장음표시 사용
81쪽
ra Praenomen et o perscribendum neque formam abbrevia. tam potiendam esse imprimis indicat praenomen Ti. initio inscriptionis Graecae plene Scriptum praeterea commendaturiis, quae de praenominum Latinorum in Graecis inscriptionibus forma Supra p. 1 exposui; nam titulus S tem poris sati antiqui anni 50 p. Chr. n. Iam vero dubito de suppleto cognomine, in quo me offendunt litterae Latinae qui franscriptae per Graecas oui Aquilam I Axoυt civJ. Nam etiamSi qui Vari poteSt transferri, oui,
rationibus scribendi κου non tenet Ostremum locum
tamen illud cognomen in titulis scribitur aut Ἀκυλ constanter fere ), aut Ἀκυi - , CIL II 6983 CIG. 7142, Pap. of Am. C. 188 LXX, CIG. add. 4150 h, numquam autem 'Anoui - . Accedit, quod et in chartis' et apud
scriptores a ne semel quidem traditur haec forma, sed semper 'Aκυλ . Huic rei non convenire miratu Sum, quod ponunt viri docti. Nam praeter nostrum Xemplum video Mommsenum CIL III 346 eumque Secutum Cagnatum
IGR. II 15 eodem modo erravisse. Quin etiam Echinger, quem in althus rebus adire Solemu atque debemus, peccavit hiSce Verbi usus l. l. p. 122 'κου fur qui Ἀκουiλας CΙG. 3743 aus Bithynien 12lX Mn. Chr. , in gan vereingelter Fall, da Sons Aquila regelmassi Ἀκυλας heissi)'33. Nam hoc exemplum, quod unum affert vir doctus, nihil aliud est nisi supplementum oeckhii obtoris. Sed nox Scripturam errore marrantes quid ipsit Τh. Echinger, Die orthographie lateinischer Worte in mechischen Inschristen Monachii 89 p. 23 numerat triginta quattuor exempla, quae
4 Cum Echingero consentire videtur Iul. Militer, De litteris i et nLatinis quomodo a Graecis in transcriptis Romanorum nominibus expressae sint. Diss. Marhurg 898 p. 56 sqq.
82쪽
damus supplendum Certe rationis scribendi normam reSpiciente in nostro Xemplo Aκυλαν contra in illo titulo, quem modo attulimuS, 'Aκυiλα, quia hunc titulum videmus ab eodem homine esse Conscriptum atque ΙL. III 6983 ὶ, ubi legimus 'Aκυiλα ). Sed ut restituere pergamu inScriptionem nOStram, praeterea potest vituperari articulus antebboυς omiSSu S, qui numquam hoc loco inscriptionum negle
scribendum Si ποκατεστησεv nam inrugogiCum, quantum inScriptiones nostrae Stendunt, a Romanis in fine Sententiarum ConStanter fere poSitum est. Tum uno verbo commemorem Supplementum editori dici M. Appoυvriov'Aκouiλα το ἐπιτporro ἐαυτο ferri non posse, quia per numquam vertitur bi C. CC. Semper Rutem C. gen. iam agitur de verborum Selectione partis suppletae. Numquam in titulis bilinguibus refecit redditur per irroκατέστησεU, ConStanter autem per ἐπεσκευασευ' Monum Ancyr. IV 9lXib,
I cf. irosop. imp Rom. II P. I 68- Ο8.2 Ceterum si verisimile est hunc Aquilam CIL II 6983 in transcribendo nomine suo sibi constitisse, id quod nemo sanus negabit, Mommsen non bene fecit, quod eph. p. VII p. 449 Cavedonio assentitur censenti hunc Aquilam eundem esse atque tituli Neapolitani IG. 579o. Nam plane diversa est ratio huius tituli in nomine scribendo atque illius, id quod nominibus inter se oppositis oculis subiciam. IG. I. I. legitur: r. 'losvioς 'Aκολας etc., quod discrepat ab illo sic: CIG. l. l. 'louvio . in illo lo6λio ..CIG. l. . . praen abbr. in illo cito praen Perscr. CIG. l. l. 'Aκολας, in illo 'Aκυίλας. Recte igitur dubitat . DesSau, Prosop. imp Rom. l. l. num hic homo idem sit atque ille Immo
83쪽
lbio crrirporro τας boin επεσκευασεv. Hae Omnia Cum certi argumenti nitAntur, unum est quod videmus decerni non OSSe, utrum in restituenda genetivi forma nominis 'Aκυλας rectior it 'Aκυλου an 'Aκυλα. Nam an formam
