장음표시 사용
541쪽
rum dapibus intellectui commodi accedat tantum virtutis attentiori studio decedere. Ad hunc sibi praefixum vitae cor. rigendae scopum eo melius obtinendum e re esse putavi CL Vir Augustini ipsius vel b ac sententias non ut Gallus fecit.
in domesticam transferre linguam, ne quid inde autorita tis emeaeiatque in traducendis ad virtutem animis amittant. sed in ea, qua exarata sunt, lingua hoc est latina, proponere. Tres Indices operi accessere, quorum primus in fronte positΗs, materiam uniuscujusque libri ae capitis uno conspecti e hibet alter ac tertius in calce comparent quorum iste Ordine alphabetico principales materias disponit hic Sanisti scripta enumerat ordine Chronologico eaque serie, quam novissima Augustini editio dedit, expositis simul causis, qui . bus impulsus B Vir scripta sua contexuit aliisque, quae ad tempus, quo singula scripta sunt, pertinent. Ultimo Cl. Amtor de editionibus operum Augustini paucis agit quarum an liquissimam primamque illam esse arbitratur, quae I 49 sesu.
cem publicam aspexit, utpote non diu post inventam m. primendi libros artem ab Ameriachio typis commendatam: inter recentiores autem nullam omnino judicat Monachorum Benedictinorum illam ornatu splendoreque antecedere. Ceterum Interpres industriam ubique adhibuit singularem de perspicuo quoda in Italici sermonis genereVitam hanc exposuit. LE RIME DI M. FRANCE s C PETRARCA.hoe est
FRANCISCI PETRARCHAE POEMATA, AD OPTI-
mas editiones, Ur Codicem in vetustissimum recuset
Patavit, apiid Iosephum eminum, Tra, 8. Alph. pug. H. CVm inde ab A. 471 nulla Poematum petrarehae editio prodierit Patavii luerilentam nune tandem suscepit Cl. Editor Praeterquam vero quod mulias in textu laeunas, adhibita imprimis membrana, teri, supplevit, naevosque sustulit, vitas Petrarchae a Ludov. Beera. tello d. Lud Ant. Muratorio compositas, tum de Petrarchae Testamentum ouationem Bibliothecae suae Reip. Venetae factant, .ct Catal eum editionum horum Carminum hisquam 3o I. M. Creseimbem notis illii stratum, praemisit, ineeterissassus, plurinium se debere Fratribus doctissimis .Petro Catarino dc Apostolo Zeno.
542쪽
Regia cingit Au Golim in Academ Frideris. Fur sPhi P. P. Oraepostea Francos euocati, Antiquitatum Romanarum, Furisprudentiam illustrantium, θη-lagma. Editiosecunda.
Argentorati, sumtibus Io. Reinold. Dulilecteri, I 24 s. Λlph. 2 pl. 3.
EGregiam quidem juvenibus legalis doctrinae studiosi,
apprime fruetuosam operam Excell. Λutor, nune ia eadentia risorum Antecessor, hoe libro navavit. Cum vero, praeter Iustinianeos juvenes etiam viri, quibus penitius sese his literis immittere minus contigit eundem sibi usui esse intelligerent facile evenit, ut sat cito pri ris quae Halae 7 9 prodiit, editionis exempla situ disracta. Quare, ne utile adeo scriptum diutius frustra requireretur, illud reeudi curavit, lima prius adhibita, quo emendatius re conis cinnius posset comparere. Videamus igitur quid in ipso Syn. lagmate praestitum sit quae in praesenti editione, tollendis nae. vis curae severitas; quae corrigendis nonnullis observationibus industria adhibita; quae accessiones ne ae sint. Ea enim singula praefatio, noviteradjeeta, midiose facta pollicetur. Et vero ad Methodum quod attinet, eam institutum Autoris. Institutiones Iustinian ex Antiquitatibus Roman illustraturi. talem suggessit, ut ipsua titulorum ordinem seqlieretur. Praemissa autem sunt argumenta admodum concinna singulistitu. X xx lis.
