Xenophontis Opera omnia

261쪽

τί δη π0τε, ἁ Σωκρατες, ημὰς μεν ουτω τους φίλους μορμολυττy απὸ των καλῶν, αυτον δε σε, εφη, εγὼ ειδον ναὶ μα τον Ἀπόλλω, οτε παρὰ τῶ γραμματιστy εν τῶ αυτῶ βιβλίω ἀμφότεροι εμαστευετε τι, την κεφαλην προς Tyε κεφαλy καὶ τον ἁμον γυμνον προς γυμνῶ τὼ Κριτοβουλου ἄμω εχοντα. καὶ ὁ Σωκράτης, Φευ, εφθ, ταυτ ἄρα , εφη, 28εγὼ ωσπερ υπὸ θηρίου τινος δεδηγμενος τον τε ἶμον πλεῖν η πεντε ημερας ἄδαξον καὶ ε ν τy καρδία ἄσπερ κνησμά τι εδόκουν εχειν. ἀλλα νυν τοί σοι, εφη, ἁ Κριτόβουλε, Io εναντίον τοσούτων μαρτυρων προαγορευω μη ἄπτεσθαί μ0υ πρὶν αν το γενειον τy κεφαλy ομοίως κομήσyς. Καὶ ουτοιμεν δη ουτως ἀναμὶξ εσκωψάν τε καὶ εσπουδασαν. ὁ fh 29 Καλλίας, Σὸν μερος, εφη, λεγειν, A Xαρμίδη, δι ὁ τι επὶ πενία μεγα φρονεῖς. Ουκουν τόδε μεν, εφη, ὁμολογεῖται, 15 κρεῖττον εἶναι θαρρεῖν η φοβεῖσθαι καὶ ελευθερον εἶναι μὰλλον η δουλευειν καὶ θεραπευεσθαι μὰλλον η θεραπευειν

καὶ πιστευεσθαι υπο της πατρίδος μὰλλον η ἀπιστεῖσθαι.εγὼ τοίνυν εν τyδε τν πόλει οτε μεν πλουσιος ην πρῶτον 3ομεν εφοβ0υμην μη τις μου την οικίαν διορυξας καὶ ταro χρηματα λάβοι και αυτόν τί με κακον εργάσαιτο επειτα δε καὶ τους συκοφάντας εθεράπευον, εἰδὼς οτι παθεῖν μὰλλον κακῶς ικανὸς εἴην η ποιησαι εκείνους. καὶ γὰρ δη καὶ προσετάττετο μεν αεί τί μοι δαπανὰν υπὸ της πόλεως, ἀποδημησαι δε ουδαμof εξην. νυν δ' επειδη τῶν υπεροριων 3Ι

πόλει γεγενημαι, ουκετι δε απειλουμαι, ἀλλ' ηδη απειλῶ ἄλλοις, ὼς ελευθερω τε εξεστί μοι καὶ ἀποδημεῖν καὶ επιδημε υπανίστανται δε μοι γ δη καὶ θάκων καὶ οδῶν

262쪽

32 ἐξίστανται οἱ πλουσιοι. και εἰμὶ νυν μὲν τυράννω ἐοικώς,

τότε δὲ σαφῶς δουλος δεν καὶ τότε μὲν εγὼ φόρον ἀπέφερον τῶ δήμω, νυν δε ἡ πόλις τέλος φέρουσα τρέφει με. ἀλλακῶ Σωκράτει, ἴτε μὲν πλουσιος δεν, ἐλοιδόρουν με ἔτι συνῆν, νυν δ' επει πένης γεγένημαι, ουκέτι ουδὲν μέλει ξουδενί. καὶ μην ὁτε μέν γε πολλὰ εἶχον, αεί τι απέβαλλον η υπὸ της πόλεως η υπὸ της τύχης' νυν δε απορο

33 Οὐκ0ῖν, ε φη ὁ Καλλίας, καὶ ευχη μηδέποτε πλουτεῖν, καιεάν τι ἄναρ αγαθὸν Apς, τοῖς ἀποτροπαίοις θύεις; Mὰ Δία 1 oτοῖτο μέντοι, εφη, εγὼ ου ποιῶ, ἀλλα μάλα φιλοκινδύνως 34 υ2ομένω, αν ποθέν τι ελπίζω λήψεσθαι. Ἀλλ' ἄγε δη, ἔφη ο Σωκράτης, συ αυ λέγε ημῖν, ὼ Ἀντίσθενες, πῶς 0sτω βραχέα ἔχων μέγα φρονεῖς επὶ πλούτω. τι νομίζω,