et illam in talibus nominibus, qualia Sunt Arpimrας, 'Aκυλας, in usu fuisse nullo discrimine regionum aut temporum statuit Echinger ), et ipse mihi persuasi. De Latinorum autem Verborum Sive nominum propriorum velut 'Aκυλας sive aliarum vocum flexione et formatione in Graecis, id quod Echinge l. l. p. 129 sq. non nisi in transcurSu voluit
tractare, quam dignum Sit quo accuratiu agatur, Xemplum est VoCabulum patroni. HOC VOCabulum Graecos ascivisse ex Latino sermone viri docti minime ignorant; quae autem forma Sit vocabuli Graeci, titulos nostros dum perCenSeo, minu eSSe notum Cognosco. ΙL. ΙΙΙ 6778
IGR. ΙΙΙ 255 in Graeca parte legitur sic: Ortetaro Caius
Poppivii dii πατptavri Editore Subscribunt requiritur πατpiuvae et indici CIL. I p. 2601 vocabulum inserunt ΠOVum πατphuvης. Cur autem nominativum formaverint ΠαTy Vης Si παTpvivus requiritur, nescio. ΙL. II 13648 IGR. ΙΙΙ 1432 video idem ui r ατpuivtu Suppleri, et idem Fr. reb solvit BGU. 151. Sed quocumque oculo intendo, ne unum quidem locum deprehendere poSSum, quo talia supplementa nitantur. Patroni Latinum vocabulum
Sed etiam in chartis et titulis Piget nos Omnia Xempla afferre si iuvat, inspicias haec NIL UI 1B08aJl , 508b l,
84쪽
239, 235, it BGU. 96, Gens. 56. Illud igitur πατpui nihil aliud est nisi ritiet rei et errat, qui indici Cit. Voc huium inseruit πατpui R. quod omnino ignorat antiqua memoria, et errant, qui Supplent illud πατpuluin, ubi resti. tuendum est πἁτpum, id quod C. emeto exempla nostri vocabuli ex chartis congerentem in Stud Vindobon. XXIV I902 p. 43 latuisse miramur.
85쪽
Franciscus Zilken Ioannis . e matre Sibilla de gente Esch fidei catholicae natus sum in vico Rhenano, Cui nomen St,esseling, pridie Idus Martias anni 1882. Elementis litterarum imbutu per quattuor anno Progymnasium nunc gymnasium frequentavi Oppidi Bruehi, Septima Classe in gymnasio Novesiano absoluta gymnasii urbani Coloniensis fui discipulus per duos annos Maturitatis testimonium die XXV. m. Febr. 901 cleptus studiis philologicis me dedi in alma matre Bonnensi e de em semestriR, per unum, hieme 1902, Marpurgi Chattorum. Examen pro facultate docendi die XXIII. m. Febr. 1907Superavi, rigorosum eiusdem mensis die XXVII. Deinde sodalis fui per annum seminarii paedagogici Confluentini eodemque tempore praeceptor gymnaSiorum et audObrigensis et regii Confluentini, quod dicatum est imperatrici Augustae Candidati probandi stipendia emeritus AquiSgrani in gymnasio, cui nomen est imperatoris Caroli Magni, nunc ex mense Aprili 1909 Coloniae in regio gymnaSi prope ecclesiam apostolorum Sito munere fungor ordinarii magistri. - Quidquid sumus atque erimus, Cum benignissimae curae parentum debemus, tum uisciplinae et benevolentiae praeceptorum. His omnibus gratias ago debutaS, Praecipue autem gratissima memoria semper colam Martinum Mertens, directorem gymnasii ruehiensiS, et Ottonem Retti Coloniensem', quorum institutione antiqua litteras praecipuo Coepi amore amplecti, deinde Au Stum Brinkmann Franciscum BueChelerri, Antonium Elter, seminarii philologorum Bonnensium rectores, denique eo Virog, qui primordiu nostra in pueris erudiendis
86쪽
Io reXerunt, Osephum BuSchmann praeceptorem Seminarii paedagogici Confluentini gravissimum, et Matthiam Clar, gymnasii Baudobrigensis directorem. Dissertatio iusto Serius in lucem prodit. Quod olim SperaVerRm me O quaestiones a titulos bilingues Spectantes una una collectione inscriptionum edendas POSSE Curare, moles quaeStionum et munera scholastica impediverunt. Interim ut tandem ordini philosophorum satisfaciam, haec Capita eiecta emitto.