장음표시 사용
281쪽
Extra Ecelesiae gremium existin tium Lib. IV.
ptum ide impetratio tenet, licet postea conditio purificetur, Ita firmat A
33 char.consit. 1 38.quis incipit x narem ιιs ιnfacto nu. ao. ubi Signanter dicit in tali excommunicato non habere locum dispositionem d. cap. primi de re. seripi. ob. 6. O sequitur Ron. in cap.
turiones col. s. g. de viast. Opupili. H uius decis 6DJub num. I. verss. auia quidem. s Ratio est, quia excommunicatio
non retrotrahitur,iuxta notata in cap. Aprole de restricis 6. glos in c. eum quis, versin curis desent.excom.eodem M. 6. Io. Bapti ia Cosa in tras. de re
ideo dum pendet conditio potest ex.
communicatus impetrare, quia con ditio impedit natiuitatem obligationis I cedere diem Jde vere.o, . Limitatur decimo,quando exc-- municatus impetrat rescriptum inca.
sibus non permissis, & opponitur de
excommmnnicatione, & iudex pro nunciat contra excipientem, nanu, licet iniuste pronunciet, si tamen a tali interloquutoria non sit appellatum , valebit processus, nec poterits s ulterius opponi, Lapus in ricap. de re scripnhb. 6.Soetam d. c. acris nu. 2 I a. cumsepissent. excom. ubi hoc declarat, ut ibi per eum . Limitatur Undecimo, ut procedat
municatione maiori , quia Ie Lin d. c. I. loquitur de excommunicatione
simpliciter, quo casu intelligitur de
cxcommunicatione maiori, c. Penuit. 6 deIenti excom. H.m clem. I. ques. 2 s. de priuileg.Gemin. in aecap. I.sub M. I P. Versc. uem procedit de res ripi. lib. 6. 9 ibi Gomedisnum. q. er utrum
Gemin. in capitulo si is eui in me de . . deleg.
I Referamur contraria opiniones. a consuetudo requirit frequentiam actuum . 3 Precesus ab excommunicato factus co ram ordinario es nullus. 4 Identitas rationis inducit identitatem
dispositionis.s Exeommunicatus est incapax benef-
6 Ordinarius non potes rescribere eum elausula teque absoluentu ea. 7 Prouisionesper excommunicaetum im
petrata a metropolitano extra causa
absolutionis , o appellationis jum nulla. 8 Litterae dimFuriales ad ordines impraratae ab excommunicatosunt nullae etiapo i obiratam absentionem . limia ut ibi.
ARGUMENTUM.An Dispositio Cap. Primi de rescript. lib. 6 .habeat locum in rescriptis Praelatorum .
Ffirmativa opinio ne probat Franch.
Contrarium censuit Nau.cons 28. alias 44 in i . quas L de sens in m.qtippe baι suaret.de censur. x m. .HD. 7. se L i subnum.67.am stantes coniueis tudinem huic parti fauere. Sed si verum amamus quantum ad allegatam consuetudinem illa qui. dem non potest dici introducta, nam cum ante tempora auar. ut ipsemet inquit,non euenerit casus, non potesti adesse frequentia actuum,quae requiritur ad inducendam consuetudinen
Quantum vcro attinet ad iur s censuram longe verior videtur Franchiopinio, tum quia argumcnta Nauarti parum urgent, tum etiam qui , Y a ru
282쪽
16 g Tractatus de Iure Personarum
in cap. I .de rescriptilib.6.aequiparantur rescriptum, & processus,ac proinde sicuti non potest dubitari quin procellus factus coram ordinario per ex. communicatum sit nullum, secundum tradita in proxime pr cedenti capit. ita dici debet de rescripto,quia quan-3 do duo aequiparantur in dispositione, dispositum in uno, censetur dispositum, & in MioAiam hoc iure1. de uti gar.=puIll.L2.C.de impuber. aliis
Praeterea ratio, propter quam Pontifex in aecap. I. statuit rescriptum ab excommunicato impetratum esse nutatum, alia esse non potest,nisi quia indignum ducit excommunicatum ad forensem communionem admitti, east. decernimus defient.ex m.lib. 6.sed liscratio aeque militat in prouisionibus , 4 quae manat a praelatis ordinariis, ac in apostolicis rescriptis, ergo debet mili tare eadem dispositio I. adigere S. quamuist. de iurepatr. l. illudst . ad LAquil. Rursus prouisio praelati ordinarii , vel est ad lites, vel ad beneficia,vel ad alia extra iudicialia:si est ad litus tunc si excommunicatus prohibetur fabricare processum , erit prohibitus ex
