장음표시 사용
21쪽
ne exprimendo Non agnoscimi ergo Catholici tam impianes poenῖtentiam, quam mirum est potuille a Christiano Doctore procudi: mirum magis io .
periri potuisse,qui talem doctrinam, ut scripturis sacris ac Conciliorum αM. Patrum doetrinς consonain laudarent
Ponamus hominem, qui ante baptismum mortaliter peccavit, hic qu sese vertet 8 si non agat poenitentiam, peccat contra Dei ac naturae legem si agat,novum admittit mortale & idem regulariter locum habet in iis, qui suscepto baptismo peccarunt. Si qui sorte sint filiuit hujus sententiae sequaces quod non arbitror monendi sinit, ut prius exquirant, ut rum peccatum majus sit, an illud quod committeretur non agendo pinnitentiam, an vero illud quod dicitur timori necessario annecti:si hoc posterius, utpote quod constituat ob rem Dei ac inimirum, pronuntictur esse majus peccatum: jam passim homines liberantur obligatione poenitendi. Si vero dicatur esse minus; fateri oponet illi timori non an nccti mortale,cum cui dens s quod peccare non possit, qui dum utrumque vitare non potest, illud vitat quod
gravius malum est : ne alias peccctur m eo, quod vitari nequit. 32. Ex eadein doctrina icquitur a. peccatorem , dum attritionem et, Hr, fieri hypocritam hoc scialit, quod exterius a peccato abstineat, latente interius peccaminos a voluntate, adeoque, quod ex crius facit, non faciat ex animo & lincero corde. Hanc autem veram hypocrisin esse existimarunt quidam &. D. Augustinus talcs vocat fallariter jus es. ut rcfert P. Lupus p P8 i. negat tamen ipse per hoc constitui hypocritas. Quidquid de eo sit, i tis nobis est, quCd constititantur hypocritae co letalii, quo id passim asserit Lutherus: Hic enim in disputatione ante sermonem de poenitentia Thia
67. δ 6 ita loquitur : Hi critarum ju)itia est, opere crsoris non occidat, πα chari c. Gratia Dei est nec centuphcere. Et in sermone de poenitentia. Har con
tritio facit 'pocritam, quia trium timore praerepti cir dolore damni ii salint CUIUπὸ diaerent tonfiteri, creete iterent sili non itylicere vitam pr.emitam. Et rursum in resolution. super Lipliae disputatis: tam ergo pictator ame gratiam μέ ut 'o' cata distulere, ne ellario legis Dei fit memor, nec stest, ut concupistenti restiat, σιγgem ediai; quam sola 'raria εἰ infatis. sta fit ut 'p M. Denique adver ius arti c. s. a Leone X. damnatum ita sci ibit: s 2 ex corde non fit, jam insis est, ut dicis Chrisius Matth. i s.cor eorum longe est a me: α tentiario per pecca ' um cogeotionem 'ruta, sine amore Dei justitia, ioc est fine corde coneris, quare η cessaris siqvirursum 'pocritam, quia nee volenter, nec amanter conteratur in coris sis. Ego enim 'pocritaem allare definire non possum. quam eum, qui id, quodserit, nin ex animo γ ῆmero cori satis. Ecce Lutherus tum ante tum post condemn tionem, dum asserit illum dolorem facere hypocritam, intelligit hoc sensu, quod cum exterius non peccet, intus tamen concupiscit , odit legem , noueae animo & sincero corde dolci, non displicet ei vita praeterita dec. atqui
22쪽
attritus ex metu gelicianae xerὸ fit hypocrita hocssensu iuxta P. Lupuni, ergo iuxta eumdem recte &. Catholice, quoad hoc sensit Luti crus, nec
33. Ex iisdem principiis sequitur 3. quod qui atteritur, constituatur magis peccator, addit enim veteribus peccatum novum, quod est simpliciter & propriὶ constitui magis peccatorem, & in hoc sinsu passim loquitur Lutherus, dum dicit fieri magis peccatorem : nam in sua disputatione
hanc ponit politionem tertiam. cui poenirentiam a pectatorum datasatisne aute uictionem justitiae incipi, net in eo PECCARI erit, hunc inrer Pelagianos haereri os numeramus. Cui ilicii hanc opponit Echius: A buenrnn punitentiam non recis iuchoari a det talione perarorum, recolitando Pa Uisncm petani panae quod sincur MAGIS PEC J OREM tametiam Exangelio G SS. Parribus contrarium EGi-- non audisia m. Dixerat Lutherus peccari dum a timore inchoatur poenitentia quod idem asscrit P. Lupus id explicat Echius per iacere magis peccatorem, adcoque apud ipsos haec duo idem significabant. Et rursus in dispute Lips. relatis his Echii ve rbis: nos posse δgno; si notas premetentiae se re, si
a timore inteperimus. Respondet Luthcrus: Hoc seriundum S. Aura linam sic explicue sectar apretaris addi aerimus Et insecua tu ania dice=e audet Echius in ora Pelagiana propositione, I non miab non erit, se fecundum Euangeldum Gr Patres agat, qui pa niten:iam a d testarione perexi incipiat ucs .i canio poenitere incipiar. Neque aliud vult, dum ad illud Echi : bonus est timor o utito, per quem Iaulatim sit con uetudo in uiae. Respondci: hoc enim o judicio cariu turi illexandi .diendi Deum nam etiam juxta P. Lupum qui dolet ex timore constkuitur sor Dei.
