장음표시 사용
401쪽
22 Extenditur Tertio, ut si iudex ab
soluat excommunicatum inuituri , aut non petentem, licet absolutio teneat , tamen peccat, D. Banauent. O Riceard. lacu cis. Calderi in L ea . ab excommunicato,ante num. 27. Alex. de
Neso in L p. signiscasi , ante num. I 3.ubi quod Iudex ex hoc posset pu
23 Eadem principalis conclusio declaratur, ne procedat ubi iusta, & ratio. nabilis causa suadet excommunica. tum esse absoluendum , tunc enim absolui debet etiam,non petens, di inuitus, ut ex infra dicendis liquebit. Iustae autem causae 1 unt instascriptae videlicet. a 4 Prima Quando per excommunicationem impediretur utilitas ecclesiae, seu impediretur ecclesiae Ordinatio, ut probat iesi. in cap. apsolica, ubi prae
est causa quando excommunicatio dicitur nulla , & lis pendet super nullitate, quia nullitate pendente non constat de vinculo excommunicationis, Felis. inca Meniens,num. 23. O aq.de
Tertia est causa, quando excom municatio,esset iniusta , tunc enim prudens, & religiosus Iudex debet ea ex ossicio reuocare, quia potest , &debet reuocare errorem suum, cap. a as cro.*β υero iudex, desent. excomm. Ider in ae cap. ab excomm.sub numis 27.verj.via vero quis iniuste, Alex. de
Nevo, in L cap. Agnseasti nom. I a. Praposit. num q. quicquid in contra rium scripserit, Felin. in cap. Remens,
α 6 Quarta est causa, qu1ndo excommunicatus satis facit, sed eupiens diu. tius paenitere non vult absolui per hu. militatem, tunc enim debet omnimode absolui , Calderim inae cap. ab ex. ommunI Io 27. vers. sed F nolles absolui, obb. ibidem , sub num. Σ . versiacis eIIam. 27 Quinta est causa, quando Reus per excommunicationem redderetur deisterior, & obstinatior in deIicto, Tune enim debet prudens Iudex etiam in. uitum absoluere , ita docet D. Thom.
28 Ratio est, quia in tali casu excommunicatio caret fine propter quem fuit instituta, nempe, ut rubore suffusus, & correptus resipiscat, cap. I. de sent excomm. lib. 6. Atque ideo Iudex ad instar prudentis Medici, ubi agnoscit unius generis medicamentum nouprodesse , debet illud omittere, &Mliud adhibere. Haec ratio licet concludat eκ parte excommunicati; nihilominus quia in
excommunicatione, non solum inspicitur eius salus, sed exemplum aliorum , ut probatum est supra num. 18.29 Ideo haec quarta causa absolutio. nis erit sub declaratione intelligenda , videlicet , ut procedat quando spes est probabilis, quod sub.
lata excommunicatione, & alio adhi. bito remedio excommunicatus corri .gi debeat, alias si certum sit, quod erit nihilominus induritia permaturus, satius est,est in eadem excommunicatione tabescere,ut illi sit poena,& coeteris exemplum argumento , d. clem. .infn.de ossis. M.& tradit in specie,
402쪽
Extra Ecclesar gremium exissentium. Lib. IV
3o Dixi quando adest spes proba. bilis quia si versaremur in dubio, ex.
communicatus non esset absoluedus, ut pluribus probat, Maria Laud. ια Dactae conscientia, quast. i. quem taquitur Fesin in aerv. apostolica, num.
2. vers coeterum in dubio,de except.
3I Sexta est causa 'uando ageretur de absolutione ad effectum,ut excommunicatus posset testificari, tuace nim si non adsint alii per quos possit negotium probari, est iusta causa, ut excommunicatus absoluatur inuitus, praesertim si fiat ad instantiam eiuscuius interest ipsum examinati, Fe
i sib. 3 a Demum antequam huic materiae finis imponatur, in absolutione inuito danda,ires sunt coditiones seruandae. prima ne cedat in tertii praeiuditium , quia esset contra iustitiam commuta. tium. Secunda,ut caueatur quantum fieri potest scandalum, vel contemptus censuratum,quia ex hoc capite posset esse contra charitatem , di contra iustitiam legalem . Tertia , ut si versemur in censura lata a iure,&in Piat linto, tunc inspiciatur an prerpertinacia sit de iure constitutum , ut ranseatur ad aliud remedium,quia tunc non potest Praelatus omissis remediis a iure constitutis absoluere inuitum, cum
ipse non sit supra ius. 33 Dixi de Prςlat quiadecus esset in
summo Pontifice, qui pro suprema eius autoritate, potest a praescripto i ris ordine recedere, & absolutionem pro eius prudentia impartiri,ut decla rat , & recte Suareae disput. 7J I. 7.