543쪽
Iis, ex quibus, si qui junctim commodius explanari poterant
duo pluresve apte conjunguntur. Neque est, quod in ipsa antiquitatum expositione vel justum ordinem, vel perspicuitatem desideres Gratae quoque res le floribus notae esse queunt quibus ubique suus conflat modus, c quae vel probationibus, vel no. vis, aut certe svagularibus observationibus sese passim commendant. Neque vero necessarias solum ad meliorem Institutionum intellectum antiquitates plene ac susticienter exhibere Rutor studuit, sed dc bene multa, quae in Iustitutionibus sere intacta rei querat Tribonianus, imo vero nonnulla in latiori Digestorum opere minus explicata, verbi gratia divisione Personarum, ex Statu civi luentes, itemque Juvisionem illam reruni mancipi, e mentancipi, accuratissime supplevit ImprimisJus aeviquum
Civium Rom. Latinorum, Italiae Provinciarum, ut d Statum Peregrinorum, velut praeclarain Matiquitatis Rom. partem, in
appendice libri I exposuit, Car. Sigoni libris de antiquo Iura
civium Rom. Italia. I Previnc ut o Geth. Spanhemii orbis mano incompendium redactis. Sicubi tamen justo parcior in commentata lo esse videatur, certe vel Obscuritas argumenti, vel Λutorum silentium uti solertissimum quemque antiquarium, talem is Nostrum esse coegerunt quae etiam in caula sunt in nonnullis locis ipsa ex Institutionibus verba, paulo planiora re, dita, Pandectarum textibus in subsidium vocatis, pro antiquita tum enarratione substituenda suerint. Cumque non apparatus solum, sed delectus adhuc magis testimoniorum prosatillimis antiquorum temporum scriptoribus, judiciumque de iis accur tum, indeque erutae sudiose nexae conclusiones in hujus dineris commentationibus utramque faciant paginam; , cum sine his omnes conjecturae, quantumvis ingeniosae, merae nugae ct inanes fabulae sint, quibus deturpatur magis, quae in libris I ris superest antiquitatis facies, quam illus ratur: Noster id de se affirmat esse praestantissimos autores ubique in consilium adhibitos, eosque amnes a se esse evolutos, ct bona fide allegatos: quamvis autem multum adiumenti a felicissimis harum antiqui, ratum indagatoribus acceperit, semper tamen sese ad senest currisse, eaque re essecisse, ut haud pauca, ab aliis non reperta. obiera
544쪽
observaverit. iii quidem assertiosi fidem libenter habe inus, evineam fama Viri &summa existimatio habere nos ubeant.
α ulte ius faciant nobis hanc fidem subjecta diligenter, neq; parcius citata veterum autorum loca, quae etiam quam accurate cite itur, facile quivis evolvendo poterit experiri. Ex quibus hu-.manissi norit m JUtorum operibus plurimum profecerit, dissi mulare nec potuit, nec si forte potuisset voluit quin immortalia potius Nomina, praesertim rufionii, Vacii, Fabrorum, Brummeri, Sigonii, Spanhemii Modiit, Onchersiae ii Hubse ri, Schultimi, Thomasi grata mente celebrat. Nonnunquam nimium quidem aliorum, d singulatim Sigonii autoritati tri. buisse multis videbitur id quod animadvertit jam Da. B. Bran c bu atque in Observ. adJus Rom. Decade II. N Nostrum eo no. minebis notavit. Primo enim ad Librum Ins Trin. v.
Noster, in lite Vindiciarum, quoties de domus possessione fuisset controversia o glebae. in jus ad Praetorem festucam esse deferri filiam, scripserat adducto Gellii N. A XX e ro, in quo visse-suearia ab ejusmodifestuca diceretur. Negat Cl. Branchu l. e. ω, compertum sibi esse, unde ista observatio lausta sit, nisi ex Sigonio, qui tamen dubitantis in morem eam de Iudic. II e. arptoserat. At longe aliam esse vis festucariae appellatae rationem. nempe a Vindicta, in vindicationibus a Praetore adhibita, quae ct festuea dicta sit apiid Plautum Iuvenalem; quemadmodum eadem, testimoniis iisdem firmata jam ad Gellium nota. Vit tutius, quem ex Ascensio descripsisse ronovius arguit. Quid adtae Noster Immerito se vellicari existimans dese
sionem causae suae aggressus est in praesenti libri sui editione, ipso
loco 'ilemon Branchise licitaverat, suamque observationem. ex Gellio haustam, pertendit. Gellium enim, ubi de lite Vindiciarumscribit, eam vim imaginariam vocare vim fesueariam.
