장음표시 사용
621쪽
DE RECI p. s VI ET s V V s. st splici compositu accipiatur. Et sciendum quod quid pria
miliare cuius tam singulare, y plurale est,sicci in posita suo er unum ex plures pos fores eius intelligere,pro significatione genitivi ad possessorem pertinetis v suus illius,cr suus illorti,nec intra li per transitione Romadni uti tur bis pronominibus,su sibi,se,ast,er eius posis tuo, ut ostendimusinecnon si ad coniunctione su ad alias etli onus aliquid agat,ut, Ille uocat me adsciduae est te fecum,trabit omnia iust uel quum transitu acie
in aliquos Ibi coiunctos ut, Ille miseretur eorum, qui se eum vivunt,ueI sibi paratu uel fecit degetium: dat sibi foetibus incusat secum certanteis π inuidet se indigentibus. Et uidetur bec omnia posses morum uim habere, Crinnilia,nec incongrue huiusmodi constructione bais
buisse, ni Attici quoq; βIeaut buit modi copositis uti
genitivo,vel dativo,qui loco sitgenitivi possessoris, bone additur etia possessivu uisupra inimicis non solidii
nostrorum ed etiam antiquorum usus comprobat. Vergilius in Bucolicis: Et me Phoebus amat,Phoebo sua semper apud me Munera funt laurio fraxe rubens Dacinibus. , Τerent in Ade b. suo sibi bune gladio iugulo. Plato ης'U Min Timaeo: Μω ἄρα α* wοον θικτε Du ον μου '
hoc ipsius ἰδον etiam primae, fecundae adiungitur personae apud leos int Isaeus viri
622쪽
m diuix πιεμ G. pro quo nos dicimus 'tuum proprium, Cr tuum propriam. Dicitur tamen etiam
suum proprium illius, ut non putetur abundare suum, sed indubitabilem discretionem muscare . Illud quoq; notandu,s tertiae personae post tuum ad innumerabiles ut dicimus refertur personas: quippe cli ad omnia tertiae personae pronomina, cr ad omnia nomina erparticipia potest referri,ut suus illiu suus imus,hings, eius, Suus Vergil uersus, sua discentis diligentia. Prismae aut personae posscsiua, π se ni non egent perstprolata adiunctione alicuiu3 genitivi, quu uim genitissimili in se babeunt: quomodo nec suus eget genitivosui primitivi,que in se Possidet, sed extrinsecus alterius incis propter multitudine tertiarum personaru . Praeterrem fuerit bic notare ii multis,atq; adeo inumerabilis tertias personas, quum tantu una ist, sed huius per οπα, innumerabiles uaces. Primum aliud est suus istius silius, σc. Aliud,suus est Homeri, vel Homero mos, Cycliiq; mos. Et apud Otullu: suus cui innatus si error: quonii bic accipitur suus pro proprius, illic minimo Deinde nulla illic reciprocatio quae hic est: quippc is tercedete uerbo inter suus er genitivum dat uest ,
Homeri,uel Homero est mos suus, e mos suus est ii mero: cuiq; est mos fures,siue mos suus est cuiq;: cμip est innatus suus error, esuus error est innatus ci η' Phoebo sunt semper lauri sua munera apud mesue laurisiua munera funt semper Pboebo apud me.De quo gessit cpstruendi,posterius quid sentiam apparebit. Nam
Georg. r. Ilicta mittit ebur, modis sua thura subaeis
623쪽
DE RE cI P. s VI ET s V V s. si inutile exemplum sun quo non accipitur Sua pro proin priased qsomodo quum dicimus: Mittunt suos legatos, suos milites, um naues ud agmina: quo etiam modo accipitur in Terentiano exemplo:Suo sibi buc gladio iugi D.quod Sιbi,nussans festiuitatis cuiusdam gratia additum est,nec ita cohaeret cum hoc ablatiuo dativus fui primitivi,ut fit in illis genitivis, Suus illius,Suus Aristotelis,Platonisue, nullo pacto separabilibus. Num si separes,tam alterum genus loquendi erit,de quo non loquio tur Pristianus hoc Ioco, Suuss significabit quod proin
