장음표시 사용
2쪽
uccessionem testamentariam esse maxime practicam nemo negabit. Esse etiam dissicillimam & confusissimam, ac si in ulla doctrina iuris, certe in hac de quaestionibus testamentariis esse jus incertissimum,ac communibuS opinionibus contra communes refertum, Ostendit pariter quotidiana experientia. Nec poterit aliter esse, cum interpretes juris in ipso limine doctrinae contrarias plane foveant hypotheses, dum plerique persuadent sibi, testamenti factionem esse juris naturae, paucissimi contra Eli juri Romano, aut sit quid addere velis, legibus Solonis eam debere ortum, atque cum magno Reipublicae damno esse introductam statuunt. Unde profluit alius dissensus. dum communis doctrina maximum favorem testamentorum esse statuit, eumque maxime ampliandum esse docet . pauci contra testamenta plane e Republica volunt exterminari. Qui dissensus capitales uti in-
3쪽
finitis aliis dissensionibus in quaestionibus specialibus circa jura privatorum dant occasionem, ita& magnum momentum afferunt in controversis juris publici de testamentis principum, item in consultationibus de juribus principum circa testamenta subditorum, item de emendatione juris incerti in Germania circa testamenta. Hinc etsi de materia testamentaria a plurimis magna volumina scripta sint. multa tamen Adhuc credo relicta eine industriae aliorum, cum pleriquestriptores variorum juris interpretum sententias. ut scopas dissolutas colligant, easque laxiori vinculo utcunque connectant, Ut vel nulla vel certe parum cohaerens connexio ubique deprehendatur. &lector paulo exactioris judicii post lactionem incertior recedat quam accelsi. Causa primaria rei est, quod multi destituantur doctrina prudentiae civiliS, quod jam suo tempore ubivis fere deploravit MagnUS CONRINGIuS,& quod juris prudentiam considerent utens meis moriae magis quam judicii, ubi pro eruditi 1Iimo sit habendus, qui dicta aliorum exscribat, jus Justinianeum & tradita veterum Glossatorum
tantum non adoret. & ubiqUe centones allegatorum in assertionibus etiam evidentissimis exponat. Si meo arbitrio res esset tractanda, putarem
4쪽
tarem non inutilem jurisprudentiae & publieae& privatae operam nau iturum dine, si quis, cum de prima origine totius successonis testamentariae, Utrum ex iure gentium sit, an ex Iure civili, inquisitum fuerit, disserat paulo accuratiuS, quam communiter fieri solei de primis initiis ejusdem apud Romanos, tum de ejus progressu, partim in Republica libera usque ad tempora imperatorum, partim sub imperatoribus Ethnicis pariter usque ad Constantinum,. ac Christianis a Constantino usque ad sustinianum, denique de variis mutationibus juris testamentarii a Iustiniano factis. Hoc peracto utile erit dispicere de Iure Germanico, & quod Germani usque ad tempora suris Canonici omnem succelsionem testamentariam ignorauerint; quid Ius Canonicum de testamentis disposuerit diversum a Jure Iustinianeo; quomo-Jo haec juris Canonici dispositio pedetentim in
universa Germania fuerit recepta; qualis mutatio Jure Iustinianeo in Academias Germaniae. introducto, intuitu successionis testamentariae in Germania facta fuerit usque ad tempora Maximiliani imperatoris; quid novi Maximiliani constitutio de Notariis, quoad testamenta in foris Germaniae, effecerit, & quanta juris testa-
5쪽