Sensit ergo Luthcrus dolentem ex metu gehennae constinii hypocritam, de magis pcccatorem, cx eo , quod in sic dolente neccssario maneat affectus ad 'ccatum, odium lcgis, displicentia in co, quod non liceat peccaro dic Illum tamen in hoc damnat Leo X. &postea Concilium Tridenti
34. Praesensit hanc d Scultatem P. Lupus ; hinc cap. is. quaerit: Arae
Synodus recte dicat,quod servilis gehennarum metus non faciat licininem magis peccatorem ξ & respondet recte dicere, elenim , inquit , silvitur cum Augustino &c. Ecce rationem, cur recte dcfiniat Tridentinum. Ego vero econtra dicendum autumo, nempe dum Conciliorum dictis consentientia reperiuntur in Augustino , praecipuum robur Augustino a Conciliis accedere e suam vero Conciliorum dc finitionibus veritatum di firmitatem integram stare, sive idciri di xcrit Augustinus sive oppositum; quod obiter contra tales loquendi modos volui indicatum. Nunc quid ad rem nostram respondeat P. Lupus videamus: ita loquitur loco citato: cuia nempe ille gehennae timor fatis minus precatorem; si re non interna , exscrana tam Jaasa visat, inque ita mediam dri ina legis rum exala, γο e
23쪽
quis non dissit ese peccatum minus plena praevari a ione. Eodem modo id explicat
j an sciatus cap. 3 s. Timor eramvis an caro animum non contineat, manum tam mcae: GF e comet membra, m infacta prosiliant. Longe vero mitias ac Muus est Ua Divit peccare, quam ruptis timoris repagulis in apertam legis erumpere prae τὰ
3s. Concedo nunc P. Lupo acturn interniam csse peccatum minus, quam ii insuper accedat actus externus, adeoquea minus peccari. Verum nihil id tacit ad pun tum de quo agi inua: neque enim quaeritur, an qui ex metu gehennae dolet ita peccato commisio , magis pcccci, seu coniti tu tur gravius peccans, quam ii praetcrea aliud quid mali adjungeret,aut etiam quam ante peccaverat; sed an sic dolens conitituatur masis peccator,quam crat ante. Pcccantem esse notat soluin actum , qui de facto ponitur, denominatio vero pcccatoris dcsumitur citam a pcccato praetcrito. Unde qui post grave crimen committit aliud levius, licet pcr hoc sit minus peccans, constituitur tamcn magis peccator. Sic qui reus adulterii fornicatur, jam minui peccat, quam si rursius adult arctur, ad que minus , quam ante peccaverat, fit tamen per fornicationem superadditam magis peccator. Uropositio autem, quam damnat IMO X. non in , quod sic dolens consti- 'tuatur magis peccans, sed quod sat magis peccator. in cum Lutherus aperte falcatur, timorem gehennae cohibere a peccatis externis , quando
dixit illo timore hominem fieri magis peccatorem , nihil aliud intellexi quam, prout saepe explicat, peccatum novum addi veteribus, quod propra est constitui magis peccatorem.
