장음표시 사용
121쪽
eto 4 LAVR. VALLAE explicuerunt, cresse in bostium potestatem,pro istebate: quae ipse indigna ducerem opere meo et aut Macrobius Gellij aemulas, qui omnes libros uidetur excussisse, ut aliquid in Latina lingua quod auribus hominum dignum esset,pro sua uirili parte conferret
in medium aut tres illi tanquam triumuiri e quorum principatu inter eruditos quaeritur, Donatu Seruius,
Priscianus quibus ego tantum tribuo,ut post eos quia eun i aliquid de Latinitate scripserunt,balbutire uia deraturi. quorum primus est Is torus,indoctorum araerogant minus,qui qlium nihil sciat, omnia praecipit. Posὲ bunc Papias,alijs indoctiores, Ebrardus,Ηuguitio, Catholicon, Amo, Cr caeteri indigni qui nominentur, magna mercede docentes nihil scire, aut stultio. rem reddentes discipulam,quam acceperunt. Μultos transeo,qgum indoctos: quos numero eo rebendere non licet,lum doctos,inter quos sunt Paedianus,s Vrctorinus quorum alter ad orationes,alter ud rhetoricos Marci Tullis commentaria composuit, sed prior ut aetate,sta doctrina longe antecedit. Postremo no uideo,cur aliquis de grammatica,ac lingua Latina componens, haec uo officio minora existimet,quibus nibilIane est in grammatica, π Latinitate praestantius,ut proximus liber potuit esse dominento, Quod quum it a sit, dicam ne aut eos imperitia haec omisisse,aut negliis gentia minime.Sed Ccaesaris ac Messala libri interciderunt temporum culpar Ureronis uero de lingua Laistina dimidiati reperiuntur, in quibuου fortasse, e quocego praecipio, continebantur. Ceteri autem,fieri pori
teli ut quae a superiorib*s tractata nouissent, sibi non
122쪽
ELEGANT. LIB. II. 1 os attingenda existimarent. Denique multi scriptores ad
nostram usque memoriam non peruenerunt. Neque ueατὰ aliquis hoc loco expectet, ut dιcam, non esse contuin
meliosum priorιbus, i quid ad illorum inuenta posteriores adjciant: Nulli unquam ab antiquis ad eundem cursum conficiendum uiam fuisse praecluserit: Nihil usquequaque perfectum: Non omnia posse omnes. Non Prist. Indicam id, quod Priscianus at artis grammaticae uetuo praesa. stifimos quosque auctores maxime errasse,recentissi. Sm φῖς mos uero Cr ingenio, Cr diligentia longe praestitisse. Id dicam, quod uere possum dicere, me non tam mea voluntate quae ardenti ima erat ad hoc opus descenae disse,quam prudentissimorum atque amantistimorum consilio,quum aliorum,tum praecipue Aurigyis,s Leo nardi Aretini quorum alter Graece legendo, alter Latine scribendo ingenium excitauit meum ille praecein ptoris uni enim mihi Iegento hic emetitoris,uterque rentis apud me locum obtinens Ad quos quumsep ratim de proposito animi mei retulissem,degustationemq; quandam operis demonstrassem,uterque probe, ut pergerem, hortatus est,er ut se auctore ederem,i siti. ut iam integrum mihi non esset illorum auctorit ii repugnare, si repugnare uoluissem. Sed currentem ut dicitur incitarunt.O'uiros omni laude digni amos: G de Isteris,ac de liter ut is optime meritos: Non Meremini,ne alij eo,quo peruenistis licet perquam arinduum sit perueniat: sed bortumini, incenditis,o quasi de alto manum scandenti porrigitis. Quare ql rcΠαtibus,atque mirantibus audaciam meam,ita responsum ueli me summis viris suadentibus boc opus Cy condio
123쪽
6 L A VR. V A LIL AEdisse, eredidisse. Quanquam quod ad cupiditatem
meam attinet) que tandem socordia, atque ignauia mea extitisset,si commisissem,ut abus bane laudem mihi qualemcunque praeripereis Sunt enim qui nonnulla horum,quae a me precipiuntur,vel de me,uel de auditoribus meκ auditu nunquam enim ista suppressi in opera Ra retulerint estinantu: edere,ut ipsi priores inuenisse uideantur. Sed res ipse deprehendet,ctum d mini ueresst baec possessio. Quorum unius libellos φισdam pro amicitia quum legendos eo praesente cepisae fem, deprehendi quaedam mea: π qtiae me amisisse neis sciebam into mihi ublata cognoui.Pareo illius nomiani. Erat autem locus de Perier Quam in compositi ne,de qua re proximo libro disputaui:σ de Quisque, quam adiis igitur superlativo. Negligenter ille quiae
dem, Cr inficite tractati scutscires aliunde decerptum,' non ex se prolutum 'auditum,non excogitatum esse. Conturbuim tamen fum,er inquam homini: Hanc ego elegantiam agnosco, Cr mancipium meum assero,tes plagiaria lege conuentre possum. At ille erubescens,ioc tamen atque urbanitate elusit, quod dicere uti reae