1 In al utione danda requiritur tisaiis partu.a Excommunicator est citandus quando petitur asseruΩo coram 'periore. 3 In reuocanda excommunicatione tanquam nulla, requirisur citatio Pariis In absolutione as cautelam, requiritu citatio partis. Vbi perieulum ess in mora, non requiri tur citatio panis.
6 Pan non est citanda in absolutione dan da in f νo conscientiae. Remysui adscerdotem,ut absoluatur, qu i facere debeat. γ8 In absolutione extraladiciali ex gratia Papa, non est citanda pars.s Qua udo ab selutis datur a s eodem ex.
communicaIore non requiritur cita
tio partis . Io Iudex informatus de negotiolousiprocedere siue citatione partis .ir Cessante eontumacia, absistatio datur ι citatione. I χ Defuius cιια tonis non annullat abso
Ia Exeommunicatio lata sine citatione te
Is octis non tran portaris non potes Aribi pseopur ab oluere. 16 Absoluiiu data nonseruataforma commissionis es nulla. I Limitatur in iudice ordinario. I 8 In eas bus reseruatis Ieri aposottea, po. usas dependu ex tenore deletatio.
I9 Forma prascripta a lege per decretum irritans,si non seruatur , vitias a.
2o Ab absolutione data sine citatione datur appellatio.
403쪽
Tractatus ide Iure Personarum ARGUMENTUM. In absolutione danda a centuris,
Egulariter in absolutione danda, citatio est necessaria, quia per eam: potest Iedi pars, 3 ad cuius instantiam fuit lata
Extenditur Primo, ut quando ex communicatio est lata ex olscio, tunc sit citandus idem excommunic tor,si agat ut de abiolutione coram superio-
3 Extenditur Secundo, ut multo magis procedat, ubi agitur de reuocanda excommunicatione tanquam nulla , vel iniusta,tunc enim si citatio omictitur,reuocatio est nulla quia in tali casu est idem aedi finitive pronunciare sua per excommunicatione, quod fieri nopotest absque causae cognitione , Adib. in L cap. qua fronIe, Iub num. I. ver D. Aut vult sinIentiam , Framb.
sub numera 3 I. ct 32. Extenditur Tertio, ut procedat, siue ahatur de absolutione simplici, ex de absolutione ad cautelam, Ist. And.
in d. cap. solituum. h8. Prapsu. inae cap. qua fonte , sub num I 8. vers. O . procedit prae ictus artieuias,Framb. . 31 . vers. Cr procedunt prassit a. cum
aliis allati s supra hoc eod. lib. cap. 6 6. in quinta qu.estione , in 4. requisito.; Eadem conclusio limitatur primo, ne procedat , ubi periculum esset in