. A Ssert. t. Nccine non cst, ut quoties quis operatur ex metu, ab
I x sit voluntas inefficax faciendi oppositum, si abesset periculum
mali, quod nactuitur. Prob. qui aversatur furtum ob metum patibuli non debet simul statu re, suraturus nec sic si tantum esset furto praestituta poena flagellationis, si solius infamiae, si solius mulctae pecuniariae, i d potcst ab his praetcinaca impliciter detestari suietum ob metum patibuli. Ergo similiter iaccessu non est ut, tui operatur ex metu,simul uat ut non opei , ii mali,quod timctuns riculum a siet, scd ab co praescindens potest simpliciter velle operari,ine incurrat malum,quod hic ct nunc ab intellectu proponitur. bic solent .viri boni, & famae,ut par cst, amantcs considerata sola infamia, quae fili tum, .consequitur, horro esus aliquo commoveri, & surtum utpote illius i . semiae causam illatinari; quis autem dime audeat, eos quotius id faciunt, - fovere
24쪽
vcre in animo peccaminosiam voluntatem furandi, si abesset,iosamiae periculum. Sic quoque qui non vult irati , quia id repugnat justitiae, non
dcbct habere voluinatem furandi, si furtum tantum repugnaret charitati. Noc denique qui detestatur surtum ex amore Dei, dcbet habete volunt tem surandi, si Dcum non amaret, vel si per impossibile Deus non euci. 37. Ratio a priori est: quia mors aut infamia , quae timetur, allicit ac impellit voluntatem ad absolutam nolitionem furandi, eo quod illud malum furto incurratui: Ron allicit autem advolitionem conditionatam iurandi, si abesset periculum mali, nec ad hanc volitioncin habet ullam proporti nem, idque quia ille actiis conditionatus in oppositum nec iacccssarius nec utilis' est, ad vitandum malum, quod metuitur. Hinc quando voluntate ex metu operat ite adcst actus incssicax in oppositum, haec nolicitas non provenit a. metu, ex quo opus fit, sed aliunde. Exemplum sit in ejiciente merces urgente teinpestate; hic si simul habeat nolitionem inciucacem ejiciendi,
ea nolitio non oritur ex metu submeisionis, cum ad mortem evitandam illa nihil omnino conducat; scd critur ex nactu damni mercium, adeo utu.
nullum cssct jacturae puriculum, nullum quoque in ejectione mercium sentiret interiorem luctam aut pugnam. Patet id inanisestE in casu , quo meo ces spectarent ad inimicum ejus,qui illas in mare injicit ; vel ii sint propria: ejicientis, casu quo sciret eas ejectas Uue salvas in portum per enturas, quam si navi veherentur: his enim re similibus casibus propensissimὶ fer
retur voluntas in illarum ejectionem me ulla voluntatis repugnantia etiam 38. Quamvis ergo,. dum voluntas operatur ex metu impellente, adesse
possit & tam adsit volitio inessicax in oppositum, si nempe proponatur ab
intellectu aliud hujus actus motivum , certum tamen est, non dubere necessario adesse hunc actum inussicacem in oppositum. Idque, ut jam oste dimus,uerum cst, etiam quando ille inessicax affectus nullo modo impedit evasionem mali, quod timetur: nam si in tempestate navim exoneres, ni hilo majus minusve incurres submersionis periculum, sive inessicacitcxoptes, eas non ejicere, sive omni simili affectu sis planὸ liber neque furcae poenam incurret, qui a furto abstinet, licet non careat voluntate iuran asi periculum poenae abcscio 39. Asera. a. a sortiori necesse non est, ut qui cx metu gehennae pecca ta detestatur, habeat affectum inessicacem, aut conditionale cssicacem pe eandi, si non esset gehenna. Prob. I. qui operatur in metu alterius mali, non debet necessario habere affectum inefficacem in coctialium, etiam quando hic, si adcita, non ii pediret e acem fugam mali, quod timctur. Eiso a sortiori qui dctcssalus P ccatum ex metu gehennae , non dubet habetu anc tum ui cacum a
25쪽
