장음표시 사용
391쪽
a y o Tractatus de Iure Personarum
tempore,ac probabilis,nam subseques
renunciatio non tollit antecedentem
nullitatem, quae est causa,vi possit dari
ablolutio ad cautelam , cap. licet de sent. excom. lib. 6. EPL decis 669. O 68s.Don .iu d. cap. Apostitica col. . circa mei. υef.qui jubditi. 3r Secundus est casus quanda sententia continet errorem patenter expressum, ut in exemplo,quod ponitur in . d. cap.fle O cap. Henerabitibus, L potes quoq. Abb.in cap. per tuas,sub num.
II. vers aut causa non es impossi tu,
Tertius quando excommunicatio 3 3 est lata contra participantes cum excommunicatis in loquutione, saluta. tione,& similibus, canonica monitio. ne non praemissa, cap. statuimus, deben. exeom. hb. h.& respondit sacra Congregatio Episcoporum Rescribens Spiscopo Vestano,sub die 3 o. Maii Is 9 a' iterum de anno 1619. rescribens Episcopo Umbriaticen .Sunt de alii casus nullitatis relati per e in Lein sen
guntur ad istos. Secundum est requisitum in abis. Iutione ad cautelam , ut praemictatur aliqualis informatio praetensae nulli ta
31 Nisi sol te versemur in censuris la te S extra curiam , quia cum pro eis non vigeat tanta praesumptio validitatis, soleatque semper commicti causa appellationis, de nullitatis , curia
experta quod processiis in partibus sacti, ut plurimum laborant vitio nullitatis, consueuit sine alia informatione dare absolutionem ad cautelam, cum reincidentia ad certum tempus , vel ad beneplacitum, Put. locis Gi. G. sar de Gras. deci . i. de sent. excomm. Haec autem in Armatio ubi versa. mur in appellatione interposita a sententia diis estiua, sufficit si sit sum na.
ria, D. diores in L c. selu.rant Leis .issent. excomm. in antiqu. IdcOq, sus.ficit unicus testis, vel instrumentum denunciationis, vel eiusdem ex communicati assertio, iuramento vallata, 3 7 R. . cif8.desent. excomm. in nouis,
l. pen.-rs Sanὸ quoties. 38 Vbi vero versamur in appellatione ab interloquutoria , tunc requiritur probatio plenaria, ita probat THL iussicap. Venerabilibus , S. A. in illis verbis postquam sibi de hoc constiterit, nam cum requirat, quod constet, inteli igitur per probationem plenariam,
3 9 cap. in presentia , de probat. Sita in specie tenet Couar. d. b. I a. colum Pen. n princ.vers. Sane quoties.
Vnde in tali casu non admictitur probatio per instrumentum denunci tionis,ex quo potest esse primo excommunicatus, & deinde appellatum, &postea laeta denunciatio, Collectar. d.
Et tanto minus admictitur probatio per unicum testem , vel iuramen. tum excommunicati, ii .dNV 91 .Fe- o .in d.eap. Apostolica num. l 9.Praesertim cum in dubio pr sumatur fuisse
appellatum post excommunicatione , sal.in I. ampliorem , S in. vers audis milem, C.de appellat.Fetin. in d.cap. Apostoliea uum. 29. Tertium requisitum est, ut ubi pe-qI titur perProcuratore, ipse Procurator habeati speciale mandatu , nec sufficit madatu generale,vel alias a iure prPupium , veluti a canonico pro alio canonico , λια in L cap. . solica , num. I 9.verfricis cliam, Rot. ἀμέ. 36. deprocuram nouis , Uel si petatur a
41 Priore pro Monaciuis sibi subditis ,
πιι. deris l3. defensi excomm. in aniari mPotest tamen procurator habens generale mandatum, vel habens mandatum a iure,petere, ut excommunicatio declaretur nulla, ut post De I.tenu Franch. m d. capselet , sub num
3 Quartum est requisitum, ut in hac
absolutione concedenda citetur parScuius i.