ne docere, quae'litiganteismperglibam in fur attulerint, sed id modo exempli causa allegare, quiad agrosit locutus stremadmodum ergo ager per glebam, ita domum potuisse repraesentari perfestucam Argumentum quoque repetit a Francorum ritu, qui inter alias uris solemnitates a Romanis acceperint quoque signum traditionis festucam, made praedium efflucare, i. e. tra-Xx 2 dere,
545쪽
dere, dixerint. Nobis quidem, si licet sententiam dicere, eon .ctura Diti Branchu probabilior videtur, intensius examinato Gellii loco, nec parum adductis testimoniis firmata. Sed liceat etiam de nostra opinione aliquid adjicere: Gellius cum vi bel. lirare cruenta ab Ennio conferri dicit, inmissam civilem se. sucariam, qua verbo diceretur, non qua manu fieret Civilem itaque nobis videtur appellasse illam, quae ex LL. XII at,
correptione manus in re atque in loco praesenti fiebat; festuc riam, quam Praetor consensit litigantium introduxit, ut litiga tes non in jure apud Praetorem manum consererent, sed exjura manum consertum vocarent haec est, qua verbo dicebatur. e.
sucariam ergo appellavit pro Praetoria, a festuca, h. e. Vindicta Praetoris, quae liti facile nomen conciliare potuit. Aut, si m vis, dicamus, Civilem simul & Praetoriam vocari, primo, ut a denam esset, puta ex Jure partim Civili, partim ex Praetorio, de, inde ut coram quo quo loco instituta esset, scilicet coram Praetore indicaretur. Enimvero si Gellius vim Praetoriam a Symbolo possessionis controversae, in ea usurpato, denominare voluisset, facilius, imo aptiusglebariam dicere debuisset, quama gleba, qua de unice hactenus sermosuerat, impetu quodam abripi ad festuram, de qua nullibi extat vel leve aliquod vestigium. Et quid obstat, quo minus glebam signum etiam domus
suisse, credamus 3Nam. ut ex Cic. Iopi . n. aa pro circina.s discimus, aedes fundo pares habebantur, sub eadem interpretatione Prudentum comprehendebantur. Ergo sessura Deilararemus. Sed alteram controversam, quae inter Viros Cele. berrimos acta est, paucis quoque attingamus. Noster formulam juris notissimam,siliando te injurejoespicio, posuis, anneses autor cum Sigoni aliisque ad Λctiones in Rem remit Libr. IV T. VI n. y. id vero erroneum esse monet Da Bran eliv. l. e. p. 89.)potiusque ad Actiones in Personam referri eam formulam debere, in quibus ob metum pluris petitionis necisse fuerit aliquidscire de conditione ejus, qui litem esset conte tin
s.Putat verOCl. Hein eccius se ab observatore suo minus est e in.telle flum, quare prolixa sere declaratione operam dat, ut ab eo
intelligatur, qua quidem, nostro judicio, supersedere potuisset.
