장음표시 사용
31쪽
3 Prima Ditis victum non est usus. As vero aereus erat dc dupondius appendebatur in libra, Unde venditiones, quas alii perses & libram efferunt, alii Scriptores vocarunt per asiem& libram ι .
ε) Gellius lib. V. e. F. i) Jac. Gothostedus in not. ad Tab. VII. legis XII. Tabb. p. m.
l Budaeus lib. t. de vis p. m. o. cae lib. R. p. m. XL edit. Basil. in fol. de anno UTC ' .
I. XXXIV. Quod porro notat Balduinus, secundum Festum& de nexu ac mancipio ac nuncupatione actum fuisse in XII. Tabb. verum est; Verum est etiam, nexum fuissse, quodcunque per aes & libram gerebatur; concedi. mus etiam, testamentum per aes & libram etiam in eo genere fuisse. Sed vel hoc euom docere debuisset Baldui. num, non recte inde inferri, quod caput illud XII. Tabb. ad testamenta in specie pertinuerit, cum potius ex istis suppositis concludi debuisset, caput illud XII. Tabb..pertinuisse ad genus, i. e. ad Omnes Venditiones per aes& libram factas. Unde & recte iterum Jacobus Gotho. Dedus illud collocavit in Tabula VI. de dominio & possessione m .
Scilicet adhibebantur hi ritus in omni alienatione rearum mancipi, uti eX fragmento G i, quod Boetius conservavit, clarissime liquet. Nam ibi memorantur libri. Pens
32쪽
pens, Hr quinque testes, Romani eiVes, puberes, & aere percutiebatur libra ab emtore, & formula adhibebatur: Hunc ego hominem ex jure Quiritium meum esse ψo, imque mihi emtus est hoc aere, aeneaque libra uxu Ulpianus tit. N. Boetius ad sib. I. Topicorum ciceronis, uia Cicero abalienationem definit. Iac. GOthOsreclus in probas. ad Tab. 1. p. ror. 61c. Visellus in I sis. CVi p., s in notis. p. an a
Denique etsi Cicero ex eo capite illud uti liuuanti . eupossit ad testamenta applicaverit, tamen eadem est re. sponsio Quia enim testamenta per aes & libram pertinebant ad imaginarias venditiones, poterat etiam caput non in specie de testamentis, sed in genere de alienationibus disponens ad hanc speciem applicari. Et poterat eo ducere Balduinum alius locus Ciceronis, qui ista verba de nuncupatione ad venditiones refert o.
o Cicero lib. s. de Os . De jure praediorum sancitum es apud nos jkre eloisi, ut in his venditis vitia direrentur, qua nora essem duora. Nam eum ex XII. Tabulis satir esset cautum, ea praestari, quae essent lingua nuncupata, qua qui in Mus esset, dapsi poenam subiret, a Ictis etiam reticemia poena es consutura.
f. XXXVII. Quin etiam posito, quod in ipse aliqua lege ad te. stamenta pertinente nexus, mancipii, libripendis & nuncupationis verba comprehenduntur, non tamen propter. ea inferri posset, quod & horum solennia, quibus vide. licet peragerentur, legibus XII. Tabb. pretescripta fuisse B dicen.
33쪽
Prima Diris 3 dicendum sit. Ista enim non lege XII. Tabb. Pl pru. dentum autoritate postea inducta fuerunt ρ . . Nam post. leges XII. Tabb. a JCtis, ne populus actiones de quibus loquebantur hae leges, prout Vellent, institueret, formulas certas & solennes de iis instituerunt ac populo prae scripserunt, quae appellantur astrines legitimae D, ad quas adeo & hio modus testandi per aes se libram est referendus. p Iacob. Gothose. Probat ad Tab. VI. p.ror. in margine, s in
q) Pomponius La. g. 6. de O. I. ibique Eberlinus, Leewius aliique.
Interim tamen Iocutio illa, quod testimentum per ars & libram ex Lege XII. Tabb. oriatur, si recte explicetur, tolerari poterit, quatenus nimirum legis actiones erant quasi appendices necessariae praefatae legis Decemviralis, & quamuis eae non in illa lege formaliter, ut in scholis loquimur, continerentur, eae tamen formam dabant omnibus aut plerisque actibus in lege illa comprehensis, ut illi publice exerceri possent. Quare S ipse Pomponius dicit ν , quod ex illis legibus eodem fere tempore legis actiones compositae sint. ν d. ι a. f.