392쪽
Egtra Melesiae gremium existentium. Lib. IV.
cuius interest, videlicet is ad cuius instantiam fuit lata excommunicatio , vel ipse exc6municator,si fuit lata ex ossicio, nam eum talis absolutio post impediri in casu Offensae manifestae, necuisse est partem citari, ΔΖ cv.wnerabiti, S. porro, c. 3 an ne deostgordin. Io. Andreas in cap.solet num. iου. O ibi
quasonusub num. 3 i. deantu.& est. communis opinio, quae extenditur, &limitatur ut in 'insta eod. m. cap. 69. ηψ Quintum requisitum est ut ab sol uenduS caueat de parendo mandatis, scilicet de satisfaciendo debito,ves o fensae in casu in quo appareat eum Clis
de resipol ii praesertim Franch. n. I9. Contrarium quod in absolutione
ad cautelam,cautio non praestetur,cen.
nouissPrior opinio est verissima illaque manistite probatur,non solum in d. c. exparte, sed etiam in c. cum conlingat de osticio Delegati, o exd Qvenerabiti
Sotas ex casa, ct s.fin. ubi quod liscabsolutio debet dari secundum Ecclesiae formam,forma autem Ecclesis nulla alia erinisi ut in absolutione prssitatur cautio, saltim iuratoriag.ex tenore, in cap. cum desideres, deserit.ex m.
4 3 Corroboratur, quia absolutio. va. let,etiam si sit impensa ex falsa causa,
Francb. in d. c. qua fronte nu. 3 6.Ἐsissa decis 3I9. 46 Extenditur Primo, ut si timeatur, quod absoluendus debeat venire comtra proprium iuramentum,tunc non a susticiadcautio iuratoria, ita colligitur ex cap. clericos de cohabit. Her. Ο mul. Abbas in L cap. qua fronte num. IS. Franch. ibid. num. 2 o. versicinecundus casus.
Extenditur Secundo ut, ubi quis
excommunicatur, co quia n. OR parrituri, no 3 est absoluendus cum iuratoria, sed requiritur cautio cum fideiu NU soribus in d. cap qtia fronte, verb.
secundus casus. Limitatur Primo, ut quamuis cautio iuratoria saltim requiratur ad absolutionem nihilominus,ex quo ad cautela magis,&de ecclesiae coiisuetudine 68 potius quam ex canonum rigore est
introducta; Ideo si illa sit omissa abs Iulio non reciditur nulla, sed substine
tur, ut est tes. in L cap. cum desiueret ubi notant omnes, de sent. ex m. Abb.c, reliqui communiser In d. cap. qua fronte.
69 Limitatur Secundo, ne procedat silarma labiolutionis esset data ab homine , veluti si Summus Pontifex, aut te gatus, vel alter ecdisset facultaternia, absoluendi, praestita tamen prius cautione, tunc.n.si a Glutio daIctur,caumtione no praestita nullius esset momen ti, ut declarat, derectE Franch. inae. cap. quafronte num. 39. Io. Andr. OAbb. ια ev.fn. de res . voL extende,& declara ut infra dicetur in cap. 69. in ultima limitatione,υersc declaratur secundo.
so Ad sextum, petenti absolutionem ad cautelam potest obiici de mani
si ostensa autem proprie dicitur illa, quae consistit in faciendo,veluti quan do monitus non dat, 'ci non facit illud quod est obligatus dare, vel facere , quod si moneatur ut veniat, & non venit,non diceretur ostensa, sed contumacia, Gem. in aec. soleι nu. Iq. vers.
quaero, de qua ossifa, ct ibi Steptan. Cosa jub nu. i s. licet ad istum effectu
offensa, ct contumacia a quiparentur Hid.dec. 684. circa In .
