장음표시 사용
291쪽
εἶναι ος εξ οτουπερ ξυνιέναι τα λεγόμενα ηρξάμην ουπώποτε διέλειπον καὶ ζητῶν καὶ μανθάνων ο τι ἐδυνάμην αγαθόν; ως I7δε ου μάτην επόνουν ου δοκεῖ υμῖν καὶ τάδε τεκμηρια εἶναι, το πολλους μεν πολίτας των ἀρετης ἐφιεμένων, πολλοiis δεε ξενων, εκ πάντων προαιρεῖσθαι ἐμοὶ ξυνεῖναι; εκείνου δε τίφησομεν αἴτιον εἶναι, του πάντας εἰδέναι ἔτι εγὼ ηκιστ'αν ἔχοιμι χρηματα ἀντιδιδόναι, ὁμως πολλους ἐπιθυμεῖν εμοί τι δωρεῖσθαι; το δ' εμὲ μὲν μηδ' υφ' ἐνυς απαιτεῖσθαι ευεργεσίας, ἐμοὶ δε πολλους ὁμολογεῖν χάριτας ὀφείλειν; 16 το δ' εν τy πολιορκία τους μὲν ἄλλους οἰκτίρειν ἐαυτους, I 8 εμε δε μηδὲν ἀπορώτερον διάγειν η οτε τα μάλιστα η πόλις ηυδαιμόνει; το δε τους ἄλλους μὲν τaς ευπαθείας εκ της ἀγορας πολυτελεις πορίβεσθαι, εμὲ δε εκ τηὶς ψυχρο ἄνευ δαπάνης ηδίους ε κείνων μηχανὰσθαι; εἴ γε μην οσα εἴρηκα
is περὶ ἐμαυτου μηδεὶς δυναιτ ὰν ἐξελέγξαι με ὼς ψεύδομαι, πως ουκ ἄν ηδη δικαίως καὶ υπὸ θεῶν καὶ Oπ' ανθρώπων ἐπαινοίμην; ὰλλ' ὁμως συ με φνς, ἁ Mέλητε, τοιαυτα I9
ἐπιτηδευοντα τους νέους διαφθείρειν; καίτοι ἐπιστάμεθαμεν δ' του τίνες εἰσὶ νέων διαφθορab συ δε εἰπε εἴ τινα
Io οἶσθα υπ' ἐμου γεγενημένον η εξ ευσεβους ἀνόσιον η εκ σώφρονος υβριστην η εξ ευδιαίτου πολυδάπανον η ὼςJ εκ μετριοπότου οἰνόφλυγα η εκ φιλοπόνου μαλακὸν η ἄλλης πονηρας ηδ0νης ηττημένον. Ἀλλα ναι μὰ Δί', εφη ὁ Mε - 2oλητος, ἐκείνους οἶδα ους συ πέπεικας σοὶ πείθεσθαι μὰλλον 25 η τοῖς γειναμένοις. μολογῶ, φάναι τον Σωκράτην, περί γε παιδείας τουτο γὰρ ἴσασιν ἐμοὶ μεμεληκος. περι δευγιείας τοῖς ἰατρο μὰλλον οι ἄνθρωποι πείθονται η τοῖς γονευσι' καὶ εν ταῖς εκκλησίαις γε πάντες δηπου οι Ἀθηναῖοι τοῖς φρονιμώτατα λέγουσι πείθονται μὰλλον η τοῖς προσροῖο ήκουσιν. ου γὰρ δη καὶ στρατηγους αἱρεῖσθε καὶ προ πατέρων
292쪽
καὶ προ ἀδελφῶν, καὶ ναὶ μα Δια γε υμεῖς προ υμῶν αυτῶν,ους αν ἡγῆσθε περὶ των πολεμικῶν φρονιμωτάτους εἶναι ἰούτω γάρ, φάναι τον Μελητον, ὼ Σώκρατες, καὶ συμφερει
2I καὶ νομίρεται. Ουκοῖν, εἰπεῖν τον Σωκράτην, θaυμαστον καὶ τουτω σοι δοκεῖ εἶναι, το εν μεν ταῖς ἄλλαις πράξεσι μη μόνον 5 ἰσομοιρίας τυγχάνειν τους κρατίστους, ὰλλα καὶ προτετιμῆσθαι, εμε δε, Ο περὶ του μεγίστου αγαθου ἰνθρώποις,
περὶ παιδείας, βελτιστος εἶναι υπό τινων προκρίνομαι, τουτουενεκα θανάτου υπὸ σου διώκεσθαι; zet Ἐρρήθη μεν δῆλον οπι τουτων πλείω υπό τε αυτου καὶ Ioτων συναγορευοντων φίλων αυτοῦ. ἰλλ' εγοῦ Ου τα πάντα εἰπεῖν τα εκ της δίκης εσπούδασα, ἀλλ' ὐρκεσε μοι δηλῶσαιοτι Σωκράτης το μεν μητε περὶ θεους ἀσεβῆσαι μητε περὶ 23 ανθρώπους ἄδικος φανῆναι περὶ παντὸς εποιεῖτο το δεμη ἀποθανεῖν Ουκ ωετο λιπaρητέον εἶναι, ἰλλα και καιρὸν I5ήδη ενόμιον εαυτῶ τελευτὰν . οτι δε ουτως εγίγνωσκε καταδηλότερον εγενετο, επειδη καὶ η δίκη κατεψηφίσθη. πρῶτον μεν γὰρ κελευόμενος ἡποτιμὰσθαι οἴτε αυτὸς ἡπετιμησατο οἴτε τοῖς φίλους εἴασεν, ἀλλα καὶ ελεγεν οτι τουποτιμὰσθαι ὁμολογοfντος εἴη ἰδικεῖν. επειτα τῶν εταίρων 2Oεκκλεψαι βουλομενων αυτὸν Ουκ εφείπετο, ἰλλα καὶ επισκῶψαι εδόκει ερόμενος εἴ που εἰδεῖεν τι χωρίον ρξω της Ἀττικῆς ενθα ου προσβατὸν θανάτω.
