Claudii Dausquii Tornacensis Orthographia latini sermonis vetus et nova. Opus non solum amplitudine suâ, quâ superat omnia quae hactenus de orthographia edita sunt; ... Parisiis apud Fredericum Leonard typographum regis, serenissimi Delphini, & cleri

201쪽

Atque et am Y exemplo volunt alii Ι simplex subeunte R asperari. Nee dissimum hilum. Sic Eutycheti visum, de Phocae libro de Adspiratione,cui scribitur Hi τι uus. Qus iuper

dubito. Nam Graecis est 3 ρπο i. Item Latinis, Maroni - Anabu, ct Arpi. ASroelio: Ex Impinis. Vide Strabonem. &nostra Siliana. Fateor in his Vsu ideci receptissimum, ΠιαM,Hirudo. Πσποδε, Ηιr Iira, Hi misiare, in sorino, Hirnea Plauto, Hirrus, II irsutus. Sed id fallit in Latinis aeque, ac Graecis . Leniter enim audiunt ista: Irrio, Irruus, Irene, sim, Iris, Irrao, Irrumpo, Irraasi. Hasta Terentiano scribitur. recte ex antiquo Vsu, ait Pierius i licet in Longobardico Maronis Libro sit leniter: Etsobis istis intexere mollibus amia. Vt autem Vocalibus lolitariis Spiritus praevolat: sic compositis, Murio, Heamn Plauro, uti, Haereo, Hoedus Sc appellatiuima, & asdrubalu cognomentum aPud Liuiumia. II alteres, Isaue, Hedera, Isolus Istiter. II mram sua quaeque in ierie singulatim vide. FIEREMUS scribit Priscianus libro i7. sicut Habeo, Hircus, Homo. Aduersatur uniuersa Graecia, cui O , rtν - : ipteque Priicianus nullis Auctorum copiis, nulla ducipulorum

clientela stipatus id prodidit. H IBI SC VS habent, quae viderim, Maronis Exemplariar quibusillam Adspiratione d trita inesse IM;-; quin etiam mutata vocali Lbiscus tradit En thraeus. HULULO, HVLULA ab Adspiratione aures ingrediuntur, siqua Pontano fides: itilis enim, inquit, haeret naturaster. Sed Vlulare videtur ortum a destentibus omnia pinum isse, omnia perditissima, ac si dicant O λολυω, Onania perda . At, nequid dissimilem Adspiratio in iis voculis Consuetudine refrixit, atque adeo tota periit Erythraei, meoque & vulsi sensu. Ululae autem appellatio a verbo est, ἐκ posterior, imitatrixque vocis lugentium, ac deplorantium vastitatem. vel orbitatem. Alii per Onomatopoem Vinio, Vlati. Dicto, quibus Adspiratio vocalibus praeponatur, aut bivocalibus, postponi consonantibiis C, P, T. Christus, Pharus, Thunnus, pasti m notum est. Item literae R, Rherer: hanc licet asperari vocem non satis probet Cornum. Atque etiam simulant dubitare se doctiores Rhetor, an Hretor Spiritu ante R composito scribendum sit. Vt quaellioni colorem acidant, asinferiint veteres Adspirationis loco B posuisse, ac praeposuisse, scripto dretor. Ita profecto Gra ci Pοδον, Βροδον, Byoτοι pro Pώτοὶ, Παπι Mortalei: ergo cuius vices gerit,videtur locum cum dignitate vindicare. Praeterea R nulli consonantium anteponi potest; ergo neque S H, quae vel consonans est, vel consonae, aut se misenorae habetur loco. Potest Sc illud amere dubitationem excogitaturos suisse Graecos aliquam notam,qua concretam , & adspirationis Sc literae P potestatem significarent, sicuti sunt complexi alia tria Θ, X, Φ. Sed notula imposita ipsi P ostenderunt eundem usum Adspirationi, in eo fuisse, qui & in vocalibus intelligeretur. Contra tamen Latini etiam in vetustis Monimentis pomposuere. Causa autem adspirandi fuit soni volubilitas, atque vibratio. In omni autem vibratione recipitur aer per intervalla: quare intra ipsum potius elementum Adspiratio ipsa, quam praeposita percipiatur. Latine autem si Rhetor demas, vix in ullis vocibus eam Adspirationem admissam, ne quidem in voce Roma, RomHus, circumspecte scribit l. Scaliger. Priscianus ista libro sexto disputate Rhamnet Rhamne tu ,σ RIMinnu. quod Graeciim esse ostendit A liratio 'ost R γ ια quod in I armis nominibus non fit. Varro Limen sua auctoritate voluit efficere, ut H prius pona tur ea litera, quae Adspirationem confert, quem confutat apud Cassodorum Cornutus pagina 2 28s. 22 8 6.

