장음표시 사용
131쪽
Ο4 LAVR. VALLAE eam ut manus, ut pes: Hic puer membrum meum est. quasi si caput cr manus Hie digitus membrum meum est,non meιatem, Quid mei tetigisti quid tui uissis aliquid tui uirgo perdes, ct uenatum cum adolescensu is prodibis,non aliquid tuumvis dicamus luci neutrali
genere, ut Ctc. de Orat.lib. m. Ex quo uereor re nihil sim tui, nisi supplosionem pedis imitatus id est,ctivo,non de te. Vbist, si quid tui Pol benius prebenodet,id omne deuorabit. Me nibit attigit:quicquid enim attigisset me tatim contriuisset.Μultum mei ille a ferre potest,sed plus tui plus inquam de te, quam de me non de tuo Cr de meo. Item: Quicquid Meliboee diripuisti, aliquid meum fuit, non mei.Nunc redeo ad Seruium,qui ait res causefeci, er Tua causa feci, scretionem hunc babent,ut Tui causa tune dicamus,si aliquid is Lad quem loquimur, Praestiterimus ut puta, tui causa te defendi. Uergilius in XII.
Victus amore tu cognato sanguine victus, coniugis cr moestae lacomis uincla omnia rupi. Tua vero crafa,cum alteri aliquid asterius contemplatione praestamus u Tud causa mancipium tuum defendi. Seruius tantum de hoc uocabulo cause loquitur, non in uniuersum de omnibus huiusmodi,non recte a tulit exemplum alterius uocabuli, praesertim nonibilnatura differentis sin uero de omnibus,non potest una lex dari diuersis, ut supra ostendimus: si tamen laxest, ex non potivi contra legem omnium ueterunti
N am ut ego dicebam cause sepius cum pronomine derivatiuo copulatur,atque boc quidem indiferenter,
siue aliena sit causa, siue tua: ueluti si quis dica Epiis
132쪽
ELEGANT. LIB. II. 12setiar. It omnia cuique agenda esse cauoso nibi mea, tibi tu illi sua,nobis nostra, uobis uestra: non inibi tu aut sua, nec tibi mea nec illi uestra,nec nobis sua, nec uobis nostra. Hic nihil opus est admiscere primiatiuum sed ne me exemplo loquar quod ipse fecit uno
ero contentussumpto ex Quintil.Mea depugnasti cara trifa,tua peristi. Atque hoc,quod Seruius praecipit nobis, Quem cai e constanter usius est,neminem tamen feratus. Quuis stim Por'
le est ιllud in V I i.Aen. NonJesalutis sed mei eausa μόEt in VI ll. Haec signa mei causa sunt. Et in IX. prolytii
Vult enim intelligi fui eos matrem secutum.Verum In illud, quid mirum de Seruio,cim A. Gellius, er quidem anti Mς si ς Piorino modo nullum exitum in bae ouaestione potest ' ς
reperire,sed etιam non optime sentιt. Ita enim inquit: re Ace. Cur igitur Terentivi, Paevitet nostri,non nostrumsui Gel li. 2obit hercle inibi uenit in mentem, nisi auctoritas quo ς F'dam μα stati non nimis anxie, neque superstitiose lo , ' Ph0 quentis. Pagio post:Sed procul dubio qui rectissime idoqui uolet, nostrum potius dixerit quam nostra. Et itincirco importunissime fecerunt:qui in plerique sali Hj exemplaribus scripturam istam oncerissimam corruperunt. Nam tam ita in catilinario scriptum esset, saepe maiores nostrum miserti plebis Rom. ta c. Noα strum aboleverunt,er Nostri fori serunt. Ex quo tu plures libros mendae istius soboles manauit. Tu Aule Gelli de genitivo Nostri loqueris,non de nominatiuo Nostri pluralis numeri. Vtrum rectius sit ad excimplum Sutastij ut imbi,s caeteris placet in nominaαtiuo casu, nibii ad rem fuci neque ad exemplum Teαr iij. Et qui ut tu vis Sallu lijscripturum corrupeu
133쪽
etts LAVR. VALLA Erunt,non in genitivum mutauerunt sonum illum sed in nominatiuum, per quem casum non audeas tu dicere corrupte nos loqui,imo quantum egosentio incorruptius.Est enim una,eademq- uox N Uri,ab eo,quod est ego genitivi casius, π nominatiui ab eo,quod est Noaster. Neque uero ego repugno Aul.Gell.dicenti inuatatam scripturam esse a Nostrum in N ostri: nominatiuum tamen, non genitivum. Nam neque aliquis reacte in genitiuum mutasset, neque ratione mutasset.
