장음표시 사용
271쪽
νους, φθονων τῶ Σωκράτει εἶπεν Ἀρα σύ, ω Σώκρατες, ὁ φροντιστης επικαλούμενος; Oυκουν κάλλιον, εφη, η ειαφρόντιστος εκαλούμην. Ει μη γε εδόκεις των μετεωρων φροντιστης εἶναι. οἶσθα ουν, εφη ὁ Σωκράτης, μετεωρό- 75 τερόν τι των θεων; Ἀλλ' ου μὰ Δί εφη, ου τούτων σε λεγουσιν επιμελεῖσθαι, ἰλλα των ἰνωφελεστάτων. Ουκουν καὶ ουτως ἄν, εφη, θεῶν επιμελοίμην' ἄνωθεν μεν γευοντες οφελοῖσιν, ἄνωθεν δε φως παρεχουσιν. ει δεψυχρὰ λεγω, συ αἴτιος, εφη, πράγματά μοι παρεχων. Io Tairra μεν, εφη, εα ὰλλ' εἰπε μοι πόσους ψύλλα πόδας 8εμοῖ ἀπέχει. ταυτα γάρ σε φασι γεωμετρεῖν. και ὁ Ἀντισθενης εἶπε Σi, μεντοι δεινὸς εἶ, ὼ Φίλιππε, εικάζειν ου δοκεῖ σοι ὁ ἀνηρ ουτος λοιδορεῖσθαι βουλομενω εοικεναις
Ναι μα τὸν Δί εφη, καὶ ἄλλοις γε πολλοῖς. Ἀλλ' ὁμως, 9 i5 εφη ὁ Σωκράτης, συ αὐτὸν μη εἴκαζε, Dα μη καὶ συ λοιδορουμένω εο&yς. Ἀλλ' εἴπερ γε τοῖς πὰσι καλοῖς κia τοῖς βελτίστοις εικάζω αυτόν, επαινουντι μὰλλον η λοιδορουμενω δικαίως ἄν εἰκάθοι με τις. Και νυν σύγε λοιδορουμενω εοικας, ει πάντ αυτου βελτίων ' εἶναι. Ἀλλα βούλει ioa πονηροτεροις εικάζω αυτόν; Mηδε πονηροτεροις. Ἀλλα
μηδενί; Mηδενὶ μηδε τούτων εἴκαζε. Ἀλλ' ου μεντοι γε σιωπῶν οἶδα ὁπως ἄξια του δείπνου εργάσομαι. Και ραδίως γ, ἄν θ μη δει λεγειν, εφη, σιωπας. αυτη μεν δη η
a 5 Ἐκ τούτου δε τῶν ἄλλων οἱ μεν εκελευον εἰκάθειν, οἱ δε VII εκώλυον. θορύβου δε οντος ὁ Σωκράτης αυ πάλιν εἶπεν Ἀρα επειδη πάντες επιθυμουμεν λεγειν, νυν ὰν μάλιστα καὶ ἄμα ασαιμεν; καὶ ευθυς τουτ εἰπὼν ηρχεν ωδης. επεὶ δ' a
272쪽
ησεν, εἰσεφέρετο τy ὀρχηστρίδι τροχὸς των κερaμεικῶν, εφ' οὐ ἔμελλε θαυματουργὶ σειν. ἔνθα δη εἶπεν ὁ Σωκράτης 'si Συρaκόσιε, κινδυνεύω εγώ, ἄσπερ συ λέγεις, τῶ ἄντιφροντιστης εἶναι' νυν γοῖν σκοπῶ οπως ὰν ὁ μεν παῖς οδε ὁ σὸς και η παῖς ηδε ως ραστα διάγοιεν, ημεῖς δ' ἄν μάλιστα ξευφραινοίμεθα θεώμενοι αυτους' ὐπερ ευ OPa οτι καὶ συ3 βουλει. δοκεῖ ουν μοι το μεν εις μαχαίρας κυβιστὰν κινδυνου επίδειγμα ειναι, ὁ συμποσίω ουδὲν προσηκει. καὶ μην τό γε επὶ του τροχμὴ ἄμα περιδινουμενου γράφειν τε καὶ ἀναγιγνώσκειν