Vt autem offensae obiectus suffragetur,plura simul reauiruntur, primum,
393쪽
3οx Traelatus de Iure Personarum
quod si manifesta, non autem dubia ae. cap. flet, reap. venerabilibus, S Aorsa ro. Est autem offensa manifesta, illa quae est notoria, nempe quae constat per consessionem, vel probationem Ie-giti Me faciam,vel per rei evidentiam, quae nul Ia muit tergiversatione celari , cap. cum Qim, deserb. Aut is f. glas in d. cap. selei verb. Manifesta, chrbιGem. num. II. Eta cci tempoi quo obiicitur, non teneatur obiiciens
specificate in libello specie offensi; nihilominus tempore probationis tenetur specilicare, alias non suffragatur Rei. aeris r. destra. exeom. in re uisVnde deducitur primo, quod obiicienti de iniuria manifesta, non susticit Probare veritatem iniuris, nisi simul probetur notorium iuris, vel facti, veluti quiris non paruerit rei iudicatae 3 in sui gentis ex sententia lata pertu .dic cin cuius iurisdictio est notolia ,
κouis. Est verum,quod ad probandam talem notorietatem, sufficit semiplena probatio,etiam si fiat per publicania vocem, & famam, O Felin. locis
Deducitur Secundo, quod non obediens sententiae diffinitiuς , M.qiui est appellatum , dummodo versemur in casu in quo, de tute non sit prohibitum appellare, non dicitur o sensa manifesta, Egiae cc.6 84. qua ιn
quem sucrunt impetrate littere,ad beneficia,si praetentatis tibi exequiatoria libus,dicat se velle illis parere, si deinde pratata voluntate nolit parere, &appellet, non dicitur commisisse ma. ni stam offensam, tum quia hic nulla precessit tes iudicata itum etiam quia potest esse,quod quando promisit se velle parere,ignorare causas n6 pa: cui quas no est prohibendus prosequi, Fel
Deducitur Quatto,quod si quis post
cyncordia, auctoritate apostolica confirmatam, renunciauerit exequutorialibus ad eius fauorem relaxatis, deinde faciat declarari ex conam scatum, eum contra quem exequutoriales erant relaxatae, utq; adeo hic talis non potest die excommunicatus pro Octnia manifesta,quod quin immo declara. toria, est nulla,felta. IJim versici insuper nota.
17 Secundum est, quod requiritur , ad hoc ut obiectus offensae mani&stae suffragetur, scilicet, ut opponens
8 Tertio,inquiritur,ut probatio fiat imira terminu octo dieru,quo Iapso,& os.senlamanifesta non probata, absolutio ad cau telam datur, di obiiciens con demnatur in expesis in articulo huius probationis iactis .evstra uri Gem. num. .versquodsi i u. 39 Hic autem terminus incipit curre. re a die exceptionis proposite, etiam nulla facta assignatione per iudicem ,
& curri t,de momento ad momentum,
copulata die in qua suis proposita ex
do Item istς terminus est conis tu,obii cienti offensam,tum ut ipsi excomuni.
caro, qui si velit probare offensam suisse factam ad propriam tutelam, debet
probare in eodem termino otio die. rum, alias eo lapso licet non excludatur a facultate probandi, tamen interim non absoluitur ad cautesam, Innoc. O Hos .quos reseri, & sequitur Gem. in d.colonum. i 3. Framb. sub num. 6. terum hic terminus non assignat opponenti de manifesta offensa, si ex . communicatus non petat abioluitionem ad cautelam , sed tanquam ab excommunicatione intuita , quia
si intra illud probaret intultitiam aetat absoluendus simpliciter, & sic abselu.tio
394쪽
33 3 Extra Eeelesiae gremium existentium. Lib. I T
tio pareat excipienti perpetuum praeiudiciuna,v post Innor. Io. no. scribit Gem. m d. cap.DInsub num. 8.versquid autem popponatur. 6I Ad Septimum, videri potest absolutionem ad cautelam , vel nullam, vel modicam' utilitatem continere ; Aut enim probatur, quod appellatio precesserit excommunicationem, & tunc non est opus absolatione, quia remanet nullitas probata; Aut non proba.tur ,&quia praesumitur quod appellatio fuerit interposita post sententiam, Sal. in I.ampliore siri.υersiciaui*-lem quaIItonem C. de appell. Felin. in d. cap. Apostolica num. I 9. probatur validitas quae requirit absolutionem simplicem ut supra dictum est num. F.
sequentι 6 Sed pro responsione dicendum est, quod ad hoc vi nullitas concludatur, duo sunt copulatiuu probanda, primum quod appellatio praecesierit, Secundum, quod fuerit interposita ex causa legitima, & rationabili cap. per
tuas, er venerabili,desent. excom; d. c.
ωenerabidibus Ssed si ex causa, ct S.fin. d. tit. lib. 6. 6 3 Effectus ergoabsolutionis ad cautelam consistit in hoc, qu:a probato tantum quod appellatio praecesserit,datur absolutio in quantum opus sit, prasi ita cautione de patendo mandatis Eccle. siae qua praestita litigatur super veritate rei, & si fuerit repertus culpabilis, compelletur satisfacere alias absolue
66 Praeterea statim ac quis petit absolutionem ad cautelam, pendcine probationis articulo hoc cosequitur em lumentum,quod extra iudicium vcluti in ossiciis, postulationibus, elcctionibus , & aliis legitimis actibus,admittitur licet in iudiciis non possit uti actor experiri, Hos e S. insecunda desent.
