Platonos Phaidon. The Phaedo; edited with introd. and notes by Harold Williamson

132쪽

χόμεθα τι πελθόντος του ρτίου το περιττον και τα τρια οἴχεται ἀπιοντα καὶ περὶ πυρος

και θερμο καὶ των λων ουτως ν διεμαχόμεθα. ΙΠάνυ μεν ουν Οὐκοὐ καὶ oνὼν περι οὐ θανάτου, ε με ημῖν μολογεῖται και ἀνώλεθρον εἶναι, ψυχ αν - προς ωD θάνατος εἶναι και ἀνωλεθρος ει δε η, ἄλλουαν δέοι λογου Ἀλλ' οὐδεν δεῖ, φη, τούτου γε νεκα σχολη γὰρ αν τι ἄλλο φθορὰν μη , δεχοιτο, εἴ γε το ἀθάνατον ἶδιον ον φθορὰν δέξεται.

L. I. D ς ε θεός, οἶμαι, φη ὁ Σωκράτης, καὶ αὐτο το τῆς ζωῆς ἐδος καὶ εἴ τι ά λοὐθάνατόν εστιν, παρὰ πάντων αν ὁμολογηθείη μηδεποτε ἀπολλυσθαι. Ιαρὰ πάντων μεντοι νη Δί, φη, ἀνθρώπων τε γε καὶ τι μὴ λον, ῶς εγωμαι, παρὰ θεῶν. πότε δ' το ἀθάνατον και ἀδιάφθορον εστιν, ἄλλο τι φυν η, ιαθάνατος τυγχάνει ουσα, και ἀνώλεθρος- εἴη; ΓΙο λη ἀνάγκη Eπιοντος ἄρα θανάτου επὶ

ἀποθνήσκει, το δ' ἀθάνατον σων και ἀδιάφθορον οἴχεται ἀπιον, πεκχωρῆσαν τω θανάτω. Φαίνεται. Ιαντος μὰ λον ἄρα, φη, δε Κεβης, 10 φυ , ἀθάνατον καὶ ἀνώλεθρον, καὶ τω οντιεσονται μῶν αἱ ψυχαὶ Aιδου οἴκουν is εγωγε, o Σώκρατες, εφη, εχ παρὰ αὐτα λο τι λέγειν οὐδέ π ἀπιστεῖν τοις λόγοις.

αλλ ει δή τι Σιμμίας in τις ἄλλος χει λεγειν,

133쪽

καὶ εὰν αὐτὰς ἱκανῶς διελητε, ς ε γωμαι, ἀκολουθησετε τῶ λογω, καμ' ὁσον δυνατον μαλιστ ἀνθρώπω πακολουθῆσαι καν τοὐτοαὐτω σαφες γένηται, οὐδεμ ζητησετε περαιτερω., 'λληθῆ, χφη, λεγεις. LVII Ἀλλα τόδε γ' φη, ω ἄνδρες, δίκαιον διανοηθῆναι τι, εἴπερ ἡ ψυχχὶ θάνατος,

επιμελείας δ' δεῖται Ουχ περ του χρόνου τούτου μονον εν ω καλοῖμεν το ζην, αλλ' περ τοὐ παντός, καὶ ὁ κίνδυνος νυν η καὶ δόξειενα δεινὸς ἐναι, ει τις αὐτης ἀμελησει. εἰ μεν γὰρ ην ὁ θάνατος οὐ παντὸς - παλλαροὶ, ερμαιον ν ην τοῖς κακοῖς ἀποθανοῖσι οὐ τε σώματος αμ ἀπηλλάχθαι καὶ της αυτῶν κακίας

134쪽

ερχεται πλην Tu παιδε&ς τε και τροφῆς, α is

δὴ καὶ μέγιστα λέγεται φύλ ν η βλάπτειντον τελευτήσαντα εὐθυς ε αρχὶ της κεῖσε πορειας λεγεται δε υτως ως ἄρα τελευτη- σαντα κaστον ὁ κύστου δαίμων, σπερ ζωντα εἰληχει, ουτος ἄγειν επιχειρεῖ εἰς δή τινα τόπον, - οἶ δει τους συ λεγεντας διαδικασαμένους εις Λαου πορεύεσθαι μετα γεμόνος κείνου

