De particularum subiunctivarum apud Pindarum usu [microform]

11쪽

Tabula argumenti.

1 cum Verbo. 2 sine Verb.

12쪽

2 de re quae fieri solet εἶτ' ἄν) 253. ore futura ias 4νὶ 26ΙV. ἐπεί, ἐπεὶ πάμπρωτον, ως, ἐπεὶ ταχα 2 28 V. ἐξ υ, ἐξ ουπερ, sn πρίν 29-301. c. inta. Or sta de re praeteritab in sententia generalic de tempore praesente. 2. c. ind. Or 30

Caput quintum. me particuli εἰ ειπερ ε γαρ ἄν μ0.... 44-56A. De nuntiatis hypotheticis 44-55 I. De reali 44-55

13쪽

W. De constructionibus ex duabus mixtis 53-55

15쪽

Caput primum.

Particula comparativa o apud indarum plerumque in sententiis primariis verbo non repetito usurpatur. . II 5 μα- θύντες δὲ λαβροι παγγλωσσία, κύρακε ως ἄκραντα γαρυετον

Ο. VII φιαλα da ε τις ἀφνειας απο χειρbὐέλων ἔνδον ἀμπελου καχλάζοισαν δρόσι δωρήσεται, νεανια γαμβρ προπίνων οἴκοθ'εν οἴκαδε πάγχρυσον κορυφὰν κτεάνων, συμποσίου τε χάριν καδύς τε τιμάσαις dw ἐν δὲ φίλων παρεύντων θηκε νιν ζαλωτb ὁμόφρονος εὐνας καὶ θω νέκταρ χυτόν, Μοισαν δύσιν, αεθλοφόροις ανδράσιν πέμπων, γλυκυ καρπον φρενύς, ἱλάσκομαι υλυμπια Πυθοῖ τε νικωντεσσιν. Videbatur mihi totum locum exscribere, quippe in quo plura sint, de quibus disseratur. Primum. Δ εῖ τις δωρήσεται. Cum futurum hic omnino

ineptin sit, δωρήσεται pro δωρήσηται habendum est. Non igitur assentior de Jonghio p. 4B9 δωρήσεται futurum esse dieenti. Comparat Hom. E 90 et 161. Meque vero iure, cum

1 Quae sunt tradita, integra sunt Bergrius offendit in repetita particula, post τε iniuria, videas ins a.

16쪽

Homericis locis neque hi suturum ullum sensum praebet. Comparatio enim ea haec sicut vir dives gener pateram dona et donans efficit, ut hospites ei invideant, si ego carmen mitto et mittens victores mihi gratos reddo. Duplex igitur comparatio est: sicut socer pateram genero donat, sic ego carmen victoribus; sicut ille generum summo gaudio implet tanto gaudio, ut ei invideant ceteri), aio ego Victores. Apparet futurum omnino ineptum esse. Neque enim indarus carmen mittere vult, sed misit, isque socer pateram don furus est, sed donavit accedit quod oristus θηκε impedit, quominus δωρο σεται pro futuro habeamus, nam si socer donaturus est non iam reddidit generum invidiosum sed reddet, tum cum pateram donavit. Neque etiam cum abero comi- σατο scribendum Videtur, cum δωρήσεται optime possit explicari est δωρήσεται coniunctivus Oristi correpta vocali. Quem usum Homericum esse constat, L π 70 348 et ea quaera

veisborgius ' disseruit es etiam quae infra de forma αὐδάσομεν o. I 7 dicam pag. 45). Pindarum saepius partieulum

εἰ cum coniunctivo coniungero infra videbimus pag. 54-55). Est hic quoque usus Homericus neque non communis elegi corum ut yrtaei Theognissis Solonis, s rueger. i. 54, 12, 2 3 et hierach. ach. phil. onac. II, 11. Alterum Apodosis versu septimo inducitur particula καί. Prorsus similis est locus Ο. X 91, ubi καὶ verbo ἄντε 86 respondet os . III. Tertium. ota comparatio paene Homericum indui colorem Memor sis, ut unum tantum proferam, exempli ε 368:ως δ' νεμος ζαὴς ηιων θημῖνα τινάοι καρφαλέων τα ,ὲν ἄρ τε διεσκεδασ' αλλυδις αλλη β της δούρατα μακρὰ διεσκέδασ'. tendet a particula o coni. or. τινάξar ut ab εἰ hio

1 cf. Hermiam opusc. II 46, 9. Non minus false de Dubius p. 497 futurum defendere studet ossato loco . 40, ubi futurum ortim se habet sed prorsus alio sensu, de quo iis R. 2 die Aoristo Bara Eois se in symbola in honor MN achelii p. 508. - of Mestphal. method Gramm. d. griech remine Ι216.3 Ρ Vmis os καὶ nihil aliud nisi otiam is oomparatio particula υτω intellegitur.