luis amicorum licere, ut suis.' At istud, in quam, abutie λ, non uti. NibiI enim mibi reliqui ficubi tu huius ret, in qua ipse Lboraui, palmam semel occupaueris. Tum ille etiam urbantus,Quod malus minens spem,qui filios,quos genuissem, educassem,e contubernio ei cereuiui se tum η sericordia tum amicitia nostra ad se domum suam colligeret , atque educaret pro suis. De titi m illum stomachar intestigens multo metu umbibona mea neglige ti,quam illi bona ab alijs neglectri
124쪽
EL EGANΤ. LII. II. τογ .eolligenti, uitio dandum esse. Quare quκ non indet, non inhonestum esse, ea me mandare uterR ex me in inventa, quae alii ne furto quidem sublatu,turpe sibi duiscunt scriptis fua insereres Adductus sum igitur ad
hoc opus componendum non modo magnorum homirinum constitosed etiam necessitate. Nunc ad inceptum redeundum est. De tribus pronominibus,mei, Tui, Sui. CAP. I. militer et agri,Cr mei agrorum, π mei agros dicio 33
mus: similiter Tuι agrina, et tui agros Sui agrAmfui agros:Nostri agrum,s no stri agros: Vestri agrsi, Cruestri agros. Et alibi: Amat ille suum filium, samat fui filium:Benedicit suo flio,er benedicit μι f. talio:petit a me ut prosim ui filio inprosim βψ si tin i , . o in alijs adbuc locis.Nisi bac ratione,ut ipsius utar uerbis, si ipsi tamen possessio in possessorem faciat
transitionem, non est congruum uti genitruo prnuiti Si ipsa taui pro posse*uo,quia uim balat compulit Graeci: ut, men, Sc. Ciceronι redit suus silius: non utκ commode pro boc dieιtur,ciceroni redit fui si luc nec Ciceroncm lati gi is tibeo. sui sitiust suus sitas:σIinrita. Quia nec and Grα tr. VLTl I in locis Prisi unus testa rustrumentum: CT,mei agro dedit π,mei agrum colost. Prisci lib. tiuo,an derivatim in i Is pronominibus, Alei, Tui, crisai. Quid est,ina quit, Meus es flius, nisi mei filius Ee alibi: Mei ager est, cr mei agrι inae
125쪽
more Attico pro simplici accipiatur. In quo Priscidistium fusti uel ex boc argumentum est, quod nulla ut feresolet auctorum exempla attulit, er de contraris ιllorum usu reticuit. Ego autem quoniam de bis trium pronominum genitivis interme: Priscianum quaeaestio est aliquantb altius repetam de natura genitivi, er de usu doctifimorum auctorum disputabo. Et licet non pauca in hane rem inibi dicenda sint, non prostea quar tamen parvula, ex minuta quaedam,π tot uerbis, quot illefecit,sed quae eruditissimis euadere uolentiabus sint gratissima:quae quum ignota fuerint Pristiano,declarant eum non sutis selo oratorio fuisse exeris citatum.Genitivus omnis ut taceam,si qui sint alij modi aut actiue,aut passive accipituri. adde etiam post ive, quod pene pro active accipio. Actiue,ut Prouidentalia dei, bonitus dei.Pasive,ut Timor dei,cultus dei. Ibi deus prouidet, Cr benigne agit, non ipsi providetur,er benigne sit: bis timetur, π colitur,non timet,nec colit. P estiue,vt Sedes decregnum dei. Atque in buiusmodi oratione, ut, intellectus apertus, atque unus est,itu in iliis ambiguus, er anceps Amor dei, cariatia putri Suspicio uxoris:dubium est de utro loquaris, an de amore, quem deus in nos habet, an de eo,quenanos in eum: de caritate patris in filios,an filiorum in patrem: defuspicione maritali, an de suspicione uxoriria. Taceo qκod aliquando hi genitivi eidem orationi adflnivit in catone Maiore cicero, Quid de Publi
Licini crassi er pontisici, er iuris ciuilis studio lois quari cra sus stude quod est active:ius ut sic dicam
126쪽
riet iELEGANT. LIB. II. t 'studetur,quod est pasitve. Iterum de Oftc. lib. r. Quare L. Dce, er c.caesari pecuniarum translatio a tu stis dominis ad alienos,non debet liberalis uideri.Tria uitur pronomina e quibus agimus, foti omnium bi nos genitiuos sortita lun uno Mei, i,SM: alteros, qui iam exoleuerunt, ΜΗ,ΤA,Sis: in quorum pene Ioacumsuccesserunt derivativa, Meus,Tuus, Suus. Horum binorum genitivorum antiquitati placuit,alteros actiue significare, alteros p ιue.Nam illa, Mis,Τis, Sis, cui coniectura ducor active, siue posscsiues nφω-bunt, ut haec ipsa, Μeus,Tuus, Suus unde pronomina post ira uocitantur.Ennius libro fecundo.
