장음표시 사용
151쪽
die illius diei Postridie Nonarum Decembrium.cicer. ad Attic. pridie compitalia momento. T. Livius lib. VII. Etiam postridie Idus rebus diuinis supersederi iussum ut postridie calendas,ac N onus eadem religio esset,iraditum putant. Idem lib. XLVIII. Pridie Pari Ita medio ferme die atrox cum uento tempestra coorta. De quo uide plura in Nudiustertius.
alterum dativo,ulteru accusativo iungitur ut, Hei mihi qualis erat,quantum mutatus ab illo Hectore. Τeren. Heu me miserum. E t fere cimbuiu modi pronominibus: nam cum alio nomine stea quentius per exprobationem ut Verg. Heu stirpem inuisem. Et Plin. li. U I I .Heu dementiam ab his initijs
existimantium ad superbiam se genitos. Aliquando etiam cum nominatiuo tu idem Vergilius, Heu pietas. prisca fides Teret M. Ade bis: Heu misera. illud uero in psalmo: Heu mih quia incolatus meus prolongatus est neficio an uitiosactum sit librariorum, quale illud in Evangelio, Ascendit in arborem ocomorum, quia inde transiturus erat:quod scribendum est illiae. Ee illud ad Romanos: Tu autem cum oleaster esses tiberistus es: pro insitus. Et in Actis Apost Egregi fumus foras portam iuxta flumen pro extra portam. Eheu, nulli cu uiseruit: Verg.in Buc Ebeu quid uolui mis ro inibi viseb quoque dativo.Martias. carpere causidicus fertur mea carminaequisit
Nestis: Mero,uaeb tibi causidice. Haec appetiles licet siue adverbia, siue interiectiones nam hanc inter
152쪽
ELEGANT. LIB. II. 13sinter partes orationis non numero siue etiam praepositiones Procu apud quosdam cori struit: ut apud curtium, Procul urbem.
Quod quaedam comparativa, ct superlativa adueri, blateruiunt accusativo. CAP. XII.
Comparatria 4 Derbia, Cr superlatilia, praeter
suam constructioinem ablativi, π genitivi ut Scribo melius, te cr optime omnium c aliqVandostrutunt accusativo: is ea,quae a praepositionibus ueniunt, illarum naturam fimantia. cic. ad Octa Rufa 4. li. uiam: cum castra inedio itinere longius adllersariori .Epist. drum castris, π propius urbem mouerentur. Idem ad Qta stati Atticum Tamen esse oo clam meum putaui exercitum habere,quina proxime hostem.Sallusus: Proxime Hi I' I Mir' glium Mauri sunt. Nec haec regere possunt dati. - ''num,ut Prisciano placet, quale vult esse,'Quum proα Verg. i. pius stabulis armenta tenerent. Datiuus bic non regiis Gcors. tur natura comparativi, sed ipsius nominisinon aliter,
quam si dicam, Naulo te propinquisis terrae. Et quoaniam ipsa reiseris quaedam de complexu orationis diacere incepimus, iam de hoc disseramus binis de natura indeclinabuιu dictionu, quarundams aliarum::abeo pol imum incipientes,quod huic loco similium est.
De O,uel prolata uel omissa. CAP. XIII..
Orortuna quorum iam paenia su Gunt,
Aeneas ait. Et alibi: G fortunatos nimiun bona si sua norint, i l Agricolas. Hic accusativus est,ibi uel nominatiuus,vel uocatiuus esse potest. His enim tribuου casibus indisse renter auctores utuntur. cic. O' uarium, uolucremq
153쪽
etas L AVR. VALLAE fortunam. Neque hoc in tertia persona tantum, fiuetiam: in prima, Cr secunda viritim, O me miserum. G tefelicem. Etiam non apposito pronominerui idem,o' mistrum, er detestabilem hominem, si haec ignoras. Idem: O' te miserunt,o' te infelicem. Quae exclamatio ad omnem affectum conuenit uel miserationis, uel indignationis. Simili modo in nominatiuo, Cr uocativo:ut idem, O fortunata mors, quae naturae debita,pro matria est potis imum reddita. Et iterum, O ' magnauis .ii ueritatis, qliae contra omnium ingenia, calliditatem, , ... solertiam, contras fictas bominum insidiis simperfe- . ipse defendit. Idem: O nox illa,quae pene aeternas huic urbi tenebras attulisti. Et iterum G Nonae ita Deis cembres quae me consule fuistis. Aliquando ab isto supersidemus,utique in re Ieuiore, neque ita magni tar. ι . Isris ut, Indignum facinus, T, Hominem nequa qui non dubitaret uel in foro uisa ludere,vel cum lege de