DUBITARI quoque potest anne in Ch. Ph, Th, Σ, Φ, Ο, Adspiratio consonam

tem afficiat, an vocalem Uidetur enim cum his consonalitibus is coaluisse: quod haud ita esse perseverat Scaliger. Flatus enim crastinido FIarum pro Spiritu recte dixeris, ut Asilatum varro lib. 7. de R R. cap. I. antecedit vocalem, non tequitur: sic Σωερον : eryo cum praeponitur consonans ad compositionem, idem Flatus eiusdem es ementi est πρωeυς ερον, non autem consonantis, nisi ruatenus ex ea. &adspirata vocali una sillaba fit. At Scaligeri ratio quaesitior est . quam pemor . Quid enim dicas, ubi gemina nair asperae consonae Teri μω, Λελέχθαι, A χt , mpe quid de ii milibus' Φ, & X pertinent ad insequentem sillabam, an etiam vis adspirandi ad subeuntem vocalem pertinet, vel interiecta coli sonante e tundem sortis Specta deinde, ac comtemplare Θ, X, Φ seorsis literas, non ipsae secum qpiritum densio reni habent f Aliter igitur dicendum Flatum non ferri in vocalem sociam, nisi qua consona eam amat. Expressius id ce nere est in Graecis παντα ὀσα: utere Apostropho, scribes πάνθ' ὁ , ubi si Θ proprio Flam d stituitur, si eius Flatus ad. comitantem vocalem desertur, 'ὀσα geminum Flanam obtinebit et

iam Primario iure, quo quid ineptius Z Quid quod veteres, ut e Cicerone, Fabio, Gellimu

notum

202쪽

Maena es , Sepulchram, LachrymM, Pulchrum dixere ' Qua vi potnit in his tri s Adspiratio su euntem vocalem amare, cum R intermeet i Ita omnis nouitas merito semper inspecta 1uit atque Odiosa. Ego, quod possum, trita feror orbita.

Spiritis secunda seis more in media, aut in finalitate

Ηtiseram, siue illam Spiritum magis, gram literam dici oporteti inserebam veterra nostri pliri s

cibio firmandu roborandisse resonin rarum esset viridior, regenori, atque id vigentur fecis estudio, ct exempla linguae Attuae. Salu istum est Atticos ἰχμύν ἱρόν, inulta itidem atia citra morem gentium Graeci a caeterarum in iranies primae tirorae dixisse.' Sac Lath a ,sic ,epaLDaem. Iuatinum , fila Uehemens, sic Inchoare , fu nessori ,- Hallaci ri, se Homera sc Bonustum. In his enim νιν bis arum,us literae, seu Spiritus istim nulla ratio risa est, πω νr j muin, ex vigor ναώ, quasi quibusdam nervis additis intenderetaer. Haec Gellius lib.2.cap. 3. qui cum veteres dixisse scribit insinualdici desitum. in plerisque horum, suis ut opportune locis unumquodque excussimus Puta Laoν-.Sepulcra saltem onera, OnuIlum. Pulcer,surco,orem, senum. Inco are, Vide in iplam serienia . Eodem ducit Fabius lib.I. cap s. damnato nimis adspirandi usu: Inde, inquit, ἐκ ad uos Wque νehement ν, ω comprehendere. ct a rha: ram urbe quoquo pro in apud antιε pra6Fue I Petiar scriptores in νeter is libris is inerimis.

Nota Usus tyrannide Miri ex priscis illis,obsoletisq; reliquum factum: Meti periisset max,

ma licet cognatione teneantur. Adeo non mirandum ratam M. Comyrehendere. Helia ra Iasiactam superesse: obliteratam adspirationena in Lacrymu, epulcro,inco,Lκrcone, raecine.Usus sic imperM.

Porro ex illa Spiritus immunctione liquet etiam recte scribi E , vel Ea i, binis. ternit e si, Iahis; quod probari nequitum est a multiiugae lectionis viris Pierio, atque Erythraeo commenis tantibus in Virgilium. Nam cum bacchantiu ς exclamatio E G. Σαλὼ ut pluribus in Sili nix nostris reteximus: ea est ex ia, & ιι constit quae sic coeunt. ut tamen viridioris lani ergo Adspiratio ucteri more retenta sit,ut in Tacu. Argivis etiam, Laconibu Pamphγliis. Eretrienis fibus Mia, pro Ποῶπι, pnta Πο mr . Hia pro Πῶσα scribebatur. Vide. quae primis sere huius operis paginis super hac voce paucis eo consilio praestniximus. ut hunc ornaremus Hiscum. Ut tamen disyllabum μοι sit acceptius, facit origo compositionis duabus filiabis seorsis in duas compositas constuentibus facit tantorum virorum auctoritas ,ac veterum testimonia.

Horatius a. Carm. Eme retenti s trepidat metu. Idem r EuM Bacche pater- , . 'Catuli. EMe bacchantes, Eme capita inflectentes.

Cur ergo non Mamnis T. Eme Bacche fremem - Nee desunt, qui initiali vocali ad Drent Heaue. Atque ut perbaccheris,dicui Baccho placet, Heaia, : sic Baccham ex in uia in morem facies. Ennius in Athamantertiti erat in ora Bromiis, hic Pacchis pater, Illi aias ritu 1 emor sacra , . Tam ρarito Euan. euhoe, re, . baim, Ignotus iuvenum eaetis ahema vice Iaibat aueris, Facchisa insultam modo.