peccatum, quandoquidem per hunc aeque incurrenda sit gehenna, quam per aliud peccatum. 4O. Prob. 2. Necesse non cst, ut, qui admisit aliquod mortale, identia dum peccci, donec egerit poenitentiam. Abstinuerit ergo λ novo peccato per aliquot dies, de tunc incipiat ponderare gravitatem poenae , quam cando incurrit, ac prodinde statuere eas omnino evitare, cavendo peccata in posterum, de quaerendo remedium peccati commisi et quaero quid in casu sit, quod illum alliciat ad novum peccatum, leu ad assectum illum latentem Non profecto poenae inferni per intellectuin repraesentatae: alias enim poenae. quae de te vi in habent retrahendi ab actioninus , quarum positione in- cumnietur, quasque ideo Deus statuit de comminatur, hominem ad pe candum invitarent; dicendumque consequenter foret, quod poena patibuli
cognita alliciat ad furandum: quo nillil Ici posse stolidius fatebuntur etiam
Diccs illum actum inessicacem oriri a concupiscentia. Resp. i. sicuti, antequam repraesentarentur poenae inferni, non exurgebat concupiscentia; ita quoque potast haec non rebellare propositis illis
Res p. a. cum Roffensi posse aliquem vere detestari peccata, etsi sentiat acuis concupiscentiae reluctantes, dummodo illis resistat ex motivo metus, quod jam supponitur repraesentari, de ex quo non obstante concupiscentiaciscaciter detestatur de sugit alia peccata. I. Prob. 3. Si timor gehennae de ex illo conceptus dolor, necessario h beat conjunctum moi tale, dehortandi sunt homines , ne ex illo motivo pedccata detestentur; mala etiam concio natores ea supplicia peccatoribus Proponunt, mase venturam iram inculcavit Joannes de Christus ipse: prout fusius contra Lutherum deduxerunt Catholici. Eckius lib. l. de poenit. cap. 8. I isset protoplasto Deus timorem parrarum, ne Iranstrederentur praeceptum dicet Ludder his pro impietate siua , Deum volui se ex protopia lo fuere hypocri de cap. is. ridemus Hieronymum ad truere timorem ese bonum , eum ex υτ asemissi ut amorem Udsis r quis amem ira desipit, ut dicas Deum expetere peccato ab homine zeli is quo Lar hypocrisa oe magis peccator, Aut insaniι Luia r. Deniq. cap. I9Chrsicis prohibet timorem mundanum nos adhortatar ad timorem similem, adi orem Ichennae ejus qui mittit in gehennam; sit e timor e siet peccasum se erra gis prccatorem; vide quae Huphemia si uitu , Christum nos imita se ad precatum, chise nos, quo eburemur magi, peccatoreb. Quae arsumenta locum habent non tantum si ipse timor dicatur in arealiter uisiui, ita etiam si dicatur necessorio habere tibi mortale conjunctum. a. Ex dictis paten, magis conicquenter locutum esse Lutherum, qui cum Macrct quamvis falso dolorem ex metu gehennae involvere peccatum,
26쪽
saepe urget non esse inculcandum peccatoribus metum gehennae, sed amorem justitiae, ut ex hoc motivo peccata detestantes rectani poenitentiam concipiant, quae ex metu concepta non caret peccato. Rationabilius inquam, quam is qui cum metui velit necessario conjui,stum mortale, asserit nihilominus poenitentiam ab illo timore inchoari debere. Quod ultimum an tam generaliter verum sit, ut censet ille auctor, hic non disputo: hocas sero non posse utrumque simul esse verum, nempe quod ει ille nactus pec- .catum contineat, re ab illo debeat poeniteritia inchoari: quorum primum verum non esse tractenus ostendimus. 43. Ad illud axioma: muus insit ima tariumsecundum quid. Resp. intel ligendum de metu, qui retrahit ab opere, quod de facto ponitur , metus enim ille inclinat voluntatem in oppositum cius, quod operatur, ac proin de causat ordinarie odium incssicax operis, & sic sacit, ut voluntas non tam intense amet appretia id , quod operatur, sed in hoc seratur minus propense, quam si, stantibus reliquis, metus mali pre opus incurrendi abesset. sic dum quis metu mortis 1 tempestate imminentis cjicit mcrces in mare, metus damni ex ejectione obventuri,minuit voluntarium in carum cc ione. Idem fit, dum quis non obstante metu gehennae peccat; cum enim cognoscat se peccando constitui reum gehennae , hancque non possit non tia mere saltem inessicaciter, fit ut actum peccaminosum ponat cum aliqua pugna & lucta, & cum quadam displicentia ac tristitia. non autem cum illa acquiescentia voluntatis, qualis effut, si per illum actum poena non praevis
Quando vero metus impellit , seu invitat ac allicit ad opus, quod hac de nunc exercetur sicuti timor gehennae invitat ad non peccandum tunc e dem feria modo,quo concupiscentia impellens facit, ut voluntas in illud feratur magis propense.