Ingens curamis concordibas aequiparare. Plaut.in Pen.
Do diem hunc fospitem rebus mis agundis. Quamuis idem in Militem iterum in Mercator Tapro Tui uideri possit accipere,tamen bis cum Ennio, Nis posuit pro meis,non pro mei. Quod non licere fieri, alictoritatem ex auctoribus repetamus, nec accipiunquam nec Τui, Sui,nisi passive. Μ.FG. Quintilia. Et quod inter ista difficiumumfuit amore mei vicie etiam matrem suam. cice. Quod desiderium tui ferre inon posset,er me tui pudet. Verg. in VI.Aeneido Quiq- fui memores alios fecere meredo. Teretius Vnum hocs intanc merita esse ut memor essessuis In Aia. Non signiscatur hic umor meus,quem in alterum baia Act. I .sce. bco, sed cui sie dicam) quom de me alter habet, Cr quo amor.Item, non desiderium tuum, sed alterius deicier pudor non tuus, sed de te: π memoria non sua,
sed deflesimiliter in plurali,duntaxut duorumnam Sui
127쪽
m D L A V R. V LAENon variat vocem genitivi pluralis, ac ne singularis Prisc. lib. quidem,ut Pristiano placet. Sis enim non reperitur,ut NisTis:Ideo , opinor er haec duo illlus exemplo moriter interced se, quum prasertim in uicem eorum fuccedunt derivativa. Habent lita φ baec duo pronomina in plurali Nostrum, Cr Vestrum quae re,ondent ad illa Mis,er Turer item Nostri,cr Vestri,quae respondent ad illa, Mei, Tuis uti Nemo nostrum, nemo ueristrum non autem Nemo nostri, nemo uestri. Rursus, Habete curam nostri cui babemus curum uestri,non autem, Habete curam nostrum: sicut habemus curam
vestrum. Siquis exempla desiderat, bifucile reperire ser.ln il- poterit . In diuersa opinione Seruius grammaticus A., Eia ait Nostri autem Cr Vestri genitivus pluralis Quid futa gotiquus,eπ ex Graeco descendens, Icut singularis rispave est Μιλπ Τis.'er boc est unde dicimus, Nostri caua quon/ no se feci boc estinostrum. Forsitan. A. Gellium utpois ahe..,si sto par Mnest secutus. Sed hoc Pristianum eum alijs in errorem,ut auguror, induxit, quod interdum inueniunt Me non ad aliam referri personam,sed reciprocat esse ut, Ego omnia fucιo amore mei,Tu istud feoblitusue sui est Iliacus discrimine tanto. Sed non fuit causa cur errarent.Nam ita in his passio. D est,ut in illis: nec alio modo, aliquid ego facio amore mei ipsius, quam tu amore mei. Vt enim diligor abs Li.3. Me- icis diligor a me: ut est apud Ouidianum Narci, M' sum, Uror amore mei. Et tu,sicut ab asterinita π a te
ipso diligeris: Osibi quisque amicus est, ut alteri.Est
alia praeterea causa clir errarent, quod viderentbo , . cque '
128쪽
BLEGANT. LIB. II. 10 que nos diHinximus per active,Cr passiae in multis iness,erenter poni: ut Causa mea,π eaus mci: Fama
terdum etiam ipsa derivativa pronomina pagiae acaespit,ut apud Terent. Et Iacomis opplet os totum φbi Vt facile fictares dcsiderio id feri tuo,uidelicet quod tu desiderarisition quod d sideras. Quale est: Accusaetio mea, Cr crimen meum, quum accusor criminis:quasi accusatis mei, T crimen mei. Sed non satis solertis fuit,tam facile falli. Nam ultimum ubi pastiue positum. est hoc pronomen deriuatiunm quod quidem rarum est non magis contra me facιt,quam contra ueteres omnes,qui haec Pronomina pssiua uocauerunt,ti
posseβlanem significantis,quod ut dixi ramum est:
idecch nonpuom hoc reperias. N on enim dicas pro eodem Dolorem tuum, Cr dolorem tui:ut dixit Tearentitus, Desiderium tuum, pro tui:quo scilicet ipse non dicerem. Verum quandoquidem non infinita sunt baec nomina, quae natura quadam ob usu aestarum recedunt, non grauabor de nonnullis singilis latim dicere, dum non grauentur audientes, Iegenatess haec audire, uel legere. Dicum tamen brcula ter : ex res digna scitu in primis,in qua vid M in ximos etiam esse ballucinatos. Primum est, causa mea uenissi er causa mei. causa mea accipitur possilisciro modo, quo Via mea uenisti: Pecunia mea fecisti sumptum: iter meo sumptufecisti. causa mei uero passiue,eo modo,quo beneuolentia inci. Modus tamen