necessario antecedenti impetrare rescriptum capim.de clen excom. l. ora
1 Si est ad beneficia, & tunc tanto minus erit validum , quia persona est prorsus incapax, Carrinal. in
pensquU. I Jub num. 2. Si est ad actus extraiudiciaIes dummodo sit actus ecclesiasticus,est etiam nullus,Calder. d. V 4. de rescript. Oeong. ia Ae regia. ubi est nullum rescriptum ab excommunicato impetratum ad iaciendam prosessionem. Quare non video quae prouisiones possint emanere a praelato ordinario adfluo rem excommunicati, quae non subiaceant vitio nullitatis. Et haec proce. 6 dunt etiamsi in rescripto ordinarii ad si clausula,teq.absoluentes,quia ipse non potest absoluere aci istum effectu;
Ex praedictis insertur primo, quod
prouisiones impetratae per elicomae,nicatum a metropolitano excepta
causa appellationis , & absolutionii sunt nullae,cum nequeat assignari dic paritatis ratio, cur magis debant e. nullae, si impetrentur a ripa, quaenia si impeti entur a praelatis ordinariis. Insertur secundo, litteras dimisso. riales impetratas ab excommunicito, ad effectum ut poliat a quocumqueia antii lite ordinari e sic nullas, adeon nec sequuta absoliatione possit cleri cus illarum vigore ordinari, quia eius 8 cocessio suit nulla ipso iure, quicqvid
Insertur tertio quod litterat dimissoriales impetratς ante excommunicationem per superuenientem excussi. municationem non pereunt, ideoque licet durante excommunicatione sit interdictus illarum Usus, sequutata. men absolutione resumunt pristitim
1 Appellatione rescripti venit etiam re pium principis seculam. a Gysuo cap. I. de res σι. es utrem
3 Gηessi eudi noui facta excomMaa, cato est nulla. 4 Priscepi seculam praesumitur uoltis.
uere extra ecclesiam exserit. s. communicato respectu excommulli
283쪽
Extra Ecclesiae gremium existentium Lib. IV. ARGUMENTUM.An dispositio Cap. primi lib. 6.
procedat in rescriptis Principum saecularium. CAP. XXXX.
Ratio est, i quia dispositio . . primi loquitur sim pliciter de rescripto, cuius appellatione non minus venit rescriptum principis secularis, quam Pontificis,l. I. ιος. tit. C. deiuras resimpl. I. rescripto, t. quoties,C.de Praecib. imperi oster. S. sed quod principι inu.de iure natur M.
Caeterum Suam loco ante risinu. 3.
licet Art iculum decidere non audeat, propensior tamen videtur in opinione
quod dispositio deo rimi dcbeat intelligi tantum de rescriptis ecclesiasticis, idque duplici ratione, primo , quia neque glosa, neque ceteri Docto.
ind. c. I. faciunt aliquam mentionem
de rescriptis principum seculariui , , quin imo Tellus magis iunuere videtur quod loquatur de ecclesiasticis, dum inquit non posse impetrari rescriptum,prsterquam super appellationiς,&absolutionis articulo, ablolutio
nim propria est principis ecclesiasticis
nec competit principi laico. Secundo quia eius dispositio est odiosa, ideoque restringera late. Odiosa
Verum his non obstantibus opinio Nauarri mihi verior videtur, ad cuius comprobationem supponendum est quod dispositio d. e. primi de Nycriptis ob.6. non est noui iuris indu stiva, sed veteris declarativa, ut tradit
item enim ante erat dispositum in c. .de except.
Hoc stante dum in dicto c. I. ponti sex pronunciat tale rescriptum esse nullum ipso iure, non tam nouan legem fert, quam antiquam declarat,& consequenter ex dispositione antiqui iuris rescriptum impetratum ab excommunicato est nullum, non qui. dem ex principis desectu, sed ex inca pacitate impetrantis, qui cum sit extra ecclesiam non est habilis ad reci piendum beneficium principi S, capso. lasis de cler.exco .minifr. Hinc videmus concessionem seudi 3 noui facitam excommunicato esse nul lam non ex desectu concedentis, sed propter personae incapacitatem, e .