Quin potius fateor, hoc libentius, quod unicum ita lud exemplum,quod ipse ex Plauto protulit, fortasse mendosum est, licente:Duorum labori bominum pura Mem tibens:mei te rogandi, tui inibi rupondendi. Ait autem Aul.Gel. Mei enim hoc tu loco Flaut. non ab eo dixit,quod est Meus sed ab eo quod est Ego. Itaque si dicere uelis Patrem mei, pro patre meum quod Graeci modo Toν πατερα μου dicunt inusitate quiis demsed recte profecto, eas, ratione dicas, qua Plautus dixit Labori mei,pro labori meo. Nolo equidem tam confidenter ut facit Gellius sicripturam mendoin sum dicere, er afirmare quod inexploratum babetur. Taceo autem quod damnat fortastis immeritos, qui nec corruperunt scripturam, er melius sic dici puta. uerunt. Quaero cur uerisimilius sit aliquus scripturam illum mutasse Sallusti , in qua nibit absurdi erat, quam bane Plauti, qui contra grammaticorum leges, qualis est Seruius, er Pristianus,s Donatus,qui hunc po tam insibola lectitabant, facere uidentur,si ita diceis ret, Duorum la ori hominum parsissem libens,ineo te rogandi tuo mihi re ondendis Nulla nanq; fratra muti
134쪽
ELEGANΥ. LIB. II. ar γ maticae ratio uidetur posse hoc tueri:quin potius cum per indiuidua exponimus singillatim quod dixeramus per uniuersum, eodem casu utamur sic, Duobus bomianibus laborem detraxi:necesse est ut dicamus, Mibiscilicet, er tibi non autem Melim, Cy tuum. Tamen ut ego stratio in genitivo permisium est:ut, Affert hic decusationem duorum bominum, mei Cr trisue meam
Cr tuum, quale hoc loco st: sed dicendum potius per pronomina derivativa, quia possessio me actio significatur, non pagio. Quod ego mutatum esse nolo dicere ab ipso Aulo Gess. sed a grammaticae professoribus, quorum nibit est supercilio superbius,nihils improabius, Cr ad emendandos libros,uel corrumpendos p tilis, magis audax. Praeterea Plautus licentia uerbois rumpotest dici usus, in qua fuit plane nemo liberior. Postremo quid habet momenti ex uno auctore,Cr eo poeta,nferre unum exemplum in tanto numero omnis generis auctorum qui adeo refugerunt dare activam signiscationem bis tribus genitivis primitivorum,ut eos mutauerint in alterum uocem,genitivis aliarum dictionum, cum quibus coniuncti erunt, natura repuaegnante, minime mutatis: ut Cic. in Gabinium, er Pisoanem:Dico mea unius opea a Remp.esse Iiberatam. Idem ad Att. Solius enim meum peccatum corrigi non porirest. Idem pro Muraena,Ex tuo ipsius unimo coniecturam ceperis. Non dixi de ne dicere quidem potuisset, Nei unius opera, Mei folius peccatum ut ipsius aniamus. Et in plurali Quint. Deinde quum fatis uires eoinrum explorauerint,siuae ipsoru siduciae permittunt.non
135쪽
etas L AVR. VALLAE apud Recentiores de christianis Io or boe fit obseruatissimum:ut in Ps s.c XLI. Cr LXI I lfecundum Hebraiacam veritatem quorum ulter ita incipit: Domine clamaui ad te,festina mibi exaudi uocem meum clamantis ad te. Alter sic: Audi Deus uocem meam Iopentis,d timore inimicι ferrea uitam meam. Et in LXX. ecundum alium e Graeco translationem Domine memorabor iustitiae tuae folius. t autemsolius non faminiani generis sed masculini,ut ex Graeco apparet: referaturi ad dominum, non ad iustitiam, i tem in lib. Reg. lIlI.sustulit filium meum de Iutere meo ancillae tuae dormientis. Et in Euangelio Lucae Et tuam ipsius animam pertransibit gladius. Nec de sunt quidam in crite docti,qui conantur illud exponere,Tuum ipsius unii nam, aliud esse quam Tui si tui dicere liceret. Homianes ignaros non totum Theologiaesed etiam liter. rv.
Interroget Graecos,σ reperient penes eos, de nos
sumpsimus,Tui esse,non Tuam quum illi non babeat in his tribus pronominibus,quam nos,elegantiam. Ideos apud eos est, Pater nostrum , vel nostri,qui es in coelis, anct cetur nomen tui:Adueniat regnum tui: Fiat uolautus tui sicut in coelo,s in terra, Panem nostr uel nostrum,da nobis hodie, r dimitte nobis deabita nostri,uel nostrum,sicut cr nos dimittimus debistoribus nostri,vel nostrum. Quae nos, ne barbareI queremur,mutavimus in pronomina derivativa. Ex quo apparet non modo illud Auli Ge .maiores nostri, per genitivum contra grammaticam, uerum etiam italu maiores nostrum,contra usum esse, potiussin tali genere utendum esse derisatiuo nostri, quam priumst,
136쪽
ELEGANT. LIB. II. 11'mitiuo nostrum.licet hac ratione non uteremκr. Nec inquam contrarium exemplum reperire contingit, niae si unum in epistola quadam Ciceron. ad Curionem, Epist. s.