546쪽
Interea ex ea perspicimus, Nostriam in communi cum aliis opinione haerere, quasi olim autor idem dictus fuerit, Ni possessiri quod nullo prorsus testimonio probari potest, ct longe diversum vocis autor usum pridem ostenderunt Brisson de Verb. SignifHotoman. Obs 'cris Raevarae Protrib. c. I, quorum ultimum citavit Noster, minime vero inspexit, licet ad eum ab ob servatore suo ablegatus quodsi inspexisset,eadem sane, quae Da. Branchu, erat Observaturus. Mirati praeterea sumus, a Viro Cl. statui, Edicto Procons invectam esse restitutionem in integrum, ob alienationem judicii mutandi causa factum, id quod pridem refutavit Huberuspraeti t. a V tit de a jud mul. e. Dis. Ne que minus miramur, adprobandam porro Sigoni traditionena, ite in Vindicationiblis aestimata tacenti ei, qui rogabatur,
in subsidium vocari L sa de intere in jure fac quem sum nec ipsum, nec, quae ex eo citantur, uspiam in Digessis invenire licebit. Est l. II S. 4 d. t. qui docet reum, qui apud
Praetorem interrogatus tacuerit, in ea caus esse, ut instituta actione in selidum post conveniri, quia Praetorem contemnera videtur. Quid ista ad rei vindicationem Sed de his longius disputare, praesens institutum non permittit. Pergimus aulem, quae inliae editione praestita sint reserre. e de naevis, qui vel operarum incuria, vel Autoris festinatione priori edit adhae. serant, 'uos nunc severissima cura tollere studuit, superesse aliquos, animadverti inus, velut cum Lib. I T. I ripis interianus, loco Aureliani, citatur. Item, cuin L. I T. II n. b non modo ad Macrob. Satura II e. s.falso provocatur, quippe ejus libri tantum 8 capita supersunt verum etiam Didia Li. cinia lex profertur, cum tib IIIe. 17 V. Macrob. ita legatur PosDidiam legem sum: uariam peculiarem2 Licinia is lata est. Merito quoque lapsus in allegata l. Is id int injuriae demia modo diximus, in utraque editione commissus huc refertur. Verum liberaliter agere, atque omissis talibus, emendationes. variis subinde observationibus adhibitas, laudare malumus, ex quibus speciminis loco adductinus sequentes L. I T. XI g. Is n. a solemnitatem adoptionis domi factam, quam antea promi
seue licitam existimaverat, recte nunc vindicat Pi incipibus, qui xx 3 multa
547쪽
multa sibi in arrogationibus indulserunt. Itena L. IIT XVIII g. si siginentum Legis Gliciae, aqua originem quaerelae ossiciosi iuuenisse sibi visus eli Cujacius, erudite detegit, cum in superi ri edit a Cujacii pati ibiis stetisset Libro IV T. XVII in deseribenda sorina j iidiciorum privatorum, Optime testium α tabula. rum productionem adjecit f. Io, tum vero ad I. I n. Q. plenius ιχ accuratius de executione tradidit. Jam de observationibus, viae accesserunt, sat emur, eas tam elegantes utilesque,quauinumerosa, esse, ut novum libri Indicem cum priore conferenti
facile apparebit. Statim Lib. I T. I septem noviter adjectae iduae authiores sunt notae : eod. libro T. IX n. b historiam ex. positionis partus supplet ex Ger Mossiti Iulio Pausio. T. XII de Nobilitate per adoptionem collata, adjecit. Lib. II T. VIIII 3 docet, matronas dotibus sese sere solis sejunxisse a concubinis Lib. IH T. XIV g. r primum aes a Serv. Tullio R signatum esse, ex th, Branchu Observat addit L. IV T. IV g. rquaedam de Asse eod. libro T. VI n. c. de Recuperatoribus
recens adnotantur. Tit. XVIII ejusd libri sere singulae notae vel sunt ipsae accessones, vel suas accessiones habent, R de jure quaestus meretricii g. D ix re, tres nune additos deprehendimus. Quis itaque emendatioris auctiorisque audem huic edi tioni denegare velit 3 Nos praeclaram adeo industriam iniuia