1 Stylus in concedendis abflutionibus infra inimori. 2 Decretum Concit. Tridentis. IV. 22. cap. I .de reformat. non vindιcatsibi locum in iis quae expediuntur m foro confitentia.
3 Arum conscientia quomodo Hsserat a foro paenisentia. 4 obsolutio in foro conscientiae datur a iudice, etiam in minoribus vel prima' t nora consistita, ct num. 8. limita
3 Absolutio infropaenisentiae datur asa
7 Episcopi 2 refuris occultis abfluunt
extra confes ne acramentalem 9 Absolutio infra conscientia non iuuat, in foro contentioso , nec in sertupra iudicium.1 o Ab Iulus inforo consilentiaeponi tura. tam paenitentiam exequi potes sis. eium ecclesiasticum ab Mepcc Io . II Eeclina de occultis non iudicat.
Ia Absolutus in foro conscientia potes in conIentios de eodem delimaereseri. 13 Etiam si alolutio sit data vigore, mθι-
13 Vbi essectussunt iuuersi unam nou rei
16 Absilutus inforo conscientiae, qui ha militer egiι paenitentiam si accusatur
17 Boismus tollit omnem peccati poenam quoad T um, sed non quoad uis.
18 Blasphemans Deum flabsoluitur inso no congcientiae, an punirin ι infa
19 Quod in Deum committitur, in omnium iniuria retur. ao Dispensatio obtenta a cρniugibussuper optullo im Himcnso quod operesur.
395쪽
De absolutione in foro interiori. CAP. LXVIII.
Vm iam contingat ex peccatis latentibus con. trahi censuraI, pro quibus si adeundus esset iudex in foro exteriori, homi-
nes timore perterriti retraherentur ab bsolutione petenda, pia mater ecis Hesia nostram miserata siuilitatem , aptamque vulneribus nostris mede iam adhibere cupiens, statuit ut pos. sit impendi absolutio in sero interiori,
i Et quo quis facilius, ac tutius hoc consequi possit,smus inolevit in euria, ut absolutiones a censuris qus petuntur in sero conscientis tantum, expe- diantur per Sacram riuitentiariam, nulla prorsus compositione persoluta, sed gratis quoad omnia, etiam quoad scripturam, di per viam breuis clausi,& sigillati, ac directi Magistro ita Theologia , sue Decretorum ctori ex approbatis ab Ordinario, & sper paenitentem eligendo. qui Magister, siue Doctor, ne Vnquam contingat peccatum detegi , postquam erit iunctus ossicio suo, littet as
lies sum expertus in praxi . Quinimmo licet expraecepto Sarr.Triae M. Assaraap. reformat. dispensatio. nes quae committuntur extra Roma. nam Curiam,debeant committi ordi. natio impetrantium, clus vero conceis duntur gratiose, non sertiuntur esse.
m nin prius ab eisdem saltim sum. marie, &extraiudicaliter cognoscan. tur,tamen illud decretum vindicat sibi locum in his quae expediuntur in soro conscientiae ,San de matrim.lib. 8 spm.3qinu. 23 Emman.si in sum. --Aispensatio. Quantum attinet ad absolutionem in Do conscientis,notandum est primo, dari ab Iulionem in sero conis scientie, & in sero paenitentis: si quidem absolatio in sero paenitentiς non potest impendi nisi sacramentaliter,&sic in actu confessionis, absolutio vero in isto conscientis aeon requirit de necessitate consessionem, sed tantum importat distinctionem a kro e
Vnde deducitur primo,quod abs lutio in sero conscientis, potest dari a iudice etiam in minoribus, vel prima
Absolutio vero in. sero paenitentiali ion potest dari nisi ἱ sacerdote,Na.
serie absolutio in sero conscientis de. tur simul, & semel cum absolutione a peccatis, nam tunc non potest nisi a Sacerdote dati, Nauar.loris eis. Deducitur Seeundo, quod abselu.tio quae dari potest ab Episcopis a censuris occultis vigore concilii Tria Us
2 4.cap.6.potest impendi extra coniecsionem sacramentiam, M. d. conin. I. num. a. versc. a. quos Episcopus quinimmo etiam in absentia, Suar.Leas. R σῶν. alii quos refert,ev sequvur Sancte adpraecepta decalogi ld. 1. P.
