita et Communia. Haec etenim passIni et tibique Una cum Pro priis observat quaecunaque illis obora tantur. Qui vero ratione nititur multo magis celerius lite singulo rum morborum ligna comperit,' et ubi propita sint et ubi commu-

654쪽

του βραχίονος ἐστερημένος, εις et καzὼ Την μασχάλην χωρίον μεθεστηκυίας, προσέτι di καὶ ως της μοπλάτης

nia; nec Velut empiricus diuturnum tempus, imo nullum diem horamve moratur. Speculatus enim bractrium e propria regione excidisse et ad axitiam invectum esse, primum quidem quod hic contra naturam tumor appaIeat mente perpendit. Dei Iliae vero clito cavus pomi dis locus sit, bracliti capite prius ipsi insidente exutus, in alae

regionem translato Praeterea quod scapulae cervi hira chio incumbens manum Lia si in tolli prolithient. Tum etiam quod musculi veli ementer extensi a lino luna dolii e-TInt, quum irachium ita movere praemoliuntur. Similite quoque quod, quum ad costas partem assectam addu-Cere tentant, earn vexari dolori biis acciderit. Αl liae sic Passim et ubique non modo quae maxirnas ire sOItiuntur, emam etiana et cetera signa noverat. Hac enim una via Cuncta inveniuntur', altera quum agnorentur non fa- et Hime, sed demonstratione compreliendimus. In ala Namque bracliti caput magnam vim habet et facillime ligno-

655쪽

και αυτ κα ἀμφοτερα λειπομενη τω τε της διαγνωσεως ρήστω και η δυνάμει του κατ την μασχάλην γκ0υ, διατης αύτης θεωρίας τοῖς τεχνικοῖς ἰατροῖς εις γνωσιν ρρο- ται εἰκόrως ουν Ἱπποκράτης ἐκέλευσε τὰς διαγνώσεις των παθῶν, ας και σημειώσεις νομάζουσιν οἱ νεώτεροι κατα et ην Olsolos καὶ ἀνομοι υ θεωρίαν ποιεῖσθαι προ ων αλ- λων της τέχνης ἔργων, τουxίστι των κατα πρόγνωσίν τε καὶ θεραπεἱαν εἰκότως ὁ και ι των μεγίστων τε ν δυνάμει και ραGrων γῆ διαγνο Ἀσει καὶ προς τουτοις ει ι τρίτον τυ, πάντη μEν και πάνδως Σουτοις γιγνωσκομένον, ἀπολειπομένων δε ξιωματί τε κα τω της διαγνώσεως iroἰμω προει

μοίων τοῖς κατὰ 8 φύσιν χουσιν, ποῖά γε αὐτα πύρ- χει μεταβαίνει και την ξης ρῆσιν, Π την διδασκαλίαναυτῶν νομασι λεγων. scitur, at ausculorum assectus majorem inspectionem Ostia latit. Vertim tamen et ipsi utrique tum dignotionis facilitati, tum viribus turn oras Xillae cedentes, eadem speculatione artis peritis inedicis in cognitionetia veniunt. Merito igitur Hippocrates ante alia artis opera, hoc sit

ante praenotionem et curationem mori, omina dignotionem

quam juniores Ignificationem appellitant similium ac

tissit nili uni speculatione construi voluit. Metito etian et vi maxiniis et tignotione facillimis, ad laeo etiarii numterii his passim et ulbique cognitis, dignitate vero et di gnotionis acilitate cedentibias. His itaque praefatu S, acliuibus naorborum dignotiones obeundae sunt, Iio est, quod et per sinulta et dis1milia secundum naturam se habentibus, tialia haec sint, sequenti textu, ad eorum Octrinam prolatis his vel bis deflectit.

656쪽

'A καὶ δειν α θιγεῖν καὶ ἀκούσαί ἐστι.

To διαγνωστικον των παθων μερος Σης τεχνης παν-

των πρῶτον ἀσκεῖν ἀξιώσας, ἐκ των μοίως τε και νο- μοἱως εχόντων cir et σῶμα οὐ κάμνοντος ως προς τους

Quae et Oidere et tangere et audire decet. Quum aequum censuerit artis partem diagnosticam morborum dignotioni dicatam omnium primana per eaeXerceri quae in aegrotantis corpore tum similiter, tum dissimiliter assiciuntur, prout sanis conferuntur et prout sunt quaedam et maxima et facillima, quaedam utra ipsis necessarii noscuntur; nun Jam quemadmodum Commentatus suin quaenam illa sint, his verbis docet quae et Midere et a rgere et audire decet. Videre quidem licet quae sub visum, tangere quae illi tactu ira, et audire quae sub auditum cadunt. Enimvero quod de facie per initia prognostici scriptum est, videre licet, nares CutaS, oculos concavos et collapsa tempora tangere, aures frigidas videre simul et tangere cutem faciei duram, ari daren et Obtentam; audire quae in libri serie pronunciata sunt , fiet utantentum, tussiri, satum. siti epilum aut do-

