Platonos Phaidon. The Phaedo; edited with introd. and notes by Harold Williamson

123쪽

του πηχυαίου μίσει μεῖζον εἶναι, αλλ' υμεγεθε αὐτος γάρ που φόβος. Iάνυ γ', εφη. Τι δε ς εν ενος προστεθέντος την πρόσθεσιν αἰτίαν εἶναι του δύο γενεσθαι

σχεσιν, καὶ δεῖν τούτου μετασχεῖν τα με λοντα δυο εσεσθαι, καὶ μονάδος ο αν μέλλη νεσεσθαι, τα δε- χίσεις ταύτας καὶ προσθεσεις καὶ τὰς αλλας τὰς τοιαύτας κομψείας εο ης αν χαίρειν παρει ἀποκρίνασθαι 'οις χαυτοῖ, σοφωτέροις 'ν δε δεδιὼς αν τὶ λεγόμενον, την χαυτοὶ σκιαν μαι πην έπειριαν, AEYομενος εκείνου τοὶ ἀσφαλοῖς ues ὁποθεσεως, χύτως

σκεψαιο, εἴ σοι ἀλλλὶλοις συμφωνεῖ διαφωνεῖ επειδ' δε κείνης αυτῆς δέοι σεδ όναι λόγον, σαύτως ν δίδοίης, ἄλλην αὐὐπόθεσιν ποθέμενος, τις των ἄνωθεν βελτίστη φαίνοιτο, εως πί τι ἱκανον ελθοις, ἄμα δε ου ἄν φυροις σπερ οἱ ἀντιλογικοὶ περί τε τῆς ἀρχαὶ διαλε γόμενος καὶ των ἐξ κείνης ἄρμημενων, εἴπερ βούλοιό τι των οντων εὐρειν.

124쪽

A NAAT NOC XLIXQ01 κεκείνοις μεν γὰρ ἴσως ουδε εἶ περὶ τούτου λογος οὐδε φροντίς ἱκανοὶ γὰρ π σοφίας soομο πάντα κυκῶντες ομως δύνασθαι αὐτοὶ aυτοῖς ἀρέσκει μ' συ εἴπερ εἶ των φιλοσόφων,

εκαστον των εἰδων καὶ τούτων τἄλλα μεταλαμβάνοντα αυτῶν τουτων την επωνυμιa ἴσχειν,

Σωκράτους νς μείζω εἶναι, Φαίδωνος δεελύττω, λεγεις τότ εἶναι ν τω Σιμμία αμφότερα, καὶ μεγεθος καὶ σμικρότηταί Εγωγε. Yλλα γάρ, η δ' ς, μολογεῖς το τον Σιμμίαν οὐπερεχειν Σωκράτους οὐχ A τοις ρημασι λεγεται οἴτω καὶ το ληθες εχειν. ου γάρ που πεφυκεναι Σιμμίαν περεχειν τούτω τω Σιμμίαν εἶναι, ἀλλὰ τω μεγεθε ο τυγχάνει χωμ' οὐδ' a Σωκράτους περεχειν, τι Δωκράτης Dis Σωκράτης Ἀστίν. ἀλλ' Ἀτι σμικρότητα χχει i

125쪽

Σωκράτης προς το ἐκείνου μεγεθος 'Aληθῆ. οὐδε γε ὁ π Φαίδωνος περεχεσθαι τω τι

Φαίδω9 Φαίδων ἐστίν, ἁλλω τι μεγεθος ἔχει

Φαίδων πρὸς την Σιμμίου σμικρότητα Ἐστι ταὐτα. Ούτως ἄρα ὁ Σιμμίας πωνυμίαν χει

μείδιάσας, 'Eοικα, φη, καὶ ξυγγραφικως ερεῖν, ὼ λ ουν χει γε που λεγω Συνέφη Λέγω δε οὐδ' ενεκα, βουλόμενος δόξαι σοὶ περ εμοί. εμο γαρ φαίνεται υ μόνον αὐτο ο μεγεθος οὐδέποτ εθελειν ἄμα μέγα καὶ σμικρον εἰναι,