33 και την πενίαν ἔχειν ἀλλ' εν ταῖς ψυχαῖς. ὁρῶ γὰρ πολλοῖς μὲν ἰδιώτας, es πάνυ πολλὰ ἔχοντες χρήματα ουτωπένεσθαι ηγοῖνται Aστε πάντα μὲν πόνον, πάντα δὲ κίν δυνον υποδύονται, εφ' ω πλείω κτήσονται, οἶδα δὲ κῶαδελφούς, οὶ τὰ ἴσα λαχόντες ὁ μὲν at τῶν τἀρκοῆντα ἔχει Io καὶ περιττεύοντα τῆς δαπάνης, ὁ δε τοῖ παντὸς ενδεῖται 36 αισθάνομαι δε κώ τυράννους τινάς, es οἴτω πεινῶσι χρημάτων ἄστε ποιοῖσι πολὴ δεινότερα τῶν ἰπορωτάτων' δι ἔνδειαν μὲν γὰρ δήπου οι μὲν κλέπτουσιν, οι δὲ τοιχωρυ- χοῖσιν, οἱ δὲ ανδραποδίζονται τύραννοι δ' εἰσί τινες ot ὁλους et εμὲν οἴκους ἀναιροῖσιν, ἁθρόους δ' ἀποκτείνουσι, πολλάκις δὲ 37 καὶ ὁλας πόλεις χρημάτων ἔνεκα εξανδραποδίρονται. τούτους μὲν οἶν ἔγωγε και πάνυ οικτίρω τῆς ἄγαν χαλεπῆς νόσου. 0μοια γάρ μοι δοκοῖσι πάσχειν ἄσπερ εἴ τις πολλὰ ἔχοι καὶ πολλὰ ἐσθίων μηδέποτε ἐμπίμπλαιτο. εγὼ δὲ Ουτω μὲν 3Q

263쪽

μεν μηδὲν μαλλον Καλλίου τουτου του πλουσιωτάτου ριγουν 5 επειδάν γε μην εν τy οικία γένωμαι, πάνυ μεν ἀλεεινοὶ 38 χιτωνες οι τοιχοι μοι δοκοῖσιν εἶναι, πάνυ δε παχεῖαι ἐφεστρίδες οι δροφοι, στρωμνήν γε μην ουτως ἰρκουσαν ἔχω ωστ ἔργον μέγ' ἐστὶ καὶ ἀνεγεῖραι. au δε ποτε καὶ ἀφροδισιάσαι το σωμα μου δεηθῆ, ούτω μοι το παρὸν αρκεῖ Io ωστε αἶς αν προσέλθω υπερασπαύονται με διὰ το μηδένα ἄλλον αυταῖς εθέλειν προσιέναι. καὶ πάντα τοίνυν ταυτα 39ουτως ἡδέα μοι δοκεῖ εἶναι ως μὰλλον μεν ήδεσθαι ποιωνἔκaστα aυτων Ουκ αν ευξαίμην, ἡττον δέ' οἴτω μοι δοκεῖ ἔνια αυτῶν ἡδίω εἶναι του συμφέροντος. πλείστου δ' ἄξιον ηοi5 κτῆμα εν τω ἐμοῦ πλούτω λογίομαι εἶναι εκεινο, οτι εἴ μου τις καὶ τα νυν ἄντα παρέλοιτο, οὐδὲν ουτως ὁρω φαυλον ἔργον οποῖον ουκ ὰρκουσαν αν τροφὴν ἐμοὶ παρέχοι. καὶ 4I