alia condemnatis. Ciceronis uerba unt in Antonium. pii o. Et p=lihi iunior ad Octauiam Homine te patiente Vapotius durum,ac pene crudes qui tam insignes librostandiu teneas. Quod si excandesteremus, dicendum Visset,G hominem nequam: , o bomine patiente. Aut sine indignatione ut apud Vu Maximu lib. III. Sed mihi ut i tu reditioris uitae no ex opus, e ullis imaginibus nobile animu. Aliqudio hoc remissius est,q si dixisset o animu sine u is imaginibus nobilem,id est, e
In Heauta maiorum nobilitate nobilem. i deos. Terentiu3 Ieaton act. . uioris caloris interiectione usius est: Ilui,tam graucis
rastros quaeso s Sed hoc simile eias speciei,cuius mentionem modosaciam. De
154쪽
De Me,cum infinitiuo,ct accusativo. CAP. XIIII. ualla Teucrorum aucrtere reges
ME ne incepto desistere uictum
N ec posse i talia T eucrorum vi Et iterum: Ale'ne iliacis occumbere campis Non potuisse: tuaq; animam hanc effundere deis xtra s Haec Vergilius. Ad Terentiam autem Cicero: Ne ne miserum in tantas te calamitates mea culpa iniscidisse s Et iterum in Bruto: Tum Brutus admiratus
tantam ne fuisse obliuionem inquit, in scripto praestristis,ut ne leges quidem senstrit, quantum flagitij comis misisseis in his omnibus placet mihι subintelligi,uere'
ne, ita est, me non posse auertere Italia regem Teuiserorum s er caetera Plinius iunior ad Adrianum: Hoesminem ne Romanum tam Graece loqui idcst, uere ne ita est uel oportuit ne ue oportet sTerentius in Anis dria, Seruo ne fortunas meas me commisisse futilis
De En,ct Ecce Disq; compositis. CAP. XV.
EN,er Ecctis cadem pene significatione amant
nominatiuum, Cr accrestiuum: apud comicosucro Hem pro Eri,affectui ferulans,qllo oratori res non utuntur : quemadmodum nec Ast, pro At, quod est Poetarum ,s stabam illam breuem inter icctiones, Iongam facientium. Adiungitur autem En noae minativo, pariter er accusetiuo, tum indicando umexprobrando. Indicando,Verg.En Priamu3sunt hic etiam sua praemia laudi. Exprobrando, En agros,et quam Bello Troiane petisti H periam, metire laricens. Seneca in Agamemn.En Paridis hostem. Iuverinalis Satis. 11. . En habitum, quo te seges, zr vera ferent 1 3 ne
Ηxe Ciceis ronis ad T erentia verba aliis ter in emedatis Cic. eκemplaribus leguntur. vide epist. r. li. I .fam.
155쪽
Montanum positis audiret vulgus aratris. Oratores sepius exprobrando, r femus per nominativum. Quintilianus,En improbitas.cicer. En crimenen causa cur regem fugitiva dominum seruus ac fiet. Ecce similiter cum utroque casu iungitur:ut idem, Ecee tibi status noster. in accusativo autem non nemiani me apud oratores legissesed ne apud poetas quidem Act.,.see. Nam i Ad apAd Τerentium in Eunucho, Ecce autem a. alterum nescio quid de amore loquitur:Aster scribi debet,non alterum, Donato quoque probante: Sed demus aliquando reperiri, uisemel apud Plaut. in Bacchidia, bu3,Opud ne erit tibi aduocato tristis, racuncte Ecce
Esta ab ecce compostia sunt,s secum uidentur ger Prisc. lib. re casum ,sed non gerunt: Pae Pristianus ita resoluit,
Ecce eum,ecce ea mecce e Lecce eas: ecce illum,ecce il
lam,ecce illo ecce illus, Sergius quoque commentans
Donatum ait Nibus nificat ellum, nisi ecce illuriti Pauloc post: Quum ergo estum sit ecce illum, Cr elilam ecce illum, nihil possumus dicere, nisi magis deis monstrative. Sed pace Pristiani, Sergiis,π aliorirum, hoc nec uerum, nec conueniens signfcatum est. Nam inter Ecce eum, er Ecce illam , quid i teres ' Potiua dicendum erat: Eccum, ecce hunc: E ccos, ecce bos,de quibus agimas. Talis erat conueanientior interpretatiosed quae nec uera foret.ResoLuuntur enim haec per aduerbia, non per pronomina: Eccum ecce bis,subintellige virum, de quo agebamus. Eccan ecce hic , subintellige foeminam, de qua men tio erat. Ellum, Ent eccet is uirum,familiamve,
156쪽
ELEGANT. LIB. II. 13' subinte te e quo e quave agebatur. Nam ut de bomine qui ante conspectum nostrum adest, recte dicas.
