Platonos Phaidon. The Phaedo; edited with introd. and notes by Harold Williamson

151쪽

LXVII. 'Hδε η τελευτη, ω Eχεκρατες, τοὐ ταίρου ημῖν γενετο, ανδρός, ως μεῖς φαῖμεν αν των τότε ν πειράθημεν ρίστου

καὶ ἄλλως φρονιμωτάτου καὶ δικαιοτάτου.

153쪽

1, 4. αὐτόs: αὐτός is used both in ille cluestion ait i in li0 57 AariSive to ive ulliorit to the ensicin pilai Tation cit is imitobeside the o in to reail into ille question admiration audin to tho reply pride, a the selioli isti Oes. 5. τί . . ἐστιν ἄττα εἶπεν; , an idioni sesequent in Plato the predicate in a que Stion os illis citi l is singulat altho hi glitae sul e et is plui alci es. 58 C τλῆν τὰ λεχθέντα καὶ πραχθέντα ἰ93 C τέ τις φησει αὐτα ντα εἶναι εν ταῖς ψυχαῖς την τεἈρετην καὶ την κακίαν οῦ Goὶ 9 508 C σκεπτέον τί τὰ συμβαίνοντα ille in Iular

καὶ οὐχ ηκιστα οἱ του σου ἐταόρου Ἀριστίππου πολῖται Λαρισαῖοι.

154쪽

108 PHAEDO I 57 1

ἐαλωκεναι τοιούτων ἶς 1ν μας ἔπεισα, εἰ μην εῖν παντα ποιεῖν καὶ λεγειν.

155쪽

. . τε τοιούτων ἐφαπτομένη, Vllere τοιούτων α πλανωμένων καιταραττομένων.

156쪽

tion to thi notoineotianion coriabination Os different forans in ille μέν and δέ ut auses, ve Irave ille sit istitutionis ille relativeor for the dei nonstrative τοτ : his is common in late Greela, biit extreniel raro in Attie: Ne Ima eoinpare the occasionaliis of the relative pronorans for the dentonstrative vitii μέν an δέ in Attic 0. g. De in. 248 19 και πόλεις Ἐλληνίδα ὰς ἐν ἀναιρων εἰς Es δὲ ob φσγάδα κατάγων.

38. διαφερόντως es. 11 D. 39. Ἀπολλόδωρος sor these person See Introd. C. 50. ' δέ α παρηρ δέ Dr Ire imission os the proposition vlien a conii ound ei is repeated cf. 604 τι σκέλος ἐξέτριψε

157쪽

το αὐτο ἐνύπνιον.

159쪽

III 60 1 NOTES 113

attributes volition to inaninati te olbjecis es. 75 Α πάντα τὰ ἐν

τετολμηκεν μέγα ον σμικρον εἶναι.

ξυ γενείας ρεισαν προμήκεις τε καὶ παντοίας ἔσχον τα ς κορυφάς. 'J

160쪽

114 PHAED III 60 n