396쪽
Extra Ecelesiae gremim existentium. Lib. IV. 3 ς s
8 Deducitur Tertio, quod excommunicator qui non est sacerdos licet si sit prima tofisura initiatus possit absoluere in foro conscientiar, ut supra di. ctum est, tamen non potest absoluere in soro penitentiali, Naιων. d. cap. 2 7.
9 Notandum secundo, quod absolutio in foro conscientiae ex quo est reis fricta ad solam animam, ideo quando demadatur aliis, non conlueuit comitti quoad ea quς concernunt soru contetiosum, sed tantu ea quae spectant ad
purganda conscientiamon autem tangentia forum contentios um aut leotii praeiudicium. Par consit. 67. nu. 22.tib. q. Couar. in east. Alma materi PamI. F. I I. cs.fin. versis. quinto bis arce.
dit, ct consequenter sicuti operatur omnes effectus qui tendunt ad animae salutem,ita non suffragatur quoad respicientia forum contentiosum, Ut ex infra allegandis apparebit. Deducitur ergo primo , quod ab. solutus in soro conscientiae post pera-I Oetam paenitentiam, & quandiu cen. sura est occulta,habet exequutionem officii ecclesiastici,adeo ut possit cele' brare, st alias ordinibus uti abique
Peccato , Archid. et Turrecrem. in cap. de his so. dist. Anchar. in cap. peccati veniasub nu. q.
Ratio huius rei est,quia cum per absolutionem in foro conscientiae sit re missum vinculum quo tenebatur apud
D um,cap. admonere 3 3. q. a. remanet
II tantum vinculum quoad ecclesiam , quae non consueuit, de occultis iudi CarC, cap. I ut eceus benes ne diminus. Confer. crap. chiastianus, pos princi
Ih Deducitur Secundo, quod absolutus in sero conscientiae, etiam post peractam paenitenti am potest pro eodedelicto accusari, & puniri in sero ex teriori,cap. admonere, Giglo 9 Doct. 33. quoΤ. 2. glas in cap. debis, ione, de accus. illa Host. Tutr. Abb. et FH.
nata. Duar . in Bulla cenae lib. 3.ῆ. a.
13 Haec prima deductio catenditur Primo, ut procegat etiamsi absolutio fuerit tradita vigore iubilaei, siue crv.
a 4 Extenditur secundo , ut procedat etiam si pamitentia imposita pro censura occulta in solo conscientiae tutarit publica, nam nihilominus censura detecta non suffragabitur in ro exteriori, quia effectus utriusq. ab lutio nis sunt diuersi, & ideo unum non aue tollit aliud, Hosten. in Sum. Di. de acetifιt. L esse Ius. Rom. conm. 37 S.
quicquid ex iduerso senserint Butr. et
Imol. maecap.de his . fatetur tamen Ib Penia loco cit. Gers illud hic moveso
quod quando absolutus in soro com scientiae egit humiliter paenitentiam,s deinde accusetur in foro exteriori, erit cum eo mitius, ac dulcius agen dum, cum ex absolutione petita, α paenitentia peracta satis appareat i p.
397쪽
3ρς Tractatur de Iure Personarum
I Ex tenditur Tertio, ut procedate. contrahendo in gradibus prohibitis, tiam in abiblutione quam consequi- operabitur quidem ut prolet suscepta,
tur infidelis per lupei uenientiam . vel suscipienda quousque impedunci baptismi, quia licet illa tollat omnem tum non pandatur, censeatur capax orpcccati rinam quoad Deu, tamen no dinis, ct beneficiorum, necnon et ritollit quoad publicam vindictam, glas habeat Iura successionis, tam activae,fn.inc Duaemus, ibι Doct. commu- quam passive, at ubi impedimentum iter, aeditior. 1 an. In L cap.ri bu, erit detectum, praesertim si sit dedu de diuor. Card. ιn clem. i. g. ane quas. ctum in soro contentioso, reputabitur