Ecce iste,uel ecce ego, e ecce illum, vel ecce me: ita male loquaris, Elium hominem, ues ellum me: Cr rura sum de Ionge posito,Eccum.Terent.Eccum Parmenore In Eunucinem:π eccum me.nempe non Ecce ea Parmenonem, sc quasi aliquis aliis sit praeter hunc Parmenonem : Et Ecce elim me, quem me, Cr quem eum quaeris. Plauti in Menaeb. Atque eccam.Et in Mercatore,Ecce illum uideto. Eccum ergo Parmenonem: id est,ecce bis Parismenone m. CT Eccum me id est,ecce bis me, Et Elium
Parmenonem dicentes, non sic loquimur,quast de parum noto, ut solemus, quum dicimus,Ecce ille Parmeno, quasi ille tibi incognitus , sed auditus. Ellum liatur Parmenonem significat, ecce illic Parmeno, siue Parmenonem. Sed an positi ecce habere accusativum, non ante indictitatum babebo, quam exemplum videar nisi istud tali sit apud Vergil.'-En quatuor aras. βῆ:ψg se Ecce duas tibi Depbni,duos altatria Phoebo: Pocula bina nouo maritia lacte quotannis, crateruis duos statuam tibi pinguis olivi. Sed de profa magis dubitare me dico.
esitatilarem numerum desiderat, Agite plu
ralem: Agedum vero non singularem tantum, sed etiam pluralem. Neque id modo in cariniane: ut ProperLVos agedum sed etia in profarut Quinti Agedum si uidetur extra portas prospicitesquacida arua,σspinis obsitus segetes eu semesos arborum
157쪽
De An, It Aut,Ne, Vel, Ve, ct eorum compositis. CAP. XVII.
N , CT Aut, niunctionessunt, QuintilianMAVM A N , π AN, MμψιonesIunt , Quintiliora ea. malet eo interroges Hie aut iste sit. Nos quum talem, tantums auctorem habe mus,tamen pleris in itis iam seculis peccauerunt, de peccant quod grande flagitium est.Sed duae causae eos decipiunt. Fere enim nunquam decipimur nist mendari ei quadam specie veritatis cut inquit Horatius) De
Horatiin cipimur specie recti. -Vn quod interpretantes e GraeA e poeti eo non reperimus hanc apud istos differentiam. Quipape quum Graeci unam tantum babeunt utrique nostrarum ressondentem , putant pro una voce Graeca, una
Latinam posse sufficere. Alter quod reperiunt apud nos in interrogando, Alit. Et primae quidem opiniorini hoc responsum sit, eos mala mereri de lingua Laistina, qui dimidium verborumfastidiunt. Nam pleriaque utuntur Aut, more Graecorum,σ interrogando, er sine interrogatione: An, omnino relinquentes.seaequenti quod tamen caput huius erroris ed) ita remo demu/: Si paulo diligentius aduertissent, non in Aut, sed in An,interrogatione consistere deprebendissentent apud Ciceronem, An uero Romulus iste aut pasto inres , aut convenas congregase, aut Sabinorum cottismi bra coniunxisse,aut finitimorum uim repressisse eisquentia uidetur s Non est hic multiplex interrogatio quasi de horum singulis interrogaretur , fed duplex: sic, Nunquid Romulus haec omnia fecit eloquentia sHaec una pars est interrogationis. Si pse, an non fem
158쪽
ELEGANT. LIB. Ir. 24 tests er De erit altera pars. Item: Estu Stoicus, alle Epicureus,aut Peripateticus, aut Academicin s Hee interrogatio cr bene dici potest, er male.Nam si non eonstet interroganti te esse μιlosopbum,bene interis rogaui upplendaq: est duplex,AnM,Esne tu Stolacus, aut Epicurein, er caetera, an non in constetisti te esse pbilosiopbum ex aliqua illarumsectarum,sed cuius sis ignorans,de ipsa interroget, male quouit,