trientarii incertitudo ab eo tempore in Germania ad nostra usque tempora cum maximo Reipublicae damno in foris regnaverit. His omni-hus non solum historice, sed eX regulis prudentiae civilis tibia ue examinatis, Opu8 esset, ut Agatur in getiere d jure & prudentia summae potestatis civilis circa testamenta tam propria quam subditorum. ut ultimo loco eo clarius & maxia me palpabiliter conssilia de emendatione damnorum, quae per jura testumentaria eorumque incertitudinem Germaniae data sunt, expendi queant. Postquam vero non ita pridem de origine successionis testamentariae sub praesidio Domini pRPE sinis fusius actum fuerit. & specimen studiorum a me postularetur ab iis, quOrum jussiti parendum est, proposui mihi in praesenti Dissertatione initia successionis testamentariae apud Romanos expenderc, ubi a lectoribus vςniam peto, ii in materia obscura & difficili forte non ubique rem ea persipicuitate tra
ctavero, qua reliqua capita. ubi major lux historica affulget, ab aliis suo tempore propo
6쪽
Vnba trao. de V. S. D' summa duendorum. g. I. Domino Fusiniani de retibur antiquis testandi generibus, di ejus ob-Duritos. I. a. De restamento eoistis remitiis focto pau-
stamento in proeinctu similia eorundem, D. Cieeronis, μι Ibi Potereuli, Plutareti. g. 4. Theophili sententis de utrisque. g. F. Deerrum quondo primum genus in usu esse eeperit. Communiter post tempora XII Tabb. id res runt. 3. 6. Ver milius tamen obtinuisse id jam exta XII. Tabulas, quia illo tempore, di secundum genus jam
erat in usu. g. 7. Rario eur communiter in hae quasi ne basirent interpretes. g. 8. Testamento, qua calatis remittis fiebant valebora ex voluntate populi. g. 9. Nouex libera testatoris voluntote. g. IO. Neque enim populus solenvitatis saltem gratis adbabebatur, sed ut autor fieretis' exeeutor. I. II. Unde beres ejusmodi metis ad heredes legitimos pertinebat, quam testamentarios secundum noriorem significatum. f. Ia. Erant vero illa re mensa numeu rivo, nec scripto esse poterant g. 13. Quoties ejus, modi tesamenta pre annum eondere heuerit. I. I . Anim eomitiis euriatis tantum, an etiam renturioris 8 9. II. Testamento fuisse solum oppendiera eomisiorum neque eo. mitis testamentorum eouse instituta fuisse. 3. I6. sium modo. populus restamenta in eclaris comitiis opprobaveris.
g. I7. Her milius esse, opprobata fuisse a populo Mette, F re ror o monstratu ad rogationem admissus e fel, D' nemo ei contradiceret. I. I8. Iesamema fuisse condita
7쪽
sUM MARIA. in remitiis a Pontificibus eon eatis. f. I9. Etiam testamenta, qua popului foetu opprobosset, non fuisse testamenta proprie dicto. ΣΟ. Cur opud historieos nota reperiatur exemplum restomerat erioris eomitiis facti. g. ai. Lotissimo eontra potestar tesσni fuit in testamentis in ' einctu, g. 22. quae adeo eneptionem faeiebant a regula rasamentorum in eomitiis eo uorum, militibur eou-ressa sunt ua ostieerentur bomiser ad militiam , 3. 23. non tamen tum destituebantur omnibus solennitor bus, ae erans tantum nuneupativa, g. 2 . requirebaπν testes tres vel
quatuor, non siemem, g. a . neque se ficiebat in expedi. xisne esse, ru proximo morais peri uis. g. 26. Iguur Oerosimile est, testamenta isto in procinctu ipso jure e-nuisse, si testator perieulum evoseris. g. 27. tam moxima habuerunt privilegis pra reliquis testamentis. I. 28. Transitus od testamenta per res es libram. I. 29. Pse ea fra tiges deeemvirales fuerant introducto. g. 3Ο.