θαυμα μεν ἴσως τί ἐστιν, ηδονην δε οὐδὲ Io ταυτa δυναμαι γνῶναι τίν ὰν παράσχοι. ουδε μην τό γε διαστρέφοντας τα σώματα καὶ τροχους μιμουμενους ηδιον η4 ησυχίαν εχοντας τους καλους καὶ ωραίους θεωρειν. καὶ γὰρ δη ουδε πάνυ τι σπάνιον τό γε θαυμασίοις ἐντυχεῖν, εἴ τις τουτου δεῖται, ἰλλ' εξεστιν αυτίκα μάλα τα παρόντα Ι5
θαυμάζειν, τί ποτε ὁ μεν λυχνος διὰ το λαμπρὰν φλόγα
εχειν φως παρέχει, το δε χαλκεῖον λαμπρον ον φως μεν ουποιει, εν αυτῶ δε ἄλλα εμφαινόμενα πaρέχεται καὶ πῶς το μεν ἔλαιον et γρὸν ον αυξει την φλόγα, το δε υδωρ, οτιυγρόν ἐστι, κατασβέννυσι το πυρ. ὰλλα γὰρ καὶ ταυτα μεν aO3 Ουκ εις ταυτὸν τῶ οἴνω επισπευδει' ει δε ὀρχοῖντο προς τον αυλὸν σχηματα εν οἷς Xάριτές τε καὶ 'Ωραι καὶ Νυμφαι γράφονται, πολυ ἄν οἶμαι αυτους γε ραον διάγειν καὶ τὸ συμπόσιον πολὴ ἐπιχαριτώτερον εἶναι. ὁ ουν Σπακόσιος,
Ἀλλα ναι μὰ τον Δί ἔφη, ω Σώκρατες, καλῶς τε λέγεις καὶ 85εγὼ εἰσάξω θεάματα εφ' οἶς υμεῖς ευφρανεῖσθε. VIII D μεν δη Συρακόσιος ἐξελθὼν συνεκροτεῖτο ὁ δε Σω-
273쪽
vili κράτης πάλιν αυ καινου λόγου κατῆρχεν. 'Αρ εφη, ὼ ἄνδρες, εἰκος ημὰς παρόντος δαίμονος μεγάλου καὶ τῶ μεν χρόνω ἰσήλικος τοῖς ἀειγενεσι θεοῖς, τy δε μορφy νεωτάτου, καὶ μεγεθει πάντα επεχοντος, ψυχὴ δε ἀνθρωπου ιδρυ-5 μενου, πρωτος, μη ανὶ ἀμνημονῆσαι, ἄλλως τε καὶ επειδὴ
πάντες εσμεν του θεου τουτου θιασῶται; εγώ τε γὰρ Ουκ aεχω χρόνον εἰπεῖν εν ω ουκ ερῶν τινος διατελῶ, Xaρμίδην δε τόνδε οἶδα πολλους μεν ερaστὰς κτησάμενον, εστι δε ὼν κaιαυτον επιθυμήσαντα Κριτόβουλός γε μην ετι κώ νυν ερώ- io μενος ων ήδη ἄλλων επιθυμεῖ. ἰλλα μην καὶ ὁ Νικήρατος, 3ως εγὼ ἀκουω, ερων της γυναικος ἀντερὰται. Ἐρμογενη γε μην τις ημῶν Ουκ οἶδεν ως, ὁ τι ποτ εστὶν η καλοκὰγαθὶ,
αυτοῖ aι οφρυες, ἀτρεμες δε το ἄμμα, μετριοι δε οι λόγοι, 15 πραεῖα δε η φωνή, ἱλαρον δε το ῆθος; τοῖς δε σεμνοτάτοις θεοῖς φίλοις χρώμενος ουδεν ημὰς τους ὰνθρώπους υπερορας συ δε μόνος, I 'Aντίσθενες, ουδενος ερας; Ναὶ μὰ τους 4θεους, εἶπεν εκεῖνος, καὶ σφοδρα γε σου. και ὁ Σωκράτης επισκώφας ως δη θρυπτόμενος εἶπε Mη νυν μοι εν τω ao παρόντι ἄχλον πάρεχε' ως γὰρ ορας, ἄλλα πράττω. και ὁ θἈντισθενης ελεξεν 's ς σαφῶς μεντοι συ μαστροπε σaυτουἰεὶ τοιαυτα ποιεις' τοτε μεν το δαιμόνιον προφασιούμενος ου