I rivser. Dec. quia tres refert, ore. illegitima, tam qnoad ordines ,& s Mur de cimmum coxs I. i Io ct in cap. neficia, quam etiam quoad omnia spi. quae in ecclesiaram, num. 8 3. O seq. de ritualia , di temporalia, ut post alios cons. . . -. scribit Sancbez, de mair. lib. g. insut. Eadem secunda deductio limitatur 36.vu. 7. q8. cumplaribusseque ne procedat quando versamur in c. tibμι ad quem ne longior quam parsu in quo absolutio in foro p nitentiar, sit excurrat tractatio lectorem reiicio. Opetatur per omnia eundem effectum
quem Operatur absolutio iudicialis,.e SV MMARIUM.luti si statuto imponatur paena blasphe. . manti Deum , & per aliud statutum. I Preponuntur uritiones diotitanda. I 8 remittatur psna habenti pacem ab on a Excommunicatus absola, pares etiam fenso, si talis blasphemans egerit pa - inuitus. nitentiam in foro conscientiae, ex quo 3 Potestas ligandi, Osoluori, paν es per eam consequitur iudulgentiam dura. S remissionem a Deo, non potest am- 6 PoIesias excommunι auri,procedis explius puniri in soro iudiciali ut conclu potestauclauium 4 .dit,Barι.O Anau.quos refera, e equi s Excommunicatio nasupponis malam turire in. in Z eap. de bissι, num. I. in eu*a.fne de accusat. 6 Excommunicatus a iure an possis intil. - Verum haec limitatio apud me tuta tus absolui , ω uum. 7. non e supponit enim quod blasphe. 8 Excommunicatas a iuro pro causa M. mans Deum offenclat tantum diuinam iante tractumsarce iam, nouρουν maiestatem, cum alioqui qque ledat inuisus abstat. limita υι aeum. rem publicam, nam quod in Deum Io E erommunicatus absum res asseus, committitur in omni u sertur iniuria, O non petem.
19 I. Manuhaos C.de baret. cap. vergen- II Dem ignoram.
iis,υbiglos in verb. grauius extra eod. raducusans rura iuramentum depa iit. cap. cumsecundum leges οὐ tu. lib. renia mandati, absolui potis 6. licet ergo deliquens per pamiren- I3 Absolutio data inuito nonsu a sis tram in forointeriori consequatur re- ad rem onem culpa. missionem , quia tamen illa non rela- 14 Peccatum non committitursine vota xat poenam debitam reipublicae,c .cum tale neq. tollitur. destrius msne desera xeom. cap. I. is a s Inferiores S. Poatifice an absoluere poscrimfals. merito non potest dici quod Di me munι Ium Inuitam.
remaneat absolutus in sero iudiciali i6 communi ιus lices pos', tamen
ut eleganter probat auctariis reg. uon diset inuιtus absolui. catum num. a. de reg. iura lib. 6. I 7 Vsus ecclesia erga perseueranus in em
Tertio principaliter deducitur quod communi Irone. abs tutio in foro conscientiae obten' I3 Excommunicatio respicis etiam pubILta a coniugibus, ut licite possint per- eam utilitatem. 2o manere in matrimoni O contracto, vel Is Absolutia data inuiso laeducit eo--- ptum Disiligod by Corale
398쪽
Extra Melesiae gremium existentium. Lib. I U.
tum tensurarum. 2 o Excommuniculus non petens, absolus non debet .al Excommunicarius persentenIiam a iure, minus absolui non debet. a1 Iudex absoluens excommunicatum inuitum vel non petentem, peccat,
23 EA causa rationabiti excommunicatus, non perans , O ιnuitus, debet ab.
2 Exeommunicatio impediens villita. um ecclesiae, debet etiam inusto rela seri . a s Iudis ibet ea sicio reustcare excomis municationem iniustam.
26 Permauem in excommunicatIone cauissa'humilitatis omnιno es absoluen
27 Excommunicatisi qui deterisν esset tur,es absoluendus. as Finis excommunicationis quis M. a communieatus qui deurior efficitartune demum abseluendus est, cum avis pcipνobabilis quissublata exis
communicatione corrigatur.3 Isuitus excommunicatas non est absen
3I communieatus ad es tam deponen di, es absoluendus etiam inuisus. 3a D absolutione insus danda,qua eoucurrere diseant, ct an requirantur is Papaxum. 33.