γὰρ ὁταν ἡδυπαθῆσαι βουληθῶ, ουκ εκ τῆς αγορὰς τατίμια ἄνουμαι πολυτελῆ γὰρ γίγνεται), ἀλλ' εκ τῆς ψυχῆς

ao τaμιευομαι. καὶ πολὴ πλέον διαφέρει προς ηδονήν, οταν ἀναμείνας το δεηθῆναι προσφέρωμαι ἡ οταν τινὶ των τιμιων χρῶμαι, ἄσπερ καὶ νυν τῶδε τω Θασίω iaἴνω ἐντυχὼν ου διψῶν πίνω αυτόν. αλλὰ μην καὶ πολῖ δικαιοτερους γε εικὸς 42εῖναι τους ευτέλειαν μὰλλον ἡ πολυχρηματίαν σκοποῖντας.* 5 οῖς γὰρ μάλιστα τὰ παρόντα ἰρκεῖ ήκιστα τῶν ἰλλοτρίωνορέγονται. ἄξιον δ' ἐννοῆσαι si ς καὶ ελευθερίους ο τοιοῖτος 43 πλουτος παρέχεται. Σωκράτης τε γὰρ οἶτος παρ' οἴ εγὼ τουτον ἐκτησάμην ουτ αριθμῶ οἴτε σταθμῶ ἐπήρκει μοι, ἀλλ' ὁπόσον ἐδυνάμην φέρεσθαι, τοσουτόν μοι παρεδίδου εγώ τε

264쪽

νυν ουδενὶ φθονῶ, ὰλλα πὼσι τοῖς φίλοις και επιδεικνύω τηναφθονίαν καὶ μεταδίδωμι τῶ βουλομένω του εν τy ἐμy ψυχη44 πλουτου. καὶ μην καὶ το ἁβρότατόν γε κτημα, την σχοληνὰεὶ ὁρὰτέ μοι παροῖσαν, ωστε καὶ θεὰσθαι τα αξιοθέατα καὶ ἰκούειν τα ἀξιάκουστα καὶ ὁ πλείστου εγὼ τιμῶμαι, 5 Σωκράτει σχολάων συνδιημερεύειν. καὶ ουτος δὲ Ου τοῖς πλεῖστον ἀριθμοῆντας χρυσίον θαυμάθει, ἀλλ' es civ αυτῶ

ἀρέσκωσι τούτοις συνὼν διατελεῖ. Oυτος μὲν ουν Ουτως

43 έἶπεν. ο δὲ Καλλιας; Νὴ την 'Hραν, ἔφη, τά τε ἄλλα

ζηλῶ σε του πλουτου και Oτι οἴτε η πόλις σοι ἐπιτάττουσα IOὼς δούλω χρηται οἴτε οι ανθρωποι, αν μη δανείσyς, οργί

γὰρ ηξω παρ' aυτof δανεισάμενος το μηδενος προσδεῖσθaι,ουτω πεπαιδευμένος υπὸ Dμηρου ἀριθμεῖν ἔπτ ὰπυρους τρίποδας, δέκα δε χρυσοῖο τάλαντα, Ι5 αἴθωνας δὲ λέβητας ἐείκοσι, δώδεκα δ' ῖππους σταθμῶ καὶ aριθμῶ, ως πλειστου πλούτου ἐπιθυμῶν ου παύομαι εξ ῶν ἴσως καὶ φιλοχρηματώτερός τισι δοκῶ εἶναι. ἔνθα δη ἀνεγέλασαν απαντες, νομίοντες τὰ ἄντα εἰρηκέναι 46 aυτον. εκ τούτου εἶπέ τις Σὸν ἔργον, ὼ Ερμόγενες, ao λέγειν τε τοῖς φίλους οἴτινές εἰσι καὶ ἐπιδεικνύναι ὼς μέγα τε δύνανται και σοῖ ἐπιμέλονται, Da δοκpς δικαίως επ' 47 αυτοῖς μέγα φρονεῖν. Ουκosv ὼς μὲν καὶ Ελληνες καὶ βάρβαροι τους θεοῖς ηγοῖνται πάντα ειδέναι τά τε ἄντα καὶ τὰ μέλλοντα ευδηλον. πὰσαι γουν αι πόλεις καὶ πάντα τὰ 25 ἔθνη διὰ μαντικης ἐπερωτῶσι τους θεοῖς τί τε χρη καὶ τιου χρη ποιεῖν. καὶ μην οτι νομίομέν γε δύνασθαι aυτους καὶ ευ καὶ κακῶς ποιεῖν καὶ τοfτο σαφές. πάντες γουναιτοfνται τοῖς θεοῖς τὰ μεν φαῖλα ἀποτρέπειν, τἀγαθὰ δὲ 48 διδόνaι. Oυτοι τοίνυν οι πάντα μεν εἰδότες πάντα δὲ 3o