διαλεγη μοι, τοτε δ' ἄλλου του εφιεμενος. καὶ ὁ Σωκράτης 6εφηρ ΓΙρος τῶν θεῶν, ὼ Ἀντίσθενες, μόνον μὴ συγκόψης 25 με' την δ' ἄλλην χαλεπότητα εγώ σου καὶ φερω καὶ οἴσω φιλικῶς. ἀλλα γάρ, εφη, τον μεν σον ερωτα κρυπτωμεν,επειδὴ καὶ εστιν ου ψυχῆς ἀλλ' ευμορφίας τῆς εμῆς. οτι γε 7μην συ, ὼ Καλλία, ερας Aυτολυκου πὰσα μεν ἡ πόλις οἶδε,
πολλους δ' οἶμαι καὶ τῶν ξενων. τουτου δ' αἴτιον το πατερων
274쪽
τε ὀνομαστῶν ἰμφοτερους υμὰς εἶναι καὶ αυτοῖς επιφανεῖς. 8 ἀεὶ μεν ουν εγωγε ὴγάμην την σὴν φυσιν, νυν δε καὶ πολυμὰλλον, επει ὁρω σε ερῶντα ουχ ἁβρότητι χλιδαινομενου ουδε μαλακία θρυπτομενου, ἀλλα πὰσιν επιδεικνυμενου ρώμην τε καὶ καρτερίαν καὶ ανδρείαν καὶ σωφροσυνην. το δε τοιουτων 59 επιθυμεῖν τεκμηριόν εστι τῆς του εραστοῖ φυσεως. εἰ μενουν μία ἐστὶν Ἀφροδίτη ἡ διτταί, ουρανία τε καὶ Πάνδημος, ουκ οἶδα και γὰρ Ζευς ὁ αυτὸς δοκῶν εἶναι πολλὰς επωνυμίας εχει' ὁτι γε μεντοι χωρὶς εκατερα βωμοί τε καὶ ναοί εἰσι καιθυσίαι τῆ μεν Πανδήμω ραδιουργότεραι, τῆ δε Ουρανία IoIO ἁγνότεραι, οἶδα. εἰκάσαις δ' αν καὶ τους ερωτας την μεν Πάνδημον των σωμάτων επιπεμπειν, την δ' Ουρανίαν τῆς ψυχῆς τε καὶ τῆς φιλίας καὶ των καλῶν εργων. υφ' ου δηII καὶ συ, ὼ Καλλία, κατεχεσθαι μοι δοκεῖς ερωτος. τεκμαίρομαι δὲ τῆ του ερωμενου καλοκἀγαθία καὶ ὁτι σε ὁρῶ 13τον πατερα αυτοῖ παραλαμβάνοντα εις τὰς προς τουτον συνουσίας. ουδεν γὰρ τουτων ἐστὶν ἀπόκρυφον πατρὸς τῶΙ2 καλῶ τε κὰγαθῶ εραστῆ. καὶ ὁ 'Ερμογενης εἶπε Νγὶ την Ἐραν, εφη, ἁ Σώκρατες, ἄλλα τε που πολλὰ ἄγαμαι καὶ οτι νυν ἄμα χαριούμενος Καλλία καὶ παιδευεις αυτὸν οἷόνπερ χρὴ roεῖναι. Νὴ Δἴ, εφη, οπως δε καὶ ετι μὰλλον ευφραίνηται, βουλομαι αυτῶ μαρτυρῆσαι ως καὶ πολυ κρείττων ἐστὶν ὁ
13 τῆς ψυχῆς δε ὁ του σώματος ἔρως. οτι μεν γὰρ δη ἄνευ