6 Et pari ratione limitatur secundo, ne procedat in absolutione) quae da.
tur in sero pamitentiae , quia meo citatio partis, non est proport lonata asAbb. in cap. quafroni eis uum. 7. vers. ratio huius de appell. Nauar. Is Ma
dico , Sayr. O alti mox infra alie- Pndi. 7 Quamobrem , ubi excommunica. sus remictitur absoluendus tonsessa. rio in utroq; soro, obligat se simpliciter coram notario,& testibus in forma ecclesiae, qua obligatione facta datur absolutio, quae simul cum commissio. ne de absoluendo redigitur in actis, ut inde absolutio pol sit probari, Na
8 Limitatur Tertio, ne procedat in absolutione quae praestatur extraludi cialiter ex gratia Papae speciali, Gem. O Franch.m d. p. solet. 9 Limitatur Quarto quando absoIulio datur ab eodem excommunicato. re, siue excommunicatio fuerit Iala
404쪽
Extra Ecclesiae gremium existentium Lib. IV. 4os
ex ossicio tu quia tue eum sit iudex , de pars non est necessaria , citato Aus. mento d. capitulo Henerabilibus , filox de sent. excom. lib. 6. Tum etiam quia videtur quodamodo absolutio in sero paenitentiar, Abb. ind. cap. fronte n I. Tum denique, quia sicuti excommuis nicauit ex ossicio, ita potest ex officio absoluere,Buir. ine qua front ub u. I io ibi ImoLnu. 9ssime sucrit lata ad instantiam partis, quia tunc veIutid νnegotio in imatus, potest procedere sine cau sae cognitione, cap. ab exc-- municato de rescripsi Abb. in Z capitulo qua fronte, sub numero f. 7. ct ibi Praeposit. num. 18. ubi quod iii tali
casu potest non solum potest absolutare, sed r uocare sententiam. II Limitatur Quarto, ne procedat ubi abselutio est data pro contui cla squia contumacia cessante, da; ur ablo Iulio sine citatione,sed praestita cautione de parendo mandatis, Specul. ιμ tu. de contumacia, vers sid pone. siem. Vt cap.Romana β. sententias, de sent. ex. com. lib. sexto . Dec. in qua fronte numero I g.de a peli.
I a Demum limitatur,ut ui illiscasibus in quibus citatio est necessaria, si omittatur, absolutio non redditur nulla , sed tenet, licci absoluens male faciat, ut est, tes. ιn d. cap. Venerabilibus, S. sane certum, versio. υbi autem, de senti excom. lib. 6. glos. in L cap. 3. vero.n on relaxatis, deus. ord Specul. tit. de consumae. s.fn. Versic. sed pone excommunicatus,et uir.in Lcap. qua fronte , O ibi Abb. num. 6. vers. ntanc quaeso , Francb.u. 3 l. vers. fecundo quaeritur, Prapos num. Ig. Butris num. H. Dec.num. ΣΟ. Rom. cons. 3s Jub num. . v s. veritas est.
33 Ratio est, quia sicuti excommunicatio sine citatione lata tenet, cap. Iacto, desint. excom. multo magis debet tenere absolutio,ium quia absolutio est fauorabilior , d. cap. Venerabilibus, g. ubi auIem de seni. exeom. lib. 6. Abb-ιnae cari quafronte num. 7. vers. se
cunda ratio,tum etiam quia excommunicatio & absolutio iudicantur a pari,
municatio, & absolutio non sebiicitur certe forme substantiali, Abb. in cap.
Haec Hii ina limi ratio , declaratur primo,ne procedat ubi absolutio esset data ab co qui hon potest dare ni si in gradu appellationis ,& est data ante appellationem, veluti si sit data ab Ar I cnie pii copo in causa suffraganei ante appellationem ad eum deuolutari , quia tunc adest desectus in iurisdictione, aut reddit absolutionem nullam , Abb. in L cap. qua oute, sub num. I. vors quandoque ablut fit a iudice: APraeposit. ibis. num. l 9. Wrf. iii, conclusio, Framb. num. 3 i. ve s Aliquaam excommunicatis es lata ad insan
is Quinimmo non solum est nullata qua ago datur appellatione non inter po sita sed etiam quando est interpota sita, sed acta ad huc non sent transportata, quia non competit sibi potestas .
absoluendi antequam adhibuerit causae cognitionem, bb. Ad. cap. qua fronte num. 8. O ibi Fran b.sub nu. 2 Declaratur secundo ne procedat in absolutione impensa ex hominis de legatione continente certam sermam , abibluendi, tunc enim e X quo tota
iurisdictio absoluentis dependet ex delegatione sibi secta, inde sequitur 16 ut nisi seruetur serina tradita, absolu'tio nullius sit momenti , ut est i A. in . . cap. PDηi,υbi glos additionalis, de x rs. Ol. ct ibi Io. Andν. bb. num. 3. is l. nu. 9. et reliqui,, in ae clem. I. veo. nullatenus destqu/si. pressus ei fruct. Praeposit. in L cap. quafronte sub
17 mod accipi solet nisi delegatio '
stisset secta iudice ordinario in casi. bus in quibus ipse absoluere pqt ς'
tunc enim absolutiovalet, etiam si serma non sit seruata, tum quia per talem delegationem no praesumitur nisi cius iurisdictione ex citari glos. in e. lirat tu corrigendor de olford quia cessate iurii-
405쪽
dictione delegata,remanet ordinaria libera , di immunis, qua absolutionis sa uore , iudex praesumitur usus, glos su
Quod procedit etiamsi mrma data ab homine, contineat idem quod D. ma data a iure, Imol. in L eap. Pisanis sub num 7. vers. o nota bene Franch.
