Xenophontis quae extant opera, graece & latine, ex editionibus Schneideri et Zeunii; accedit index latinus

발행: 1811년

분량: 741페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

301쪽

την τε, και Κριτοσουλον, και Ερμογενην κώἈντισθενην, και ασαύιοην, τοῖς λεν α μή Aυτόλυκον ηγεῖσθαι τινα ἔταξεν αυτος δὲ προσηλθε τοῖς αμφι Σωκράτην, και tetra

ludi celebrantur, et Cassia', Hipponici filius, Autolycuna

adhuc puerum, quem more

conaplectebatur, sorte tunc quiruluerili victore in ad ludorum spectacula deducebat. Posteaquam ludi equestre peracti fuissent, Callias una cum Autolyco, ejusque patre, ad Aedes suas, quas habebat in Piraeo pergeliat etiam comitante Nicerato. Quumque S cratem, et Critobulum, et Hernaogenena, et Anti Athenem, et Charmidem congre Sos eodem loco conspexisset; jusgo quodam eos deducere, qui erant curri Autolyco acce Sit ad hos qui erant apud Socratem, et inquit Peropportune in vos incidi. Nam Autolycum, ejuSque Patrem, convivio Sum Xceptumis . Quamobrem futuriim existi-

302쪽

292 CONVIVII CAP. I.

μη λενος ει μαλλον η ει στρατηγοις, καιιπ πάρχαις, καὶ σπουδάρχαις. Καὶ orati

ταφρονων, τι συ με ΙΠρωταγορα τε πολυαργυριον Eoωκας ε τι σοφία, καὶ Γοργία καὶ

ΙΠροδικω καὶ ἀλλοις πολλοῖς ημῆς δὲ ρας

αυτουζγους τινας της φιλοσοφίας οντας Και Καλλία c, καὶ προσῖει μεν γε, φη, απε-

mo, ut hic appaIatu splendidior sit, si viris, qui laus animi purgati sint, quo in nunNTO VOS Sta S, oriratum sit conclave virorum potius, quam in Peratoribus, et equitum magistris, et magistratuuna petitolibuς. Ad ea Socrates Semper tu nos contemnetulo Irrides, ait, quod sapientiae discendae no-niine ingentem Protagorae pecuniam dederis, et Goriae, et I rodico, et aliis multis nos vero Videas nostramet opera sapientiae studium consectam. I uni Callias Equidem antehac, ait, celabana Os multa, ea lite sapientiae plena, quae proferre poteram. Verum si jani apud me fueritis, demon- Strabo vobis, esse me quantivis

honainem pretii. Socrati autem qui aderant, initio collaudata, ceu par erat, ipsius invit

303쪽

Co XVIVII CAP. 1. 295

τερα καθέζετο, σπερ εἰκος, ο δ' ἄλλοι κα - τεκλίθησαν. Ευθυς μεν οὐν ἐννοησας τις ταγιγνόμενοι, ηγη ιτ i. φυ τει βασιλικον τιτο κάλλον εἰναι. ἀλλως τε καὶ ην μυετ αι

tione, coenavaros Se cum eo non pollicebantur. Quum autem prae se fereet, graviter se laturuin, Si non sequerentur,

comitati sunt eum. Deitule partim exercitati et uncti, partim etiam tot quum essent, ad ipsum acce8Serunt. Autolycus apud patrem adsidebat, aliis, uti conveniebat, acclinabenti-lnis Atqui ubi statim anim-eXOrSUS est, elegantiam formacta natura quiddam esse regium, praesertim si quis hanc, intum Autolycus, cum erectum lia modestiaque conjunctam haberet. Primum enim Velut quum noctu jubar aliquo seXOritur, omnium oculos illii Iin e convertit ita tum qu que Autolyci venustas oculos oriani uni ad se trafictat. De

inde illorum, qui eum adipi-

304쪽

094 CONVIVII CAP. I

τατον γουσαν ' δη καὶ Καλλίας τοτε

Gebant, nena erat, cujus aninius launc intuendo non adsiceretur. Alii plus solito sile bant, alii etiam gestu aliquo inariau. tabantur. Ac videntur qui dein onanes spectatu digni, iii ab A vero qui ab amoris pudici numine adflati sunt, si tunicilloc oculos idti iret, anaabiliores Sunt tum vocena mitiorent fingunt, et gestus ad speciem qualiadana niaximes liberalem aliquo leuna filati detinentur: confornaant. Qitae qui tria id vertim qui ab aliis iis afflati tenaporis prae inore Callias fiunt, praeterllam quod aspec uaceret, conspicuus illis erat, tii lint truculentiores, et in qui essent huic deo initiati. loquendo terrilbiliores, etiani Atque hi quidem coenabant vehernentiores esse videlitiir taciti, iasi mandatum hoc ip-

305쪽

λονότι επισκοπων τι κείνω δόξειε το σκωμμ α

sis ah aliquo lotiores fuisset. Philippus autem oculator, quum fores pulsasset, iussit ut

is qui venerat tacitum, renuntiaret intro, quiman AESSet, et quamobrem ad ipSos divertere vellet. Addebat, se in Structum adesse ab onanibus rebus nece8Sarsis, ad sumenduna coenam alienam. Etiam pueriani

aiebat adnaodum premi, tum quod nihil fereet, tum quod esset impransus. Quibus auditis Calliasu Turpe fuerit, ait, o viri, tectum ei denegare. Quamobrem ingressiatur sane. Si naui vultu ad Autolycum conVerso, cujusimo si scilicet is iocus illi visus Sset, considerabat Philippus autena quum ad virile contubernium consti istisset, ubi tum coenabatur;

306쪽

CONVIVII CAP. I.