φιλίας συνουσία ουδεμία αξιόλογος πάντες επιστάμεθa. φιλεῖν γε μην τῶν μεν το δεθος ὼγαμενων ανάγκη ἡδεῖα et 3 καὶ εθελουσια καλεῖται' τῶν δε του σοφατος επιθυμουντων πολλοὶ μεν τους τρόπους μεμφονται καὶ μισοῖσι τῶν ερω- Ι4 μενων αν δε καὶ ἀμφότερα στερξωσι, το μεν τῆς ωρας ἄνθος ταχυ δήπου παρακμάθει, ἀπολείποντος δε τούτου ανάγκη καὶ την φιλίαν συναπομαραίνεσθαι, ἡ δε ψυχὴ οσονπερ αν χρόν0ν 3o
275쪽
Viuin επὶ το φρονιμώτερον καὶ ἀξιεραστοτερα γίγνεται. καὶ μην 13εν μεν τy τῆς μορφῆς χρήσει ενεστί τις καὶ κόρος, ἄστεἄπερ καὶ προς τα σιτία διὰ πλησμονήν, ταυτα ανάγκη καὶ προς τα παιδικὰ πάσχειν ἡ δε τῆς ψυχῆς φιλία διὰ το3 αγνὴ εἶναι καὶ ἀκορεστοτερα εστίν, ου μεντοι, ως γ αν τις οἰηθείη, διὰ τουτο καὶ ἀνεπαφροδιτοτερα, ἀλλα σαφῶς καὶ
ἀποτελεῖται ἡ ευχὴ εν ῆ αἰτούμεθα την θεὸν επαφρόδιτα καὶ επη καὶ εργα διδόναι. μεν γὰρ ἄγαταί τε καὶ φιλεῖ 16τον ερώμενον θάλλουσα μορφῆ τε ελευθερία καὶ ὐθει αιδήμονί io τε καὶ γενναίω ψυχὴ ευθυς εν τοῖς ῆλιξιν ηγεμονική τε ἄμα
καὶ φιλόφρων ουσα ουδεν επιδεῖται λόγου οτι δὲ εικὸς καὶ υπὸ των παιδικῶν τον τοιουτον εραστὴν ἰντιφιλεῖσθαι, καὶ τουτο διδάξω. πρῶτον μεν γὰρ τις μισεῖν δυναιτ av υφ' ου Ι7
εἰδείη καλός τε καὶ αγαθος νομιούμενος; επειτα δε ὁρώη αυτὸν i5 τὰ του παιδὸς καλὰ μὰλλον ἡ τὰ εαυτου δεδεα σπουδάροντας προς δε τουτοις πιστευοι μήτ αν ' παρά τι ποιησn ' μήτ ανκαμὼν ἀμορφότερος γένηται, μειωθῆναι αν τὴν φιλίαν; οἶς I 8 γε μὴν κοινὸν το φιλεῖσθαι, πῶς ουκ ανάγκη τούτους δεδεως
μεν προσορὰν ἀλλήλους, ευνοῖκῶς δε διαλεγεσθαι, πιστευειν 2o δε καὶ πιστευεσθαι, καὶ προνοεῖν μεν ἀλλήλων, συνήδεσθαι δ' επὶ ταῖς καλαῖς πράξεσι, συνάχθεσθαι δε αν τι σφάλμα προσπίπτp, τότε δ' ευφραινομενους διατελεῖν, Oταν υγιαίνοντες συνῶσιν, αν δε κάμy ὁπότερος ουν, πολυ συνεχεστεραν τὴν συνουσίαν εχειν, καὶ απόντων ετι μὰλλον ἡ παρόντων επιμε-a5 λεῖσθαι; ου ταυτα πάντα επαφρόδιτας διά γε τοι τὰ τοιαυταεργα ἄμα ερῶντες τῆς φιλίας καὶ χρώμενοι αυτῆ εἰς γῆρας
διατελοῖσι. των δε εκ του σώματος κρεμάμενον διὰ τί Ι9ὰντιφιλήσειεν αν ὁ παῖς; πότερον οτι εαυτῶ μεν νεμει ov
276쪽