18 Dixi in casibus in quibus iudex oris dinarius pol absolvere,quia si esset cxsus sedi apostolica resertinus, eius p testas penderet tota a delegatione , cuius kima esset seruanda, alias actus esset nullus, cap.cum duecta de rescrip t.
19 Declaratur Tertio ne procedat quando lex prescribendo simam G.
lalutionis, adderet in casu contrarii decretum irritans, vel a teretur verbis pregnantibus, veluti nullatenus, aut nullo modo fiat,tunc enim si fieret esset nulla, ita tes .in cap. Romana s. --ιemiar ibi nullatenul absoluantur, de sentaxeom. tib. 6. O ibi Gem. x, ret qui, glos. ιn clem. I. verb. nullatentis de sequestr. posts. PraepsLinu. cap. qua fronte num. I9. 60 . limstabitis q. Oibi Framb. num. 32. Io Declaratur quarto ut licet ab I tio valeat,tamen quia per eam intertur gravamen parti, d. cap. venerabitibus S.Jane deIent. excom. lib. f. ideo ab eo datur appellatio, Spe Lus. de comm
406쪽
CAP. I. a Harem unde Acta. x Hareticur nomen odiosum,ct infame . 3 mrem 1riplex causa, sciens, forma hi, O sinatis. 4 Haressi causa e utens dule proxima
s Haresis causasor hi qua dicatur . 6 Caa Unalis haresis duplex, que. Haresi definitio. 8 Omnis haeresis includis errorem υιiprincipium necessarium. s Error completur in intellectu.
I O Harsu Gon contrahitur nisi error ex motantare eligente prosciscatur. II Opus emernum quamui1 atrox, ct borrendum, non constituit baresim, nisi concurraι error iraeuectus volunta
t auasionei in hac materia di Juranda.
ARGvMENTVM. Haeresis nomen, & diffinitio explicatur.
i aeresis graeca dictio es,, dicituri q. ab electione,
quod scilicet eam sibi eligat disciplina, qui
nobis a Gratiano relatus in e. haeresis 26. 3.Vox latine reddita sectam importat,olim quidem saepe in bona parte accepta, hodie vero nomen prorsus odiosum, de infame,quo notantur qui contra catholicam religionem ex industria docent,aut credunt,ut in cad abo. tendam passim.roto ιιtide haeret. Eius triplex est causa viciens, ser- malis, & finalis. viciens Altera est re mota,altera propinqua.remota est Dei iustissima voluntas,qui sic verbi sui cotemptum ulciscitur. Paul. ct Themis
vicem. c. a. mictet inquit illis Daus opserationem errori, ut credant mendacio,et iudicemuν omnes qui non crediderunι
υeruati sed consenserunt iniquirati. Pro xima est hominum Filas,& ambitio, Paul.ad Dbessos c. .ambulanι in vani satefensus enebris obscuratum habentes intellectu alienati a Uita Dei per igno. rantiam quae est in illispropter caecitatem eordis ipfrum. ad Thιmotb. i. e. I. quidam ab errantes coruein Junt in υaniloquium, volen:es esse legis Do .ctores, ct non intelligentes qua loquiunatur, neq. de quibus affirmant. formalis causa est error intellectualis, sitnui cu voluntate pertinaci, ut ex insta dicerudis apparebit.