ARGUMENTUM. Excommunicatus An absoluatur inuitus. LXIX. Vplex in proposita
specie inuoluitur quaesito, prima An possit,Secunda Andebeat ablolui.quoad primam,communis est Do rum concluso, excommunicatum quamuis inuitum, & contumacem absolui posse a se . sic enim concludit D. Ib9m. in .s t. dist. I 8. quaest. a. art. s. i De
et in cap. inniens num. 22. N 23. δεια
quam polluit per adult. Ratio est multiplex Prima quia censura nou est culpa, sed paena .ap. . de sent. excom.tib. 6. que sicuti potest in
sigi in inuitum, ita potest auferri per absolutionem , cuin potestas soluendia & ligandi par esse debeat, cap. verbs
depaenit. dist. I. Secunda est ratio, quia potestas excommunicandi prouenit tantum ex potestate clauium, Abb. in cap. ab ex. communicato num. Io.wU Dem quia, de rejcrapi.eum aliis allegatissura eo s. lib. c. I. u.4. quae quidem potestas si.' cuti administraturλa solo excom mv. nicatore, absque alia excommunicati voluntate, ita debet administrari poetestas absoluendi,cum eius sit soluere, cuius est ligare,cap. I .de reDiur. 1 ertia ratio,quia excommunicatio licet in se supponat malum culpae, ne pe quia semper inheret peccato mortali , rationc contemptus, Nihilominussuapte natura infert malum pamae, cuius principium , cum sit extra nos, merito sine facto noltro tolli potest, D. GOm. alii locιscit. Remanet ergo firma coclusio,quod regulariter excommunicatus, potetiri iam inuitus absolui quae .
Extenditur primo,ut procedat siue
399쪽
3yg Tractatus de Iure Persisnarum
excommunicatio sit lata ab homine, siue sit lata a iii re, Nam utroque casu ε potest ab ea etiam inuitus absolus, Paιιώ. ct Sota Maior Iocis cit. Angel. in sum.verb. abfilutio num. ,. Silues. in
ht. B, ve excommunicatis tamen.
Contrariam opinsionem tenent Riccard &Gabr.locis ante citatis, vide
licet quod quando excommunicato sertur a iure abiblutio non possit dari
quit sententiam quicumque mereIur accipere , se in suo Jensu υoluerit per.
7 opiniones conciliare studendo,duo videntur considerandi casus. primus quando cxcommunicatio infligitur a iure propter actum, qui unica vice consumitur, cuiusmodi est propter violentam manus iniectionem in cle. ricum, di tunc quia actus est, iam consuinptus , potest is qui habet facultatem absoluendi a tali censura, absol. uere Reum,etiam inuitum, & rei uctantem; per abiblutionem enim non consulitur eius voluntati , sed utilitati, quo easu, non incongruit, ut benefi-c tum praestetur inuiti S, c.ct quι emendat. 43. dist. nec ex eo, quod excommunicatio si a iure lata, mutat speciem, quia actus est iam consumptus, ta perleverantia in censura, non inducit nouum actum.
8 oecundus est casus quando actus cui est de iure annexa censura habet tractum successivum , veluti haeresis,
quarii semper concomitatur exciam
municato, rapaeum Gristus, O cap em, O cap. ad abolefldam, de harencum aliis allegandis insta lub. s. cap. 7. m. I ac tunc non potest absolui, neque inuitus, neque volens, m si horesi ptorius abiurata , quia cum excommunicatio heresi cobaereat saltim de iure ecclesias o, iuxta trad. in L cap. 7. nonPotest dari absiautio quae suffragetur nisi haeres sublata , alias
illa remanente, absolutio non operiretur, quia re incideret statim in eamdem ce suram , & in hoc casu acci. piendus usi in d.ca damnationis.Σ . q. a. qui miidem eli intellitendus de damnatio.e propter heresim, quia est delumptus ex D Leone epist. I 3 ad Pulcheriam Augustam sinae tota expendi
tur in detellationem haeresis Euthichetis. ' Non poteritergo absolutio dari imuito in casibus habentibus tractum successivum, nisi duplici concurrente conditione, videlicet, quod detur ab eo, qui habet potestatem reuocandi Iegem, & quod eam velit reuocare ITunc enim poterit absolui etiam iacitus, quia Iege reuocata , non potest habere amplius locum reincidentia. Io Extenditur Secundo , ut si potest absolui inuitus,multqmagis possit aba solui absens, & non petens, ut in specie scribit Alber. in I. a procedeme,num.χ. Cese dilat. ubi attestatur,quod in hac opinione concordabant Practici Romanς Curiae, tempore Benedictixis. apud quem ipse erat orator, pro
I i Et pari ratione Extenditur Tertio, ut possit absolui ignorans, nos ctar.
