장음표시 사용
101쪽
negare naturas, ut in uno Christo appareat quae natura sit aequalis patri, quae minor patre; quao
passibilis, quae in passibilis;quae visibilis, quae inuisibilis;quae ubiq. diffusa,quae localis,du tamen unus sit Christus,& aequalis δc minor, dc inpassu
bilis & passibilis,& inuisibilis & visibilis,& ubiq.
diffiisus dc localis; totus aequalis, non totu aequa lis; totus minor, non totum minor; totus inuisubilis, inpassibilis, ubiq. diffusus, sed non totum. . Hic uero si requiras,quid est, totum Christus 3 respondeo, Verbum Dei,anima rationalis, & caro oSiue enim uerbum dicas, totus est Christus, sed non totum, nisi adhibeas animam rationalcm, de corpus. Sive animam rationalem dicas, totus est, Christus, sed non totum, nisi adhibeas uerbum,Sccarnem.Siue carnem dicas, totus est Christus, sed non totum, nisi adhibeas verbum, dc animam rationalem . Totus ergo Christus ubiq. est secunduuerbum, sed non totu ubiq. est,uuia non est ubiq. anima rationalis 6c caro, cum quibus est totu i
tus Christus. Apud inferos fuit secundum animi rationalem, sed non totu, quia caro ibi non fuit,f. qua cum t quo totu est. Totus Christus in sepulchroibit secundum carnem, sed non totum, quia anuqua ma rationalis ibi no suilicum' quo est torv. Ve bum tamen Dei dc cum anima lua apud in seros. dc cum carne sua in sepulchro fuit, quia naturalia ter ubiq.diffusum, iiec animae sua nec carni suae' . aliquando desuit. Sive igitur uerbum, siue anima rationalis, siue caro significetur, totus Christus significatur,sed non totum. Neq. enim erit totu
102쪽
gyis T. AD s E V g R VM. Io nisi simul uerbum,anima rationalis,& caro. Qua re autem uerbum totus Christus, & anima rati natis totus Christus, dc caro totus Christus, nisi quia una est uerbi,animae rationalis,& carnis perlona Quare iterum uerbum sine anima rationalidc carne non totum Christus, aut anima ration lis & caro sine uerbo non totu Christus, nisi quia alia est uerbi,alia rationalis animae carnisq. nat
rar illa diuina,ista humana. illa simplex, ista composita; cum tamen una ipsa Christi persona,quae cluas,cliuinam & humanam,idest simplice & compositam uidetur adunare substantias,non sit composita,sed in singulis simplex, & in utrisque simplex,& ita simplex, sicut fuit antequam in sita uniutate susciperet humanam naturam,ut haberet deis inceps substantias duas, unam sicut diximus, simplicem,aliam uero compositam. Sed qyid ia pluribus inmoramur λ De incarnatione Christi haec est fides mea, per qua fateor,ex duabus, & in duabus substantiis unam Christu habere persenam. Nec moueat,quomodo potuerit habere duas una Christi persona naturas, cu uideamus diuinitatis unam sebstantiam tres habere personas. Si enim mihi dicat aliquis,In Christo ostende mihi se αdum numerum naturarum, numerum persen
rum; respondebo intrepidas, Ostende mihi etiatu in deitate secundum numerum personarum, numerum naturarum. Si enim non potest esse natura sine persena, poterit esse tamen persena sine natura. Sed si dicitur in trinitate omnes cies per ωnas unam habere naturam, quia illa una natum G A Omnium
103쪽
omnium trium est personarum ; ita ego in Chri sto dicam utra'. naturas unam habere persona
f. delam quia illa significans existere,cuius esu quia alium distinguit ab alio. Vnde rite personarum duarum in Christo uiderethir quispiam exsurgere praedicator, si Deus ille non fuisset homo aut homo ille non fuisset Deus, alium ab alio sita distinguente/ persona , dum secundum superioris intellectum definitionis proprietate incommunicabili sic unu Christum personam diuinitatis significaret exustere, ut eta ab alio, qui in humanitate credendus fuerat, separaret. Verumtamen absit hoc a fideli-hus metibus, longe fiat a Christianis disputationibus. Proinde illi quos negare adseris dominu n stru IgsvM Christu unum esse de sancta & ind Didua trinitate, si fatentur dominu nostrum Is s v M Christum Deum esse, Dei filium, factsi h minis filium,& ideo nominato domino i Esu Christo non hominem purum, sed diuina simul Be humanam substantiam nominari. si fatentur Deum trinitatem,patrem esse,& filium, Sc spiritu sanctum hunc filium, sine quo trinitas numquam fuit, & quo carnem suscipiente mansit trivitas, sicut semper est trinita ex initio incarnationis suae ipsum esse intellegunt dominum IEsVM Christum, quid ad nos, quibuslibet uerbis recta praedicent fidem 3 videndum potius reor S co siderandu dilistentius, cur dominus I Esus Chii