επιθυμεῖ, τὼ δὲ παιδὶ τα επονειδιστότατας η διότι α σπεύδει πράττειν παρὰ των πaιδικῶν, εἴργει μάλιστα τους οἰκείους 2O απὸ τουτων; καὶ μην οτι γε ου βιάρεται, ἀλλα πείθει, διὰ τουτο μὰλλον μισητεος. ὁ μεν γὰρ βιαρόμενος εαυτον πονηρὸν ἀποδεικνυει, ο δε πείθων την του ὰναπειθομενου 5
2I ψυ 'ν διαφθείρει. ἀλλα μην καὶ ὁ χρημάτων γε ἀπεμπολῶν
την ωραν τί μὰλλον στερξει τον πριάμενον η ὁ εν αγορὰ πωλῶν καὶ αποδιδόμενος; ου μην οτι γε ωραῖος δώρω, ουδεοτι γε καλος οὐκετι καλω καὶ ερωντι Ουκ ερῶν ὁμιλεῖ, φιλησειαυτόν. ουδε γὰρ ὁ παῖς τῶ Λνδρὶ ωσπερ γυνη κοινωνεῖ των Ιοεν τοῖς ἀφροδισίοις ευφροσυνῶν, ἀλλα νηφων μεθυοντα υπὸ etet της ἀφροδίτης θεὰται. εξ ὼν ουδεν θαυμaστον ει κaι τουπερορὰν εγγίγνεται αυτω του εραστου. καὶ σκοπῶν δ' avτις ευροι εκ μεν τῶν διὰ τους τρόπους φιλουμενων ουδεν
χαλεπον γεγενημενον, εκ δε της avaιδους ὁμιλίας πολλὰ si δη 1523 καὶ ανόσια πεπραγμενα. ὼς δε καὶ ανελευθερος η συνουσία τῶ το σῶμα μὰλλον η τῶ την ψυχην ἀγαπῶντι, νυν τουτοδηλώσω. ὁ μεν γὰρ παιδευων λεγειν τε h δει και πράττειν δικαίως αν ἄσπερ Νείρων καὶ Φοῖνιξ υπ' 'Aχιλλέως τιμῶτο, ὁ δε του σώματος ὀρεγόμενος εικότως ὰν ἄσπερ πτωχος aO περιεποιτο. αεὶ γάρ τοι προσαιτῶν καὶ προσδεόμενος η24 φιληματος η ἄλλ0υ τινος ψηλαφηματος παρακολουθεῖ. εἰ δελαμυρώτερον λεγω, μη θαυμάζετε ' ο τε γὰρ οἶνος συνεπαίρει καὶ ὁ αεὶ συνοικος εμοὶ ερως κεντρίρει εις τον αντίπαλον
23 ερωτα αυτῶ παρρησιάζεσθαι. καὶ γὰρ δη δοκεῖ μοι ὁ μεν a5τῶ εἴδει τον νουν προσεχων μεμισθωμενω χῶρον εοικεναι.ου γὰρ οπως πλείονος ἄξιος γενηται επιμελεῖται, ἰλλ' ὁπως αυτὸς οτι πλεῖστα ωραῖα καρπώσεται. ὁ δε της φιλίας εφιεμενος μὰλλον εοικε τῶ τον οἰκεῖον αγρὸν κεκτημενω 'πάντοθεν γουν φερων ο τι ἄν δυνηται πλείονος ἄξιον ποιεῖ 3Q
277쪽
τον ερώμενον. καὶ μην καὶ των παιδικῶν ὁ ς μὲν αν εἰδ9 26oτι ὁ του εἴδους επαρκῶν ἄρξει του εραστου, εἰκὸς αυτον τὰλλα ραδιουργεῖν' ις δ' αν γιγνώσκy οτι αν μη καλος κἀγαθὸς η, ου καθεξει την φιλίαν, τουτον προσήκει μὰλλον 5 aρετῆς επιμελεῖσθαι. μεγιστον δ' αγαθον τὼ ὀρεγομενω εκ 27 παιδικῶν φίλον αγαθον ποιήσασθαι οτι aνάγκη καὶ αυτον ὰσκεῖν αρετήν. ου γὰρ οιόν τε πονηρὰ αυτον ποιοῖντα αγαθον τον συνόντα ἀποδεῖξαι, ουδε γε avaισχυντίαν καιὰκρασίαν παρεχόμενον εγκρατῆ καὶ αἰδούμενον τον ερώμενον Io ποιῆσαι. επιθυμῶ δε σοι, εφη, ἁ Καλλία, και μυθολογῆσαι 28ὼς ου μόνον ἄνθρωποι ὰλλα καὶ θεοὶ και ήρωες την τῆς ψυχῆς φιλίαν περὶ πλείονος ἡ την του σώματος χρῆσιν