sis dicentis: Eam autem unius tui studio me assequi posse confido. Quod cr sic defendi posset,Studio pro gratia, Cr fauore, uel amore aliorum erga te ut apud Ho u 'rut.ad Vinnium, Ne studio nostri pecces. Tamen muritim dicere idfuctum vitio librariorum. Ac ne sempereulpam rejciam in Iibrarios falso,dabo urgumentum cur cr prius, Cr nunc merito in illos impetum fuciam. In proxima statim epistola legitur bis, Oranno P.L DIO,pro eo quod est,tribuno plebis Et in praecedente lib.ad Lent. qui est illius operis primus,bis etiam idem uitium est in I I.er XI. epistola. Et quum omni vereor maximam enim partem uidi exemplaria, quae initalia furit,mendose,s deprauata hoc uitio essent,nullus tamen tantum flagitium animaduerterat. Itaque βαeut nunc illlud emendavimus,sta hoc quoque emendare,er in pristinum onceritatem restituere audeamus sic, Eam rem tuo unius studio me assequi posse confido. Nee alia causa factsi est,ut apud Tercidixerit Da με, iri And. meo praesidio,atq; bo pitis.non praesidio mecatq; boo act. hutis. Quem imitarι Petrarcia si sciuisset,non titulum scen. a. operi suo indidisset, Defui, aliorum ignorantia. sed de sua. Aliud nanque est ignorantia fui, aliud ignorantias .Si tamen sensit de ignorantia, quam de
se habuit,recte dixit. Et uulgo dicimus, Scio tuas diauitias, qui te pauperem quereris. non, Tut diuitias. Alpice liberos meos, qui dicor orbus non, Mei tib
ros.cernunt sua praedia, qui inibi unum fundum ulula. II 6 dent
137쪽
dent no, sui praediu.Vbi non modo genus dissimile est
antecedent ex relativo,sed etianumerM. Quanquam
quod ualidissimu est ingens differetia significationis
est inter primitiva pronomina, Cr derivativa. Sed ista omnia fieri cogit, quod non Ireet primitivis genitivis dare significatione activam. Cuius rei et illud maximuargumentum, apertigim&m est,quod subiicii, nulli
adhuc grammaticoru intellectum qu)d dicimus, nec tua ua,nostr π uestra interest,et refert: non autemnet,iuisu nostri,et uestri. Est autem illud Me tua,no ex parte anteriore ut quidi uolunt sed ex parte posteriore, non aliter quam qua dicimus, Hoc interest illius quast, Hoc est of ictu iliιus. Ita, Hoc interest mei, iliceret mei aliter accipere,quam pasime. Nuc dicimus Mea in uoce possessiuased tamen ut sit primitiuum,σsubstantium,eν non adiectivum deniq; ita ac si diceremus M s. Regi autem a parte posteriore , atque ideo hoc uerbum babere ante se nominatiuum, sicut Sum esestsed in neutro genere,quis dubitet,quum omnia plena mi exemplorum' cistro Planc. Si quid mea miaenus interest, id te forte magis delectat.Et pro eodem Nonsolam quid cuique debeam, sed quid cuiusique inater sit. Et pro Ulla: Vestra enim qui cum summa ilia gentia, Cr integritate uixistis, maxime interest. Et pro lege Mani illud primum parui refert. Ubi etiadicere possemus, istud mea parui refert. Sed boe nibuad praesens templis. Haec omnia resoluuntur in uerta substanti ni,hoc modo: Si quid minus meum est. Quid cuiusque est. Vestrum est hoc maxime. illud parui momenti est,ut apparea non diferre naturum uerbi Iubae stantivi,
138쪽
ELEGANT. LIB. IL et x Estantiui, er borum duorum imper*nalium uerborum
ust quod illud naturaliter postst nominatiuum postulat,baec genitiuum,sed actionis,stue possessionis,more
uerbi substant tui . sed hoc in caeteris nominibus, ac pronominibus nihil dubitationis babet, quorum gen tiui actricipassive,post lue,s siquis est alius modus accipiuntur. Μci autem,Tui, Sui, diuersam naturam habent, quid igitur faciendum erat s haec passive a in . .cipiantur,non active, nec posscsiue ista uerba postse volunt genit. activum, siue pοι tuum. Danda erago fuit uox possessivi pro significato primitivi, non genitivus pes tui, qui iacm erat, qui est primitivir sed ablativus, qui natura est genitivo similimus,s in
genere foem. uel tanquam medio trium generum, vel suauitatis gratia: ne durum uideretur meo, tuo, suo,
nostro, r uestroadeoq- bi ablativi iungi sibi patiunis tur adiectiva illa tanquam actionem, possessionems βgnificantia in genitivo,ut supra demonstrauimus: sic, Inea μlius interest, Tua unius refert ,sua ipsius inoterestinon Mei Dlius, Tui unius, sui ipsius, ns in alia loquendi figura, e quo mox subiiciam. Unde indaxime palam fit, nunquam bos genitivos fumi nisi pus
me: u Habeo curam mei Llivi, non Meam Deius: Habeo curam tui uniu3,non Tuum unius: Unusquisque
curam gerit fui ipsius,non Suam ipsius. cur ita s quia passio bie signiscatur: ubi reperius uel actio uel pos
139쪽
circa fine Prisc. lib. 33. vclog. .