cherrimo hoc Syntagmateri adornando recudendo collocatam merito praedicamus, luctarique hanc egregiam in Iuris an 'tiquitatibus accensam, interioris Iuris scientiae cupidae juventuti impense gratulamur. Veruntamen haud aegre laturum Viniiii Amplus si in editionis sorsta iterandae gratiam adhuc nonnulla monuerimus a singulari ejus humanitate nobis pollicemur. Lib. I T. XVII. ult optaremus, aristiorem minimae cap. deminutionis nexum cum cense Rom. ostensum esse, tum quoque dubitationem de emancipatione, utrum ea ad min. p. d minutiones referenda sit, perspicuitatis melioris ergo ad Iustinianeam emancipationem esse rectri fiam id enim ex antecedentibus non liquet, secundum quae potius de veteri di legitima sermo esse videtur Eod libro T. XII n. a Dn. D. masium secutua negat, aromica ivitat jurpatr. potes iu
548쪽
sUPPLEMENTA. Tom. VIII se R. XII. sis suspenso fui , quamvis ita loquatur Ulpianus; sed plane perem
tum esse, pos lini demum fure recuperatum. At pro inpia nifaciunt Papinianus in L σ1. desiui legit haered ut Umuamis in I acg. a. de capti possim. Rationein expro mit Iphoninu in Lia. a. eod. Dubium vero de nuptiis captivo patre contraelis, quasi postliminio redux nequibati scinder eximit idem Tophoninus ditas. 3. Libro II T. V Dignorantiae in antiquitatibus incusatur Tribunianus, quod pr. I. de Militari tesam hujus generis testamenta ob milituin simplicitate ni inventa putet. Etenim antiquam militiam exdelibuto civium flore eistam fuisse Uerum Tribunianus eo ce te loco non errans loquitur de tellamentis militaribus, quae postquam illa in procinctu fac a pridem exoleverant, ct postquam loco militiae lectae mercenaria placuerat, in Quam certe delibutus flos civium, isque sagaciorum non concessit, irincipum Constitutionibus introducta sunt. Lib. IV T. XVIlI g. 34 vidimus, distinistis parum exemplis Populi Iudicia ex historia Rom. illustrari, prout ea Sigonius obtulerat quo ipso miscentur iteriun quae ii assienus probe discreta erant. Maximam eniim
partem exempla illa proprie judiciorum publicorum sunt, sed Juae provocatione ad Pop. interposita, ad Populum devolutauerunt. Multum vero intererat, a Magistratu per accusati . nem, an per proVocationem ad 'Op. delata essent udicia. Sed di de provocationibus, opportuno licet ac sere necessario loco. ubi judicia describuntur, vel binis verbis dicere visum Nostro non est. Denique disia mulare nolumus, qtiemadmodum Fridr. Bmmmeriis M. Vertranti Mauri librum Ang. de trium libera. rvmjure quem scus ra a se in bibliothecis quaesitum, dolet, observante Nostro, in Tractatu Tractuum invenire potuissetiita: Adr Pulva librum v ad Legem Atiniam, da Usucap. rerumfurtiv. quem Noster frustra quaestum inspicere sibi ad huc nondum licuisse, queritur, L. IIT VII 4. itidem in Tr. Tr. Oui. XVII extare, eumque una cum reliquis Opustulis Pulvaeam jam recudendum hete Lipsiae curari.
549쪽
Cons Ael Er. Annia 2 M. Mart. p. In CAp. I p. I quod non vertendum est, secundum aut iuxta Matthaeum, sed Math i . Videtur contradicerem. Gottse. Oleario, Rich. Simonium sequi p. 6. Atqui Bega etiam put bat, non temere scriptum κατἁ potius, quam 4ατθαθου. Et eur nullibi praeterea Πρῆις κατα τὰς ἀγὼ 'Λποςολους, ἡ