Additamenti vicem esto M finientem vocalem excipere, non sine vi, & de ro di non nullis Interie ctionibus ah, seu Hab Vah. Ita Priscianus lib.I.6c a sunt enim ex discidio aba. Uaha. Cum decoro. inquam: Adspiratio namqueexplicat suspiria, affectus, rei molem. Nec obstat dein Regnum fini Densum veterum opinamento quid enim senserunt agrestes Opici melioribus se culis aliter scribentibus. & pronuntiantibus nihil interest. Similiter autem vehementius serit Prob. & Ob, quam Pro. ab rius isses praDι- rex ibit I Proh stelis

a Aice in auda. abso Denso taloga Mamnis prima habet Romanus Codri. & Medice rhaqne scribendum Probi fuit sententiai non mea.

203쪽

DI ERESIM Graeci, Latinique dicunt punctorum nomias duabus vocalibus seor

sunt sua sponte constantibus, ves in unum alioqui coibilibus licet iam ab invicem diisilient Ibuς super-impositas. Notulae igitur cum ipta sectione nomen idem liactae sunt. ntilianus lib. t.cap s. affert in Exemplum Eu ai. Sic Maronis suus, Lucretis Terras frugiferar, Lunae. Flammai, Materiai Item 1s armem, aeneu, M'. Cm, Musis, δεμυμ Cos rori, Lais, Thais, Mus. Feris,callirr Me, M is, NA M. Adde Catullianum t erbose gaudet Venis laqueta. Resce capilia: est eniinti isyllabum ut post Videbitur. Es iiij casus decurtatum taxam liquo E. Lucretii lib s. Ibidem: Discedere, di olai A.

Iulus, Iulius, Ila .. Ovidius r. Et tet luteae nobilitatis aras. Errant autem stupideque falluntur,qui nouam diaeresim cudunt in Halicartia sis. Dilem. milibus Achilleata etiam trium eli l, llabat uni Epiil. 6. libri ad Brutum. Paniae medicus fuit. Minyem quatuor lux . Plinii cap 8. In Thessaba auum Orchmenia, Minyem antea victin. Certum ex Homero Gra*ενον Μινυειον . Stephanu, in voce Καρ, Δια-εσιν appcllitat Ο μα- Ο 1.3. O i. -τῶρ', AIολεόσι . idem cum ex characepraduxisset 'ρειτας προ ιλλαμί, illacni literi, τετρα- σι cως ex Apollodoro οὐ δια δ ει δι eoγγου , μὰ διὰ του Q ι Ω'ρε τας aiferi: O rω ά. τήν π n taτων νυκτὸς ἀlουσι πολιν. itaque recti P. fribi retur. Cl. Rut .lius lib. i Itincrarii et Cincampi exura repulit Harvivit Harvias quarum ιecerpitur morbin orbu . Sic Ixan . apud Cui opalallei . Sic apud Harpocrationem inepte scribitur Φαύγω. pro Φαί--. Nota sunt enim Ph ulli Dcril gia ex Diodo. o, Pausania, Demosthene, Libanio. D pala quoque pro Mibi p. tiarai Tua humes . SYNAERESIM dicunt aduersam Dossesi vocalium affectionem, cum vocales, quae matura divertuntur, in unum conueniunt, ae vituti conglutinantur: prius enin utraeque veluῖ muntur, hoc est, σμυαλειρενται . Notam haec affectio non necessario stagitat: nam cum plerumque semper versus necellitate invehatur, modo; ipatio, ac dimensu carminis facile innotvicit. Apud Varronem recitante Fabiorzrta: cumve agraraa deiectam talmine Phaeth . n Debuerat suisse Phaetbon tarni tillabis. Sic lib. I. Manilius: Phaet 1 tem patru curra per signa volamin.

Pro AEripedem inquit lib. ir. Piucianus. Alii Xαλκώποδα volunt intelligi.

DE Divisione sillabarum scribit Caesellius apud Cassi oram . Res haec autem

anguηior quam cui te Atigustu, submitteret.de quo Suetonius et mn Gadu verba.nec ab exuenia parae r suum abundanus lixem in alterum tram et sta abidemstatim sarior, cucum sui . Pofro sipie miae placitum est, qtio itisque constat esse, eo a quolibet altero disminni esse. Homo in esse hom inis eo quod ei rationis participem esse. constituitur: eodem igitur

ab omniali odi1Iaepi mr Et si laba quo se libi viridieat eo a socia dilia trudi In vocibus simpli. eib rq factior ea disiunctua vocalis namque ante-etanti adnectitur consonae. ain consoniq; si modo hae principales in alia qua voce conlociantur. Italiam hic, aut hie suari postulat versiis, tarissino' sic se abli et I M. TΑ ει Ll ΟΑM. Quare in his simplicibus si sillabae det initium. vocaliέ. neccila est & antegressam vocali terminari.Nsor in Most bis ex Terentiani praee,