ποιουνται. Ζευς τε γὰρ οσων μεν θνητῶν ουσῶν μορφῆς 29ὴράσθη, συγγενόμενος εἱα αυτὰς θνητὰς εἶναι οσων δὲ i5 ψυχαῖς ἀγαθαῖς ἀγασθείη, αθανάτους τούτους εποίει ὼν Ηρακλῆς μεν καὶ Διόσκουροι εἰσι, λεγονται δε καὶ ἄλλοι
καὶ εγὼ δε φημι καὶ Γανυμήδην ου σώματος αλλὰ ψυχῆς 3Cενεκα υπὸ Διὸς εις πιλυμπον ὰνενεχθῆναι. μαρτυρεῖ δε καὶ TOυνομα αυτOB' εστι μεν γὰρ δήπου καὶ Ομήρωao γάνυται δε τ' ἀκουων. τουτο δε φράθι oτι ήδεται δε τ ὰκούων. ἔστι δὲ καὶ ἄλλοθι πουπυκινὰ φρεσὶ μήδεα εἰδώς. τουτο δ' αυ λεγει σοφὰ φρεσὶ βουλεύματα εἰδώς. εξ ουν et 5 συναμφοτερων τούτων οὐχ ἡδυσώματος ὀνομασθεὶς ὁ Γανυμήδης ὰλλ' ἡδυγνώμων εν θεοῖς τετίμηται. αλλὰ μήν, 3IA Νικήρατε, καὶ Ἀχιλλεῖς Dμήρω πεποίηται Ουχ ὼς
παιδικοῖς Πατρόκλω ὰλλ' ὼς εταίρω ἀποθανόντι εκπρεπε στατα τιμωρῆσαι. καὶ 'ορεστης δὲ καὶ IΠυλάδης καὶ Θησευς
278쪽
και Πειρίθους καὶ ἄλλοι δε πολλοι των ημιθεων οἱ ἄριστοι υμνοῖνται ου διὰ το συγκαθεύδειν ἰλλα διὰ το αγασθαι 32 ὰλληλους τα μέγιστα καὶ κάλλιστα κοινη διαπεπρὰχθaι. τίδε, τα νυν καλὰ ἔργα ου πάντ αν ευροι τις ἔνεκα ἐπαινουυπὸ των και πονεῖν καὶ κινδυνεύειν εθελοντων πραττόμενα sμὰλλον η υπὸ των ἐθιομένων ηδονην ἀντ ευκλειας αἱρεῖσθαι ἰκαίτοι ΙΠαυσανίας γε ὁ Ἀγάθωνος του ποιητοῖ εραστης απολογούμενος υπὲρ των ἀκρασία ἐγκαλινδουμένων εἴρηκεν ως καὶ στράτευμα ἀλκιμώτατον αν γένοιτο εκ παιδικῶν τε και33 ἐραστῶν. τούτους γὰρ αν ἔφη οιεσθαι μάλιστα αἰδεῖσθαι Ioὰλληλους ὰπολείπειν, θαυμαστὰ λέγων, εἴ γε οἱ ψόγου τεὰφροντιστεῖν καὶ ἀναισχυντεῖν προς ἀλληλους ἐθιούμενοι,
34 ουτοι μάλιστα αἰσχυνοῖνται αισχρόν τι ποιεῖν. και μαρτύρια δε ἐπηγετο ως ταῖτα ἐγνωκότες εῖεν και Θqβαιοι και πιλεῖοι συγκαθεύδοντας γοῖν αυτοῖς δμως παρατάττεσθαι ἔφη τα I , παιδικὰ εις τον αγωνα, ουδὲν τοῖτο σημειον λέγων Oμοιον. ἐκείνοις μεν γὰρ ταῖτα νόμιμα, ημιν δ' επονείδιστa. δοκοῖσι δ' ἔμοιγε οἱ μεν παραταττόμενοι ἀπιστοῖσιν ἐοικέναι μηχωρὶς γενόμενοι οἱ ερωμενοι Ουκ ἀποτελῶσι τὰ των aγαθῶν