407쪽
os Tractatus de Iure Peconarum
s Causa fina lis est duplex,prima se
i st probatio, PusI.ad orant, cilici' σοι bσrues esse υι qui probaιssunt nanifestisant in vobis nam ut inquit v. cbυμ- flomus in Matib. a . bomil. εο. sicut omnis mulier quamdiu non admone. tura malis hominibus, non bene m-gnoscitur utrum sit Casta , si vero ad-6 monita conscientiain, vel fidem viro secitauerit,tunc merito casta laudatur: sic Ecelesiae fides non bene cognosti. tur,nisi Antichristi venerint ad eam . secunda est impiorum punitio,Paul.ad
Haeresis,&sit mul ripliciter consueuerit diffiniri, quia tamen omnes diffinit ones verbis magis quam re di sirepare videntur, ideo commode sic dic finitur. Est error intellectus, volunta. rius, contra aliquam fidei veritatem , cum pertinaciae alsertusab eo qui fidem recepit. Disser primum esse erro rena,quia error est genus, sub quo continentur omnes species morum dogmatum, siue ad lidem pertineant, siue no, etenim sicut non omnis veritas pertinet ad fidem, ita non omnis error esto haeresis, quamuis nulla sit haeresis quae non includat errorem uti principium 8 necessarium , p. 2 desum. Trin. Os de Cathol. Tumorem. tib. q. de Ecclesia
2 . it. I a. c. I. in yrinc. Assons de Caseri aduersus haeres lib. I .c. I .l Mas. de baret. par I-cu.467 .cum seq. sublicitur intellectus,tum ad differemtiam aliorum errorum,qui citra intellectum commitatuntur,tum etiam quia sicut sidei assensus consumitur in intellectu , Caul. 2.1.q. I 1.art. a. ita error in eodem inteLς lectu completur e. a.desium.trin. O. M 3,de latis Tiudu7.lib. in .e. 8. Additur
voluntanus, Nun quia, ut haeresis dici possit, requiritur iluod error procedat ex voluntate , nec lassicit si procedat
rare inquit potero, sed haereticus non ero, quem locum ad hoc expendunt
Io Tum etiam, quia nisi error proficiscaturςx voluntate eligente, non potest dici haeresis contracta, c. dixit Aposto
lus 24.q. t. c. excommumcatus ii st. S. credenso, etc. quicumq. de haret lib. f. II v .adeo ut nullum opus externum uamuis atrox,&horrendu possit pericere haeresim,nisi simul concurrat error inleslachis volutarius, ut post alios
ii Additur circa aliquam fidei verit
tem,quia error genericus ut redueatur
ad speciem haeresis, oportet quod oppugnet fidei veritatem,d. . Unico desum.Trinis.nec enim laseeret si error I restet circa res naturales , aut contra
theses Astronomicas veluti si quis diceret terram esse sole maiorem Raeas
Item dicitur circa aliquam,quia ad hoc ut quis possit dici haereticus,suffi-ficit quod erret in uno tantum striinu.
I 4 Io fidei, alias error si esset in totu esset Apollata ut infra latius dicetur, αε.in princ. v bi,de Apostatis dicemus. Subditur cu pertinacia asserius quia quoias .pertinacia no adest, forma hae. i esis no est persecta,non obstate quod ad sit erros intellectus voluntarius. c.
epit de ElisLIsb. 3.c.8 .a 3.At superueniente pertinacia tunc haeresis dicitur undiq. sormata, & persecte consimu-ta, ut patet ex allegam quibus addemdus est Cano de locisTheolog.tib. I a. c. 8. ad quintum argumlntum S mancant. 68. num. 7.16 Demum dicitur ab eo qui fidem re. cepit,quia neq.infidelis,neque Cathecumenus, test inhaeresim incidere, ut latius dictum est supra tib. 3. c. I. Vt autem haeresis dissinitio magis liqueat quaerendum est. Pri-
408쪽
Extra Ecclesiae gremium existentium. Lib. V. 6o
CAP. II.i Primo qualis debeat esse pertinaciari ex ea haeresis dicatur consumpta. Secundo An qui in side vere non
errat, exterius tamen negat articuia
Ium fidei, possit dici haereticus. Tertio, An dubius in fide dicatur
haereticuS. Quarto, An tenens veram Opinio. nem,putans eam esse contra ecclesiam Catholicam, dicatur haereticus M.
into, An legitime conuictus de haereii,si constanter neget,&asserat se credisse, di credere Omnia quae credit Sancta Mater Ecclesia, sit censendus haereticus, & ut talis puniendus. Sexto, Errans in fide ex ignorantia an sit haereticus.
x Perseuerantia dissera a pertinacia, O
a Perseuerantia importat actum Virtutis, ct partem forιitudinis. a Perseuerantia importat persistentiam in modo, opponiturperseuerantia.