17쪽

- 11 - δαπήσεται. Iam eo fruetione rotativa interrupta demonstra. tivo poeta pergit τὰ ωὲν διε έδασε. lano aio apud nostriam ἐν δὲ - - Apud Homerum comparationem relativo inblam constructione mutata demonstrative pergi tam notum estn vix etiam dicatur volabam etiam Pindari hunc usum esso

admonem.

Bis indarus particula σείτε usus est. P. I 42 ανδρα δ' ἐγὰ εἴνον αἰνησαι μενοινον ἔλπομαι μη χαλκοπάραον ἄκονθ' Mis 4γῖνος βαλεῖν ἔξω παλάμα δονέων. IV 111 τοί με καδος οσείτε φθιμένου δνοφερb ἐν δωμασι θηκάμνοι ... κρύβδα πέμπον κτλ. Videmus igitur apud iud . rum σείτε adverbium non coniunctionem esse. Differt igitur ab Homero, qui particulis Δ εἴ τε quinquies verbum addidit et toties particulis o εἰ ) ες tri sine Verbo legimus sexies, o εἰ sine verbo decies. Particulis ος τε utitur indarus quinquies. Locutio doς 5τε aio explicanda est, ut ad τε ex Verbo sententiae regentis verbum suppleatur. Quod apparet ex locis in quibus verbum additum est, ut Hes. c. 21 ριπε δ' ἄρ τε τις δρυς ηριπεν.

Quale exemplum etiam apud indarum habemus N. VIII 40αύξεται δ' ἀρετα, χλωραῖς ἐέρσαις da 3τε δένδρεον ασσει. Naegelabachius in adnotationibus ad Homeri Iliadem B209 dicit: gura in D5τε ist edesmal in Verbum g ergangen sed assentior Autenriethio dieanti: ei Δ ὁτε, Δ εἰ finito derseseelis dies Bedilrinis geWiss o mini ais Wir et Memenn . y Ad particulam τε verbo omisso Verbum suppletas,

dubio ad particulas grara verbum suppleretur, tum tempore progresso hoc neglecto particula, 4 3τω senses tamquam

1 of L. Lango de homeristae Gebrauo deriariae εἰ L 33 s. of Langera Les 440. II 5384s. 3 cf. FrieMaendor de coniunctionis τε apud Homerum vi et usu. Dias inang. Berol. 186 P. 50.4 Non plane igitur assentior Getaero II 581 1, neque persuasu mihi Langius L es 440.

18쪽

vel cum do Jonraio πάξομν, sed sententia tumet melius, si dast τε iam sensu particulae anquam accipiamus Verbo non suppleto, quanquam non nego locutionem si explicari posse et debere. )ῶς apud superlativum. Particula da superlativo addita semel usus est indarus. N. IX ἀναβάλλομαι β πύρσιστα.es P. IV 164 da τάχος.

Particulam da sensu πως in sententiis pendentibus usu

pavit Pindarus bis, post verba ψμνεῖν et δεικνυναι Loci sunt hi: Ν. V 26 αἱ δὲ πρώτιστον μὲν μνησαν ιδ αρχόμεναι σεμναν Θετιν, Πηλεα ως τε νιν αβρὰ Κρηθεὶς Ἀππολύταδύλω πεδασαι θελε κτλ. Verbi regentis 'μνησαν obiecti σεμνὰν Θετιν Πηλέα τε alterum membrum Πηλέα τε rursus excipitur sententia a particula da incipiente: ες τέ νιν. Alterum Δς v. 30 sensu particulae τι positum est, de qua videas infra. o. XIIII δεῖξέν τε Κοιρανιδα πασαν τελευτὰν πράγματος, ῶς τυνα βωμ θεας κοιτάξατο νυκτ ὰπ κείνου χρήσιος, ῶς τέ οι αυτὰ Zηνb ἐγχεικεραυνου παῖς ἔπορεν δαμασίφρονα χρυσόν. Verbi δεῖξεν obiectum τελευταν in duo membra dividitur monstravit finem, et quomodo, et quomodo.

1 Haec autem ellipsis verbi viti in aliis exemplis ex ipsa forma sententiae quodam modo patet, in aliis poeta de verbo aliquo, quod coniunctionem temporalem sequatur, non iam cogitasse videtur et in his quidem temporalis notio coniunctionis δτε evanescit et ipsa paene coalescit cum particula ως ita ut iam coniunctae nihil amplius valeant quam simplex ς vel ob περ Frieulaende l. l. p. 50. 2 cf. infra ἔστιν τε.3 Non possum non laudare de ono adnotationem quam legens risum vix opprimas. Quaerit enim vir doctus explicans illud δα σέφρονα χρυσόν seergone equis sunt mentes 2 Non igitur intellegere potest

quam insignis his sectis insit pulchritudo, non intellegit quamquam paulo ante V. 68 Minerva frenum φίλτρον ιππειον nominaviti Wennihr' nichi fuhit, in mordet' nicht nagen . Moethe.