sus unus esse de sancta & indiuidua trinitate numis caute a quibus da negetur. Tribus enim m dis, quanzu mea fert opinio, sententiae huius si ι . . specta
104쪽
specta redditur propositio. Primus modus est,neiὸeo dominus I Esus Christus unus esse de sancta & indiuidua trinitate praedicari putetur, ut Mlius ipse,alia trinitas, de qua unus esse dicitur, i Culcetur . uelut cum de patre elle filium cred - mus. Alius est
105쪽
OMi No beatissimo&cum omni uenerationet inspici edo,sancto pali tri Fulgentio, Ferrandus diaconus in domino salutem. Saepe t multa uolui effectum interrogare discendi, sed absentem magistrum frequentibus epist lis compellare,portitorum raritas ex itineris io ginquitate prohibuit. Vnde nunc beneficio pra lentis occalionis admonitus, in unu congessi quae potui,& responsione uestra melius dilatanda breuiter quaero, rogans obsecransq. Christum,a quo intus audis quod doceas foris, ut ueracitet diacas mihi, Vtrum trinitas indisseparabilis propter
unam eandemq. naturam, operationem atq. u
luntate, dici debeat separabiles habere personas; an etia in personis sit omnino inseparabilis pra dicanda . Vel utrum Deus Dei filius sicut dicitur
natus, pallus, mortuus, crucifixus; ita eius diuinutatem confirmare nos oporteat natam, passam, mortuam, crucifixam; quamuis siue Deus,siue di uinitas nominetur, sola caro intellegatur mutabilis
106쪽
iis atq. passibilis, secundum quam Deus aut diuianitas pari potuit, quod in sua natura non potuit. Tertio adhuc requiro, utrum anima Christi su- Quaen . sceptricis deitatis plenam habet omnino notitia; ΠΩ dc quemadmodum se inuicem norunt pater & Llius δc spiritus sanctus, ita ide filius semetipsum per id quod homo est in eo quod Deus nouerit,
ex utraq. ari. in utraq , substantia totum capiens patrem. An fortaste sicut oculis corporalib. Deci 1piritum minime uidet, ne non homini dignitas addita, sed natura credatur penitus commutata . sic rationalis animae, quamuis pio intellectu dccorde mundissimo,non uideri neq.comprehendi omnem diuinitatis essentiam, ne quaelibet creat;
in inueniatur capere creatorem. Patere me obsecro iterum quaerere; volo enim simul plura proponere, quia non est ubi singillatim de singulis percontemur. Vnum regnu patris & fiiij & spiria Quaen . tus sancti credimus & fatemur, linini eos domi- IV.
nari creaturis omnibus sentientes. quare ergo iaOrationibus sacerdotum per IgsvM filium dominum nostrum, qui tecu uiuit dc regnat in uniatate spiritus sancti, per uniuersas paene Africae regiones catholica dicere consueuit ecclesia Tamquam solus filius cum patre possideat regnum in unitate scilicet spiritus sancti, aut regnantes ad nare, non simul regnare spiritus sanctas intim tur . Responde ad haec rogo celeriter, dc inculto eloquio de rebus ignotis consulentem suauissimo
melle caelestis pasce sermonis. illud etiam dili- Οuaest. genti expositione dilucidans, quid sit quod Lucas r.
107쪽
Luc. 22. Hie libεν de regula merae sid.i est S. Fulgentii, qui
Euangelista cenam di omini narraturus, prius eum dicit calicem accepisse, & discipulis diuidendum inter se continuo tradidisse, & tu deinde accepto pane dixisse. Hoc est corpus meum; & accepto similiter postquam cenauit calice. tunc dixisse; Hic calix nouum restamen tu est in sanguine me qui pro uobis funditur. Numquid unus calix secundo est datus, an alius prius,alius postea Et si ita est, ad cuius rei pertinet sacramentum,ille, de quo maxime ceteri qui scripserunt euangelia, t euerunt Noli quaelo differre responsum, nec paratum animum longa exspectatione suspendas . Occupationum quippe uestrarum debemus m reri uel partem.Rogo etiam,ut librum de Regula uerae fidei relegendum nobis iubeas destinare, &epistulam ad Iohanem Tharsensem Episcopum , uni de malefico quodam iudici non tradendo memini plenissime disputatum. Codices duos suscepi: & infanti Hermiae propriu reddidi. Iube etiaepistulam de Oratione, quam ad me hic positum madare dignatus es, iterum huc scriptam dirigere. Dum enim pro splendore sui a multis quaeruetur ad legendum, ficiente nostra obliuione,apud
quem remanserit ignoramus. Sanctos presbyte-TOs,diacones, beatamq. congregationem supplex saluto. Deus noster paternitatem tuam ad aedificationem nostram conseriure dignetur incol me domine pater. Amen.