Pri terea rescriptum in tali casu redditur nullum ex presumpta princi.
pis concedentis voluntate,quem non
pr sumitur voluisse fauere existenti
extra ecclesiam argumento text. in L6 1 .cum Aut b eq.C de haeret. Cret.in Q cap.r sub num. 3 I .versis. 2 facit,de re
script.tib. 6. Non obstant argumenta adducta per Suarea; nam primum licet glos. Oios. in L capitulo primo , non loquantur specifice de rescripto prin. cipis secularis, tamen quia nulla est ratio,per quam diuersum debeat con
stitui in rescriptis principis secularis, quam in Pontificiis sunt intelli endi generaliter in omnibus, i. illud1 ad LAquil. o in I. adigere S. quamuis F. de
Secundum, argumentum nititur ins salso assumpto,quia excommunicatio respectu eius in quem sertur, non est odiosa, sest consideratur tanquam medicina, c. cum medicinalis de sent.
284쪽
a o Tractatus de Iure Personarum sv MMARIUM.
1 Prines acta per e communicatum,
1 Professio ixducis mutuam obligatio nem ιnter religionem, O pra en
3 Excommunicatus potest contraherM. Matrimonium. 4 Valet argumentum a matrimonio MMnasi a spirituale. Excommunicatus ab una Religione, ad aliam transireposvi. 6 Professi acta vigore rescriptister ex
communicatum impetrati, valet. Limitatur vi num. 7.
8 Profissus vigore talis rescripti, obligatur religioni in genere. 9 Superior recipiens adprofessionem ex-ιχmmusicam m malefaciat.
Io Pnfessi acta per excommunicatum υgore rescripti in quo ades clausula teque absoluentes 2 valida est.
ARGvMEN TU MAn excommunicatus si ingredia tur, & profiteatur Religionem,ingressus, & professio teneat.
CAP. XLI. O in c.Aηificaιii, de eo qui duxis iκ
a Etenim professio nihil aliud est,
quam mutua obligatio, quae contrahitur inter Religionem, & profitemtem, cap. ad Opostolicam , de regulari excommunicati autem contractus te ret,ex multis allatis insta hoc eodem lib.cap. f. 3 Et sicuti excommunicatus potest contrahere matrimonium,e gnificallide eo θυι duxit in matrim.quampolluit 4 per adult. Ita potest ingredi & profiteri Religionem, quia valet argumen tum a matrimonio carnali ad spirituale,cum haec duo adinvicem aequip
eis Ls Haec conclusio extenditur,Vt exco- municatus non solum possit ingredi,&profiteri Religionem,led etiam possit transferri ab una ad aliam: rLaeransit. 6.in sine. 6 Fadem Conclusio limitatur primone Procedat quando ingressus,aut profestio esset facta vigore rescripti impe
Ratio alia non est, nisi quia in tali casu tota proses sio funda tur super rescripto , cuius cum excommunicatus sit incapax .c. I. de rescrip Itb. 6 sequi. tur quod sit incapax etiam prosesno
quod professio facta per excommunicatum vigore rescripti valeat, tenent Gomesin d e. I .n. 3 2 .se rese lib.6.C Manis1 Ul .e .e. 6 ab n. s. vers. Eria 'si excommunieat. Ahende censur. lib.2. disput. 7. cap. IaRetenta opinione quae est verior,
Egulariter ingressi in professio facta per
excommunicatum tenet; Ita probat tes'. in .cum illorum,7 2A.qui si clauntralis,desint excom. ubi hoc notat In , noe. in verba Pritatis , rLnu.2.Batrinum.6.Soccin. num. I s. stoicb. num. . Felin. num. 2. Archi .in cap. excommunicatos in glofa. I i. quaest. 3ssis iterum Caraecons. 6.inflne. Specul. tit. de res. insue. Ioan. Andri in eap.nobis,paul spost princ.de iurepatr. Bal. in t. quisubpra tegu,num.7 .C.desacros eccle. Abb. in c. ex publico, col. 1. de conuers contra.
285쪽
Extra Ecclesiae gremium existentium. Lib. IV. 27 I
dupliciteris Primo ut procedat, quando rece ptio, seu professio fuit saeta principa. liter vigore rescripti, secus si suisset
sacta alia ratione,veluti, quia Superior sine rescripto erat recepturus , tunc enim licet esset impetratum rescriptu, tamen professio sustinetur, Ita Gaspar. U.inu. cap. signis sei, de eo qui duarit in matr.quam polluis per adult. que sequitur Atin. in Q cap. cum illorum. num. secundo,υres limi a hanc IMita.