Pariter hactenus dicta ostendunt, quod etsi & testa. menta, quae fiebant in calatis comitiis & testamenta, quae in procinctu condebantur, ante Ieges XII. Tabb. in usu fuis
34쪽
nce/Dnis Testam. Roma . ' -- fuissent, recte tamen dici possit, quod testamenti factio Romana initia sumserit a lege XII. Tabb., quia scilicet it . la testamenta in calatis comitiis non erant testamenta pro . prie dicta, utpote cum deprehenderent, ut diximus, non a voluntate testatoris, sed a jussu & autoritate populi Rom. , & heres ita magis legitimus quam testamenta. rius erat. At qui postea in testamento per aes & libram nuncupabatur, is a liberiore voluntate testatoris heredi. ratem accipiebat, sine speciali consensu & approbatione
g. XL. . Porro cum jam alibi s) monstratum fuerit. Quod
forma testamenti proprie dicti in eo consistat, ut ante mortem pro lubitu sit mutabilis & revocabilis & ex oua heredi demum ab excessis testatoris jus nascatur etiam hoe intuitu prima initia successionis testamentari; Roma testamentis per aes & libram jure derivantur. Non enim probabile est, quod talis mutabilitas obtinuerit intestamentis, quae in calatis comitiis fiebant. Uti enim tum publice dissertis verbis heres nuncupabatur & autOritate populi heres esse jubebatur, ita non erat in arbitrio testatoris, eum, quem populus heredem esse jusserat Dri. vata autoritate iterum a jure succedendi excludere. Ouodli urgeas, potuisse tamen in aliis comitiis nova heredis nuncupatione fasti, populum noVo jussu prius testamen. est trς Jrmum, V ger m , non esse verosimile, ut populus homini e)usmodi varianti, nisi forte heres nuncupatus mortuus esset, autoritatem iterum interpone. ret , praeprimis cum heres ita nuncupatus & jussit populi approbatus, jus quaesitum ex isto jussu publico acquisi-E a visset,
35쪽
36 Prima Latiis visset, quod ei invito iure auferri non poterat. At in testamento per aes & libram heres nuncupatus ante mortem testatoris jus vel ideo non poterat aequirere, quia ibla nuncupatio fiebat in tabulis scriptis, & ita ante earum aperturam, quae Post mortem demum testatoris fiebat, nemo sciebat, quis heres esset. o Dis&rt. m. Praes de origine successionis resummi. I R
Jam vero non erit dissicile divinari, quando testa menta in calatis comitiis in usu esse desierint, scit. mox post introducta testamenta per aes & libram. Quodsi enim paullulum Perpendas naturam negotiorum humanorum, Palpabis, neminem civium Romanorum amplius voIuisiein comitiis heredem & talem quidem, quem rursuSProlabitu excludere ab hereditario jure non posset, a Populo& Pontificibus quasi emendicare & eXorare, quem Observatis saltem paucis solennitatibus posset pro Iubitu &instituere & ei ius laecedendi rursus adimere. - g. XLIL - . Eadem vero ratio cum non urgeat in testamentis in procinctu nuncupatis, sed heres, ut diximus, ipso jure desineret heres esis, si testator aciem evasisset incolumis, non mirandum etiam, quod haec testamenta non statim desierint, sed duraverint pene ad CiceroniS USque tem
Interim uti olim is, qui in procinctu testamentiar fecerat, si nihil adversi ei in praelio accidisset, non Prolibliebatur
36쪽
hebatur testamentum etiam in calatis comitiis condere; ita nulliam est dubium etiam post inventa testamenta per
aes & libram, idem licuisse illis, qui in procinctu antea heredem nuncupassent, ut novum heredem per aes & l,hram nuncupare in scriptis potuerint. g. XLIV. . Porro uti priori cassi miles , qui in comitiis calatis testamentum facere vellet, non poterat uti privilegiis, quae testamenta in procinctu habebant, ut ab ejus arbutrio tantum dependeret heredis institutio, ita similis ratio suadet, idem dicendum esse postea de milite, qui per aes& libram in scriptis tabulis heredem nuncupasset.