265쪽

Io πεύων ούτω φίλους ἔχεις. Ναι μὰ τον ΔΓ, ἔφη ὁ Ἐρμογένης, καὶ μάλα ευτελῶς. ἐπαινῶ τε γὰρ αυτους ουδὲν δαπανῶν, ὼν τε διδόασιν αεὶ αυ παρέχομαι, ευφημῶ τε ὁσαὰν δυνωμαι καὶ ε φ' οἶς ὰν αυτους μάρτυρας ποι ' σωμαιἐκὼν ουδὲν ψευδομαι. Νη Δύ, ἔφη, ο Σωκράτης εἰ ἄρα

i5 τοιοῖτος ὼν φίλους αυτους ἔχεις, καὶ οι θεοί, ὼς εοικε, καλοκἀγαθία ηδονται. ουτος μεν δη ὁ λόγος ουτως ἐσπου- 3o δαιολογηθη. επειδη δὲ εἰς τον Φιλιππον ηκον, ηρώτων αυτὸν τί ὁρῶν εν τη γελωτοποιία μέγα επ' αυτy φρονοίη.ου γὰρ ἄξων, ἔφη, ὁποτε γε πάντες εἰδότες ὁτι γελωτοποιός 2o εἰμι, οταν μεν τι αγαθὸν ἔχωσι, πaρακαλουσί με επὶ ταῖτα προθύμως, οταν δέ τι κακὸν λάβωσι, φευγουσιν ἀμεταστρεπτί, φοβούμενοι μη καὶ ἄκοντες γελάσωσι; καὶ ὁ 3IΝικήρατος εἶπε Νη Δία, συ τοίνυν δικαίως μέγα φρονεὶς. ἐμ0ὶ γὰρ αυ των φίλων οι μεν ευ πράττοντες εκποδὼν 25 απέρχονται, es δ' ἄν κακόν τι λάβωσι, γενεαλογοῖσι την συγγένειαν καὶ ουδέποτε μου απολείπονται. Elam συ δὲ 32

δη, ἔφη ὁ Xαρμίδης, ἁ Συρακόσιε, επὶ τω μέγα φρονεῖς; η

3O τινας επιβουλευοντας διαφθεῖραι αυτόν. καὶ ὁ Σωκράτης 93ὰκουσας, πιρακλεις, ἔφη, τί τοσοfτον νομίοντες ηδικησθαι

266쪽

νομίοις αν διαφθαρηναι αυτόν; Ναὶ μα Δί', εφη, παντά-34 πασί γε. οὐδ' αυτὸς ἄρ , εφη, συγκαθεύδεις αυτῶς Νη 5 Δί' ὁλας γε καὶ πάσας τὰς νυκτας. Νη την Ἐραν, εφη ὁ Σωκράτης, ευτυχημά γε σου μεγα το τον χρῶτα τοιοῖτον φῆναι ἔχοντα ωστε μόνον μη διαφθείρειν τους συγκαθευδοντας. ἄστε σοί γε ει μη επ' ἄλλω ὰλλ' επὶ τῶ χρωτι 53 450ν μεγα φρονεῖν. Ἀλλα μα ΔΓ, εφη, ουκ επὶ τουτω IO μεγα φρονῶ. Ἀλλ' επὶ τῶ μην; Ἐπι νη Δία τοῖς ἄφροσιν. οῖτοι γὰρ τα εμὰ νευρόσπαστα θεώμενοι τρεφουσί με. I αὐτ ἄρ εψ' ὁ Φίλιππος, καὶ πρωην εγώ σου ηκουονευχομενου προς τους θεους οπου av yς διδόναι καρπου μεν

εφη, ἡμῖν δοκεῖ μαστροπου ἔργον εἶναι δεν αν η ὁν αν

μαστροπευθ ὰρεσκοντα τουτον ὰποδεικνυναι οἶς αν συνy;ΓΙάνυ μεν ουν, εφασαν. Oυκοῖν εν μεν τί εστιν εις το 25 ἀρεσκειν εκ του πρεπουσαν ἔχειν σχέσιν καὶ τριχῶν καὶ

