장음표시 사용
11쪽
quod virtutis species non si intuenda a si Iove sed commisὸ , ut nempe in tu aris semities qui tali virilite lacent. Unde datur intelligi, quod, Lutherus soluna reqtiiscrit amovcm justitiae creatae. . E contra Tridentinum sus i4. cap. q. Eam vero contritionem impe s iam inae attritis dicitur, quoniam vel ex tam minis peccati considerarime, vel ex a lanna 'na n metu commanitar uncipietur, hi Voluntate tua Mi excludar cum iste veniae; Bolarat non solum non sacere hominem 'pocris magis peccatorem; verum etiam donum Dei esse Spiritus S i album, non adhuc quidem inhabitantis, sed tantum momentis , quo poenitens adjutu viam si ad luiiuiam parat. D quam si sine sacramenta panisentia per se ad iustifica senem perducere peccatorem ne hera; tamen eum ad migratiam insatramento poenitentiae impetrandam distonis uuamobrem sal ὸ quidam calumniantur Catholiroscriptores quasi tradiderint sacramentum paenitens a frue bono motu suscipiemium grariam consterre, quia numqu/m THUM Dei docuit aut se it. Sed fati. docent c rurision m ese exro tam O coactam, non liberam Ozolum
s. Deinde in Canone s. qui respondet capiti citato, ita loquitur: siqnis
6. Quaero an ullus negare possit Concilium hic primum illum contriti nis modum lucri ac retinere, quem Lutherus rejiciebat, iisdem fere verbis descriptum Z Prosecto si nmquam ex Conciliorum verbis colligere licui quos hereticos, quosque horum error damnarent, hic manifestissime pseret adstrui veritatem Catholicam co sensis, quo impugnarat Lutherus.7 Dixerat autem Lutherus hanc contritioncm facere hypocritam & maris peccatorem, id iisdem vobis Concilium rejicit, addens esse bonum αutilem motum aci pulsum Spiritus Sancti,adeoque supernaturalem actum Miserebat Lutherus cum solo dolore ex metu peccatorem indignum seu indispositum esse ad ab lutionem; Tridentinum e contra asserit ad grati am Dei in tarmento poenitentiae impetrandam disponere, praeparare ad
Denique illum dolorem vocaverat coactum 2 non voluntatium ; quad.
12쪽
id significetur per vocem attritio.
Via quibusdam libuit novam, de a communi ac ab ipsius Concilii E Tridentini sensu abhorrentem ejus vocis significationem commi- sinisci; antequam ad alia pro ediamur, necesic est ostendere, quialiae voce auritio fetu contritio imperfecti importetur.
8. De hac ita loquitur Exim. P. Lupus in sin dissertatione dogmatica 'et per excusa pag. 83. Ait itio sein contritis is es D, it: vn a sit, Omino esse δε-bet germana, quidem a secta atrem si ex omuia Dei dilectio & pag. M. Deiseu per omnia quoad ab Elam Sectio in se debet, ac semper in i etiam imperfectiae ex Then
rumpervili meta concepta attritimi. Sc pag. i 2. Proinde per ri rem smum atra chriritatem de eccatis concepta tontritio, est contritionis fucus. Quare juxta hunc aucto-etem , ut sit veri nominis attritio, debet esse dolor ue peccatis conceptus ex germana Dei super omnia dilectione tamquam rhotivo , sive interim hoc sit motivum adaequatam, sive tantum inadaequatum, simul nempe mo