4 Obsinatio quid .s In bars propriaperseuerantia non da
6 inperfectionem haeresis obsinatis non es necessaria. Ad bares perfem consumandam O.
iis es perseuerantia. g Vbi ades repugnanιia determinata, enis haresis contracta. is Pertinacia etiam occulta consiluit haere. . Io Iudicis vel inquisitoris admohisio non es necesaria ad bος, vi quis bais reticus dicatur. Ir Ad constituendam pertinaciam, non es neces νia temporis diuturnitas . Ira Tempus longum,vel breue,potest augere veI minuere deformitatem diasti.
ARGUMENTUM. Qualis debeat esse Pertinacia, ut ex ea Haeresis dici possit con- 6
scimata,cuius occasione traditur Disserentia quae Versatur inter perseuerantiam, pertinaciam,& obstinationem. Acilioris doctrinae gratia, scite nos oportera sdari terminos SynonimOS,Viis delicet perseueirantia, pertinacia, obstinatio. perseuerantia,a pertinacia differt, I quia perseuerare dicitur, qui petilat
in eo, in quo persistere oportet, ideoq. refertur ad continuationem boni operis usq. ad finem, Cit.hb. a.demuemi.
x Perseueranti est inquit in ratione bene instituta, stabilis, ct perpetua permansio, ac proinde importat actu virtutis ac partem sortitudiniς, D.Tho.
2. 2. quo. Ia a. an. I. ad quIntum angumentum.
3 Pertinacia autem importat persistentiam in malo, ideoque opponitur perseuerantiar, sic ut vitium opponitur virtuti, quia perseuerat in eo, quod oportet, persistit in eo quod non opor
tet D. Thom. 2.2. quas. 38.an. 2. ωιhi Caiet.vnde Arist. lib. 7. Ibi cap. 9. pertinacia igitur, erga perseuerantiam a
inquit esse , uti est prodi S erga liberalem, & audax erga sortem, i icet enim prima fronte videantur iidemia, tamen inter se distant plurimum. 4 Obstinatio vero, est persitentia in ratione peruersa cum abstinentia a bonis, & haec proprie opponitur virtuti
Haec ita cum sint, tres sunt conclusiones in hac materia verissimae. Prima in materia hi essi, non datur propitc pei seuerantia, quia cum illa includat actum virtutis, nulla est hae resis,quae habeat obiectum virtutissed omnis includit errorem, ut supra dictum est. Secunda, quod ad hoc ut haeresis dicatur perfecte consumata, non est necessaria obstinati O,ut probat, & re.
409쪽
o gTractatur de Iure Personarum
consumandam satis est pertinacia,que ad hoc ut dicatur conti acta, lassicit quilibet consensus determinatus , contrarius determinationi Catholicae cun ita , ita probat res in capitulo ad abolendam. in princ. ibi alitossentire, de Haret. & tradunt Caiet. O Vi-EIcr. 2. 2. quaest. I 2. art. 2. Alphoo. de Castr.de iusta Hereticorum punit lib. I. cap. 9. Drud de liberi. cbra ian. d. iit. 48.subnum. 7. Cano, is locιs eoug. lib. D. cap. 8. pag.mrbi 183. I seq. secundum paruam impressionern,Alberi. de Haeret quae I. 3.nu. 3. 1 ne Alciat. in l. a.de Sum. Triuit. Haec tertia conclusio . 8 Extenditur primo ut ad istum eise. cium non reserat ex qua causa sit deuentum ad consensum repugnantem, nam dummodo adsit repugnantia determinata semper est heresis cotracta,
Extenditur Secundo, ut procedat siue sit pertinacia manifesta,sive occulta , quamuis enim una laciat haereticum manifestum, & altera occultum, utroque tamen ca su pertinacia consu mat haeresim, EA Uert. quas i. 3 .num. 3.
io Extenditur Tertio, ut ad istum effectum non requiratur iudicis, aut inquisitoris admonitio , eo enim ipso
quod quis intelligit, quid sit in fide co
stitutum tenetur etiam scire se ad eius credulitatem teneri,c. r. de Sum.Trin. et fide Carbat. l. r. .eod.tit. atque ideo monitio non potest plus operari. Si-
II Extenditur Quarto, ut ad constituendam pertinaciam non sit necessa- . ria diuturnitas temporis in opinionest falsa , sed susticit tantum temporis , quantum susscit, ad eliciendam voluntatem determinatam , contrariam deffinitioni Catholicae, Cano loco citis pag. mibi 383.ves ratio igitur. I x Fateor tempus longum, vel breue posse augere , & diminuere delicti de sormitatem,ut maiori, vel mitiori pin. . na sit dignus.