58 εσθητος; ΓΙάνυ μεν ουν, εφασαν. Ουκοῖν καὶ τόδε επιστάμεθα, οτι εστιν ἰνθρώπω τοῖς at τοῖς ἄμμασι καὶ φιλικῶς καὶ εχθρῶς προς τινας βλεπειν; IΠάνυ μεν ουν. Tί δε, τy

267쪽

αγαθὸς μαστροπὸς εἴης Σαφῶς γε νη Δία, πάντες εἶπον. Oυκουν εἴ τις τοιουτους δυναιτο ἐξεργάζεσθαι ὼν προστατοίη, δικαίως αν μέγα φρονοίη ἐπὶ τy τέχνy καὶ δικαίως αν πολυν μισθὸν λαμβάνοις ἐπεὶ δε καὶ ταυτα πάντες συνωμολόγουν, 6 IJ5 Tοιουτος μέντοι, ἔφη, μοι δοκεῖ Ἀντισθένης εἶναι Ουτος.

καὶ ὁ Ἀντισθένης, Ἐμοι, ἔφη, παραδίδως, ἁ Σώκρατες, την τέχνην; Ναι μὰ Δί ἔφη. ὁρω γάρ σε καὶ την aκόλουθον

ταυτης πάνυ ἐξειργασμένον. Tίνα ταυτην; Tην προαγω - γείαν, ἔφη. καὶ ὁ ς μάλα ἀχθεσθεὶς ἐπηρετο Και τι μοι 622o συνοισθα, ὼ Σώκρατες, τοιουτον εἰργασμένως οἶδα μέν, ἔφη, σε Καλλίαν τουτονι προαγωγευσαντα τῶ σοφὼ ΓΙροδίκω, ἴτε ἐώρας τουτον μὲν φιλοσοφίας ἐρῶντα, εκεῖνον δε χρημάτων δεόμενον οἶδα δε σε Ἱππία τῶ Mλειω, παρου ουτος καὶ το μνημονικὸν ἔμαθεν ὰφ' ου δη καὶ ἐρωτι - *5 κώτερος γεγένηται διὰ το ὁ τι αν καλὸν Pp μηδέποτε ἐπιλανθάνεσθαι. ἔναγχος δε δηπου καὶ πρὸς εμὲ ἐπαινῶν τον 63 ΕΙρακλεώτην ξένον ἐπεί με εποίησας ἐπιθυμεῖν αυτου, συνέστησάς μοι αυτον. καὶ χάριν μέντοι σοι ἔχω ' πάνυ γὰρ καλὸς κἀγαθὸς δοκεῖ μοι εἶναι. Aισχύλον δε τον 3O Φλειασιον πρὸς εμὲ ἐπαινῶν καὶ εμὲ πρὸς εκεῖνον ουχ ουτω διέθηκας ωστε διὰ τους σους λόγους ἐρῶντες ἐκυνοδρομουμεν

268쪽

64 ἀλληλους ζητοῖντες; ταῖτα ουν ορῶν δυνάμενόν σε ποιεῖν αγαθον νομίζω προαγωγὸν εἶναι. ὁ γαρ οῖός τε οῦν γιγνώσκειν τε τους ωφελίμους αὐτοῖς καὶ τούτους δυνάμενος ποιεῖνεπιθυμεῖν ἀλλήλων, οῖτος αν μοι δοκεῖ και πόλεις δυνασθαι φιλας ποιεῖν καὶ γάμους επιτηδείους συνάγειν, κώ πολλου 5αν ἄξιος εἶναι και ' πόλεσι και φίλοις καὶ συμμάχοις ' κεκτησθαι. συ δε ὼς κακῶς ἰκουσας οτι αγαθόν σε εφην προαγωγὸν εἶναι, ἄργίσθης. Ἀλλα μα Δι , εφη, Ου νυν.εὰν γαρ ταῖτα δυνωμαι, σεσαγμενος δη πaντάπασι πλουτουτην ψυχην εσομαι. καὶ αυτη μεν δη η περίοδος τῶν λόγων io ἀπετελεσθη.