8 Declaratur Secundo, ut taliter pro sessus remaneat obligatus saltim in religione generali, quia quo ad hoc, quantum in se suit, potuit se obligare etiam nullo recipiente prosessionem,
d. coss. 12. insine δε regular. & in hoc casu potest accipi opinio Gomesii, di eorum, qui ipsum sequuntur, pro quo secit quod quantum attinet ad Religionem in genere, non inspicitur modus intrandi, p. tin. 2 P. q. 3. Li s mitatur Secundo principalis conclusio ut superior recipiens excomunicatum ad habitum, siue proseisitatem male faciat, quia non debet illi communicare, cap.cum desideres, cap.significauit, cap.sacris desent.excom. Ita moueri insum. m. de sent. excom. . quod si aliquis veniens, qaem sequitur Boich. in dicto cap. cum illorum, sub
Contrarium attentari posse videtur ex eo, quod receptio,& professo in religione est de illis quae pertinciat ad salutem capsane, e regularim quibus licitu est nobis comunicare cum eXcomunicatus, . cap. cum illorum de sent. excom.d. cap. I .de rescrim. lib. 5. Quare dicendum arbitror quod aut versamur in excommunicato denunciato, aut alias notorio, & tunc Superior male secit, quia sicuti prohibemur orare
cum eXcommunicato, ea .cum excom
municato Q. q. 3- Ita prohibemuri l. Ium in Religionem recipere, non enim omnis actus respiciens salutem est licitus cum excommunicato, aut excommunicatus non est denunciatus, neque notorius clerici percursor,&laudarem quod non reciperetur ante
absolutionem, quia non debet recipi in religione speciali, qui est precisus a gremio uniuersalis ecclesiae, fi tamen reciperetur, non posset puniri, quia post: dispositionem Extrauag. Ad euntanda, etiam in Diuinis non tenemur, vitare nisi excommunicatum denunciatum, aut notorium clerici possessorsim I. Limitatur Tertio, ne procedat, quando in rescripto adest clausula . , teque absoluentes, vel aliter est saetamentio de excommunicato, Io Andri in d. cap. I. ibique Gem. sub num. 2 2.cers decima, Franch. num. I S. cum aliis de quibus hoc eod. lib. cv. 9.
et Tot Iias ferendi censuras trabit originem a lege euangelica.di Verba illa a cunq. ligaueris super terram, quomodo sint accipienL. 3 Vsus βαι modus ferendi cessuras, quo iuresit inhroductus. 4 D. Paulus Uus est remedio censurarum. s Resseruntur opiniones circa articulum quo iuresit introducta obligatio excommunicaetor euitandi.
6 Probatur d. obligationem esse de iure eccosiastico positiuo. 7 Inferior noa potest tollere legem supe
8 Iuipossunt cura excommunicato com-ν municare, remi ιue. Vna determinatio plura respiciens deuri o minabilia riterminat aequaliter. Espectus tribuitur causa prox a. 3I Praece tum obedientiae, quo iuressi introductum. I a Privilegium V solicum ut quis non
teneatur silare excommunicatumati vialeat.
3 3 Cap. nulti de sent. excom. tutellectus.
δε Sunam. Pontificae communicans cum excommunicato non incidit excommu .m asIozem,eum Ia en non sidetur
286쪽
1 1 Tractatvi de Iure Personaru m
absoluere a s Princeps iure directionis propria lege IL
16 Summus Pontifex abhorrei colloquia
17 E clus non potest concedere prauil
gium no euitandi excommunicatum.
ARGvMENTVM. Praeceptum vitandi excomm nicatos quo ire sit introductum . XXXXII.
D intelligentiam prςmittendum est, tria in hac materia reperiri, quae simillima videmur, re tamen valde disetant inter se, scilicet primum potestas serendi censuras; secundum vjus siue modus, aut formaeas serendi. tertium praeceptum de vi. tandis excommunicatis. Quantum attinet ad potestatem ferendi censu. I ras, ea quidem est in ecclesia Iure Euangelico, trahit enim immediatam originem a Christo apud Matib. cap. 13. siquidem Christus primo ecclesiae tradidit modum corrigendi fiatre peccante, secundo statuit si te non auditarit. sit tibi sicut ethnicus, & Publicanus;Quaecuq.enim ligaueris super ictaram, erunt ligata & in Coelis. In hisa namque verbis traditam fuisse e etesiae potestatem ligandi non solum in foro interiori, sed etiam per censuras, tradit ibi D. usu L quem cae. teri communi conseia sequantur tum
communicato. Vigueratust. cap. i5. g. 6.