135쪽

is τούτων ἀδελφά τε καὶ ἀδελφῶν λυχῶν εργα

τυγχάνει ντα, ταύτην μεν πας φεύγει τε καὶ υπεκτρέπεται και υτε ξυνεμπορος ουτε γεμωνεθέλει γίγνεσθαι, αὐτη δε πλαναται ν π σνὶ εχομενη ἀπορία εως a- δη πινες χρόνοι γενων cs ται, ν ελθόντων τ ανάγκης φερεται εις την αὐτηὶ πρεπουσαν οἴκησιμ- δε καθαρως τε καιμετρίως τον βίον διεξελθουσα, και ξυνεμπόρων καὶ γεμόνων θεων τυχοὐσα, κησεν τον αὐτὴ εκάστη τόπον προσηκοντα. εἰσὶν δε πολλοὶ sue καὶ θαυμαστοὶ V γης τοποι, καὶ αὐτη ούτεοῖα οἴτε ση δοξ ζεται τro των περὶ γῆς ειωθότων λέγειν, ὀ ἐγὼ bπό τινος πέπεισμαι. J VIII. Καὶ ὁ Σιμμίας, ΙΠῶς αὐτα, φη, λέγεις, ω Σώκρατες ; περὶ γάρ τοι γῆς καιαυτος πολλα δη ἀκηκοα, οὐ μεντοι αὐτα σε πείθει ηδέως ὁ α ἀκούσαιμι. Ἀλλα μεντοι, ω Σιμμία, οὐχὶ Γλαύκου τεχνη γέ μοι δοκεῖ εἶναι διηγ)σaσθαι ἁ γ' στίw ς μεντοι αληθη, χαλεπώτερόν μοι aίνεται η κατὰ την Γλαύκου τέχνην, καὶ ἄμα με εγὼ σως οὐδ

136쪽

τεθεν οὐχ ἔξει μὴ λον οὐδ ηττον οὐδαμόσε κλιθῆνaι, μοίως δ' εχον ἀκλινε μενει. πρῶτον μεν δε δ' 5ς, τοὐτο πέπεισμαι. α ορθῶς γε, φη ὁ Σιμμίας. Ἐτι τοίνυν, φη, πάμμεγά 5 τι εἶναι αυτό, καὶ μὰ οἰκεῖν του μέχρι Ιρακλείων στηλῶν ro Φάσιδος εν σμικρω τινι μορίω, σπερ περὶ τέλμα μύρμηκας βατράχους, περὶ την θάλατταν οἰκοὐντας, καὶ

γῆν πολλὰ κοῖλα καὶ παντοδαπα καὶ τὰς δέας καὶ τα μεγέθη, ει α ξυνερρυηκέναι τό τε δωρ

ξυρρεῖν ἀεὶ εις τὰ κοῖλα της γῆς. ημὰς ουν

οἰκοῖντας εν τοις κοίλοις αυτῆς λεληθέναι καὶ oοἴεσθαι ἄνω επὶ τ0ς γῆς οικεῖν, σπερ αν εἴ τις εν μέσω τω πυθμένι οὐ πελάγους οἰκῶν

Oιοιτο τε ἐπὶ της θαλάττης οἰκεῖν καὶ διὰ ossδατος ορῶν τον λιον καὶ τὰ ἄλλα ἄστρα την θάλαττaν hyοῖτο οὐρανον εἰναι, διὰ δὲ sβραδυτῆτά - και G σθένειαν μηδεπώποτὰ ἐπὶ

137쪽

τα ἄκρα της θαλάττης ἀφιγμενος μηδε εωρακὼς ειη, εκδύς και ανακύψας ἐκ της θαλάττης εἰς

TO ενθάδε τοπον, σω καθαρωτερος καὶ καλλίων τυγχάνει ν του παρα σφίσι, μηδε λλου ἀκηκοως εἴ του εωρακότος. αὐτον δ' οὐτοκαι ημα πεπονθεναι οἰκοῖντας γαρ εν τινι κοίλη της γῆς οἴεσθαι πίνω αυτῆς οἰκεῖν, καιτον ἀερα οὐρανον καλεῖν, ως δια τούτου ουρανοὐ Oντος τα ἄστρα χωροῖντα το δε εἶναι ταὐτόν,

ὐπ σθενείας καὶ βραδυτῆτος οὐχ ο υς τε Εεἶναι γ)μὴ διεξελθεῖν π εσχατον τον ψαρεπεί, εἴ τις υτο ε τ' ἄκρα ελθοι δε πτηνος γενόμενος ν τ οιτο, κατιδεῖν ἄν, ἀνακύ- ψαντα, σπερ ενθάδε οἱ εκ της θαλάττης ἰχθύες ἀνακύπτοντες ρωσι τα ενθάδε ούτως αν τινα και τα κε κατιδεῖν, καὶ ι η φύσις ἱκανη εἴη ἀνέχεσθαι θεωροῖσα, γνωνα αν τιεκεῖνος εστιν ὁ ἀληθῶς ουρανος καὶ το ἀληθως