33 da δρῶν ἔργα. Λακεδαιμόνιοι δε οἱ νομίοντες, εὰν καὶ ὀρεχθy ao
τις σώματος, μηδενὸς αν ἔτι καλοῖ κὰγαθοῖ τοῖτον τυχεῖν, ουτω τελέως τους ερωμένους αγαθους απεργάζονται ως καὶ
ομοίως αἰδοῖνται τους παρόντας ἀπολείπειν. θεὰν γὰρ Ου36 την Ἀναίδειαν αλλὰ την Aιδῶ νομίουσι. δοκοῖμεν δ' αν μοι as πάντες ομόλογοι γενέσθαι περὶ ὼν λέγω, εἰ Δδε επισκοποῖμεν, τῶ ποτέρως παιδὶ φιληθέντι μὰλλον αν τις πιστεύσειεν ηχρηματα η τέκνα η χάριτας παρακατατίθεσθαι. εγὼ μεν γὰρ
279쪽
vili οἶμαι καὶ αυτὸν τον τῶ εἴδει του ερωμένου χρώμενον μαλλοναν ταυτα πάντα τῶ την ψυχην ἐρασμίω πιστευσαι. σοί γε 3 μην, ω Καλλία, δοκεῖ μοι ἄξιον εῖναι καὶ θεοῖς χάριν εἰδέναι ὁτι σοι Λυτολυκου ἔρωτα ενέβαλον. ὼς μεν γὰρ φιλότιμος
5 ἐστιν ευδηλον, ὁ ς του κηρυχθηναι ἔνεκα νικῶν παγκράτιον πολλους μεν πόνους, πολλὰ δ' ἄλγη ανέχεται. εἰ δε οἴοιτο 38μη μόνον εαυτὸν καὶ τον πατέρα κοσμησειν, ἀλλ' ικανὸς γενησεσθαι δι ανδραγαθίαν καὶ φίλους ευ ποιεῖν καὶ την πατρίδα αυξειν τροπαῖα των πολεμίων ἱστάμενος, καὶ διὰ Io ταυτα περίβλεπτός τε καὶ ὀνομαστὸς ἔσεσθαι καὶ εν Ἐλλησι καὶ εν βαρβάροις, πῶς ουκ οἴει αυτόν, Oντιν' ηγοῖτο εις Taυra συνεργὸν εἶναι κράτιστον, τουτον ταῖς μεγίσταις αν τιμaῖς περιέπειν; εἰ Mυν βουλει τουτω ὰρέσκειν, σκεπτέον μέν σοι 39ποια επιστάμενος Θεμιστοκλης ικανὸς ἐγένετο την Ἐλλάδα is ἐλευθερουν, σκεπτέον δε ποῖά ποτε εἰδὼς IΠερικλης κράτιστος εδόκει τη πατρίδι συμβουλος εἶναι, ἀθρητέον δε καὶ πῶς ποτε Σόλων φιλοσοφησας νόμους κρατίστους τy πόλει κατέθηκεν, ἐρευνητέον δε καὶ ποια Aaκεδαιμόνιοι ασκουντες κράτιστοι δοκουσιν ηγεμόνες εἶναι ' προξενεῖς δε καὶ κατάγονται αεὶ sto πaρὰ σοὶ οι κράτιστοι αυτῶν. ὼς μὲν ουν σοι η πόλις ταχυ 4oaν ἐπιτρέψειεν αυτην, εἰ βουλει, εῖ ἴσθι. τὰ μέγιστα γάρ σοι υπάρχει ευπατρίδης εἶ, ιερευς θεῶν τῶν aπ' Ἐρεχθέως, es καὶ επὶ τον βάρβαρον συν Ἱάκχω εστράτευσαν, καὶ νυνεν τβ εορτy ιεροπρεπέστατος δοκεῖς εἶναι τῶν προγεγενη-