9. Idem per attritionem intelligit Iansenius. Tom. 3. lib. s. cap. 34. Similiter Lutherus non agnostit pro vera contritione leu attritione actum, qui pro motivo habet solum metum gehennae , cujus haec verba reserti ostensis loco statim citando e Primum hoc nemo negabit, contritionem pistaseruis et ma iam, Usar amore jussiti e , tu ipsi dicunt iis nuritate , non essueram linii luta. Quod quid est aliud, quam esse sucum contritionis Haec, ut dixi, attritionis notio aliena est a comiti uni reliquorum intellectu, qui per attritionem seu contritionem impersectam intelligunt dolorem mccatorum conceptum cx metu gehennae, spe praemii catinis &c. sine ullo Dei propter se dilecti amore. t o. Hoc sensu ante Tridentinum usurpatam a Catholicis attritione m t satur Ioannes Fisscherus Epistopus Rotantis,qui ad articulum s.pag. 4o . ad veroa Lutheri relata num. 9.ita respondet: in hoc flere non possum, quod cum non ignores istosi aD sum quos confir Baris id est Catholicos contritionem ager
re m tum esse quemdam animi formatum charitare, praeter quem cr alium cordis m tum statuunt charitaris expertem, quem Uscant ATTRITIONEM. In quem etiam sensum prςmlibrat pag. 4oo.Cum contritio potest duobus parari mons, hoc est,etuperrimoris, vel per cruoris etiam, tu timore I 'habito selo vis amore contritionem a Iezuri u quari. Gabriel Biel in . dist. t s. q. t. art 3. dub. r. quaerens utrum attritio
fieri possit contritio, qu*stioni respondet: cum displicentia de peccato se actus successivus, possunt partes illae continuari ex diveriis causs finalibus. I. I ubi Pii neste peccor Ir pur poenam inferni tam im Iost uom velle conti Au A a repro P
13쪽
νepropter amotem Dei: istius velle pars prior est ai: iuio, ab erior contritis. Quos postea saepe repetit dicens attritionem contritionem e te a liti habentes 'njecta, quia di versassines ideo distures ecie dcc. Ubi etiam explicat quid sit iuxta Petriana de Palude attritionem posse tari contritionem sicut ex mane fi mcridies id e', inquit , unus Mira pψ alium. Eodem modo attrititionem intellexilla Alexandrum de S. Bonaventu ram, quod nempe attritio ct contritio sint a diversis principiis, attritio a timore servili, contritio ὶ timore initiali, testatur loco citato Gabriel. E dem modo attritionem definit Dionysius. Citartiensis in dist. 23. q. 1.
in corollario. Nec aliter attritionem intcllexerunt Ioaimcs a Dauci tria, Tilmannus
Segebci geniis, Paulus Coitelius aliique Tridentino antcriores. Item Do minicus Sotus, qui imprellitistb initia Tridentini, & eodem scire tempore Ruardus Tapperus , quem tamcn inter Dincres hujus Univcilitatis Tris dentino post riores infra rece ni bimus Neque disssimulavit Lumerus hoc sensu a Catholicis userpati attritionem, ut patct cx cius verbis supra num. 2. de alibi.
ii . Eodem sentit adtritionum usurpat Tridentinum supra num . . ut par ptum ex oppositione cum Luthcro , liuia ex iis quae diccntur infra, ubi re' sutabili us modum quo aliqui huius loci vim cludere conantur num. I 4s tr. Post Tridentinum constantissima fuit apud Theologos acceptio vocis attritio in sen:biani dicto. Tappetas ad articulum . hujus Univcrsitatis pag. iio Secunduru amas imper ecta imitem: e 'st , tibi lictar ex tim αIoenarum si in uasti m et ernarum, lita lumine fulti cognscuntur , O ham Doci 'res Ohola ibi proprie astris: oasm do aut. Jcrcerus suppleua. q. I. ait. 3. Notandum Hirsi intra recte definiri esse animi maeum, quo Miser Ar amr preta um ex motivo supernaturali, quia non sici e Dere , et zeutas est immum bonum a qus procaeam nos auertit. Illud autem motivum statim ex Trid tino in tot nactum gehennae Ac poenarum, d foeditatem peccati ct ad has duas specics revocat dolorem ex amore vita