Ia Extenditur Quarto, ut sertius pose sit absolui 1s,qui petit absolui, sed re culat praestare iuramentum de paretudo mandatis , cap. superest, ubi notam omnes , dejent. excom. Pro quo facit,
quod tale iuramentum est introductsi, ad cautelam ex cosuetudine ecclesiς, cap. cum desideres. L eui quae om desoLexcomm. atque ideo non est de substantia absolutionis, quae etiam λne iuramento data valetsi fia d. p. cum desideres, verbφ Uluum, O in Licap. Iuper eo Uerb. cum premisone, O mrobi Oct. committatur. Eadem principalis conclusio declaratur Primoret absolutio, quae dari potest inuito, suffragetur tantum ad remissionem paenae,non autem ad remissionem
400쪽
Extra Eeelesiae gremium existentium Lib. IV.
is sonem culpae, scilicet peccati propter
quod excommunicatio fuit inflictata, peccatum enim non remittitur , nisi correctis,& veniam petentibus , Vogarur 2 .q. t. c.absit,c, e. si quis praepropera so.ds. alex.de N .in L .signfe. n. II. de eo qui duxit in Matr. quapol luit per arist. O iri Abb. sub num. 7. vers. edi conclude, Sorem. in cap.supereo sI. num. 3. de sentent. excomm. Sicuti enim peccatum ex nostra proficiscitur voluntate, de sine volun-r4 tate non est peccatum, F. I. a . quas . I .cv cut enim, 3 a. quo. I. Ita sine voluntate nostra tolli. non potest, L p.legatur, 16.q. a. D. om. alii lociscit. Declaratur Secundo, ut procedat tantum in summo Pontifice, non autem in caeteris Praelatis, quia ipsi non possunt inuitum absoluere, ita decla Is rat, Albers. ω LI.a procedente , num. a. vos o rura qua loquuntur, C. de dual Contrarium puto verius, quia ra.
tiones propter quas concluditur post se excommunicatum absolui inuitum, non cohaerent potestati Pontificis, ita ut diuersum dici debeat in coeteris Praelatis, sed sunt rationes, quae eque militant in omnibus Praelatis de ptop. terra in casibus, in quibus Praelati hahent potestatem absoluendi, eadem csse debet tutis dispositio, L illud,sf. ad
patri de haec quoad primam difficulta.
1ε Quoad secundam, Regula concipi Potest,quod licet inuitus possis absolui,tame absolui non debet, ita probattes .m d. couusc.insi. de quι duxit
xrim. quam polluis, per adult-Prapst. ιιιαπum. 4. Felin. qui plene probaι meap. vomlieae,sub num. I. ct a. de exceptiAbb. mccap.Anfrassi sub num. 7.wG. O conclude breuiter. de haec est IIcoinmunis opinio, quam probat etiam usus ecclesiae, quae Reos in excommunicatione persissentes consueuit primum paterne monere, ad satisfaciendum, absolutionem consequendam, deinde omnibus iuris, di faciti remediis eos cogit,etiam per absisIutionem subditorum a fidelitatis iuramento , quamdiu in excommunicatione permanserit, ut in cap. .de ρoenis, de ad extremum etiam ad laudi di regni
priuationem, ut in cap. a. desera. et reiud. lib. 6.
Ratio est duplex. Prima,quia pertalem absolutionem praeiudicatur bono
communi, cum excommunicatio non feratur tin Propter utilitatem excom.
municati, ted etia propter utilitatem I 8 publicam,nempe, ut alii eorum exemplo perterriti,umilia patrare pertime.
Iuicu. ρρ canonici, Ism. ubi etiam glos deost.oia. lib. 6.ttaau acta, S. . I.de poenis Secunda est ratio,quia per absolu.tione quae datur inuito, datur occasio cotemnendi censuras, ubi enim excomunicati scirent,se sare ablatuendos, I9 non obstante, quod in contumacia per fisterent, utique dubio procul in ea insordescerent, quod quidem, cum in prauuin tendat exemplum, ab ecclesia serendum non est, cap.VJama,
sent.excomm. cap. cum non a homine,
L Iudie. cap. es iniusta. z3. q. 4.ao Extenditur Primo, ut non solum non debeat absolui excommunicatus
inuitus , sed neque debeat absolui non petens, d. cap. significasti, ibi si petieris, O ibi glos O DOLI. comma.
Extenditur Secundo, ut praedicta
procedant, quando versamur in excommunicato per sententiam inflicts de iure, tunc enim non debet absolui, II ita 'Ru M.Atex.de Ales O Gabri d.