657쪽

quentena Praeter naturam aegrotum, aut vocem cum deli-TIO, aut stridulam, aut raucarn, aut ejusmodi quopiam Vitio assectam. In morbis ad chirurgiana spectantibus cernere quidem licet aae nigrescunt, quae rubent, quae qLiOCumque Inod naturalem suum colorem minutant aut tueritur. Ad liae etianan uia ut in humeri articulo pomidis quidem Cavitatem et acromia extensione Da videre licet; caput Ver in ala tangere audir denique eos qui in laborantis corpore strepitus eduntur, quena admodum qui in thorace perforato, spiritu per vulnus esilante strepitant.

III.

Quae t et iij v et tactu et auditu et nartibM et . lingua et mente lentu licet. Cum sensibus omnibus externis intellectum serae collocavit, ioc est antelligetitiam, quam et utentem et ani-naum vulgo et Tationem homines vocitant. Quia vero et

658쪽

λέλεκται πολλοῖς, τά , ἐν πίθανα καὶ Ἀνάξια μνήμης, . τὰ

νων αἰσθήσεων ἄμα μνήμη τε και ω καλυνμενυ συνθετω χε in voce quaedam ratio est, propterea Iam ejungentes philosopli praedictam rationem mente Conceptam appellant citra ratione relius cognitis et consentanea et repugnantia Comprehenduntur ' divisio quoque, et Compositio, et Tesolutio et demonstratio et quaecumque sunt ejusmodi celera. Cur ero narium et linguae sensu uua seorsum prius immemor lio in teX tu, quae et idere et tangere et audire licet, postea liorum quinque Cum mente meminerit, decenter quaeritur. Atque sane et a multis Non- anilla quidem absurda memoriae indigna; quaedam Veroprobabilia et commemoratione digna enari ata sunt, duCtolaino Xordio Hippocratem asserunt nobis praecepisse, ut ex eorum quae sub sensus cadunt similitudine ac dissimilitudine noctoruin dignotiones constitueremus. Sensilia Ver proprie dicuntur quae ad dignotionem non alias vires desiderant, sed soli quae sensu sit cognitioni subministrant. Atilii Iaaec sensilia dici volunt, non tam ei Pro

prie ipsa appellatione Miuae pluribus sensibus simul tum

659쪽

Naemoria, tum Tatione, quum coni positam et maxime Contractam vocitant dignotionem instituunt. Itaque colorem ex iis quae praecipua sensilia dicuntur esse feriant, iremadmodum saporem, odorem, Vocem, praeterea duritiem, mollitu clinem, calorem, rigus, et uno nomine qualitates omnes tractabiles neque Vero malum, malum uni Cum, neque piriim , Neque alia in substantiam , totam sensu notana esse proserunt, sed ut Plato dicebat, opinione cum sensu Bruto omniaque esse opinabilia; e propterea quae lana pleriimque in ipso1 una dignotionibus decipi, quum Vel Colorem tantum, vel siguraria, Vel haec anabo ei prius conserenti consimilia conspiciant. Etenim mala, mala pu Irica, ira, uvas, nuces, juglandes, et alia multa cibama, e Cera fornaal a prius quain et odore percipiantur et gastentur tanganturviae, a veris non discrepantia videri. Qui

Vero cunctis praepollet sensibiis, eum ipsomini usu falliniinime posse. Cunctis auteni praepollere sensibus citia

660쪽

memorriana et enumerationem dissicile, et hanc neque sensus, neque memoriae, sed cognitionis et mentis munus esse. Quum igitur pronunciavit Hippocrates : quae et i-dere et tangere et audire licet, eum exempli auctoritate ipsorum sensilium mentionen fecisse proserunt. Quum vero tum inpliciter, tum proprie a sensilibus ili gressus ad totam naturam transiit, JuI' tunc plana et sensus nanes et cum ipsis mentem Commemorasse, ita ut universa ora tio sit injusi nodi. Ad Morbor in dignotionem medicum docet a similium ac timini liuia inspectione auspicari, qui intercliana simplici uin illam taXat qualitatem , interdum Omnium Corporis partium coinparationem efficiat. nimvero irae explicatio ratione non calet. Est et altera quaedam Iauno in modum Hippocratem, quum timuit, quae et i-dere et tange et audire licet, de messico sermo item secisse pro Iunt quum Vero quae sequuntur pronunciat: quae autem Uu, auditu tactu, ' odoratu, Gusu mente

라틴어 텍스트