V i mers eodem art. pag. 3 so. Attritis vero si quidem peccati det Jc:o cum I vos o de caetera non precata , sita non procedras ex Ela dii otione Dei bi per omnia, neque ex olo putati raminem , i masi eo quod Deo injurisum sit, eumque oom M. Hexa ua Ela moti . Quale postea assignat metum gehennae, bonorum spiritualium amissanem dcc. Cuncrus Petri Trach. de charitate pag. 27 C. Verum De Dis pleno cciae conteratur e imperfecta hae panis udine eae noρ rudine pectari vel gehennae oemia enaram alteram dcc. Praemula at aurem impersectam poenitentiam vocari
14쪽
Similiter Franciscus Sonnius Demonstr. de 7. Sacramentis Tractatu q. . cap. 6. dolorcin de peccatis exsoli metu poenae evadendae vocat attritionem. Duni lue, ne in re mantic sta longior sim, Esi ius in vi distinet. i5. f. 9.licci nolit dolorem ex metu gehennae sussiccre in Sacramento , cum tamen statuit esse attritionem; cumque alteram cnumerasset praetcrea attritionis speciem, quae cssct ex amore Dei remisso de imperfecto , postea isese cor-ligens addit: O tertim po remigeneris attritio vera contritis Ul , si lutem Ime Sacramento, Nando iam . ceptionem extitidit mos λQuos hujus V nivei titatis Doctores secuti sunt ii, quorum opera ina prcssus cst Catechicnus ad usuin studiolorum Academiae Lovaniensis, in quo cap. 4. de sacram . tit. de poenit. petitione 3. dicitur. Contritio generalis est duplex, per ecla cr imperfecta. Perstesia nomen generale cim Iti s resinci, impe j lae attritio olei ne la/i. Et petit. sῖquenti: Attritis autem ψὶ dolor ex DPyhurii Id. Mi et ratium , Uel ex gehennae rnarum metu , cui ex mctio alio in crisini quam Dei sit per muli disio i spiritu S. injirante ton M. Eamdcm attritioris definitioncm tradunt Vcga lib. lῖ. cap. 3 . l .mbartus, Gammachaeus, Narando, Lotichius, Pusantius, Putemus aliique innumcri, quos longum.
Omittcre non possum Sylvium, qui cum in psioribus editionibus circa hanc malet iam fuisset ambigue locutus, in quarta demum editione mcnt in
amor Dei uper frauia simpliciter: in hoc enim d liriuere solent eanthi cnem ab attriti m. Et pag. i i. assciit principium icii motivum attritionis csta metum g bcianae, aut aliquod aliud motivum supernaturale quidem, sed in serius Dco: contritionis aulcm periectae principium csse aut Deum secundum se, schi utcst sui nive bonus, alit peccatum in quantum cst ostenta Dci propici se suamque bonitatem diligendi decoi 3. Porro ut vitctur Omnis aequivocatio bene hic notandum, quod etiam notat Sylvius ibidem, attritionis nomine non venire solum timorum, pro daliqui libi videntur persuadere certum enim est , ctiana cum qui actu P c-cat,ii occurrat cogitatio de poena infum quam suo peccato incurrit, aliquo timore concitari, in eo tamen nec est ncc csse potcst attritio, aut ulla veri nominis poenitentia, neque hoc vul in dubium ab ullo vocari potest. Ad attritioncm igitur rcquiritur ut pcccator cx mctu gubcianae vel alio simili motivo & pcccata commissa det uctur ac de iis doleat, ct proponat nus Quam deinceps moletaliter peccare,& inlii per ut adsit si)cs veniae a Deo Cl vinciadae. Contingit cnim ut fere Rossuntis in hac pcccatotis poenitcntia, ut dum fides hinc aeternos cruciatus pcccatoribus a Deo praeparatos reprae sentat, Eomu tM tota concutiatur, considerans in quae mala suo se vitio pi πι
15쪽
cipiravita inti vero dum eadem fides proponit Dei misericordiam ultro poe-catorcs ad gratiam invitantis,fit ut peccator spem veniae concipiat, ad quam i petrandam peccatafuibus illius pamae reus factus cst,absolute de firmiter
ditcstatur&de iis ex animo dolct,omnino optando ea non comisisse, futura .vcro peccata , quibus rursus iii lem poenis fieret obnoxius omnino statuit non committere, sed inposterii omnibus i mandatis fideliter obtemper re.