Au i duri possit timor gehenna, qui excludat o emioluntatem peccaudi.
TImorem posse non habere conjunctum actum voluntatis peccaminosum constat ex cap. praeced. adeoque posse cxcludere voluntatem peccandi negativξ, quomodo excludere etiam potest quilibet actus voluntatis indisserens: hoc autem non est proprie excludere voluntatem peccaddi. Hic quaerimus an attritio aex'metu gehennar possit excludere postlia voluntatem peccandi; Mam ut recte S reae, Rugina, s , Tannexus
27쪽
apud Exim. P.Farvacqucs in sua quodlibetica argumento 8. pag. 34. Qua do Tridentinum additii si voluntatem precandi excludat: intelligi dc t de exclusione positiva , sic ut sit formalis, vel virtualis repugnantia cum peccato, sive, ut loquitur Tanneriis, sic ut voluntas peccandi simul inc non possit. Hoc autem quia arbitrantur adversalii lacri nullo modo posse per actum cuius motivum sit solus gehennae metus,inde praecipuum petunt suae senten
mn muri volunt, tam dolorempetrati ex poenarum timore I lulantem rcnropere e restant , ut eum etiam omnem voluntatem peccandi excludere , . bene visendi pios
frum inclutire putem. uo nihil in Augustini doctrina ab dou O falym dicisse'. Addit id esse impossibile Sc. Similiter P. Lupus pag. 83. Addit Centi jum fetoluntatem petrandi excludat: Porro hanc voluntatem tus militatem excludi non sisse , nisi Ier veram cst frusistra
super omnia clinita emsupra d monmatum est. de pag. 84. Tridentinum gen ratim se tam contritionem duit esse pectati detestationem O Dium cum fio non Psecos de catero, ouae o a certum est non posse fert blae vera Lyctione. Praeter hos contendit P. Famacqucs loco cit. non posse timorem hennae positive excludere voluntatem p ccandi. Ubi quia ad arguinciata solvenda recurrit ad aequivocationcm latcntem in illa voce fit , quam
ip* non evoluit; nectitarium crit aliquid praemittere de cssicacia a i s.
Declaiatur volitio sicam sando voluntati ab intellectu proponitur bonum aliquod, potest a illa in hoc serri diversunode. Primo sub simplici ratione boni per se amabilis, reperti in ob cto, sine
ullo ordine ad aliud, sue abstrahendo ab illius consccut: one praetenti vel futura. Hic actus cst limplex complacentia in bono, seu hujus amor sm-ples sistendo.in ipso bono sc nilom se. η7. Secundo potest in illud tendere ut consequendum; sic ut optet qui dem illud bonum sibi, non tamen statuat ac decernat illud conicqui. Si hunc actum, quia non sertur in rem sistendo in ipsa, sed cum respectu ad aliud, sive ad ejus poscitioncm, vel ut loquitur Pulcanus, quia cogitatur de objecto consequendo; si inquam illum propterca vocare vclis effracem, nihil moror quaestionem de nomine, dummodo sciatur non agi de cilicacia in hoc scnsu , quando dicimus volitionem ossicacem beatitudinis positivEcxcludere voluntatem peccandi, & idem est de metu cffcaci gelicianae. inicium ille actus merito reiici vir a numero ecticacium;cti enim incia pin tius
28쪽
clus velleitas seu quaedam complacentia non quidem in bono secundum se de ibi sistendo, qualis erat actus primo loco recensitus, scis in ipso bono, quatenus ejus posset so bona est de amabilis, sive est simplex com placet . tia in illius boni possessione. Porro si agamus de beatitudine, vix reptactur. alius amor inessicax circa illam , qu. Im jam dictus, neque enim solent ii mines serri in beatitudinem in abstracto . sed in ejus posscssionem hoc vel
simili modo: opto vel optarem esse beatus. Hunc autem actum non cx
- cludere positive voluntatem peccandi, per te mani sestum est, nihil enim, prohibet actu peccantem, hanere talem affectum ad beatitudinem , opi rem fieri beatus: sicut potest aeger optare finitatem, licet nolit sumere potionem necessu iam.