24 's ς δε τελος εἶχεν ἡ δίκη, εἰπεῖν αυτόν Ἀλλ', ω ἄνδρες, τοῖς μεν διδάσκοντας τοῖς μάρτυρας ώς χρὴ *5επιορκοῖντας καταψευδομaρτυρεῖν εμοῖ καὶ τοῖς πειθομενους τούτοις ὰνάγκη εστὶ πολλὴν εαυτοῖς συνειδεναι ὰσεβειαν καὶ
ἀδικίαν εμοὶ δε τι προσήκει νυν μεῖον φρονεῖν ἡ πρὶν κατακριθῆναι, μηδεν ελεγχθεντι ὼς πεποίηκά τι ὼν εγράφαντό
293쪽
με; οὐδε γὰρ ἔγωγε ἀντὶ Διὸς καὶ Ηρας καὶ των συν τούτοις θεῶν οἴτε θύων τισὶ καινοῖς δαίμοσιν οἴτε δμνὴς οἴτε νομίζωναλλους θεοῖς ἀναπέφηνα. τούς γε μην νέους πως αν διa- 25 φθείροιμι καρτερίαν καὶ ε υτέλειαν προσεθίων; εφ' οἶς γε ε μην ἔργοις κεῖται θάνατος η ζημία, ἱεροσυλία, τοιχωρυχία, ανδραποδίσει, πόλεως προδοσία, οὐδ' αυτοὶ οι ἰντίδικοι τούτων πρὼξαί τι κατ εμου φασιν. ωστε θαυμαστον ἔμοιγε δοκεῖ εἶναι οπως ποτὲ εφάνη υμῖν τοῖ θανάτου ἔργον ἄξιον ἐμοὶ εἰργασμένον. ὰλλ' ουδὲ μέντοι οτι aδίκως aποθνyσκω, 261o δια τοfτο μεῖον φρονητέον ου γὰρ εμοὶ ἰλλα τοῖς καταγνοῖσι τοῖτο αισχρόν γάρ ἐστι. παραμυθειται δ' ἔτι με καὶ ΓΙαλαμηδης ὁ παραπλησίως ἐμοὶ τελευτησας' ἔτι γὰρ καὶ νῖν πολυ καλλίους -νους παρέχεται Dδυσσέως τοῖ αδίκως ἀποκτείναντος αυτόν' οἶδ' οτι καὶ ἐμοὶ μαρτυρησεται υπό τε 15 τοῖ ἐπιόντος καὶ υπο τοs παρεληλυθότος χρόνου οτι ηδίκησα μὲν ουδένα πωποτε ουδὲ πονηρότερον ἐποίησα, ευηργέτουν δὲ τοῖς εμοὶ διαλεγομένους προῖκα διδάσκων ο τι ἐδυνάμην αγαθόν. ειπων δὲ ταῖτα μάλα ὁμολογουμένως δη τοῖς 27 εἰρημένοις ἀπyει και δμμασι καὶ σχήματι καὶ βαδίσματι ao φαιδρός. ως δε pσθετο ἄρα τοῖς παρεπομένους δακρύοντας, Tί τουτο; ειπεῖν αυτόν, η ἄρτι δακρύετε; ου γὰρ πάλαι ιστεοτι ἐξ οτουπερ ἐγενόμην κατεψηφισμένος ην μου υπο της φύσεως ὁ θάνατος; αλλὰ μέντοι εἰ μὲν αγαθῶν ἐπιρρεόντων προαπόλλυμαι, δηλον ἔτι εμοὶ καὶ τοῖς ἐμοῖς εἴνοις λυπη-as τέον ει δὲ χαλεπῶν προσδοκωμένων καταλύω τον βίον, εγὼ
παρὼν δέ τις Ἀπολλόδωρος, επιθυμητης μὲν Αν ἰσχυρῶς a8a νομίζων ὀνομάζων A Hari. 5 ἱεροσυλίαι, τοιχωρυχίαι, ανδρα
294쪽
αυτos, ἄλλως δ' ευήθης, εἶπεν ἄρα Ἀλλα τουτο ἔγωγε, ὼ Σώκρατες, χαλεπώτατα φέρω οτι ὁρω σε αδίκως ὰποθνy-σκοντα. τον δε λέγεται κατaψησαντα αυτου την κεφαλην
εἰπεῖν' Συ δε, ὼ φίλτατε Ἀπολλόδωρε, μαλλον ἐβουλου