vers 1 r. Hittoria in summa , tit. de cla .uib. con l. I. ver. pGesarem aurem,Ludovic.Magon. in es eo laccusta cap. 7. vers. excommunicationem . Suareae d. disput. I s. sin. 2. num. a. quibus ex nostris adhaerent Turrecrem. in GA mimicus num. 6. U. q. 3. Ugolin. de
censur. 6. I. cap. I. num. I, 2. er
cap. a. per tot. AIter. de censeri par. I. sput. 3I .hb. I. cap. primo dig. 26. vers. Et ad dubitationem. Midaeus ιηο de te mentis in glosmbr. Par. 1 num. l3. ver. Quare in hac veritate. Ilis accedit Tess. in eap. nemo II. q. 3. ubi D. Chrysos. nemoinquit, tau temnaι -ncula Ecclesiae, non enim Minmo est, qui ligat, Ied Cbristus, qui hanc potestatem dedit, ct Dominos fecit tan. 3 ii honoris. Quo vero ad usum, siue modum serendi censuras, qui in Ecclesia
seruatur, tres sunt opiniones, Prima est Graq. de retrare consang. g. I. ghf9. num. 27 I. ubi pluribus probare nititur ante legem Euangelicam usum censurarum suisse apud Gentiles. Sed haec opinio & si valde speciosa videatur,tame nulla ratione probari potest nos enim loquimur de censura, prout continet vim,& clauium potestatem,
quae ante Christum, & legem Euan. gelicam adesse minime potuit. Congesta vero per Tiraqueu. nihil aliud suadent, nisi quod apud Gentiles aderant pro quibusda peccatis impositae
poenae non nullae excocationi similes, ut aduertit Contaraein I. deamari e. Secunda est opinio Turrecrem. in L cap. si Inimicus, existimantis esse de 4 Iure Diuino. Tertia est Soti,& alio. rum infra citandorum asserentium usum censurae serendε coepisse tempore D. Pauli; quia ipse ad Galat. p. I. anathematizat eos, qui contra sanam doctrinam euangelizantur di alibi non semel tanquam ecclesiae doctor iubet nos a peccatorum consortio abstinere, ad Corinth. Eli I. I. ωρ. s.c, ad sh fvlonicenses 2. cap. 3. Quo vero ad obligationem vitandi excommunicatos quo iure sit introducta, di- uel sae sunt Doctorum OpinioneS. Prima est opinio Felini in cap. cum
nonnulli num. s. desent. ex m. existimantis eam esse de iure Diuino, qua uis
287쪽
Extra Ecclesiae gremium existentium. Lib. IV.
uis poena sit iuris positivi, & hanc
3 eandem probare videtur, Abb.m d. cap.eum desideressu num. 3.vers. quod
ibri, quod ut supra probauimus non pertinet ad prohibitionem communionis, sed ad potestatem serendi censuras.
Secunda est opinio Guar. in ca
distinguentis inter communicationem in Diuinis, di actionibus humanis, ut scilicet illa sit Iuris Divini, haec vero Iuris Ecclesiastici. Verum haec distincti, cum neque iure, neque ratione probetur, Ideo hac de causa mittenda est, ac probanda opinio, quam tuetur Suareet loco eis. Men. 4. nempe prin6 hibitionem communicandi cum eX- communicato siue in Diuinis , siue inhumanis actibus esse de iure ecclesia'stico positivo, & hanc eandem tenet,
Et haec mihi videtur verissima ex in Bascriptis. Primo ex aucturitate D. Thoma
quς pro summa ratione sulficio in Φ.sent. dist. I 8. q. 2. art. q. in addit. q. 23. art. 3.a ecundum, Ibi enim aperte
sentit hanc obligationem oriri ex praecepto ecclesis, inquit enim praeceptu ecclesiae direite respicit spiritualia,&ideo qui communicat excommunica to in Diuinis, facit conita preczptum.