Nondum tamen ratio apparet, eur testamenta ira .
procinctu, Be quidem ante quam nova militibus testandi privilegia darentur, desierint. Neque enim illa ratio, quam Cicero dare videtur, persuadet: Auspicia defi=runt in bello, ergo & testamenta in procinctu. Quid
enim testamenta in procinctu commune habent cum auspiciis Z Frustra quaefivr in criticis & Scriptoribus ant, quitatum Romanarum, qui magis muti hic sunt quam istes. Cogitavi equidem, connexionem in eό qUIeremam. Dictum fuit u , quod testamenta, quae in calatis . comitiis fiebant, ad curam & directionem Pontificumspectaverint, quia facta privata defuncti etiam cum hi reditate ad heredem transferrentur. Quemadmodum igi, 'tur ibi testamentarium jus cum jure sacrorum aliquo mindo erat conne um, ita etiam videntur testamenta in prin
37쪽
:inctu, quae exceptionis instar habere ostendimus, connexionem quandam cum sacris & auspiciis habuisse, ae pariter sub aliqua Pontificum vel auspicum directione tuisse, ut adeo auspiciis sublatis ipsa interierint. Sed ne. scio, cur haec ratio mihi ipsi nondum Omni ex parte satisfaciat, & totus ille locus Ciceronis, praeprimi S autem verba: ex quo in procinctu restomenta perurunt, Videantur esse corrupta, maxime, cum in Schrevelli editione etiam sint aliis literis expressa. Ut adeo medela ejus Criticis, quos hic non agimus, videatur esse relinquenda.
i Cicero loc. sum. S. . descriptis, juncta l. . Is de usum. militiu supra b. u. lit. P.
Postquam nunc initia testamenti factionis Rom. satis, ut puto, sunt declarata, Proposueram equidem mihi exponere sensium legis DecemViralis, praeprimis cum non putarem, de tribus istis antiquis testamentorum generihus tot meditationes se oblaturas esse, cum interpretes paucissima de iis tradant. Sed cum tamen praeter Opinionem meditationes illae ea spatia occupaverint, quae totidissertationi destinaveram, expositionem sensus legis De. cemviralis alii relinquo, gaudeoque aliis eXemplum prae-
huisie, quam non difficile sit juris studioso, qui historiae& prudentiae civilis studium conjungit cum studio juris-
prudentiar, etiam in sterili materia specimen industria suae ostendere. Cum contra quotidiana testetur experientia, 'eos, qui illotis manibus & absque illis subsidiis sacra jurisprudentiae tractant, & eX 999. commentariis & locis communibus meditationes suas conscribillant, nil lecto.
38쪽
Sueresonu Testam Romana. 39ribus exhibere quam scopas dissolutas, & in istis Hercu.leis laboribus ubique tamen ostentare paupertatem ingenii proprii, & quam curta sit iis suppellex, si libros adimas, ut cum philosopho dicere nequeant, omnia mea mecum
Quamvis vero de gustibus non sit disputandum, &similes quaerant labra lactucas, puto tamen, si nullus alius esset usus dissertationis nostrie, hunc usum quem iam memoravimus, esse, Vel certe esse debere maxime practicum. Quod ii iis, qui autoritatibus adsueti sunt, id non satisfaciat, pro nobis loquatur JCtus inter paucos eruditissimus Utricus Huberus M. Au inposite Iraeophilus. Etiamsi talium rerum ignorantia nullum asserat periculum. Tamen eum historia eognitis per se dulcis Oe utilis habeatur, uere rerum nihil ad nos pertinentium, quis gravetur memoriam paueis de arte sua antiquitatibus applieare' addo: Dieium iu. evolvendis antiquisatum harum rationibus exerrare Praeseritim eum nee periculo, quicquid dicat Neophilus, earum infri. tia eareae. Vis enim juris novi rationes euiquam exocte constabunt , nisi originem atque progressumjuris vetusti exploraveris, quod exemplo historia testamentaria Me Deo,Vfideicommissariis infra tu lenter opparebis.