cum Ati,non Alit, dicendum fuerit: er ubi nos modo posivimus duplex an omittendum sitse, Es tu Stoicusan Epicureus, an Peripatetieus, An Academicus quae interrogatio potest tendi in infinitum. Ita uero senis per est duplex,bis ad singulas particulia binae intera rogationes sunt, ibi in uniuersum duae. Quum enim quaero, An Stoicus, subintelligitur altera interrogaritio ediuerso: sic, An non. Item, Esne Epicurem, non s Es ne Peripateticus, an non Esne Academiacus, an nons Aferamus gliud apertius exemplum. An est bis illo nobiliors dii plus pro salute mea laborauit an cui homines muga cupiant an formosior, o magis dignus, cui filiam meam collocem s Hic octo interr gationes sunt, quia octies interrogatio repetitur. Ibi semper duae, quia bis semper repetitur. Ex quo mutet non esse interrogationem in Aused in Ananter. rogationem inquam contrariorum e qualis est illa, Quid dicam s aut quid non dicum s Inter haec non am bigimus,sed ipsa ambo simul ambigimus.Secus in illo,
Abeam, an maneum s De duobuου ita quaero, ut utrumnisti faciendum, utrum non faciendium I dubitam. Idcos nonsolum interrogodo ,sed citra ioterrogaα
159쪽
tionem quoque utimur An ubicunque alιquid contra rietatis ineli: u Dubito an uiuat pater, an mortuus sit, er in maiori numero, Nescio an pater Romae sit, an valea an uiua an uenturus ud me sit. Mutu uerbudubitationis,cr inficientiae, in dissimile aliud uerbum: φ,Scio an pater uiuat, an mortuus sit, muli locutus es: bene autem,nescio an pater uiuat, an mortuus sit. Itaque uerbis burimori dubitationis, Cr inficientiae damus subiunctiuu cum An: uerbis uero opinionis, Crmentiae indicativum cum Quod, er Aut: sic, opinor quod pater aut mortuus est , aut grauiter aegrotat.
Quod praeceptum est de An,boc quoque sit de Ne qua plerunque linasolas,er semper in parte prima collo.
tur: ut, Bonus ne uir est, an mala stilliquando cum
soci sed id epius apud poetas: ut Vergan primo libro Aeneid. Qui tenerat na incultu uidet bomines,sifera ne. Quaerere constitui soci q- exactu ne ferre. saepe hoc modo, I Lbuc eam,necne, ignoro,hoc est duo bitative. Interrogative quoque: ut pro Flacco cicero,
Vtrum uultispraetori Flacco licui se nec ne fidest, ii euisse an noni Quidum superuacue addunt alterum AnR,Nescio an benefaciam necne. Atque ut ostendi quosdam errare in Aut,non uidentes in quo deerat ab An, ita quidam faciunt in Ve putantes poni pro Amid est,interrogatiue,uel dubitatiuesue ignoratiis vcvt, Istud est aurum, uel oricialiums nescio sit --rum, uel ori aliunximo scis,quod est aurum,uel oriaebalium. Et neuter uestrum dubital,quod uel hoc, utr
160쪽
ELEGANT. LIB. II. 143 inter g aurum ne sit, an orichalcum:Cr tu responde, quod nescis an sit boe, an istud. Istud autem, quod est 4pud Quintilianum: Quaerendums arbitrantur, iustum ne sit facrilegium appellari. quod ob ciatur,
Melfurtum, uelamentium: potest quibusdam mouere dubitationem, quasi in re dubia loquamur per Vehatisque ideo ipsum misceamus cum N esue An. In quo minime dubitandum nobis est. Talis enim ibi locutio est . rQMerendums arbitrantur,Iustum ne sit appellari si
quid nomine sacrilegiban non:uel iustum sit aliquid appelletri furtum,an non: uet,aliquid sit iustum appellari amentiam,an non.Ve magis accedit ad Vel, quam ad An ue,Duobuου tribusue mensibus.ias,duobus, vel tribus mensibus. Raros reperitur geminatum, nisi adiunctu Si: u Sive hoc ue illud: aut adiuricta Ne , pro ut non apud eundem, avendum etiam nebe sit maior translatio, quam oporteat,neue quod epe acciadit istior,neve dissimilis.Cicero: Ita iungetis,ut neue assere concurrant ne 'ue uastius diducuntur. Lucanus De orato
Ane compositione aliquae Nec Penquam iam ferre potest caesaris priorem '' 'Pompeius Me pare, idest,non potest iam,aut caesar superiorem ferre,aut Pompeius parem. An, Cr Ne, coniungi solent pro An,quod mugis poeticum est: ut
apud uernulos Verg. Dic mibi Damoeta,mium pecus,an ne Latinum.
Illud ciceronis musti ita legunt: Quo mihi et ii indignius videtur obtrectatum esse,Gabinio dica,anne Pompeio,an ne utri id quod est uerius.Sine interrogatione se uidetur: u Uerg. -Vrbes ne inuisti e coari Georg. M