Et lux est attritio de qua hic disputatio instituitur, in qua reperiuntur jam ditia, non interveniente tamen perscchae charitatis seu Dei propter
disceli motivo.i . Dixi perfectae charitatis seu Dei propter se dilecti motivo. Censent eniim non pauci in attritione prout eam proxime dcseripsimus, amorem Dei de quidcm super omnia involui. Ita inrer caeteros Sylvius supplana. q. I. art. I. conclus s. ubi cum statuisser, ad attritionem non requiri amorem Dei simpliciter & absolute super omnia, id est, ut postea inplica amorem amicitiae, vult tamcn requiri virtualiter aliqualein amorem Dei super omnia secundum quid. Ira loquitur in probatione et Ad imperfectam contritionem sufficit, quod ad Etam bone olviatur, cir ab icti veniam au vitam Hernam fleret, habeatque voluntatig 1 olutam ti uetue non pectandi mortaliterii hic autem amor mo ea amor am citi.e, id comi humi. uinetque a tem potius quam ad charitatem vera assim
cera ad Deum choreis non patest intelligi sine voluntate platendi Deo per mandatorum ejus ob tizationem, haec.autem volumas non est shxe aliqua duectione Dei, quaesit a vo modosuper omnia...... V ad Deum allici, ut paenitens ab eo veniam fleret, habeatque voluntatem non amplaus ipsium ossendendi includis solum virtual ter illum Dei amorem uo ipse pluris aestimatur, quam quihuid aliud inferius Deo, quandoquidem anteponam omnibu , , quae posum hominem ab illus amicitia exclutire , hoc ipso nimirum quia cum te venia adesi voluntas numquam illum Ofendendi mortaliter .... iste amor non est Dei secundum siet inser umine bomus est secius , quemadwydam nee ejus moti ma 3 Dii bonitu cirri sectio ed ali uia motivum i Unius, urpore θλes salutis, mutuu ge teneta pauarum, aut co id ratio Iurpitudini, precati. Hactentis Sylvius ; quibus imilia Eabct conclus. c. ad i. argum. Eodem fere modo amorem Dei aliquotmodo super omnia agnoscit & explicat Andreas Vega libro 6. de Justiticin
tione cap. 3o. Ut videbimus infra num. 193. aliique.
1s. Quaeres forte quid movere potuerit P. Lupum, udrejccta communi vocis attritio signineatione, aliam substituerit. In promptu est cauta, quia illa moenia ateri aiam debuiis et, dolorem de peccatis ex solo motivo mctus fiassicere in Sacramento poenitentiae ad sustification ira, cum cap. 3. indubitanter in rat & merito, Tridentinum agere de dispositione proxima de suificienti, quando si T. 14. cap. q. ait. attritionem q'amr is sine Sacra ni/1anaeotiae prs ad uuisitatumem perducere pectatorem neru ur,tamen eo ad mig iam in D: ramenetos amensa linetranda a Lllone e.
16쪽
An timor gehenn solum possit retrabere a peccatis
externis. is Ermat Lutherus: in disputatione Lipsica respondem Echio ait:
od amem Augustinus Ait:timor Iervilis eri tum per timorem gehennae a. ac continet se a peccato: continet inquam se a petrato externo ramum. Et in littetis ad Spalatinum de disput. Liplica e si foris cohibet mantim, inrus trimen &c. Denique adversus art. 5. Leonis X. Sentio pernis is ess genus dolen-ssi, quo intuitu Ionnarum, pr mior , peccatorum, decentar misere his enim Acmnis coercentur quidem ab opere dcc. Consonat Janknius Tom. 3. lib. s. p. 3 s. ubi inter fructus timoris gehennae enumerat, quod Famis a peccaro animam non eontineaet manum ramen careraque coener me ra, ne in bactaprosiliant 17. Conformiter P. Lupus pag. s9. inrgehennanim metum olam maxumaliaque membra compescere. Et pag. G asserit timorem servilina ab Augustino
distingui panes foedum cnim , quo quis a constituis pectaris ob anno: ε iei, mali enalis metum ab Endit. Similia habct pag. 77. & alibi. Haec opinio paradoxa est: porro crediderim eam inde ortam,quod quaedam poenae sint, quarum metus retrahere tantummodo potest ab externis actionibus : quod quam male extendatur ad poenam xchennae evidens fiet, ubi ostcnderimus, quae poenae de cur a solis exterioribus cohibere possint., 18. Concluso i. Certum est dari poena' quarum nactus quantumcum h lolutus & erum sit, non habeat vim rctrahendi, nisi a solo opere exte no , & ab illo actu interno, qui opus externum essicaciter inferret. Tale; sint poenae a judice humano passim statutae in legum nansg*itares. Probatur quia cum poena v. g. patibuli iuribus lege statuta solummodo respiciat eos, qui aliena bona rapiunt, non autem eos, qui interius vel de furto cogitato delectantur , ves habent desiderium conditionale cssicax se xandi, si non esset periculum stispendit: fit ut metus surcae licet absolutus otessicax non possit retrahere ab his actibus internis. Ratio a priori est , quia sicut etam intentio finis solum inscrire potast
Hectionem mediorum, per quae finis obtineatur, non autem aliarum actio num ad finem non necessariarum; ita quoque timor scii fuga poenae cssicax selum potest insene fugam eorum. , per quae illa poena incurritur, non au tem aliorum, quae quantumvis quis ponat,starnam tamen illam non incut xet. Sic timor gehennae ut sic non potest colla re a peccato quopiam v niali, cum sciatur per hoc non iacurrenda gehenna.