ελθειν, is nonnulli placet, eodem signifieatu. Verba Gaiaheri quodamimodo dubia Nam utrumque adhiberi ita, tam pristi Graecii, quam s msris scriptoribus fatetur. An vero το συνελθῶν apud Matthaeum h. l. de coitu sumatur, forsan, inquit, Iuris comtroversi fuerit, i. e. an liceat sc usurpare. Attamen. pergit non desunt autores magni e nosris. Erasmus, Piscator. Favorinus, quiAcsumant 'atio dubitandi. quia in libris N T. alibi eo sensu non occurrit de Josephoin Maria, sicut de aliis conjugibus apud Corinthios, Icor. I,s. Et videtur Gaiaherus hie legisse Erasinum Schmidium f44. De Graecis ergo scriptoribus frustra sollicitus erat Noster. Ibid. Salva, quam miratas hulen sterio debeo, reverentia . Vix alibi redit haec protestatio. quae oppido est necessaria; ne confundamus sacra cum profanis. vera eum sabulosis&turpibus. Neque putandum, Pliatarchum loqui de illo Spiritu Dei, de quo Matthaeiis. AEgyptii dicebant, mulieri non impossibile, amatum Dei accedere aut appropinquare, s quaedam principia sobolis Nignere 'inproprie, H. Stephanus T. 3fIs 32 proprie enim dicendum fuisse εγγεννῶν Longe autem castigatius de eadem re loquitur Plutarchua Sympos. 8 f. i8, ubi negat, τον Θεον πλησιασα , ἔκ τε ανορο
sed alios ei contactus αφας -- οι-εις tribuit. Cap. r. 2 2 p. 8a significare, eo,ad locum . Largiri id nolebat Gaiah
rus, iterum sorte dubitans de scriptoribus N. . neque ex iis exemplum alla una est simile. Cap. II p. Io, baptizabit vos Spiritu S. s igne . Non potest huc citra protestationem illam. pertinere ius iratio Gentilium per ignem, sive apud Virgilium. sive inhonorem Molochi, sive etiam per ignem in hae vita, ad exurendas vitiorum sordes in anima. Plirasum enim qualis. Digilia . Cooste
550쪽
cunque o verboriani apud profanos convenientia non statim pertinet ad exhauriendas divinas res nostras nisi quidlibet ex quolibet velis insculpere. Locus Philostrati, ι λὶ καθαιροντα
τῶν ακουσuin re ste translatus est a D. Oleario, ab invitis comismi a. τα λουσιαι enim Opponunturτοῖς εὐπροτοιας, fatente
Nostro Caedes consulto non iacta, si involuntaria, ct ab invito commissa sive id imprudentiae,sive casui sortuito tribuas.Eadem mens Pollucis in addendisp. ρη. Quid eqsimile sit cred disse Indos de illo cratere igneo,frustra cogites.Jamblichi autem mentem Uer.s,t, I ra ideo obscuram dixit Gale I a1ς quia uir que capite idem per idem exprimitur. Superos reddere nos per ignem Diissmiles, perscrificia scilicet eorumq; divimm ignem. quem ignis noster, sacrificio applicitus, imitetur. Reliqua ne daemon quidem myllicis suis explicarem: tuit,eoque omnino legenda est ampla illa introductio Ezech Spanhemii in opera Iuliani. C. II p. 4 Talis quoquefuit Genius Socratis .Si filia vocis plerumque fuit vox aut echo temere auribus allapsa, nolim dicere. genium Socratis suillitatem filiam vocis Pridem enim genius ille exeuisus est nostris. Et paulo aliter infra p. 6s Cap. 4. si 'Tπαραλαμβάνει αυτον ο διάβολος9. Non es inqviii Nos ster, Aubli. mem rapcre, ut vulgoputant. sed comitem assumtumsecum dueere. D. Olearii mentionem facit hic circa patriam Apollonii, debebat autem ei quoque laudem interpretationis praesentis non invidere. Observ. ad h. p. οε sq. C. 6 p. 22 Largiri non vult sata erus e. de Ibl. N. T. etiam de hominibus usurpare χορταζειν Graecos . Extat sane hoc in summario capitis. Mens tamen ejus alia fuit. Ridet enim tantum P chenium in verbis Platonis non vidisse lapsum typographi, ὀιων ponentis pro υῶν. Si corrigas hunc utique Plato facit pro sententia Plachenii ita illustratur Matthaeus. Dixerat libro a de repubi Socrates, sensim crescere civitatem, quomodo civibus prospicendum sit de variis necessariis. Respondet Glauco, ita homines ab eo fingi convivantes sine obsonio Supplet ergo Socrates ista. Itenim Glauco Hominum etiam est, toris accumbere, deliciis abundare, ne misere vivant. Non enim Aibus urbem υα, πόλιν, parari. Ex his patet ergo, Platonem verbum τδ.