19쪽

dissiduitatibus vidui sunt hi: O X 55- δὲ σαφανὲς ἰων πόρσω

κατέφρασεν, 51τα ταν πολέμοιο δόσιν ἀκρόθινα διελὰγν ἔθυε καὶ πενταετηρίδ' ὁπως αρα ἔστασεν Ορτὰ σἐ, υλυμπιάδι πρῶτα νικ-νορίαισί τε - h. 61 33), 3. Neque etiam particulam κα indarus amavit. Praeterlodum iam laudatum O. X 56 ubi primo orti deinde πως

Iogimus invenimus particulam πα semel: . v νυν ψαφον έλισσομέναν ὁπα κυμ κατακλύσσει ἐέον, πα τε κοινb λύγον φίλαν τίσομεν ἐς χάριν Locus immane quantum coniecturistentatus est, quas quidem non affero cum putem quae sunt tradita optime posse explicari curiosi adeant inprimis uomm- senium in editione et in suppl. ann crith. p. 1404s. et Berg-kium. Cum Hermanno supplendum est verbum ἐστίν sensu stet gil es de Fallμ. Ρoeta usus est constructione Par tactica ut saepius. In oratione soluta sententia indari sic

sero exprimenda est: nune videamus quomodo, ut unda profluens devolvet lapillum volutum, communem sermonem iucumdam persolvamus in gratiam. Memor enim si poetam im

gine lapillorum unda devolutorum debitum significare ut unda calculos devolvit sic carmen indari debitum delere potest, praesertim cum oenus capiti addatur. Mirum est quantum in hoc loe docti offenderint, cum omnia optime procedant simodo memores sumus poetam paratactice loqui et verbum ἐστὶν supplendum esse. m. Σὰσπιρ. 1. cum verbo. . VI V)- τὰν μh αρρηκτον φυάν, ῶσπερ τύδε δέρμα με νυν περιπλανἁται θηρb κτλ.2 sine verbo. . VIII τόθι λύτρον συμφορα οἰκτρῆς γλυκὐ λαπολέμφ σταται ιρυνθίων αρχαγέτα ῶσπερ θεω, Miλων τε κνισάεσσα πομπα καὶ κρίσις ἀμφ' ἀέθλοις. - .d 91

ἐξίει δ' ἄσπερ κυβερνάπας ἀνὴρ ἱστιον ἀνεμύεν.

1 Paullo aliter Boeotaius noti eriti. O. XL p. 409 ut iam Ph. Melanchinon. io imagine es Schmidtium p. 102.

20쪽

est particula Dorica pro στε Bra Λωρικο ἀντὶ του in schol. N. U47. De forma partieulae es Apollon. de adverb. 691, 20 p. 179, 20 Se . . Ceteros grammatieorumloeos invenies in Stophani Thesauro sub στε. raeter indarum qui particulam n novies usurpavit unum tantum locum laudare possum ubi bra reperimus, fragmentum δέσποτον in Beroti lyrteis III p. 742. Non nescio in Cr meri necdotis Oxoniensibus I 446, 22 postulari, ut apud

Unum exemplum extat. o. XI ἀλrrare παῖς ἐξ ἀλόχου πατρὶ ποθεινbes ἴκοντι νεματος ὁ πάλιν ' Mi. λα δέ μιθερμιινει φιλύτατι νέον καὶ oταν καλὰ ἐρξαις ἀοιδας θτερ, Ἀγησίδαμ, εἰς ωίδα σταθμb ἀν- ικηται, κενεὰ πνεύσαις ἔπορε μόχθω βραχύ τι τερπνω. Libri praebent με quod cum apud indarum semper consecutiva particula sit eum Boechhio in Doricam sormam τε mutandum esse nemo negabit. articulae si τε respondet v. 1 καὶ sensu ut ita. Quam responsionem iam supra p. 10 vidimus et infra imVeniemus ατε - καί Ο. XII 13). s. Dissenium ad O. XV . Addo scholiastam ἔστι δὲ ἡ ἀπέδοσις της παραβολης εἰς bκαὶ ταν ... δέον γὰρ μως εἰπεῖν ἄσπερ ὁ γονος παῖς

Bis apud Pindarum reperimus particulam ἀτε eum pari,cipio coniunctam. N. V 26 29 ἔλπη- μέγα ωπων σκοπου ἄντα τυχα ὼτ ὰπ τόξου ἱείς. VH62 δατος βαλήνως φίλον ἐς ἄνδρ' ἄγων κλέος ἐτήτυμον αἰνέσω quasi ducens.

Quinquies indarus particulam τε substantivo addidit verbo omisso sensu tanquam'. Affero Primo locum ubi eod.