48. Tertio potest voluntas serri in bonum non tantum nude compla cendo in ejus boni possessione, sed preterea firmiter decernendo illud con si qui, cum aliqua tamen limitatione seu testrictione; v .g. pcr media facilia Hic actus, si repraesententur media facilia, per quae bonum illud obtineatur, aequivalet actui absolues & illimitate cisclici; si vero nulla talia media appareant , est quidein actus absolute inefficax , sed efficax conditionase, si talia media darentur. Sic potest quis absolute velle evadere mortem per
pliarmaca, non autem per sectionem aut adustionem.
49. Atque haec limitatio esse potest, non tantum ad facilitatem medi rum, sed etiam quoad alia v. g. quo ad tempus, si bonum sit tale , quod possit etiam futuro tempore obtineri. Sit aliquis qui firmiter statuat ora-4itudinem consequi, de ad hoc adhibere media: sed quia scit ad id sufficere, si in fine vitae ponat requisita ad beatitudinem, statuit essicacitcr illa tunc temporis adhioere, non autem jam, quando nondum apparet ullum mortis periculum. Talis habet volitionem beatitudinis aliquo modo efficacem quam possis vocare spem quae non inferat quidem positionem mediorum
hic Ac nunc nisi casu quo cognosceret jam instare vitae finem ) sed pro
tempore, quo cognoscet mortem esse prae soribus. Hic actM nondum est
omnino efficax intentio beatitudinis, sed ex parte inefficax et cum enim possit quovis momento subita morte extingui, nihil tamen statuit de vitando periculo beatitudine excidendi, casu quo subitanea mors superveniat. Unde ille quoque aetiis non excludit positive peccatum hic de nunc ponendum, quia nihil statuit dς vitando periculo, quod incurritur per peccatum, quod jam ponitur; sed tantum statuit eo tcmpore media adhibere, quo cognostet mortem instare, quod supponitur hic de nunc non cognosisere. Fieri autem potest,ut, licet jam peccet, postea nihilominus per poenitentiam in fine vitet positam salutem aeternam consequatur. aso. Quarto denique quando proponitur bonum , re simul media , qui bus illud obtineri posite , potest voluntas vella absolute, de quam potast fir- diu misi E
29쪽
. missur E statuere, illud bonum consequi, nulla facta limitatione cirea nisu aut lcmpus, scd sic, ut statuat, ne ulli quidem po dilationem lMericulo aut incertitudini . illud non obtinendi, sese exponere v. g. propciato in imo bono visionis Dei arrema, & simul mediis ad id necesianis, potcst voluntas absoluie & firmiter statuere illud bonum coris qui, idque via certissima,
sic ut nec periculo minimo sie exponat illud amiciendi. Haec autem voluntas infert necessario vel involvit volitionem absolutam non ponendi S: non omittendi ea, quorum positio vel omissio conjunctae siet cum aliquo periculo beatitudine excidendi. Et haec est illa intcntio seu voluntas essico benitudinis, quam illi, contra quos disputat P. Farvacves, assiiunt positive excludoc voluntatem pec
s r. Atque hine apparet, quinam actus versa ri post ni circa malum. Primo enim potest voluntas hoc timpliciter aversari ibi sistendo. S cundo potest illud aversari cum respectu ad te, sic ut simplicito optet illud sbi non evenire, non tamen statuat adhibere conatum ad vita dum. Et hie actus dicendus est fuga in ilicax mali iuxta dicta num. s. Tertio potest veste illud vitare, sed solum per media facilia: dc s malum putetur non obveraturum, nisi postea, quod tamen vitari poturit, si aliquo
tempore intermi dio adhibeantur media, potest olla ca acti re, ita rempore suturo, v. g. ex mctu se nnae velle poenitore in fine vitae, qui actus non obest, quo minus hic & nunc incretur, ut patet ex num. 49.