108쪽
NE quid Ferrandi sanctissimi uiri, Optim'. scrv
ptoris omitteremus, eius quoq. post maiorum vigiliarum lucubrationes ad S. Fulgentium epistulam de uariis peream quasitis rebus adiectam curauimuAbreuem quidem illam, sed profecto ualde nocessariam . quippe in qua secunda quaestio ad id quod saepe notauimus de Chrisi diuinitate,quam natam,pasam, crucifixam hic auctor diceresolet, ct qui quid eiusmodi fuit,mire pertinet. Ea uero exstat i fer opuscula S. Fulgenti, nouissime a Plantino impressa Quid autem ad ea Fulgentius, cuius hic noster auctoritatem secutus es, quamq. accurate responde rit scire siquis uolet, ipsa illa ex editione cognoscat . Sed ct duo praeterea, quae Ferrando a superiorum temporum summis uiris testimonia tribuuntur, po s-ο nacti, quo licuit scilicet loco ponimus.
Episcopus in lib. de viris iniuriibus. Cap. XIV F Errandus diaconus Karthaginiensis ecclesiae ad
Pelavum , O Anatolium Romanos diaconos consulentes, utrum liceat damnare quemquam post
mortem,rescriptum edidit, id negant. Idem epist ias etiam ad B. Palentium misit. '
109쪽
DOMINO MAGNIFICO,' VIGILANTISSIMO PASTORI.
ac praecellentissimo Mediolanensi Archipraesuli Anselmo , Nos minimae gregis ipsius oviculae,& peculiares Uα n la pontincale decus, inenarrabiici i clytum uotis sedulis inyrecaminia 'A v n V s praeferendum prouo dentiae vestrae, inclytae pallor, acu, men , ecclesiasticis utilitari, prouides. ac sollerter prospiciens, ct ad communem gregis eommisi profectum interius semper exteriusq. decertos, ninram quoq. p uisatem in ter reliquos suorum famulorum praemonere frεquem ttus,ct ad potiora sudia incitare non abnuit, praeciapiens omnimodis ct iniungens , ut sacrorum instituta canonum,quaecumq. ab ipsis Christianae dei primo d'su actae M . catholicae ecclestae maginrι, .ue soli uidelicet,etq. apostolisi uiri ad poteritagis imfructionem scriptis tradidere sus, coadanundi atq. coa blandi in unam formula pro modulo ingenioli nρεr qualemcumq. diligentiam baberemus. NU ucra imperitiae xiguitati riq. imbecillitatis nostrae ad-Modum consci', in tam arduum nusia prorsm tome ritate adgre diendum, nulla audacia praesamcndu duinceremus,msi vestri cmpelleret censura maiatia pra Jertim cum in hoc isso robustiores perspicacioresq.vi ros tam Graecos, quamq. Larinos ceraumpi des da se . in altero Perrandia Laribaginiensis e
110쪽
elsae diaconus, in altero autem cresconius quidam eiusdem operis imitator ecclesiasticarim sanctionum quandam uidentur fecisse concordia. Nobi . magnois opere cauendum, ne forte identidem resarciendo,auconpilatorum, aut derogatorum demotemur infamia. Vt ergo uestraepraeceptioni, quae nos supra modum cogat, uestroq. ardentistimo amori aliquatenus sati facere ualeamus,post diuinum praesidium ustae nobis ante omnia paternae benedictionis. adesse prec
mur suffragum , quatenus inter alios uestrae dominationis alumnos , si non de proprio, saltem de arlieno labore, uectro prouidentis o iudicio non pen
tus appareamus inmunes. Ad exsequendum igitur nosrae exiguitatis opusculum, prout bonorum opifex dominus conferre dignatus fuerit incrementum , uniuersas pate orum canonum, concilior .m,asq. detre
talium paginas in duodecim partes instar apostolici Remmatis censiuimus distinguendas,ita dumtaxat ,να suamgulis partibus contruentia capitula praenote t r, quae propositae caussae uelut quidam ueracismi testes euidens tesimonium praeferant,atque cundo lectori patulum inueniendi quod desiderat, adiatum ostendant. Quem petimus moleste non ferat, si de unaquaque re quid singuli magistrorum senserint , non inprovide subiciamus; quandoquidem rata magis atque inconuulsa uidetursententia plurimorum iudia cum auctoritatesubnixa. Prima itas pari, c