Secundo si prςceptum de vitando excommunicato in Diuinis, vel hu-7 manis esset de iure Diuino, ecclesia non potuisset illud in aliqua parte ml-Jere , cap.sunt quidam a . q I. non enim potest inferior tollece legem Superioris, cap. cum inferior de maior. ohed. At ecclesia pluries substulit huiusmodi praeceptum , Ergo non pO test esse de iure Diuino. Minor pro
batur . Primo ex extra ganti ad eui
tanda ςdita in Concilio Costantiensi, in qua ecclesia ad consulendum con . scientiis timoratis, statuit quod nemo deinceps a communione alicuius i Sacramentorum administratione, vel receptione, aut aliis quibuscunque Diuinis, vel extra, pi etextu cuiuscunque sententiae, aut censurae ecclesia. sticae, seu suspensionis, aut prohibitio. nis ab homine, vel a iure generaliter promulgatae, teneatur abstinere, vel aliquem vitare, nisi censurae fuerint a iudice publicatae, vel denunciatae, aut fuerint ita notoriς,quod nulla possint tergiversatione celari, aut aliquo mo do iuris suffragio excusari. Secundo hoc idem probat elficaciter Tesi in c. si vere desent. exeom. ubi Pontifex ex causa dispensat cum cruce signatis, ut
postini communicare cum excommunicatis . Tertio hoc idem probatur, 8 quia plures sunt personae, quae sp ciali Apostolicae Sed is misericordia
possunt excommunicatis communica. re, de quibus in cap. omni I I l. q. 3 . O in cap. inter alia de s t. exeom. At si preceptum de non communicando
estet iuris Divini,hoc fieri non potuis.
set ergo. Quarto utraque communicatio siue sit in Diuinis, siue in humanis action ibus, eodem prςcepto reperitur prohibita, At idem Cuuar. fatetur praeceptum de communicando inhumanis esse de iure positivo ecclesiastico, ergo & praeceptum de communicando in Diuinis, quia una, ct eadem determinatio plura respiciens, determinabilia determinat utrumque aequaliter, l. Iam hoc tures .de vulg. mpumst. l. quam ιιιι C. de impub. O aliis sub .ctvreobique DoLI. Quinto soluto praecepto ecclesiae de vitandis excommunicatis nullum remanet praeceptum in lege Diuina, quod praecipiat excommunicatum vitari, eo mo.
do quo vitatur ab ecclesia, nam dempto loco Mattiai in cap. t 8. quod dixi. mus pertinere ad potestatem ferendicesuras,nullus alius remanet locus,ex quo probari possit.Nec refert quod D. Paul. ad Thes. praeceperit tantum non communicari cum illis, & ad Corint b. I. cap. . iubet cum eis cibum non sumere IOIS I i. r.ev t. prohibet habitationem in domo, & mensam, ibi nolite eum recipere in domum, nec
288쪽
27 Tractatus de Iure Personarum Aue ei dixeritis, quia isti pmdicta pro
hibent tanquam ecclesiae Apostoli,&Doctores non tanquam praeceptum a Christo datum, v colligitur ex cap. sicut Apostoli ir. q. 3. quia, ut mox
dictum est, Christus simpliciter dedit
Similiter licet apostolus prohibeat Neophilum eligi in Episcopum ad Thimot. .cap. 3 tamen hoc non facit ex
praecepto Christi,sed tanquam Doetor
Ecclesiae, & secundum communem legem,AZor.morat. Insipari a .hb 6.c. 2.q.Σ. Dices negari non posse quin
huiusmodi prςceptum saltim originaliter debeat dici de iure Diuino, quia
Christus tribuens potestatem excomia municandi, videtur aliquo modo censuras instituisse. Sed respondetur , hoc satis non esse, ut obligatio orta ex particularibus praeceptis dicatur iuris diuinimam cum talia precepta sint sermalizata ab ecclesia, que illis tribuit certos effectus, debent tribui ecclesiae tanquam causae proximae, & imm diate, non autem Originali, ubi enim concurrunt duae causae, quarum una subordinatur alteri, tunc licet prima causa inducat secundam,tamen si non inducit effectum , effectus tribuitur IO causae proxime, non causς originali, ut probat res. in cap. continebatur, O cap. lator de homicid. Oint. quaecumque gerimus sis a I. oblig. Bald. ine. Imperiale S.illud.col. I. de robib.fud. alienat. er Federita In proposito ergo licet habeamus causam primordialem in lege diuina, cuius vigore ecclesia constituit quedam praecepta prohibi. toria, tamen ista praeccpta sunt tribuenda ecclesiae, non legi diuiu ς. Si. militer videmus quod obedientia etaga Superiores generaliter trahit originem a iure diuino, iuxta illud Paul. ad