prior est usitatior. Quid autem de hoc Scruius ident, sentiat,
129쪽
ara L AVR. VALLA sentiat,postea uidero.Fama mea, τfama mei, iustem rations est:σ Meu fumustequentim dicimus. Imaogo mea, scilicet quae mea est,ut statua mea, π forma
mea:Imago me nempe quae de me est. Sed prior madus est uisitatior. Haec quae sequuntur, in utranq; parotem stequentiora, ut alterum tamen ulterim sensus sit.Memoria mea actiue,quod ego recordor ζ Memoriria mei pastiue,quod alij de me recordantur, uel mentionem babent:saepe etiam possessiue,eo modo , quo Doma mea. Dolor meus,quem ipsi patiora.dolor mei, quo
alius de me patituriuel forsan ego ine, Dca dolens
meam vicem cui dicimus,Misereor mei . copia mea
possessiue,quam ego possideo: copia mei padive, Paeto p ideor ut, Faciam omnibus e iam mei, non meum: Meretrix facit omnibus copiam fui, non suam. Potestra mea,quum babeo: potesivi mei, qua babeor. Nec pulabre dicas alterum pro altero:M,Tu uides potestatem meum quanta est,non mei. Habes potestatem
me non meam: nisi aliud significet, pro eo quod es
habes eandem, simiIemue potestatem: ut apud cicer. Bello Marsico Q. Octauius omnibus faciebat fui corrueniendi potestatem. Vtilitas mea,aliud est quam Vtilitas mei: ibi possideribie possideo Quintilianus: Sed ut aliquid praestaret patris utilitas mei.id est,de me. Nam feri potest ut in eadem re sit utilitas sua alleui, eum utilitate sui. Quidam legunt Utilitas meaudeam Quid nunc agam,aut quem ultra esse usum mei dijs repugnantibus credam' usus inquum est non meus,sed ex me aliorum.Adbuc idem Praesens quidem illa protinus redditur increta, quod omnibus quitas insedere, odori
130쪽
mellis in*irant π breui contactu uim ui relinis quunt Vimbui, non suamsed exst. Quomodo tu captus umore mulieris,malles habere copiam fui, quam suam. Fustidium mei, quo ego ab alijs fastidior: Fastidium meum quo ego alios fustidio.Vt idem: Seu mulier omanibus exposita mortalibus uanitatem fustidio mei, is Pectus captauit. I ccsunt, π hissimilia, non tumen
plurima,quae ar cipitem naturam habent, caetera uero
mimine. No enim sic dicimus, Pulchritudo mei,fortitudo tui ongitudo fucut imago virnon prudentia, non ingenium, non sapientia,non probitas,non uirtus, non innumera alia.Quod si tam parua res eos mouit, deis buit e diuerso illud magis mouere,quod quaedam, quαcr ipse non multa sunt habent ancipitem significationem,sed quam nemo nisi caecus non discernat ut, Pars, Dimidium, Medium, Membrum, Quid, Aliqui Mulistum, siqua alia. Quis enim non videat, quum dico, Haec est pars me non de corporis mei parte intelligi, sed haereritatues s Et iterum, Haec est pars mei,non de haereditate, sed de corpore s Munus pars mei est, non mea. Fundus pars mea est,no mei. Dimidium tui maius
est,quam dimidium stuprosecto de corpore intelligo. Dimidium tuum maius est, quam dimidium suum: praeda,aut de cibo,aut de succewone, alijsq, slantibus
intelligendum est. Medium tui tangam, non medium tuum. E medio mei prodi ,non e medio meo: ut, Avinferam iniquitatem de medio tui Israel. Membrum, quum pro parte accipitur,eandem rationem sequitur:
Q,Ηις puer membrum mei est,quasi pars mensa pro membro aliquo:σ in suo gustato, ita accipitur,ur H cupia