prius.Separes autem interiecto uerbo, ad hunc modum: Suuς est illius mos, diu est istius natura, Suus esse Ari stet.modus, Suum Plutonis genus,Sulos est Uergiiquerasi Lyra est disicen:tis diligenti vi docentis. Et sine uerobo substantiuo: Suus tenet dolor patrem, suus matrem. nee procul ab hoc abest Vergiliarium illud Felsosq, βοαpor suus occcupat artus. Quapropter non eadem ut Prisciano placet ratio dicendi, Sulm est Homeri uel Homero mos,inlatissimum loquendi genu er Suus ccccrs' nu silius baeres est paris institutin quod dici ratio votat. Nam quod dit,ad discretionem illius,qui fecundum legem non estsuu id est sub potestate patris legitimi non est,nuda ratio est,nψὶ π doceat sic lacutos esse uel legum Ialorequel principes, senatum ue,aut populit,ines praetores,uel Iuriscon ustos:qui etiam definitum reliquerunt,quisiui dicantur ues haeredes, uel ferri, nunquam hoc pronomen cum genitiust huiusmodi copulantes. Et ut rationem quoquddum Sum haeres,ad ere, cuius quubae res est, refertur sicut Suus stru Gad eum, ius quisis seru uisi dicam Nemo potest uus instituere haere
624쪽
tutula est,nec aliter dicitur Suus ad discretionem alte. rius, j Meus,Tuus, Alienus. cana ergo nihil agat suus,
si apponatur ad Ciceronis filius,palum est redundare, non aliter, Im in altero exemplo.Egeo ingeni sui ciceronis, Benedico ingenio suo Ciceronis, ubi Suuus reddundare non aliter quam in ultero exempla dissetetur pristiam. sed pro Redundantia dixit, Abundantia. sane abundantia interdum aliquid cause babet, redundantianibit. Num quo dictionem non dico absurdam, sed octois sum, ac similem in bro quod integro corpori ueluti extus in manu digitus) adnasciturs quant ipse quoque q*idit,lucite reformidat longe post,quum de uocatius pronominum agit,in quietis: itaque quamvis ad ipsum rerum naturam recte uideatur posse dici, o 'fue flν Euandri: er, O sua uxor Euandri: ut si dicam Euandrie δισEuandria uxor,quum in hoc dat tertiae intelligantur personae,possesoris N possessionis, usus tamen deficit. cur Pristiane usus deficit nempe quia deficit ratio, at σqae ipsa rerum natura:qt iamne Cr redundat, σre ciprocationem quod ipsius proprium est) perdit. At tanis addi etiam proprium,nec tamen tunc redundare stilo abundare Suum,sed indubitabilem significare discretionem. Harum rerum quum ratio tecum non faceret si natia uspiam reperiebis exempla, tradere praecepta nos Ecbuilli. Si reperiebas, er illa debebas proferre,pes
Siliis,hen caret uocativo. C A P. XIII.
Vod Rufus ct uitandae redundantiae, a conc Aracndae reciprocationis causa respuit talen
625쪽
DE R Π c I P. IVI ET sVVς. si meatiuum, o se fili Euandri, quid faciet neutra obastante isturum causarums profecto vocativum oportet admittat,qum natura Pristiano quoque testante non refragetur. At quo pacto reperiemus nec redundantem, Cr reciprocum vocativum id uero iam flerius ostendimus, Si enim illic, Benedicite domino Angeli fui,id Angeli uocatiui est cusius, perinde ac si diceretur,b Angeli sui,s pale esset, Defendite,adiuuante,'rotegit e caesa rem uita periclitantem b amici fui, o milites fui, ὀ erues fui:quid ni uocativum suus habere dicendum ests Quod η nulti huiuscemodi reperianturvexempla, nec miram, quia raro sit opus hoc jermone Cr ratio tam valida est,
ut ipse possimus esse contenti.