με ὁρὰν δικαιως η αδίκως ἀποθνpσκοντα; καὶ ἄμα ἐπιγε- 529 λάσαι. λέγεται δε καὶ 'Ἀνυτον παριόντα ἰδων εἰπεῖν Ἀλλ' ὁ μεν ἀνηρ οδε κυδρός, ως μέγα τι και καλον διαπεπραγμένος, εἰ ὰπέκτονέ με, οτι αυτον των μεγίστων υπὸ της πόλεως ὁρῶν ἀξιουμενον ουκ ἔφην χρηναι τον υἱὸν περὶ βυρσας παιδευειν. ὼς μοχθηρὸς ουτος, ἔφη, ὁ ς ουκ ἔοικεν εἰδέναι io οτι ὁπότερος ημῶν καὶ συμφορώτερα καὶ καλλίω εις τον αεὶ 3o χρόνον διαπέπρακται, ουτός ἐστι καὶ ὁ νικῶν. ὰλλα μέντοι, φάναι αυτόν, ανέθηκε μεν καὶ ' Ἀμηρος ἔστιν οἶς τῶν εν καταλυσει του βίου προγιγνώσκειν τα μέλλοντα. βουλομαι
δὲ καὶ εγὼ χρησμωδησαί τι. συνεγενόμην γάρ ποτε βραχέα i5 τῶ Ἀνυτου υἱῶ, καὶ ἔδοξέ μοι Ουκ ἄρρωστος την ψυχην εἶναι
ἄστε φημὶ αυτον επὶ τη δουλοπρεπεῖ διατριβI ὴν ὁ πατηρ
αυτῶ παρεσκευaκεν ου διαμενεῖν διὰ δε το μηδένα ἔχειν σπουδαῖον επιμελητην προσπεσεῖσθαί τινι αισχρὰ επιθυμία, 3I καὶ προβήσεσθαι μέντοι πόρρω μοχθηρίας. ταῖτα δ' εἰπὼν Io ουκ εψευσατο, ἀλλ' ὁ νεανίσκος ησθεὶς οἴνω οἴτε νυκτὸς οἴτε ημέρας ἐπαυετο πίνων, καὶ τέλος οἴτε τy εαυτοῖπόλει οἴτε τοῖς φίλοις οἴτε αυτῶ ἄξιος ουδενὸς ἐγένετο. Ἀνυτος μεν δη διὰ την του υιοῖ πονηρὰν παιδείαν καὶ διὰ την αυτου αγνωμοσύνην ἔτι καὶ τετελευτηκὼς τυγχάνει a 532 κακοδοξίας. Σωκράτης δε διὰ το μεγαλυνειν εαυτὸν εν τῶδικαστηρίω φθόνον επαγόμενος μὰλλον καταψηφίσασθαι εαυτοῖ εποιησε τους δικαστάς. ἐμοὶ μεν ουν δοκεῖ θεοφιλοῖς
295쪽
μοίρας τετυχηκεναι' του μεν γὰρ βίου το χολεπώτατον ὰπελιπε, των . δε θανάτων του ραστου ετυχεν. επεδείξατο 33 δε της ψυχfς την ρώμην επει γὰρ εγνω του ετι ζην τοτεθνάναι αυτω κρεῖττον εἶναι, ἄσπερ ουδε προς τὰλλα τἀγαθὰ 5 προσάντης ην, ουδε προς τον θάνατον εμaλακίσατο, aλλ' ἱλαρῶς καὶ προσεδεχετο αυτὸν καὶ επετελεσατο. εγὼ μεν 34δη κατανοῶν του δνδρὸς την τε σοφίαν καὶ την γενναιότητα οὐτε μη μεμνησθαι δυναμαι αυτου Ουτε μεμνημενος μη ουκεπaινεῖν. εἰ δε τις των aρετης εφιεμενων ἄφελιμωτερωIo τινὶ Σωκράτους συνεγενετο, εκεῖνον εγὼ τον ἄνδρα ὰ o-
296쪽
298쪽
Hellenica Oxyinynchia cum Theopompi et
299쪽
Bellum Gallieum Bellum Civile CatulluS. R. Em.m . . . Vuli Tibullus and Propertius