Romanos capitulo 13. Omnis anima Potestatibus sublimioribus subdita fit,nobis translatum Di cap. omnis anima deeensib. de nihilominus praecepta quod obedientia praestetur tali modo, non sunt de iure diuino sed iure humano. Et quidem si attenta hac ratione praeceptum de vitandis excommunicatis, esset de iure diuino, sequeretur quod cum obedientia erga su periores halleat originem a iure diuino. quin imo a iure naturali in ordine ad rectam rationem , quaelibet inobedientia et set cotra ius diuinum,&naturale quod est absurdum. Remanet ergo firmum praeceptum
de non communicando cum excommunicatis, siue in diuinis, siue in ciui. Iibus actibus esse de iure positim E esesiastico,ex quo I 2 Deducitur primo, valere priuilegia Apostolicum, quod quis non teneatur
vitare excommunicatum non solum
in actionibus ciuilibus, sed etiam in
Confirmatur haee deductio, quia indubitati iuris est hoc posse fieri ab ecclesia per priuilegium in corpore iuris
clausum, dict. cap.omnis. II. quali. 3. cap. inter alia,de sentem. excommuni
Abb. Felin. O reliqui in eo inulli, in
In contrarium ex diametro videturtili.in dicto cap.nulli, deserare. excom. ubi Alexander ritus pronunciat nullos se posse priuilegio Apostolicae Sed is tueri, quominus excommunicatos vitare debeant.Huius testus timore ,
Abb. in principio asserit non posse hoc fieri ex priuilegio Apostolico. sed ut
13 animaduertit,& recte Couandi Io . I. ante num. Σ.versic. desoles. Papa ibi
non loquitur de priuilegio specialiter
concesso quod non teneatur vitare
excommunicatos,sed de priuilegio generali exemptionis, cuius vigore aliis qui Religiosi praetendebant se exem. pios a iurisdietione ordinariorum,
adeo ut nequidem excommunicatos ab eis vitare tenerentur. Ad quorum praetensionem supprimendam emanauit dispositio,He.nznulli, quae est parS,& iragmentum dispositionis cap. 3. de priuIleg.
289쪽
Extra Ecclesiae gremium existentium. Lib. t U.
27spriuileg. ut i dem Pontifex Alexander
Tertius plura resoluit,quae vigore priuilegiorum exemptionis praetendebrutur, & inter cςtera in S. excommunicatos, decidit excommunicatos cile ab eis iuxta Epistoporum sententiam vitandas. Deducitur secundo , quod summus Pontiis communicando cum excomis municato etiam scienter, quamuis n6 videatur illum absoluere, ut in clem. symmns issent. com. tamen non sincidit in excommunicationem, quia cum prohibitio huius excommunica tionis sit iuris positivi,ea Pontilax non1 ligatus, cap proposuit e ccncegpraeben. I princeps. f.de legibus,Lomnium, C. detestam. Cardiu. tu cap. nulli, in fine, de senten.excomm. ubi quod Princeps noligatur poenis propria lege inflictis, &ita firmat glosin c. mimicus , 93. dis. O in eap.qui merito verbo pari, versi
Se qui si, ir .quor. 3. O in cap. si alia
quando, Uerb. Salutationis,υer siesed pone quod Papa,issent. ex m. O in dicto cap. nulli,verbo Uitare, dem ιι tabique
Abb. ium. II lin. num. s. & iterum, bb. in cap. cum desideres,num. 3. de semen. excommvn. Ioan. de Lignano inclem. Esummur, desenten. ex υ- η. Geminian. in cap statuimur,num. II .de sent. excomm. ibi Franch. ante num. S.
versic.Licet aliud esses in papa. Et haec
est communis opinio. Contrariam opinionem tueri conatur Couar. in dicto cap. Alma mater, g.
I .num. 3. verisc. Nos contrariam. Ea
tantum ratione suffultus, quod prin-Is ceps saltim directive propria lege teneatur, cap.m tum,9 stines. cap. nossi incompetenter, χ.quis. T. Igna υμ, C.de legib l.ex impe fecto, C.de testam. Lex imperfectWsfri legat. 3. 9.vit.ιημι. qutb.mod. testamenta infir Sol. de rustitis ivr.lib. I. quas. 6. art. 7. item quia ratio naturalis dictat principem eam Iegem seruare debere quam ipse Glit, .cum omnes,de cons. Retenta opinione communi ani maduertere opol tet quod etsi ponti- sex hoc praecepto non teneatur, nihilominus consueuit excommunicatorum colloquia abhorrere, & si quando I 6 ex causa aequum ducit audientiam dare Oratoribus excommunicatorum eos ante absoluit ad cautelam ad siectum audientiae tantum , Cardinat. iuriem.'Jummus esent. com. Felimindict. p. nulti,infine eodem tu. Deducitur tertio priuilegium concessum ab Episcopo, ne quis teneatur vitare excommimicatum nullius esse momenti, Soccin.ιv ca inter alia, νG. 22.9 23. de sent. ex m. cui suffraga. tur,quod non valet praxeptum Epilcopi, ut quis debrat communicare cum
I cum communieatit noues commv. nicandum regulariter. 2 Ratio praeicte regula assertur.3 Maxima pana est ιnter homines esse, edi hominum carere consertis. 4 Iure ciuili quo pacti puvia utur insordesentes in excommunicatione per an.