204쪽

i A Neitisu si forte nomen diuidendam i mr ππ. N ναμ pnar. . inubot exti m. Figma versus inseqaemis, atq- Tvis exordium. Caeteris a Ll eundem modum. Inpm cibias , vixi nam Comitium in compositis evni ten rem rumpi laque nonnulla, neque ommat dicitur enim Columellae coacesco, Plauto in Cumculione accedast umae. Item Coni uar quia ab N S, P vox incipit nulla, nulla quoque incipiet sillabar ergo non secabis o H,re: sed quia Spatium dicitur, de Spicurum secabis sic Cresuo. Neque ideo proprie quali causa sit: sed hoc iudicio lecandi via cra noscitur,atque initur. IN ABSCISSIS per medium vocibus,quas syncopen paIlas dicunt, non aequa facultas in multis. Abstraxe Lucretii lib. 3uinte concisionem X neque praeeunti Α iungebatur, neque iubeunti Ε, sed I in abstraxi εἰ verbi caede facta, viri haerebit vocalie An ut A , & X finiunt vocem Dinax, rix, Moriax: ita abstrax sillabam ' An o xerampiamru dicitur: ita secabis abstraxe Hoc fieri fast alterum minime. Cur quia in voce incolumi X seorsim sci ibmbum erat ab Asic ab ramisse: voce iam truncata, coniugium inibit x cum E. Non idem fiet a Intellexti l. 13. ad Atticum Epist. 32 apud Catullum Exstinxti secundae perihnae apud Maronem. Neque miscemus Composita cum Simplicibus: nam hac divisio quidem est in voce composita; led quatenus simplicem continet. Non idem, inquam, fiet: quia pugnat addita praece ptioni conditis: Si nisis hae principiales in alia qua voce consociantur: nulla namque vox a X,Sc conso ua principium habet. Quare Iurita divides, non Sic Exta. Veteres Instri Ptiones legetem errorum dabunt. Inponte Salario Urige ad: at Rama viactar, dc uida. M S. Luciae in silicet

vseem a X T orsam ignorat atque cum Graecia matre Latium. Romae in domo Caesia: SILVANO. ET. HE

RCULI

O nobae in Lusitania: EX. D

Sittardiae: BIVIIS. TRIVIIS. Q v

Altaque millena, ac millena peccantur ab illiterato celo. IN COMPOSITIS vocibus Diuisio ad Orthographiae normam altioris est operae.

Ruyntiliani regula Li .c. . Est etiam in divi endu νeris obseruatio mediam lueram conserantem prior .assequenti fulabae adiungas arustis enim, quia parserinposterior a Spectando est , S literam tertiae dabimin. abstemin, quia ex Abilinemia temeti composta vox est, primae relinquetur. Exhoc Fabiano praescripto consectarium est haec ita incidi: Pit-mta. Et-iam, adeoque usus perpetui tenore,qtrae Dcaldi, sue rant v, dc I. transire in naturam conlanarum, ut in simplicibus. Quae eum monstrosiora sint,aliter statuendum est. Animadvertendum igitur cum ex duabus vocibus una coit, non Αccentum solum, sed literarum quoque exigi cohaerentiam : neque enim ita pronuncies Abactis compositum, ut ab Actus disiuncta noe siquidem compositurae inimicum: quanam tandem Pronunciatione essicietur. vl B a sequenti vocali dis rahaturi Non ergo se eo aru stex : quia lingulae partes compoliti sunt: sed quia sp nomen ordiri comperiuntur, Spetriam. Ererer m. Similiter lavit dubitem secare ab lamivi : quia S vi compositionis adhaesit sequenti T; & ita secari suadent similiter inchoatae dimones Stamen, Strues. Sie ab Icando Maia m iudicio. MFrum est Andream Brabantum quisquiς ille sie dividere Res istia. Erratum duplex. Primum compositum perperam secat etiam in peruagata opinione, & Fabii doctrina. I reinde sibi hanc cum imposuit Iet regulam i in ecumqtie contonantes in initio dictionis connectuntur, ii medio ieiungi nequeunt: subiicio, Sp initio dimonis connectuntur Sparin, Spes, Spiculum. Νρο- siam, S urim, hoc ei tante voeales omnes: conficio, Ergo ita secanda vox Re standra in Brabama opinione. vlterius rergo cum ita secat Re ροηdo. loquitur sectim valide pugnantia . Quaevis

yia ab imo excita tartaro frangat complexionem hanes Pinatur amplius, quod tacemus,

205쪽

vel ex eorum opinione certa,qui cum Fabio sentiunt. Nulla sillaba aiunt Adspiratione te N

eum lubiecta vocali, si sectione opm: alioqui in adspiratam exiret sillaba. Ex quibus conlaF, tvr sie illa differri. Sorosos apud D. Augustinum: licet ex Σοtis. dc Abis, compositum: vh PMυκῶπι C a sura: licet compositi partes sint μυος φὼμ. Bassura 1imiliter. Bum stoma Danubii os quoddam: quia S r, uti productum, dictiones aliat ordiuntur a Ste