i9. Imo licet timor seu fuga poenae capitis homicidio praefixae, si planὸessicax, fieri tamen potest, ut in ceais circumstantiis non possit cohibere a
17쪽
perpetratione homicidii. Sit aliquis, qui inimicum capitalem in illis essecuti stamus loci,tcmporis I c. depraehendat, in quibus, ii cum occidat, tus sit numquam posse homicidium judici vel ex suspicione innotescere;
ca tu timor illius poenae non poterit illum cohibere a morte hic& nunc inis inico inserenda. j udex enim poenam insigere hon potest, nisi crimen in vetit, quod in casu supponitur eerto ignoraturus, adeoque omissio homicidii in casu non cst medium conducens ad poenam capitis evitandam,ac pro inde illius poenae timor non magis deteriret ab hoc homicidio, quam ab alia actione quacumque, quae nulli poenae obnoxia cst.2o. Conclus a. si per impossibile Dcus non esset conscius secretorum cordis, recte assercrctur , quod mctus gelicianae a Dco insigcndae, solum
nodo possct cohibere a precatis externis.
Pronatur, quia cum Deus punire nequeat scelera nisi sibi nota, actu cuirem interni dii; ponantur ipsi csse ignoti, pcr hos in illa hypothesi impossilibili, non incurrctur poena gehennae. Ergo timor gesaeianae licet ciueax ruina non habcbit impcdiendi mala, quae interius consummantur. Idem ha-bcrct locum in eo, qui por errorem tibi firmissime persuaderet, aut solapcccata ex croa a Deo puniri, aut haec sola posse illi innotcscere. M. Conclus 3. supposito quod homines cae lumine naturae vel fidei probe sciant Dco aeque patere cor, quam ea quae foris geruntur; sine ullo sun- lamento, imb contra omnem rcctam rationem dixeris, metum gehennae quae I r urrum,ns actum cognokitur inpurrenda) solummodo posse illos rotrahere a peccatis cmonsis & conspicuis. Est contra supra citatos.
Prob. quoi timor poenae a judice humano infligcrulae tantummodo posit timentem cohibere ab opere sagitioso non inde pr rei se oritur, quoduli sint actus cxtern sed quod pcr hos solos incurrenda esset pinna, qu*tibiblut) ct cffcaciter timetur: atqui poena gehennae aeque imo praecipue in--rritur per actus peccaminosos internos ac pcr externos & ut volunt mul-
qi per solos internos: ergo aeque imo & principaliter potest geliciana cohibere animum ne interjus delinquat. Major propositio probatur, quia ju radicianum. 19. poena ab homine infiigenda non potest deterrere ab omni rc cxterno prohibito, sed ab illo tantum , per quod natam cst fi xi, ut illa poena incurratur, non autem ρb alio, quod cerio icitur mansurum judici ignotum. 22 Quod Di pateat adhuc evidentius: 'ponamus Dcum stata lege iudici humano inanii stare peccatum aliquod cordis occultissimum v. g. blas hemiam inici nam, simulque judica pi aeci me, ut quoscumque hujus criminis eos Deo manifestante didicerit, cxquisitissimis ignis aliarumve poenarum
xormentis mortu mulctet. Nemo sanus negavcrit, quin mortis tam atrocis
cirus collibri et pollit, de plurimos de facto cohibiturus sit ab illo cordis essectu
18쪽
assectu. sie jam inultos ab opere turpi retrabit metus infamiae apud alios incurrendet, quos proculdubio eodem modo cohibere posset ab actu quopiam interno, si hic sciretur messat inaus, de sic eadem incurrenda