s Item quomodo iure IIIui Neapolitani. 6 Episcopus non potes concedere υt cum
7 Obligatiovitandi excommunicatos afficit omnes . 8 Episcopus excommunicatum vitare te.
9 Excommunicatus alios vitare teneia
Io Excommunicatus es intandus e iam extra ιerritorium excommuni an . ιis . II.EHommunieatus in una ecclesia, viatandis, est ab omMbus ecclesiis. I a Episcopus curare debet ut excommuni
290쪽
Tractatus de Iure personarum 276
eatus ab alio Episcopo vitetur a suis subditis. I 3 Obi gatio vitandi excommunieatos affcit etiam exemplol. 14 Excommunicatι sinuicem vitare t
Is cum excommunicato etiam contrito Osati facereparato, non es commuis
nicandram. is aeui capit 'cum excommunicato commu nica; Gadbue ιllum vitare tene
17 Plura litas debesi auget culpam, stuminuιι obiga Itonem. 18 Cum excovmunicatosuam excommuiam atronem ignoranti, non es commu-nIcandum . I9 Excommunicatio durat etiam excommumcatore moratiD, vel translato.
2o P cotarius excommunicatus etiam flvi pellet. est vitandus. at auoad obtigationem euitandi noti refera, ct quis a iure, vel ab bomine sit
ARG UMENTUM. De prohibita communicatio-
ne cum excommunicatis in genere. C A P. XXXXIII. Egula est constituenda non li- .cere fidelibus
communicare cum excommunicatis, Ita probat test. in cap. eum de si deres, ct in eas utilo signifeauit, is in eapit.
x Ratio pohibitionis est, Vt coetu. niacit vitium reprimatur, nempe , ut excommunicatus rubore suffusus ad humilitatis gratiam, S reconciliatio nis affectum facilius inducatur, cap. cum nbn ab homine, de sentens. excom. cap. I. eod. DI. lib. 6. ad quod consequendum idonea visa fuit communio-3 nis priuatio, propterea quod maxima est poena esse inter Homines,& Hominum carere consortio, t.bi qui, C. de e sat. Unde non mirum si Iute Caria sarco quod solet famulari dii positioni Iu ris Pontificii ut in cap. I. de nou. per. nunciat. ad excitandos excommunicatos ad petendam ablolutionem, ne in censuris in sordescant, Cautum est di quaecumque Communitas, seu personae que per annum,in excommunicatione propter libertatem Ecclesiae si actam ,& violatam perseuerauerit, ipso iure Imperiali banno subiacet , a quo nullatenus extrahatur, n isi prius 4 ab ecclesia beneficium absolutionis obtinuerit , ut in Auth. des it. ct con suetud. contra libertatem Ecclesiae, Ritem quacumque collat. Io. O in u-then. item quacumque, Cale episcop. O
Regni etiam Neapolitani constitu.
tionibus statutum est, ut permanentes contumaciter ultra annum in excommunicatione per pistatos, qui excom. municationis intulerunt sententiam, aut succe res eorum, aut per Capitulum si ecclesia vacare contingerit deis nuncietur Curiae. & contra excomm nicatum poena debita per Curiam procedatur, ut in cap. item mImmus, quod si contingat,tis. desacrosan. ea clastinoena aut cm de iure Regni debita contra morantes in excommunicatione statuta est in cap. si quis subster demorantibus in excomnumicatione. Ex quibus planc patet poenas in excommunicatos inficias omni iure probari. Extenditur proposita regula,primo ut procedat etiam si episcopus priciperet,quod deberemus communicare excommunicato episcopus enim non Potest facere ex sua voluntate alique haberi pro absolutosed requiritur actualis absolutio,ideoq. praeceptum de ca