rum destriptis generalis. g. 3I. Bolduinus ea ex rpsis leo bus XII. Tabb. dedueit 9. 32. erationibus respondetur, 3. 33. 34. 3S. 36. Ortum debere haec testamenta συιπιω-ri Iciorum ut solennitotes omnes omnium negotiorum e vilium , g. 37. romen tolerari Deutionem , quod te. flamenta haee oriantur ex lege XII Tabb. I. 39. ρνον, mis eum his demum inceperu libera testamentorum mut bilus1.,4 Tstomenta qua fiebant in ealatis remissis
post segem XII. Tabb sotim desisse, β. I. non vero ea
quae fiebσπν in proeinctu. 42. Militer tamen extra sis
tur in rationem creeronis, eur resumento in praemati δε-
9쪽
Prima Ditis . II. Docet Justinianus es duo olim fuisse genera testamentorum, quorum altero in pace & Otio fruebantur, quod calatis comitiis appellabant, altero, cum in praelium exituri essent, quod procinctum vel potius in procinctu dice. hatur, cui deinde tertium accesserit per aes & libram, sed postea ex edicto Praetoris aliam formam faciendorum testamentorum introductam esse, donec per constitutiones principum forma nova testamenti ex jure civili & praetorio mixta oriretur. Hinc multum adjuvasiet ad accuratiorem juris testamentarii & initiorum ejus notitiam, si paucis verbis fuisset explicatum, an illud olim respiciat tempora leges XII.Tabb. antecedentia, an ipsa legis XII Tabb. tempora, item quomodo testamenta calatis comitiis & in procinctu facta fuerint, uti testamentum per aes & liberam fusius describitur, tum quibus temporibus ista duo antiqua testamentorum genera desierint esse in usu. Jam cum id ad ustiniano non tuerit factum, opera danda, ut aliunde cognoscamuS. e) g. r. sq. IV. de testam. Ordis.
De primo genere testamentorum praeter Justinianum duorum saItem eX antiquis scriptoribus autorum testimonia diligentissimus alias antiquitatum Romanarum,scriptor
Barnabas Brisionius II reperire potuit, Ulpiani & Gellii, quorum ille D plura de eo, quam ex Justiniano jam retulimuS, non affert, ut adeo verisimile sit, Justinianum sua ex hoc loco Ulpiani hausisse, hic Vero nec ipse multo plura, magis videlicet explicans, quid fuerint calata comitia, quam quomodo testamenta in calatis comitiis condita fudirint. U
10쪽
I) in fragmesco tit. ao. 3 a. M ita enim ait Noct. Attici I N. e. ar. In libro Laeli. Relisis almeium primo F .ptum est, Labeonem scribere, ealata comitia esse , qua pro eoLegio Pontilivum habentur, aut reos aut flami
num inaugurandorum causa: eorum autem alia esse curia a aliarenturiata et curiata per is rem cWiatim calari, id est , convocari: centariata per cornicinem. tisdem comitiis, qua calata ane
Lari diximus , s furorum detestatio re testamenta' fieri stibane.
Tria enim genera te mentorum fosse accepimus. Unum quod ea- Iatis comitiis in populi concione Aeret: alterum in procm . quumviri adpralium faciendum in aciem vocabantur, tentam rer famis lia emancipationem , cui as σ tibra adhiberetur.
f. IV. Neque multo plura de testamento in procinctu alibi reperiuntur. Ulpianus id saltem duobus verbis recenset: Gellius pariter. Cicero V testamenta in procinctu sine libra atque tabulis facta esse dicit. Idem Cicero alibi II te.
statur, quod io jam tempore desierint testamenta in procinctu, quem locum ejus paulo obscuriorem an illustret alius ejusdem locus parallelus Ans infra dispiciemus. Velle-jus Paterculus testamentorum in procinctu quidem meminit, sed nihil memoratu valde dignum de iis adnotat. Apertius paulo Plutarchus horum testamen orum formam& tempus exprimit. Ui De O atore t s. ι. e. U. Reprehendebat Galbam Rufilius, quod is Sulpici i Galli pupilium filium ipse paene in humeros suos extulisset, qui patris clarissimi recordatione 2 memoria fletum populo moνε- να , re duos sit os suos parvos tutela populi commendasset, ac se, tanquam in procιnctu testamentum faceret, fine libra atque tabulis, populum Romanum tu orem instituere dixisses illarum orbιtati m.