, ω και η ς ἀληθῶς γῆ. δε ι ἐν γὰρ η γῆ 110 καὶ οἱ λίθοι και ἄπας ὁ τόπος ενθάδε

1 τέλειον, ς επος ειπεῖν, ουδεν εστι σηραγγες

δε καὶ ἄμμος καὶ πηλος ἀμηχανος καὶ βόρβοροί

εἰσιν, που αν και γῆ , καὶ προς τὰ παρ

138쪽

εφη ὁ Σιμμίας, ω μώκρατες, μεις γε τούτου του μύθου ηδεως πιν ἀκούσαιμεν.JLIX. Λέγεται τοίνυν, φη, ω ταῖρε, πρωτον μεν εἶναι τοιαύτη η γῆ αὐτη ἰδεῖν, εἴ τις ἄνωθεν θεωτο, σπερ αἱ δωδεκάσκυτοι σφαῖραι, ποικίλη, χρώμασιν διειλημμενη, ων καὶ ταενθάδε εἶναι χρώματα ,σπερ δείγματα. οἶς δη sc οἱ γραφεις καταχρῶνται' κε δε πβσαν την γῆν ε τοιούτων εἶναι, καὶ πολύ τι εκ λαμπροτέρων και καθαρωτέρων η τούτωW την με γαραλουργῆ εἰναι και θαυμαστην το κάλλος, τηνδε χρυσοειδη την δε οση λευκη γύψου δε ο χιόνος λευκοτέραν, καὶ κ των ἄλλων χρωμάτων συγκειμενην σαύτως, καὶ τι πλειόνων καὶ καλλιόνων δε σα μεῖς εωράκαμεν. και γὰρ υτὰ ταυτα τα κοῖλα αυτῆς ἴδατος τε καὶ ἀερο εκπλεα οντα χρώματος τι εἶδος παρεχε i5σθαι στίλβοντα εν ὴ των ἄλλων χρωμάτων ποικιλία, στε εν τι αυτῆς εἶδος συνεχες ποικίλον φαντάζεσθαι. εν δε ταύτy υσy

τοιαύτn ἀνα λογον τὰ φυόμενα φύεσθαι, δένδρα

τε και ἄνθη και τους καρπούς καὶ ὁ τὰ ρη oωσαύτως και τους λίθους χειν ν τον αὐτον λόγον την τε λειότητα και την διαφάνειαν καιτὰ χρώματα καλλίω ων καὶ τὰ νθάδε λιθίδια εἶναι αὐτα τὰ ἀγαπώμενα μορια, σάρδιά τε και ἰάσπιδας καὶ σμαράγδους καὶ πάντα τὰ s

139쪽

LIXllic AlΔON a εἶναι, τι κεῖνοι οἱ λίθοι εἰσὶ καθαροὶ και υκατεδηδεσμένοι οὐδε διεφθαρμενοι, σπερ οἱ ἐνθάδε πο σηπεδόνος καὶ ἁλμης πο τωνδεὐρο ξυνερρυηκοτων, α καὶ λιθοις καὶ γῆ καὶ

τοῖς ἄλλοις ζωοις τε και φυτοῖς αἴσχη τε καινόσους παρεχει. την δε γῆν αυτην κεκοσμῆσθαι τούτοις τε πασι καὶ τι χρυσω και ἀργύρω και τοι ἁ λοις ὁ τοῖς τοιούτοις. εκφανῆ γαρ αυτ πεφυκεναι, οντα πολλὰ πληθε 111

καὶ μεγάλα και πολλαχοῖ της γῆς, στεαὐτην δεῖν εἶναι θεαμα εὐδαιμονων θεατῶν. ζω δ' ἐπ' αὐτ εινα ἄλλα τε πολλὰ και

ἀποστάσει, περ ηρ τε δατος ἀφέστηκεν καὶ αἰθηρ ἀέρος προς καθαρότητα και η και

140쪽

b7 αυτῶν τυγχάνει οντα, Mast την ἰάληνευδαιμονίαν τούτων ἀκόλουθον εἶναι. LiX. Kαι λην με δη την γην ουτω πεφυ- κεναι και α περ την γηπι τοπους δ' εν αὐτη εἶναι κατα τα εγκοιλα αυτῆς κύκλω περὶ λην πολλούς, τους μεν βαθυτερους καὶ ἀναπεπτα - μενους μὰλλον η εν ω γὶμεῖς οἰκοῖμεν, τους δε βαθυτερους οντας το χάσμα αὐτούς ελαττον εχειν του παρ μῖν τόπου, στι δ' ους καὶ