V D δε Καλλίας ἀφη Σῖ δὲ δη, ὼ Κριτόβουλε, εις τον

περὶ του καλλους aγῶνα προς Σωκράτην Ουκ ἀνθίστασαι;

Νὴ Δί εφη ὁ Σωκράτης, ἴσως γαρ εὐδοκιμοῖντα τον 2 μαστροπὸν παρὰ τοῖς κριταῖς ὁρα. Ἀλλ' oμως, εφη ὁ i5

Κριτόβουλος, ουκ avaδυομαι ὰλλα δίδασκε, εἴ τι εχεις σοφόν, ως καλλιων εἶ εμοῖ. μόνον, εφη, τον λαμπτηραεγγυς προσενεγκάτω. Εις ἰνάκρισιν τοίνυν σε, εφη, πρῶ-3 τον της δίκης καλουμαι ἀλλ' ἀποκρίνου. Σὴ δε γε ερωτα. Πότερον οὐν εν ἀνθρώπω μόνον νομίζεις το καλὸν εἶνaι η λο

καὶ βοὶ και εν ἀψυχοις πολλοῖς. οἶδα γοῆν ουσaν καὶ 4 ασπίδα καλην καὶ ξίφος καὶ δόρυ. Καὶ πῶς, εφη, οῖόν τε ταῖτα μηδεν ὁμοια οντα ἰλλήλοις πάντα καλὰ εἶναι; 'Avνη Δι, εφη, προς τα εργα ον ενεκα εκαστα κτώμεθα ευ ῖ5ειργασμενα p η ευ πεφυκότα προς li αν δεώμεθα, καὶ ταῖτ, 5 εφη ὁ Κριτόβουλος, καλά. οἶσθα οῖν, εφη, οφθαλμῶν τίνος ενεκα δεόμεθα; Δηλον, εφη, ὁτι τοῖ ὁρὰν. Ουτωμεν τοίνυν ηδη οι εμοὶ οφθαλμοὶ καλλίονες αν τῶν σῶν

269쪽

εἴησαν. Πως δη; τι οἱ μεν σοὶ το κατ ευθυ μόνον ὁρῶσιν, οἱ δε εμοὶ καὶ το εκ πλαγίου διὰ το ἐπιπόλαιοι εἶναι. Λεγεις συ, εφη, καρκίνον ευοφθαλμότατον εῖνaι των Gων; ΙΠάντως δηπου, εφηρ επεὶ καὶ προς ἰσχυν τους ὀφ-5 θαλμους αριστα πεφυκότας ἔχει. Εῖεν, ἔφη, των δε ρινῶν 6 ποτερα καλλιων, η ση η η εμης Ἐγὼ μεν, eφη, οἶμαι τηνεμήν, εἴπερ γε του ὀσφραίνεσθαι ενεκεν εποίησαν ημῖν ρῖνας οἱ θεοί. οἱ μεν γὰρ σοὶ μυκτηρες εις γην ὁρῶσιν, οἱ δεεμοὶ ἀναπεπτανται, ἄστε τας πάντοθεν ὀσμας προσδεχεσθaι. io Tδ δε δη σιμὸν της ρινὸς πῶς του ὀρθου κάλλιον; τι, εφη, Ουκ ὰντιφράττει, ἰλλ' εα ευθυς τας οψεις ὁρὰν a avβουλωνται η δε υψηλη ρὶς ἄσπερ επηρεάζουσα διατετείχικε τα Oμματα. TOυ γε μην στόματος, εφη ὁ Κριτόβουλος, 7υφίεμαι. εἰ γαρ του ἀποδάκνειν ἔνεκα πεποίητaι, πολυ avi 5 συ μεῖον η εγὼ ἀποδάκοις. δια δε τὸ παχεα ἔχειν ταχείλη Ουκ οἴει και μαλακώτερόν σου ἔχειν τὸ φίλημα; TOικa, εφη, εγὼ κατα τον σον λόγον καὶ τῶν ονων αἴσχιον τὸ στόμα εχειν. εκεῖνο δε ουδεν τεκμηριον λογίζη, ως εγὼ σου καλλιων εἰμί, ὁτι καὶ Ναίδες θεοὶ οῖσaι τους Σειληνους ao εμοὶ ὁμοιοτερους τίκτουσιν η σοί; καὶ ὁ Κριτόβουλος, ου- 8κετι, εφη, ἔχω προς σε ἰντιλεγειν, ἀλλα διαφερόντων, εφη, τας ψηφους, ἴνα ως τάχιστα εἰδῶ ὁ τι με χρη παθεῖν η ἀποτεῖσαι. μόνον, εφη, κρυφy φερόντων δεδοικα γαρ τ0νσον καὶ Ἀντισθενους πλουτον μη με καταδυναστευσy. η 925 μεν δη παῖς καὶ ὁ παῖς κρυφα ἀνεφερον. ὁ δε Σωκράτης