Non tantum per nominatimini,quale est, Videt illum suus filius, licere loqui,sed etiam per alios casus. C A P. XIIII.
sic t in ca q aestione quae reliqua est ex Prisciani
uerbis, sic paulo ante dicentis: Est tamen aliqua diiberentia in possessuo tertiae personae,cllius troisminatiuo tum utimur,quando ad suum possessorem possessio transitionem fuci ex non ad alium ut, Indiget itilius,uel ciceronis suus stilia: Praestat illi,uel ciceroni βIiussum Videt istum,uel Ciceronem fixus filius: Bene meretur de illo, Ode Cicerone suus filius. Similiter passiua quae a possessoresolo sunt,nominatiuum possessisanu exigunt uti A matur ab illo, uel a cicer. suus filius. Nec non tam nominativo,quam alijs easibus posse tuis licet uti, quum posse rem ostendimus extrinsecus fuiscientem transitionem ad aliquam alium personam pro
μή ps ioncsit, Rogat me ille,sit faus legat apud me. Atius,
626쪽
ut suo potiar filio. Nam cur ad nominatiuum coarctae hane regulum An non hoc per accusativum eiusdem g neris vis Piget Ciceronis suum suum, Rumor est caesari insidiari familiares suos, constat suum esse Homere morem, Fugere Pompeιum sua intercis Fratris iam pigere incipit uxorem suum. Nampcr siccusatiuum Lattamus dici,quim per nominatiuum GFratris iam ιnclyte
uxor sua pigere, alibi docuimis .cut similes est illud Quintiliam in Milite Mariano, Nec si sit uitae cupias simus, poenitere eum facti sui potest.
Quaedam reliquiae praeceptoruin, quando indigerenter,quando differenter utamur his pronominibus. CA P. X V.
nunc ad literam subieci,in posteriore lιcet pro suus uti Em iue ipsi ιs,lii est,gemtιus ut, F gat me ille ut eius legat apud me filius, π ut ipsius doceatur a me filius. l n priore na item, qu ad supertis quoque significauimus. Etenim ut diuersa promam clarita tis gratia exemplu)non a vim dicere, PItbagoram umerabantur discipuli eiusfd fui nec, Quenque decet ipsius defensio sed ua siue fur,ut apud Valerium Martialem: Et sua risierunt hecula Meumdem. Nam is quod tu principio negaui sub speciem trausiti, iis cadere, flua quenque delectaui, sua ciuiusque buret serculq o reddantur, tam admonuimus usu posse mutare pronomeri,quia. tunc bubstaritiuum est, lilud autem unciapitis usius est quod in posterum consulto reseruaui quo
627쪽
DE RECI P. IVI ET SV V s. saeties per abluituum loquimur absolutuin M, Beatus ille est tot se uel eunt iuuantibus. Potest tum Iecure uiuere tantu sibi,uel ei accedente haereditate. Quo in genere nonnunquam usu uenit,ut per Se,non per Eum, uel losum utιque loquendum sit. . . a
Quemadmodum in eostruendo resoluantur. Sui, Suusq;,in I s, Ipse, ille. CAP. XVI.
ET G oi mirerη ab ipso se ineptendum,ut apud
Quintilianum Institutionum primo: Trudito sibi puero,docendi peritus ingenium cius in primis, inaturamq; peficiat. Non enim dixerim, Tradito ei puero, ubi in Et mutato:aut Eius π puero permutatis: sic, Docendι peritus in primis ingenium pueri, natuaramq; perspiciat tradito sibi eo. Sed magis hoc in Suus permittitur,quam in i s. ob id quod sequi uult illud inconstructione. Ideos resolui in quodlibet trium de quibus disseruimus pronominum,is,lUe, ille, tanquam astutatis quodam,uut confinguinitatis gradu propinquorum ut apud Senecam: gaepe in magistrum scelera redi runt sua quod ita construendum eru,resoluendumquescelera magistri saepe redierunt in eum,siue in ipsum, uein illum. Nonnunquam resolui non potest non modo qμῶdo est ubstantivum ut, Suum cuique soluatur, Sua cuiusque fiunt,nisi longa et perinde dura circuitione utamur.