25 μένων, καὶ σῶμα ἀξιοπρεπέστατον μὲν ἰδεῖν της πόλεως ἔχεις, ικανὸν δὲ μόχθους sποφέρειν. εἰ δ' υμῖν δοκῶ 4i σπουδαιολογησαι μὰλλον η παρὰ πότον πρέπει, μηδὲ τουτοθαυμάζετε. αγαθῶν γὰρ φυσει καὶ της αρετης φιλοτίμως ἐφιεμένων αεί ποτε τy πόλει συνεραστης οῦν διατελῶ. οι 423o μὲν δη ἄλλοι περὶ τῶν ρηθέντων διελέγοντο, ὁ δ' Aυτόλυκος
280쪽
κατεθεὰτο τον Καλλίαν. καὶ ο Καλλίας δὲ παρορῶν εις εκεῖνον εἶπεν Ουκοῖν σύ με, ὼ Σώκρατες, μαστροπεύσεις πρὸς την πόλιν, οπως πράττω τὰ πολιτικὰ και αεὶ αρεστος
43 ω αυτῆς Ναι μὰ Δί ἔφη, αν ὁρῶσί γέ σε μη τω δοκεῖν ἀλλα τω ἄντι αρετῆς ἐπιμελούμενον. η μεν γὰρ ψευδης 5δοξα τα υ ελέγχεται υπο τῆς πείρας' η δ' αληθὴς ανδραγαθία, αν μη θεος βλάπτy, αεὶ εν ταῖς πράξεσι λαμπροτέραν την
IX Ουτος μεν δη ὁ λόγος ενταυθα ἔληξεν. Αυτόλυκος δὲ ἔδη γὰρ ωρα δεν αυτω) ἐξανίστατο εις περίπατον καὶ ὁ io Λύκων ὁ πατὴρ αυτω συνεξιὼν ἐπιστραφεὶς εἶπε Νὴ τὴν πιραν, ω Σώκρατες, καλός γε κἀγαθὸς δοκεῖς μοι ἄνθρωπος
α Ἐκ δὲ τούτου πρῶτον μεν θρόνος τις ἔνδον κατετέθη, ἔπειτα δε ὁ Συρακόσιος εἰσελθὼν εἶπεν 'si ἄνδρες, Ἀριάδνη 13 εἴσεισιν εις τον εαυτῆς τε καὶ Διονύσου θάλαμον μετὰ δετοῖθ' ήξει Διόνυσος υποπεπωκὼς παρὰ θεοῖς καὶ εἴσεισι 3 προς αυτήν, ἔπειτα παιξοῆνται προς ὰλλήλους. εκ τούτου πρῶτον μεν ἡ Ἀριάδνη ως νύμφη κεκοσμημένη παρῆλθε και ἐκαθέθετο επι του θρόνου. ου πω δε φαινομένου τοῖ ao Διονύσου ηυλεῖτο ὁ βακχειος ρυθμός. ἔνθα δὴ δεγάσθησαντον ὀρχηστοδιδάσκαλον. ευθυς μεν γὰρ ἡ Ἀριάδνη ἀκούσασα τοιοῖτόν τι ἐποίησεν ως πας αν ἔγνω μι ὰσμένηήκουσε' και υπήντησε μεν ου ουδὲ ανέστη, δήλη δ' ην μόλις 4 ηρεμοῖσα. ἐπεί γε μὴν κατεῖδεν αυτὴν ὁ Διόνυσος, ἐπι- 25 χορεύσας ωσπερ αν εἴ τις φιλικώτατα ἐκαθέζετο ἐπὶ τῶν γονίπων, καὶ περιλαβὼν ἐφίλησεν αυτήν. ἡ δ' αἰδουμένὶ μεν ἐωκει, ομως δε φιλικῶς ἀντιαεριελάμβανεν. οι δεσυμπόται ὁρῶντες ἄμα μεν ἐκρότουν, ἄμα δὲ ἐβόων αυθις. 5 ὼς δε ο Διόνυσος ἀνιστάμενος συνανέστησε μεθ' εαυτοῖ τὴν 3o Ἀριάδνην, εκ τούτου δὴ φιλούντων τε και ἀσπαρομένων