Vbi si x ' non eodem pertinent, anteuertens o pro breui esse non potest. Sic apud Et mologum t Π nu, 'M ἀιθqM. Rλ9eiatreu Βουγγες παρα τώ- ροι- α linio, . τί ' ἰυγοω . Si inpositi particulatim dii trahendi membra distrahes sic B υγγες, ubi rum sedebit Accentus Tamen composita secundum partes suas secanda eorum est oraculum . B A V L o S secandi requae ratio Graeci B-υλια : βοῶν artus discerpti sunt a capite, nee Iaret niti eaput. Si Fabii canonem de compositis abiungendis amplectaris, sic secueri Κ B-aium niuiqui risum merebere. Si nouam opinionem, quae partes in toto immersas non ex toto avulsas consderat , a ses. Cui opinioni nouitatas maculam Colates Epicureus eluit Pluta chi 1 om. 3. Δh. 4 r. Conflata namque vox est ex Mia. inquare secundum Fab.um sic dispescas: Mηδ' εν, non Μὴ διν. Enimvem tradita hoc capite do. etrina vires accipiet maiores a priuarum Vocum discretione o quas omnes ut enumerare 1bpre fluum sit. 8c otiosis ita notanullas recensere suerit utile, dccuni cura scribentis ι praeserum ubi inficultas emergit,

CAPUT DECIMUM- SEPTIMUMSuper triuis quibusdam motibm dirimendis, disquisitio particularis.

CAps Is confit ex Cansire. Hoc vult in oratore ad Brutum ILTullius: Iam mvm Capse

tria rerba simi. Qui Quintiliano adhaerebit, sic secabit u. Nam compositum ii partes ille compoliti differi . Iuvabitur simili in aliis exitu: Adepf,Inops. Neque temere. Nam ut sillabarum initia vocum initiis metimur: ita fines finibus. Idcirco ut ilia Sipoteli inchoari ratione antedicta; .potest eadem finiri: propterea quod vox etiam S t finitur Estremo eompositum III hic seca sic Ist, , his, & adspira: issic autem 1 quia nuda vox ab uda geomina eapi exordium: & quia L non est amata in principio vocis vllius, neque erit in medion δ ι lic. Verum intentiore cura adpositam ante regulam hae examinata re sic dirImes Ca-ss. P enim ad sequentem pertinet in Catio, & S socia I destituta componi amat cum ru, siue I. Est & altera coniectatio. Derogant hoc Tullio plerique recentiores, de idem volunt esse Ca unciperis, via de Les Sacrati clusit, ratibνe. pro C s .Rapuerit. Sic in Epigrammate Recerpsa pro Recepera Catullo; Isso pro I sera Maroni, & Silio Italico: Perceno pro Perae era Accio, aliaque id

Cuere icat compastum esse ex Caye, sim. Vix audet a Cicerone abire Fabius in hoc: ecquis ster eo confidentior HELLESPONTUS. Composito membra sunt Helles le P vi. In CorneIij Nepotis Timotheo ita non recte diditur H esse flantis.

HIEMPSAL Sallustii, s res podiscerit, seca memisia r nulla enim vox ab MU sumit

initium, aut terminum. Humpι namque τ βιωσαρ κωτάτω ess

206쪽

IU R G Ο, si composita sectionem postulent in finalitate pariis componentis ex vulgi

Lito, secandum sic Siquidem componitur ex eo. quod est lure νrgest, teste Eudche Iib. a. secabis autem sic: Iar go, quod Fabii praeceptioni aduersatur. MOPS VESTI A coaluit ex Μοψου ἐςια apud Cedrenum, δ: Ptolemaeum I fuit eninia. Mooi ratu domi imum quondam,ut scribit Ammianus lib. I . Eap pter ex opinione vulgari lic diis videtur Mopsiusta, & consequum est ut scribatur M'μ- est Ampsu elliensis; non Alan MItemia, neque Mops uestiensis. Opinionem alteram secutus aliter scribes. NEGOTIU M obiicietur non sine negotio: G enim inter secandum viri haerebit vo est Certum est confieri ex Να. Verum & hoc decurtatum est ex Neque, in quo quandoquidem in connectatur cum V, & E, videtur G, quod sibit vices ta Q. cum iisdem. cohaesurum , aut curria O polito loco V, & E. Fabium si complecteris, lecabis sic Net Mivim. Sic & v idetur 1 ecariiras sitisse Ter. Scaurus, qiri Negotium. Nec otium putar. Neque refert. in antedictuna, cui vocali ante coitionem factam haeserit Gi illud refert, cui haerere deoeat coitione iam facta.