1 Referuntur opiniones tanιraria. a Earundem eonciliatiojubire tur.3 Externasi aera prinum necessaria vi ad
salutem. Mens talis praesumitur,qualiasum veribo qua proferuntur . . cs Ecclesia non iudieat, de occultiis.
6 Barem non est, ubi non es intellectus
7 Negans exterius tantum apticulum fidetoeceat mortaliter. 8 Dκιον haereticorum incidis in excommunicationem.
ARGUMENTVM. An qui in fde non errat, exterius tamen negat articulum fidei, possit dici haereticus. CAP. VI.
Aereticum dici non posse, Ii. cet grauissime
ciliando dicas sententiam Caser. pr . cedere in foro exteriori, opinionem. vero
410쪽
Extra Ecelesiae gremiam existentium Lib. V. . oy
vero aliorum, Iocum sibi vindicare in solo conscientiae . Primum Caput huius conciliationis probatur, quIae cum externa fidei professio, sit necessaria ad salutem, ex multis congestis: supra lio. i. c. p. q. utique dum verba exterius prolata includunt hae. resim , Ecclesia habet suam intentioncm sundatam , tum quia mens talis prasuinitur, qualia sunt verba, quae prosemtur, ab eo O desuppiuere.. laxata , tum etiam quia ipsa iudicat,
de externis , non autem de occultis, cap. ut nostrum , vi moriemin benef e deminut. conferi cap. a nobis, sui. ex m. cap. l. de Hand s. desponscap.tua desto is l. Secundum Caput probatur , quia
cum in foro conscientiae inspiciantur intrinleca cordis , Hem. cuprenus, Lquia vero, de anu. O remi st. Hem. i. S. a. demtu Ionacb. Bubuit. consit. a SO. num. Ial. Equidem dum abest intellectus eri Oneus, non potest in eo conside rari sol maliter haeresis,cum ii Ia sine animo nequeat committi, ex allegatis supra, hoc eodem tib. cap. a.de consequenter i quum non videtur, ut eadem poena imponatur pro delictomere externo,quae imponitur pro eo,
quod procedit ex intentione, & dispositione praua, ac habet annexum a. ctum ex ternum malum .
Ex his ergo insertur, quod licet in casu de quo loquimur, quando negotium est in foro fori, sit necessaria absolutio a censuris , & possint imponi poen* de iure contra Hereticos uncti.ctae, eo quia adest haeresis prssumpta, ni bilominus, ubi vel samur in foro poli, nulla adest censura, sed adestia'. tum letale peccatam a quo potest absolutionem impendere quilibet Con-
fissarius,ut testantur, Tolet e - Suarmiscis aure citatis,quibus calculum praebet Saneber adpraecepta Tecalogi, bb. X. p. 7.NumS O 9. Excipit ur ab haceon lusione casus,in quo is qui negat fidem exterius, hoc faceret gratia fa- uendi haereticis , quia licet non essct excommunicarus tanqcam liqreticus,
tamen incurreret excommunicatio. nem , uti fautor haereticol um, ut in
proposito scribuni P avare. d. ea .
II. numero 27. Sancti Iuro citat. num. 9
Dubitatis praurniras ex subreptitia ten
tarrone non farit haeres sum. Dubium proueniens exsim tetra te, vel ignorandia vcn μι tt dubitamem hα reticum. Op nso quamuis erronea sibi, Ia eccle.
Dubiratio voluntaria, OV sertinax an in urat haeresim .
Euemo peνtinax Gr, desubdamia bi , resis. Haeresis , vel assinatiua , vel nega-
reticus . C A P. IV. Tres tota explicetur, tres sunt
distinguendi casus . Primus quando dubitatio prouenit ex subreptilia' tentatione, que
contingit, quando ex inopinata quadam cogitatione, aut Diabolica illu.sione quis incipit indeliberate dubitate circa fidem ,in se tamen reuersus captiuat intellectum litum in obsequium Chi illi, & deliberat credere , quod ci edit Ecclesia , di in hoc casu, ex quo huiusmodi telitationes, & illusiones non sunt in nostra potestate , usque adeo nqa porcit notari de hae