23. Ex quibus evidentissimum fit, perinde omnino esse, sit ne actus e ternus internusve, in ordine ad hoc ut metus mali incurrendi ab illo hominem possit retrahere, sed hoc solummodo spectandum, per quem actum incurrendum sit illud malum. Ita ut timor a solo externo cohibere valeat; si hie solus reos paenae constituat; a solo vero interna , si per hunc tantum incurratur malum; denique aequaliter ab utroque , si utrovis posito paeua non possit evitari. et . Sane non intelligo, quid causae fingi posset, cur inelus gehennae, quae scitur quovis peccato incurri vim habeat cohibendi membra de manus, non autem ipsum animum ac voluntatem. Sit aliquis furto jam dudum assuetus, qui incipiat timore gehennae concuti, qua veritatis specie dicetur, quod timor ille possit impedire, ne alteri rem suam eripiat, in qua actione totus fructus& utilitas surti sita est , non possit autem impedire, ne idem ille eliciat hunc actum omnis fructus & utilitatis opertem e vellem furaris non esset inscrnus, per quem nihilominus ejus poenae reus constituitur. Idem ostendi potest in plurimis aliis peccatis. Nonne tamqnam hominem rationis expertem reiiceremus, qui omni homicidio aut furto aequaliter proposita mortis poena, assereret, posse quidem hujus poenae metum cohibere manum alicujus, ne occidat Petrum, aut ne hujus bona surripiat,non autem ne Paulum vita aut fortunis spolietZ non magis tamen inconsequentiae argui posset, quam qui, omni peccato proposita gehennae poena, Herit hujus metum cohibere posse Nanum ac membra ab opere flagitioso, non. autem voluntatem a pravis desideriis. Eodem profecto jure asseruerit quispiam, quod amor Dei a solo opere malo externo hominem retrahere Pos. iit, prout osten demus cap. s. as. Quaero denique a Patre Lupo quid causae fit, cur eum vesit metum
gehennae lolum manum ac membra cohibere , fateatur tamen etiam coli, bere voluntatem ab actu, quo efficaciter statueret opus externum exequit Hujus sane non aliam poterit rationem assierre, quam quod stante tali actu, re oblata occasione exequendi, poneretur opus externum , adcoque dc in curreretur malum, quod supponimus etficaciter timeri. Haec autem ratio
militat pro quovis peccato interno respectu gehennae, ergo &c.
19쪽
1 2 attritio ex metu gehenna habeat nece fanio conice
Avim aliquem voluntatis actum peccata jum.
D Emonstratum est supcriori capite timorem gehennae aequalem vim
habere revocandi timentem ab actu dive interno sive externo, adeo ut vel I ncutro possit cohibere, vel possit ab utroque. Hic quaerimus an saltem sit aliquis actus voluntatis interior, qui peccatum sit, de semper reperiri dc at in eo, qui de Peccatis atruritur cx metu gubennae tam
26. Circa hanc quaestionem P. Lupus docet sequentia: Primo quod timor gehennae servilis, sic habeat annexam servilitatem,ut hec ab illoJ parari non pose,msi per veram Dei auectusaliemsuper Ommacharitarem. Ita docet pag. 69. 7i.8 3 & alibi. Cum zrgo attritio , de qua agimus,pro in rivo adaequato & ultimato habeat metum gehennae, illa juxta hunc auctorem necetiario habet sibi annexam scivilitatcm- . . 27. Secundo:quod servilitas illa Aisordim animuι quo quis a costicuis puctu Minet malenue tame optans non sora justitiam qua peccata istia vetaret,aut certi pum-ret: hunc animum merito appe amm ervilitatem: est enim servilis mentis vilitas qua flent servi non exanima cir bona volun te, Ied babrile servire bis domini, O cerib, . pag. Gi. item quod sit intima secreta mentis praeparatio, qua homo simili gelamna meta paenuitia masset ese sicitum, quod risit ese Vettium is qua Utet non es Q lannas, quibus a cupiditatum sitarum equela adimpletione retardetur Pag. Ti. Quamsit c e nndas virtutum leges, nugis peccati paena , nullam ipsarum insentatrocemjoui iam deoque hujus, id est,inius Dei est ocru tu inmicus s. D. pag.62. Divinae legis avxstitia quam σι hominii oculos ehendat in cordis uisiecreto est sor cr immisus pag. 6ι. , αἰ Terti, quod ista latens cupiditas sit pectarum mortale pag. Ti. α 72. Quod gehennae