OBLIVISCOR si simplex, quia Blo. dicitur, Blaesus Blanae, diuides sic o bliuisor. At Caesellij doctrina haec: Oblitastarnon timis; sed cimpositam est. Compoliti scilicet bulas simpliu

Helia Calliodorus. ΟΒs OLEO se imperitis diuertitur, ob-μ υ o. Sic e Prisciani libro nono disciplina

Obs e-le o. Ε1tenim eo teite compositum ex Obs, ct olast, non a Salιο. Cicero de imperio Cn. Pompeii: OUOItuit ιam xlia ratis, re magu qvim verbu refulvia. Nostrates: afta rvt. Idem in Verrem de Praetura Urbana: rerestr, ne h ec Muriam nimis antiqra, etiam Obsolata τι eantur . Vacillatergo Curii Valeriani praeceptio: B, ct S nunquam com Iasina es : non enim possum facere sit bis. Vides oti,& Obsesea de mente Prisciani: Irabs, abs. omnium- r Cortiti opimi e consiliat rum. Sed haec per P Curius scribit, quem opinione sua deiectum vide in ipsa Serie. Cese, Iius: Obselauit quidem S habet, sed am iniri perbir rerum praeposui ui quae est OB : Hut a, a Abs, quasi ADteait, id est, meterauit, ct obsorduit Laturnitate. Idem Calliodorus, & Leda. BLASPHEMIA. Σμ lis exemplo est concretionis ia Sphema. Compolitionis a tem ratio poscere videtur ex quorundam 1ententia Bias phemis. Ha 4, 3ο-την puctari PDT v-bT Λ vulgi iudicio, &. docti Catulli. Mucusque, o maIa p ta nasi.

Ex Fabi j praescripto P ι uita : hae namque partes, ex quibus compositio. Persius

adiuvat ISomnia pituita qui purpati a mιrrunt. Auctor libri aduersus Titium lib. 6. cap. i . Pituita trioa est: sed hoc tu non capis, inquit. POSTEA, an Post ea 8 Nam ipsum Post compositioni debetur :est enim Pane'. Panest. P. I. De animo nostro D- lea: de Fabii PHLea: fuit enim seorsim Post, antequam cum τῶ

Ea Coiret.

PRO DEO, REDEO Dadsilbeuntem vocalem agglutinari putat Pontanus II. de Adspiratione. Fors ad priorem filiabam ex Competentia inderga, M. Titii Haxisse, si Mureis cro. dimus. Sed aliter cum compositis agitur, & melius cum Pontano dissocies. REICE CAPELLAS docendi causa siquis diuidet Rei-ω lcribit, an R ite ' Modo p Deriori: nam alterum I depulsum est e secunda sillaba: I ergo reliquum iactum eiusdem erit Glabae. Ei se autem trisillabum claret ex adiectitio inde nato ReuMIM. SI R E M P S. quasi Simila res ipsa, Festus. Senecam Culacitis emendat Epi M. Sire ι loesto. In Agrariae legis reliquiis patavii in Bibliotheca Bembi: DE. EO. AGRO. SI R E M P S.

LEX. ESTO Itaque sorte apud Charisium legendum. non Similiter sex sto. Neque unam M, P S disseparari queunt: quia φωνηέντων χωθις οιδὶν καξολου τι γα σω, inquit Lucianus in tu dicio Vocalium. Sed amabo quinque elementa unam integrabunt sillabam Sirem stSVSPlCIO cum sit ex Susum antiquo, pro Sursum de S cra, quam in partem nouaculatri Indas Si Susiciis,quod responsu pronum. reclamabit adverbium, ac sibi stridorem perire quin retiar, tum eti/m fiditam literam, S ad Sustendium provocabit in causa proporuοnu ; nec minus obtinere volent in S lucione, quam Sustendis. Si Suspum,Specis capitis deminutum erit: restaurali, sabiliri, restitui horum ipsorum inuocationibus contendet. Haec anceps ratio: non minus altera. in coalita voce nulla suo S destinii tur: Spem in nulla similiter. I iisniendum

igitur . hocce, reliquam tunc ex Supini, a rima innuis. Sed hoc aeque dubium. LX nostro

207쪽

DIAS TOLE Notae superiori aduersa vi pollens Nota sit Latinis Di in 'rii Iaho lubro I 3 Diseretis, quam libro de Accentibus contrariam dicit Y φὶν. Alias generatim Diastole ei priscis etiam Distinctis quaevis. Orig. ni. 3. in Genesim- : π: ἀ τ ' διατολίου πηιλ- : Haec Diastole distanti pronunciatione iubet efferri, quae unico tenorm pronunciari. scribi vepotuissent. Trahunt in exemplum : - In litore consticitar, bus. At hoc ridiculum, ut in Accentuum tractatione planum fecimus. Notam hanc cum Incido miscent, voluntque simili serma fingi musqueio non probante. Non enim Discretis notam habet peculiarem, non naa-8i s. quam morationis textura voces caeterae . Alioqui quas tiarbas dabit . toties inor Irin repositum, quoties unius finalitas vocis cum alterius capite coalescere posse videbitur' Exempla. Αpul l 9 de Λ Α. Crummemmiragium abomiuata. Cato: Ferue benefacito. Varro: Quae sue perserue ita sit, ut radices satorum combarat, lib. I. de Re R. cap. 9. Non qIta pro Neau O. Ennius apud Ciceronem lib. 7. Epist.6. ad Trebatium t Qui iUMybi vGριοι prodesse non exit. nequidquam sa it.

Lucret s. Noli quierim animo praesentire, atqM ridere.