runque posses e. Ideos cita utendum est illa prinil,
liuor genitivis,mutari sonum de cis a.Nunc aliqua addenda sunt de bis dictionibus,quae legitime coniuraguratur cum huiusmodi pronomitin genitivaenec enim omnes possunt. Ante omnia nullum substantivum in confortio suo fustinent: u Fili,noli domo recedere respectu mei patris. Quod non tam placuisse Prisciano reor, quam per imprudentiam esse lapsum, quum diaei Mei Prisciani eges, Tui Pristiani egeo. Et alibi, Ego Uergilius, tu Vergilius,ille Vergilivi mei Veragilictui Vergilicidius Vergi Haec enim oratio declarat meum Priscianum, Vergilium ue . aut tuum: non me Priscianum: Vergilium Me aut te: non aliter
quam si dicas, Eges mei patris, Egeo tui domini.Quod profecto non est primitiuorum, ab eo quod est Ego
er tused derivatorum,ab eo quodaest Meus, Cr Τuus. Neque discrimen facit, quod hic appcllatiuum nomen est,ibi proprium. Vergιlius. Si qua tui coodonis babet te cura uenito.Et alibi:
Aeneae inibi cura tui. Lucanus: Aeneaeq; mei. Quae a Melisitum,non ab Ego,Τu,ueniunt Itaque suemendemus Prisci .qui cum de lingua Latina componit, antiquitatem omnem corrigens,nomen suum Latine proloqui nesciuit:Mei qui sum Pristianus eges.Τui
egeo, qui Priscianus es: uehue Priscians eges: Te Pristiano egeo. Nam illud Apost.ad corint. Sulatatio mea manu Pauli: e Graeco est sumptum: o ἀσπασαμος τη εμν χρὶθ Γαυλου. Tertium uero exemplum quo idem proruti illius Pristiani eget, recte dicitur. Ndii tabent enim caetera pronomInu ancipitem natuo
140쪽
ELEGANT. LIB. II. 123rum, ut illa tri de quibus diximus. Adeos utrum est
hos ipsos genitiuos respuere confortium substantiui ut ne in possessivorum quidem forma illud pati uelint.
Vidimus licere dicere, Μeum unius operam , Tuum solius studium: non tamen dicemus, Meum Laurenaetiistudium, suum Pristiani praedium sed meumstudia qui fum Laurentius: Praedium suum,qui est Priscianus. Neque tamen ob id excludo, si genitivos bos pasiue
accipiamus, eo modo quo exemplum ponemus. Nam
ut superius doctio aliquando duos genitiuos,alterum actiκe,alterum p tue positum,uidemus uua ιungi:ut, In Car. Quid de P. Licin crassi iuris cr ciuelis,et pontificij Maior studio loquar Ita fit in pronomine, ut idem auctor ad Attic.Mibi fuit cir Iaudis nostrae gratulatio tua iucurria,s timoris consolatio grata. Et iterum, Vcbemenaetere tua fui memoria delectatur. Quod si igitur haec pronomina, siue in gemi passive, siue mutata in uoce possesi orum active non admittunt genitivos substana tiliorum, nunquid admittunt omnium adiectivorum sN on opinor: sed proprie solorum participiorum par ticipialiumq- gerundiorum, Cr reqvcntsime illorum trium c ut quidam uolunt pronominum,Vniu3,Solius, Ipsius, si qua alia,quae rara fiunt,de quibus mox diaca.Per genitiva cum participio cicero ad Letul.Quocunq; tempore imbi potestas praesenti tui fuerit. Per Arist. foemininum,sed cum gerundio. Ouidius Heroidum: Ac ni. ad
Sit modo placandae copia parua tui. ζ' Σ LPer uocem mutatam in posscsituum: ut ad ciceronem l .pla
Cato: Libenter fucio,nt tuam uirtutem, innocentiam sat L