ἀλλα καὶ το εν μῖν με γεθος Ουδέποτε προσ- δεχεσθαι το σμικρὸν οὐδ' θέλειν υπερέχεσθαι, ἀλλα δυοῖν το τερον η φεύγειν καὶ ὐπεκ- χωρεῖν, Ἀταν αὐτω προσιτ 'ναντίον E35 σμικρόν, δε προσελθόντος κείνου ἀπολωλενaι υπομένον δε καὶ δεξάμενον την σμικρότητα ουκεθέλειν ειναι τερον δε οπερ ην, σπερ ἐγὼ δεξάμενος καὶ πομείνας την σμικροτητα, καὶετ Oσπερ ειμί ουτος 4 αυτὸς σμικρός εἰμι εκεῖνο δε ου τετόλμηκεν μεγα ον σμικρόν εἶναι' ως δ ύτως και το σμικρὸν το εν μῖν ουκεθελει ποτὲ μεγα γίγνεσθαι Ουδε ιναι, οὐδά λο οὐδε των νaντίων τι ν περ ην ἄματο υναντίον γίγνεσθαί - a εἶναι, έλλ' -το 10s. ἀπερχεται δε ἀπόλλυται ν τούτρο τω Tra θηματι.

126쪽

οστις δ' ην, ου σαφως μέμνημαι ΓΙρος θεων, ου εν τοῖς προσθεν ημῖν λογοις αὐτο τοεναντιον των νυνὶ λεγομένων μολογεῖτο, κτου λάττονος το μεῖζον γίγνεσθαι καὶ κ του μείζονος το ελαττον, καὶ τεχνως αύτη εἶναι

ἀλληλων δέξασθαι. καὶ μα βλέφας προ τον Κεβητα εἶπεν, 'Aρα ' που, ω Κέβης, φη, καὶ σε τι τούτων τάραξεν ων ὁδε εἶπεν δ' ς οὐκ αδ εφη, o I εβης, ἴτω ἔχω καίτοι 5ου τι λεγω ς υ πο λά με ταράττει Συνωμολογήκαμεν ἄρα, θ δ' ς ἁπλῶς τοὐτο,

127쪽

θερμον και τερον τι χιονος ο ὐσχρον Ναί. Ἀλλα τόδε γ' ιμa δοκεῖ σοι, οὐδεποτε χιόνα ουσαν δεξαμενην το θερμόν, σπερ ἐν τοις εμπροσθεν λεγομεν, τι σεσθαι περ ην, χιονα καὶ θερμον, ὼ λα προσιόντος του θερμου ἡ πεκχωρησειν αυτω δε ἀπολεῖσθαι ΓΙάνυ γε.Kαι το πυρ γε ὁ προσιόντος του ψυχροῖαὐτω η πεξιεναι η ἀπολεῖσθal, ου μεντοι ποτε

ἀξιοὐσθαι του αὐτο ὀνόματος εἰς τον ἀεὶ χρόνον, αλλὰ καὶ ἄλλο τι, ο εστ μεν ουκεκεῖνο, χχει δε πην Ἀκείνου φορφην Ἀει ὁταν περ η. ετ δε εω τοῖσδε ἴσως στa σaφέστερον λέγω. το γὰρ περιττον αε που δειτουτου του νοματος τυγχάνειν, περ νυν λεγο-

128쪽

τρία καὶ ἀπολεῖσθαι προτερον και ἁ λο τιοὐν πείσεσθaι, πρὶν πομεῖναι τι τρία οντα ἄρτια γενέσθαι ΙΠάνυ με οἶν, φη ὁ Κέβης. οὐδε oμην, δε δ' ς εναντίον γε εστ δυας τριάδι. οὐ γαρ ἴν. οὐκ ἄρα μονον τα εἴδη ταεναντία οὐχ πομένει πιόντα ἄλληλα, ἀλλακα ἄλλ ἄττα τα ενaντία οὐχ ὁπομένει επιόντα. 'Aληθέστατα, χφη, λέγεις. 55

129쪽

δήπου τι α αν των τριων ἰδέα κατάσχ η, αν Ἱκη αυτοῖς ου μόνον τρισὶν εἶναι λλὰ καὶ

35 τοιαυτα, εἴπερ ἔπει τε καὶ συνδοκεῖ σοι οἴτως. ΙΠάνυ σφόδρα και συνδοκεῖ εφη, μαι Ἀπομαι.