metus dumtaxat fi aenet male agendi cupiditatem, quia antemperata Cr lavata cupiita sinistere ejuo Misaris c noxa: Ibid, quod sit volun-rus longe nequior: pag. Gi. Q ugebrana metus exproprio Iul-ipsius amore noratur, adeoque id ob tuamsotim, Cr non Christum Dominum a gravi peccato abylaei, non solummodopti, illam timet, sed 'psium una Dominum diligit, quia eli tria cogi-mu horrendum pag. 7i. Quod hic timor oria r ex mercenario a resem ipsius, asthi mo sibi ipsi bene vult se, non olum iu hae visa, Fed etiam in futura . Porro simi Asamorem, quo somo non m Deo oed infimoseipsum diligit, e sesontem imparum, Gomnis distorii a se ius pimam ratium; est uuam e suun cmentis doctrinae c choluan stirianae: pag. 63. Quod similis a lannae metus omnino faciat , si a r r men occasionaliter, aut potire, o stendas nos magis peccatores: pag. 78. 29. Sentcntia crgo hujus Auctoris est, omnem gehennae metum, ct ex
20쪽
hoe motivo conceptam attritionem, si desit Dei super omnia dilectio, nocessarib involvere, vel annexum habere peccatum mortale. Haec doctrina videtur dclumpta ex Jansenio Tom. 3lio. s. cap. 27. ct sequentibus, ubi Dictur suam sententiam esse contra plerosque stholasticos. Cuius tam heteroclytae doctrinae rationem assignat Jaiastinus cap. 29. Iima Philosophorum omnium unanimis cir terra senum is ea qua agunt Iud ex -tu es: involuntaria secundum se sectata; prolis etero hic nunc aguntar Tt hmis rivi oc est ex utroque mixta....ex γη sit ut huju-ρῶ et Lutaris actum conjunctum has M'. no levi bo suere, vel nsllim abdiuere, nisi mali impendentis mctu cogerer. .. qui ergo Hre ex me I9 facit, necessaria sentit talem repugnataliam ad id quod m tu facit. Et, ut habet ejusdem capitis titulus: Qtii nudo timore pinnae perearum fugit, invitus er animo repugnanti fugit, id erue non siligit peccatum, sita aliud quidpiam Eodem scandamento pro hac doctrina utitur Lutherus tum iii sermone de poenitentia, tum saepe alibi. Quare in hane videntur inducti sententiam ex male intellecto communi hoc axiomater metus to at involuntarium f-cundum qui . Quod quomodo intelligendum sit dicemus, postquam quas dam consequcntias ex docti a Patris Lupi elicuerimus.
g. a. Syenam necessario consequantur ex doctrina P. Lup3,3o. X illius doctrina legitime sequitur i. quod is, qui ante baptiimum I b. mortaliter deliquit, numquam possit iustificationem obtinere ,nissnovum peccatum mortale committat: baptizatus vero si peccet mortaliter,
non nisi in narissino casu justificari possit, nisi novo mortali admissb. Facilis est huius sequelae probatio a nam ut jam vidimus juxta Patrem Lupum timor servilis habet necessario sibi adjunctum mortale: atqui iuxta eumdem cap. ultimo, vera poenitcntia nondum baptizati semper debet ii choari a timore servili, & qui per veram chalitatem expellaturi Poenitentia vero baptizati ab eod timore regulat tur inchoari debet. Ergo juxta. illum nullus qui mortalia peccavit ut casus rariismos excipias justificari potest . nisi admittat novum mortale. ., 3 i. Egregia proicino haec. st scelerum poenitentia, quae non nisi cum novo scelere peragi potest. An lex naturae ac divina, dum poenit tiam peccati praecipit, id praec pero dicenda cst, quod sine mortali impleri nc uiremis umquam Catholicus crinidit, se commisi .criminis veniam conscqui non posse, nisi novum veteri adderet Quisiti sero poenitentiae, dum fumtum, homicidium &c. confitetur, sese insuper accusat de peccato runcas mista, dum sese serio ad. veniam a Deo per Sacramentu obtinendam dispo ηubace Quis Consessarius poenitentes admonet de hoc peccato in coni ui B a