sa. Quarto dcnique pol si sic avolari illud malum, ut ne in riculo quia dcm ejus incurrendi, v. g. schennae velit in exponere. Et hic est actus quem auctores vocant timorem gelicianae . cacem, negantque possc ullo pacto
consistere eum voluntate mortaliter precaminosa.
i s 3. Norandum primo quando aliquis aetiis, qui mane est, versitur circa ponenda vel omittenda tempore futuro,non recte inferri illum fuisse ines cacem ex eo, quod pinea n ponantur vel omittantur illa, prout actus detreverat. Id enim oriri potest ex inconfamia & mutabilitare via talis humanae. Unde, qui postea peccat, potest habuisse timorem issicacem se- Munat. N 'ueli cregare possunt aclvcrsarii; nam etiam ille , qui jam ex amore Dci quantumcumque persccto statuit, Dumquam Deum csiando potostposio PCccare & aepe contingit, ut pescet; de tamen hunc seruntur inoctum e Mem. Quare ad hoc ut aliquis actus dicatur c ax , quat
vias respicit futura, sufficitiae e talem ut si durassa , posta vesctrusa fuis sevi illa, cito quae versabatur actu deoque citastatio peccatorim s amore Dei, sue in mctu sine a ves spe Prumii ,--n potest esse ossi in Gulcsficis; quatemn tendit in futura; ciuem vero etiam inesti c p res circa ca, qua incuraunt, dum adustachus A quae duq si habeantur iam ha tur actus absolute de omni modo possibili efficax. N
30쪽
s . Notandum a. Actuum Dosrorum Asc ciam selum modo considerari pcncs ea, quae sunt in potcstate ii stro; unde si duo, sinit s actus in vita Lmpo ulicuissent, α uni eorum Dcus per impossibilo neg rct c lum
Promisima, hic propterca non essit censen diis habuisse actus minus cfficaces circa Matitudinem, quam alti r. Porcsi etiam urerque poenitcns habere aeque efficaccin timor m ychunnae, ex quo constentur, licui alter co- una vel 'r ncgligentiam cynicssalii, vkl aliunde non vexe abiblvaturi
QVia in hac materia pilarasque obicctionis format P. Famacques comtra actum spci, necessarium duxi toto hoc capito, praeter institutum, agere de utroque actu tam spei, quam timoris.
s. Micri r i. dari potest disdcrium beatitudinis sic kfficax , ut excludat positive omiacm voluntatem peccandi. id tamquam insubitatum suppo--nt passim omises, adco ut supervacaneum videri possit id probare. Prob. i. dari potest desiderium alicuius boni creati sic efficax, ut inserat positionem omnium eorum, quae ad illius consecutionem necessaria sensi quibus non positis vel 'riculum tantummodo coci illo bono excidet di: ceto dati porcst des derium vitae aeternae, quod excludat omnem volun-etatem peccandi. Anice dens pM.t, quia alias numquam dati posset disi derium boni creati, quin cum illo stare posset nolitio ejusdem boni etiam efficax; nam nolle media reccssaria cst cum cssectu nolle finem. Consequentia clara est, quia mediuin ad consecutionem beatitudinis certam sim sinu periciso excitandi, cs abstinere ab omni mortali tam interno, quam
6. Prob. a. Amor Dei potest excludcre omnem voluntatem peccandi, ergo etiam amor scu desiderium beatitudinis: Probatur conscq. quia sicut voluntas errata potest pro innata sbi libertate in Deum summum de in catum bonum ferri,vel amore tantum simplici ct inefficaci,vel efficaci tantum conditio nate, vel denique eo amore chficaci qui excludat omnem v
luntatem ei Siplicendi: sc etiam potest in beatitualiacm pro suo libitu seni, via simplici tantum complacensa, vel desidcrio conditionatὸ tantum effi- es, uel denique eo desiderio , quo excludatur omne id, quo Matitudo amitteretur. Si quid enim obesset, essct quia est bonum creatum, hoc an tem non obesse evidens docet experientia, quando homines pcrvcrs saepe in vilissima bona creata cruntur amore magis sorti de refc. sci, quam sit amor quo viri fiuini seruntur in Deum. ergo etiam poterit homo sit ri iii beatituditaem ame tam cssicaci, quam alius feratur in mum, adcoque