λοῖόν τι θυς ἐπεχώρει λέγειν θῖνα δη ἐπιτε-

battia , ut nimirum perageret ea quorum causa Vocari Ieru lue ad coenas consueverat. Veriani ubi risum non movisset, moleste id se ferre non obscure indicabat nec multo post, rursum aliud quν clam rei ridicula e proferret V lebat. Quum autem n tum

307쪽

CONVIVII CAP. I.

σου , ἔφη, α, Φίλιππε ἀλλ' ὴ δυνη σε ει - ληφε Καὶ ὁ α ναστενάξας εἰπε, α μα Δἴ, εφη, ω Καλλια, μεγάλη γε 'Eπει γαρ

ε καλουμην ἐπὶ τα Kῖπνα, να ευφραίνοιντο οἱ συνόντες δἰ ἐμὲ γελωντες νυν δε τίνος ἔνεκα καὶ καλεῖ με τιν; ου τε γαρ ἔγωγε σπουδά

abstinuit ac interim coenantibus aliis,J caput obnubens, ita j cebat. Et Callias uuid hoc rei est, Philippe t ut Num te dolor aliquis invasiti uni ille suspirans Ingens profecto quidam, uuluit, uti Cesti .

Quippe quum riεiis ex hominiuri vita perierit, actum est de rebus meis. Nam antehac propterea vocilar ad coenRs, ut quotquod acie ent, cura, per me risu exhilararentur: nuIic ur cujus nai rei causa quispiana invitet ' Etenina Semae proserre non agi equIden po8Sum, quan tinniorialis fieri usque vocabit ut quis quaianis ilicet, ut a me vicissimilivi tur, quod norint ni NES, prorsus in more non 88e, ut coena nuas in aedes inseratur. Atque intumui dum haec diceret, uare enningebat, et O-

308쪽

098 CONVIVII CAP. II.

αὐθις γελα μενοι, καὶ δει mi εῖν ἐκέλευον Κριτο ἔουλος ε καὶ ἐξεκάγχασεν ἐπὶ τ οἰκ

R. Ω ς δ αφηρεθησαν αἱ τράπεζαι, καὶ

αυλητριδ αγαθην, και ὀρχηστρίς των ταθαύματα δυναμενων ποιεῖν, και παῖς πάνυ γε ωραῖον, και πανυ καλως κιθαριζοντά τε και Ἀρχουμενον. αυτ Ἀε καὶ π δεικνυς

ce fletum egregie exprimebat ac libationibus paeaneque ab-Quamobrem omnes hominem l solutis Syracusanus quidam consolari, quasi tenim risuri ad comessationem accedit, qui essent; atque uti coenaret, secum et tibicinam egregiam,

hortari Critobulo in hac commiseratione cachinniana tollente. Ibi hilippus, ut risum audierat, detecta facie uulnipsius animum cohortatus, uti confideret, non defutura sibi convivia rursus coenabat. 2. Mensis tamdem ablatis, et saltatricena X ear In numero haberet, quae mira quaedam efficiunt, itemque ora sunt a urno luna puerum, belle admo- iam canentem cithara, et saltantem. Atinue haec ille mira

culi loco exsibendo, pecuniam accipiebat Posteaquani diui-

309쪽

cina et puer cecinissent, illa ti-bria, hic cithara, viderenturque satis homines exhilarasse : Pr fecto, mi Callia, inquit Socrates, convivio nos absoluto re- is onanibus excipis. Non enim tantum coenana minime conten inendam noliis adposuisti, sed etiam spectacula et acroamata iucundissinia exhibes. Tum ille : Quid ergo, inquit, si quis unguentum nobis adtulerit, ut etiam fragrantia odoris excipiamur t Nequaquam, ait Socrates. Nam uti vestis alia mulieri alia Viro, pulchra est: sic alius odor vi-mam, alius mulierem decet. Nena certe virorrum tinguento viri causa sese tangit. Mulieres vero praesertim S sponsae sint, cluentadmodum jam est illa Nicerati, et Critobuli, nec illae quidem tin ento hi gent

310쪽

CONVIVII CAP. II.

ταὶ γαρ τουτου ο υσιν ἐλαίου δὲ σου ἐν

ἐλεύθερος ευθυς ἄπας οἴκοιο ο ει αἱ δ' ἀποτων ἐλευθερίων μόχθων σμαὶ πιτηδευμάτων

τε πρωτον, καὶ χρονου πολλο δεονται, εἰμ ελλου ν ηδεῖαι τε καὶ ἐλευθεριοι ἔσεσθαι. Και o Λυκων εἰπιν, Οὐκουν νεοις μεν αν εἰη ταυτα ημα δε του μ ηκε τι γυμναζομ ένους

τίνος ζειν δεησει καλοκαγαθίας νη Δι

εφ ο Σωκρατης. - Και ποθεν αν τις τουτο

aliunde. Nam ipsaemet unguentura redoletit. At odor olei, quo tu gymnasiis utinaur, si iii deni adsit, gratior St, quan unguenti natili tribus, et magis si absit, expetitur. tenim si quis uiamvento sit delibutus, sive servus, seu ingenuusa mox illorum quivis eodem modo redolet. At qui sunt ex laboribus exercitioni uiliberalium odores, primum et exercitationes et longum tempus desiderant, si quidem et silaves et liberales esse debeant. Tun I yto : Haec igiatur ad Juvenes pertinent, ait. Nos autem, qui exercitiis illis non amplius utimur, quid redolere debemus t Virtutem prosecto et honestatem, ait Socantes Atmie uitile quis illud

SEARCH

MENU NAVIGATION