Quod cuiusque est,ei soluatur:quae cuiusque Iuni ipsius Iuntsed etiam quando accipitur pro proprius:ut,Suus est Homeri mos. Sunt π sua dona parentiunt hic etiasua praemia laudi: nisi hie circuitione utamur: ut, idos
Homeri est eius: Dona parentis sunt ipsi. Praemia ιαμ dis sunt ιῆcquod Mihi non probatur.Est autem er alico
628쪽
611 LAVRENT. V AI LIE per baec ipsa tria pronomina resolutionsi genus, us: si dicaa: saepe in mugisl rum s elera redierunt i lus, uel, eius,uelisitus:quale est ι κ superius ex Quirit. π Quomodo er ipsum er Verg. scripsisse manus eorum doaeent. Resoluamus enim: Saepe Icelara magistri rediere i ipsum uel in eui uel in illum: item, Quomodo manus cripsius er Vergilij docent eos scripsisse. Sed boc trandi seo,er caeter non tam vatilla materiae,quam adoptiui. Num gratius facere scriptorem existimo qui nonnihil, quam qui nihil omitti ne fallem plas magnitudini,ssotiminisquam utilitati legentium studuisse uideatur:
Eeneul. FA E c bubui, Ioannes e prono ηnlim Sui, Cy Suus reciprocatione, qudicerem. Cuius quaestionis tantum a est ut timeam nequis tenuitatem ac, litatem que insectetur, ut uertar,
magnitudine potius,ac difficultate deterreatur,σ pi dein Mut initio dixi Labrinthea.Etenim me popς iuuat ad eius finem,uelat ad exitum Lubrinibi persit nisse illius cretensis nam coplures fuisse memorant in quem Vergilius idem alibi narrat, Parietibus textum caecis iter,ancipitemgyni e uiis habuisse dolum,qua signa sequendi Frangeret,indeprensus,Gr irremeabilis error. verum non est cur ego iam uerear istam legentium siqui modo hunc libellum Iegent desperationem. Noni ocm, quae antea erat,difficultatem At illis deincrcis,
629쪽
DE RE P. I UIET s V Vs. 6rsisse si scepcuniuersasq;fere scrutatus caecae dsmus viri fuges, de Labyrintho,ut amphileatrum facere*,eIubo Nucquule in media urbe visitur, a Vespes q extruis m,aut quale Puteolanum, Campavlim usi aut Uerorinense num eiusdem exempla sunt plurima mille uici liqIud quidem habens, ed sine caecitate, sine dolo, sine erae rore,uia quo magis e uicino similitudinemsumam quais re summi pontificis palatium, quod proxime Nicolaus Quintus ex confuso, ex Labstrintheos anfractus baabente augustifimum reddidi non tamen aboletis eorum titulis,quι istud aedificarant, exornarantω sed reparuistis,atque magniscentiuη restitutis, ut non immerito ue 'teres summi pontifices st quis istis harum rerum sensius est mic plas,quantum ad c limationem pertinci,quamybjpsis dcbere fateantur, a quo aedificante plus ornarimenti acceperunt. Factum haud dubie omnium palatiois rum magnificcntia praeclarius. Cui nonniihil nostrum fortasse conferri poterit,qui priscorum auctorum quantum iu nobis restitutam, reparauimuse dignitatem Sed quid demens ego qui meum cum illius opere coner
ulla ratione compar res casum cum regia, tophum cum marmore,gs cum auro iterulas cum excellenti uirtute,
ac singularisapientia, prasertim quum παsculum hoc
non ausim edere, nisi prius ab eo comprobatum,optimo literarum censore,non soli in literarum praeside ac priucipes Est enim ille,ut semper antea doctrinarum omnium clittor,censorq-,ita nunc non modo Romani potimatus, ac Romani imperihutrum etiam Romani eloquij moderator π princeps. Quae tria cuinam post bominos nais
630쪽
έa4 LAURENT. VALLAE esisse. In primis cura gerendi,ut crem omnis doctrina, tum uero Iingua Romana coque usitatius Latina diciatur cunctarum doctrinarum seminarium coleretur, Crcresceres:res profecto si uere istinemus maioris lauis du,quim caetera. Siquidem illa ad nos aliorum iudicio, er interdum inuitotide feruntur,boc non nisi iudicio nostro, studios contingit. Illa nonnunquam parum recte administrantur,hoc non video Pcmadmodum non reae cte queat administrari. Illa bulus operam, atque opem desiderunt:boc etiam ut illa non adsint, per se pes4ὶ esse contentum. Itaque ego Nicatum Quintum, cum proapter aliasummum hominem iudicio,tum uero propter id,quod non tantum cultor est sapientiae, sed plurimos etiam cuItores efficit,baud iniuria comparandum cenaseo eboro Musarum si quae unquam Mufe extiterunt quae σμpere ipse omnia,s nobis ad capessendam omisne apientia auctores esse creduntur,Ab hoc igitur Ioannes,cuius tu intimus es ut ad nos reuertar) oraculum