Frescis pro Nocis poene damnat Cic in Ora. Non scire quidem barbarum iam ridetur: nescire talitia. Qin cumque laetum. Terent. Andria: Cam quibin erat ciemque Ua, fit se dedere. ull. l. a. cle orat. Quam se caemque in part diset. Libro a. de Natura taeorum : Quale id eum, est. Varro iterum lib. a. de Re R. cap. y C sue quoque fallant, νι alligari possint. Aen. ρ. Ini salutatam I. M.

Lucret. - IndignM,ini merentes. Idem r- Conturbari, mi pediri Ide t - Esnaia , in q, grauescunt . - Cresinit , ins ratebunt. Super est diuise promtnctandum eis, inquit Gell. l. cap. 22 non ut una para orationis esse videarus, sed duae. Quando ta quidem v3 praelin, in bello, verr. . MOx: Quandinquidem tu nulla requam. Aliis mori pro Alia mei. C. Cariar in Anticatone priori: Uno enim excepto, quem alitu modι, aret, moris natura sexit, se i qκus habeat caros. C. Fannius Annalium t. curn in vita,agenda didicimin malia, quas inpraesentiarum bona ridentuitir, maema o multa ampl- abin m. i is ante risa es mi. Sic Plinii I. .c.eto. legit Diastole fcriptum Hermolaus non Treseraw, sed Quarum in paeni uia tres arae Sestianae Augoo duarae. Tale Philippo

τότε ὐπατευs retera, ο ιδμος αξίους ὀντου, . Idem in Alexandro, cum ei se Satyros obiecisset vates visum fauste interpretati dixerer Σατῆγ, Ex divulsa voce alia prorsus nata est sententia. Anne pro Anne; Tullius pro Caecina: An tu qui tam diligentero tam calide νerbis controuersias amaequitate diiudi- ι, orara non vli utaret mmant. μι Γι eris exprimis, poteri ne dicere deuecim se Z Cicero I. de Lini an partia asi illae sime m frusta habendia, disseretm inter prancipes cimtatis. Ego ipse. In Milonianar istae mihι contribuenda uis est ipsi. Idem I. ro. ad Atticum Per enim magni arsimo Saepius ad eundem: Per reum nubi gratum est. Gell. l. a. c. Socratis o Platoni per fuit familia ., cd ἐκ Pιν a με casu divulsum ori graphicae obseruationis est,cum ab eo longiustu

Iediuiouetur Aen. . Per ego M. iac Inios, dextrami, tuam te. Curt. lib. . Per ego vos deos patriss. aeternum ignem. Lib. s. Per ero res citara inauram: Apuleius: Per ego te maternae caritatis foedera deprecor. Item : lib. s.de A A. Per a te frugiferam tuam dexteram deprecer. Fabius Declam . . ni ego te iuuenu illos meos, de quim nunc quereris anno

APOSTROPHE. seu Aper is nota est adsita v ltimae aut primae voeabuli literae ex sis Instar tenuis spiraculi qua literam aut literas ab eo loco arer μι iudicium fit. Non placet a veteribus gramniaticis in exemplum produci Mult' ille, o terris. Neque Dura νι' est, quae sternit iter duminatibia aliis: Omnia namque Exemplaria voces. vii par est,integrant initum illa Dura via est. Neque hie vocalis, illic cum vocali contona detrita est,uel aversa; sed deterenda; non pronuncianti, n in scribenti: sed versum dimetienti. Apuo Plautum immanis exemplorum vis Vnum pro multis uec patri surripere psim quidquam tam cautos ni P Item e. -- Tanton me crimine dignum' Aversae plures sunt in his Plauti literae in Pseudolor otia, Sm', Aussit my, Fugin' in Aulesa ria. Mar. Victor in lib. . Eduntur aurem vocalis singulae, cum Do concurrerint. νt, Mea' ι κῖτε ἀσπιυ nuam. Non ψη . Eti Tne inquit miserande prer Non Teneox Sematu

208쪽

SIGMA vero ultimantibus sillabis cum versui sit impedimento, interscribandum, primi necne de at, grauissimi veterum diissentiunt. Exprimit Marius Victorinus lib. i. αVs Sc lis communem ciscere sillabam retur. Promit e Lucillio:

Quare etiam, atqM etiam dico, eit communia νοIVtώ. Idem ex Marone non nominato, & opinor ex memoricia vacillanter . - Uants elatis naribus iacem :hodie namque Ignem repraesentant dices. An librariorum religion et Donatus Editione secunda barbarismum lacri ait per detractionem literae sic : Infamibu' parus pro Infanti . Max. Vielarinus Commentario de ratione metrorum S quidem liquescere, scribi tamen do. cet apud Lucretium, atque Ennium, item apud Lucillium et .