εν τουτω διεπραττε τον τε λυχνον ἀντιπροσενεγκεῖν τῶΚριτοβουλω, ως μη εξαπατηθείησαν οἱ κριταί, καὶ τῶ νικη- σαντι μη ταινίας ἀλλα φιληματα ἀναδηματα παρὰ τῶν κριτῶν γενεσθαι. επεὶ δε εξεπεσον αἱ ψηφοι καὶ εγενοντο IO3o πὰσαι συν Κριτοβουλω, ΙΠαπαῖ, εφη ὁ Σωκράτης, Ουχομοιον εοικε τὸ σον ὰργυριον, ὼ Κριτοβουλε, τω Καλλίου

270쪽

εῖναι. το μεν γὰρ τούτου δικαιοτερους ποιει, το δε σὸν ωσπερ το πλεῖστον διαφθείρειν ἱκανόν εστι καὶ δικαστὰς καὶ κριτάς. VI Ἐκ δε τούτου οἱ μεν τα νικητηρια φιληματα ἀπολαμβάνειν τον Κριτόβουλον εκελευον, οι δε τον κύριον πείθειν, 5οι δε καὶ ἄλλα εσκωπτον. ὁ δὲ ἹΚρμογενης κἀνταfθαεσιώπα. καὶ ὁ Σωκράτης ὀνομάσας αυτόν, Ἐχοις ἄν, εφη, ω Ἐρμόγενες, εἰπεῖν ημῖν τι εστὶ παροινίας καὶ 5ς ἀπεκρί

παρ οἶνον λυπεῖν τοῖς συνόντας, τοῖτ εγὼ κρίνω παροινίαν. οἶσθ' οῖν, εφη, οτι καὶ συ νυν ημὰς λυπεις σιωπῶν;

M καὶ oταν λεγqτ'; εφη. Oυκ ὰλλ' oταν διαλίπωμεν. M οὐν λεληθε σε οτι μεταξὴ του υμὰς λεγειν οὐδ' ἄν τρίχα,3 μη 0τι λόγον ἄν τις παρείρειε; καὶ ὁ Σωκράτης, Καλλια, 15εχοις ἄν τι, εφη, ἀνδρὶ ἐλεγχομενω βοηθησαι; 'Εγωγ', εφη. ὁταν γὰρ ὁ αυλὸς φθεγγηται, παντάπασι σιωπῶμεν. καὶ ὁ Ἐρμογενης, 'H οῖν βούλεσθε, εφη, ἄσπερ Νικόστρατος ὁ υποκριτης τετράμετρα προς τον αυλὸν κατελεγεν,4 ουτω και υπὸ τοῖ αυλοῖ υμῖν διαλεγωμαι; καὶ ὁ Σωκράτης, eto Προς των θεῶν, εφη, Ἐρμόγενες, οὐτω ποιει. οἶμαι γάρ, ἄσπερ η ωδη ηδίων προς τον αυλόν, Οἴτω καὶ τοῖς σοῖς λόγους ηδύνεσθαι ἄν τι υπὸ τῶν φθόγγων, ἄλλως τε καὶ ει 3 μ0ρφάοις, ἄσπερ η αυλητρίς, καὶ σὴ προς τα λεγόμενα. καὶ ὁ Καλλίας εφη ταν Οἴν ὁ Ἀντισθενης ἴδ' ελεγχη τινὰ a5εν τὼ συμποσίω, τι εσται το αυλημα; καὶ ὁ Ἀντισθενης εἶπε Tω μεν ελεγχομενω οἶμαι ἄν, ἔφη, πρεπειν συριγμόν. 6 Toιούτων δε λόγων ἄντων ὼς εώρα ὁ Συρακόσιος τῶν μεν αυτοs επιδειγμάτων ἀμελοῖντας, ἀλληλοις δε ηδομε-