At mirum his non mini aduersum quanti viri aliter scribendum senserint: si animas

verterunt, mirius factum, non eo. um conluetudinem expressisse. Eloquentiae Romanae parens in Oratore disertissimis verbis contra itate Uurη-euam quod iam subrustuum νιdeIM , olim autem positius . rarum rer-rum quorum eaedem erant pamentae datae tito M. quae sunt in Optimus , postremam literam detrahebant,nisi vocatu insequebatur. Da non erat ea os ensio in versim quam nunc fugiunt Poetae nevi. Ita enivi loquebantur, ilia eii Ommbu princeps , non om ηιbus princeps, o νι a uia dignu, loco. non detnin. Locus hi a Tullis obuersabatur 'abi j oculis 1cribi iacis lib 9 cap. q. Quae cosa Iait Sernio, νtdaxi μbtrahendat F literae, quoties ultima eser, alias consouante susciperauri quod rιyrenendit Lagramus, Messala defendit. Nam neque Luccisum putant m eadem ultima, cum dicit Serem. Init, or Duia loco Em-etiam Crcero Oratore plures an vorum tradit sic Iuvias: inde se cerare pomer em, O illa Censeri, Catonis, Die hanc, aeque M lueram Ε mollita. Quae in veteribin I ινω repos a malare imperia solant dum Librorum insimam insectara τolunt .suam cst itemur. Sisenna in Commentario Captiuorum Plautinorum: Nicomatas, S literam mriri cavsaam it. Scaurus lib 9. de Orthographia. Et raro Cay ι' evmomo S apud Etruscos exprimu r. o ex Lasinu locuΠ-bm nonnunquam evanescit Enni vir Interea fuit albu' iubar Imperioni cursum.

Quae res minus obicruata fecit, ut nonnulli seripserint Asterutriis recte, siserissimi viminime scribi: cum scilicet reperissent alterimis Aversione efformatum- . Non exprimeredum S putat & Pontanus tib i. de Adspiratione, I. Maliger Ιib. l. c. p. de Causis L L. probat Mabymodu Lipsius quoque cap IO. de Pronunciatione Lia S ejicit. Iuvat Vel tu, Longu qui Μ vltimantem inchoante vocem proximam vocali, non totam, sed partem illius priorem, tantum scribi vult, m appareat, inqsiit, ex rimi non debere, simulque hunc Verrii Flacci testata sensum fuisse. Rectius ergo apud Varronem legas :Non It thesauris: non auro pectu' μωtsim,

Non demunt animo turri, ac religiones, Persarum montes, non atria diuus Croesi .

QV Α ERES Us, Vm, A sequente vocali an etiam Apostrophes Vim, notamque sentianti inauti Pseudolo Exporgi metia' st Iumbos an scriptum ex lege . De his Gifanius epistola

ante Lucretium- : Unum est, in qua pucasse me scio, 9 Deor : quod cum antiquiores E literam verbi est proximam literae M, O interdum recali alicuι. exterere etiam inscript Ara consurant hoc modo: Fasendumst, Pusandκm si, dc . &. Certas, Necesses. Scc. ego tamen E semper express rim Nam ubigita cum M cum currat,idfaciundum: vbι cxm vocali aliqua, rarisine. hidem non placet eorum ratio,qui literam S. qtiae exteri Glet. in scriptura non exprimunt: nam id vel ribus Llbris, inquil ν ιλιι θ grammatuuadversatur. Hoc ultimum iam fregimus Sc Aversionis notam,quam ponit lineolam rectam duo verba conglutinantem aversamur : scribendi larinam non aeque. Mari Victor us supra: Cum fuerit autem scriptum Auiodus 't, ct Scrib in 't.ct Mutandus 't ors milia eemm mas ἀην, prι Nam pocem integram relinqueras rex novsuna autem E. O S detrahetar. Idem faciet 1 in formi mnit, ut prima ro. urus emeris sit appareat. I dem, in neutris In Plauti Curculione seris hendunI Volunt: omnis res parata p. Lucretii l .s Certum e d θοpiest In Coclicibus aliquot Virg. - euam fama secuta I Aen. .. - spolia a ina iste est. an roctet Sic certe in antiquis aliquot

Codicib. Item vetus Inseriptio. SI QUICQUAM . HUMANI TVS. IN. TE ST. Item- : CUIVS . LAUDATI . MORES. ET . FORMA. PROBATA STFaernus e raro 'si, Ludificatu 'st scribi vult. Notat ia Pierius in antiquis Libris Aeneid. i . esse

209쪽

--Ηet fere amenta sequuntur cum Auersionis nota. Cleonius in Arte Iegit absque ex. νt, ct Tot sacit Quotus oe rotus. Quatis vero in Poenultima acutum habet: Totin Ctrcumflexum: quia prodatitur. fotissmin: Tot victilia dus - &, --Ηos ror arruntastquin tur. Ego in hoc a Victorino discedo,quod caeterorum exempla secutus malim audienda A & talia, ut S adhaereat suo Astque En capite solo truncata, non peictore. x N A Σ T P G d, Η Κνατροφή est verborum ramis streo prceyostram, τι Italiam contra, inquit Beda. Producit in exemplum Parum re, id est, reVarum praepos Icrata traepositione. ut ipse loquitur. Tullius in oratore r Quid illia non olet, νnde'. quod dicitur Cis istur Cam autem uo,u non dicitur ; sed Nobiscum QMdyitariceretis, sisereminconcurrerent Isiarae, Freι m moti, nasi interposuissem, concurrissent. Pergiti Ex eo est Mecum o Tecum, non Cum me. O . Cum te, ut elle simile illis robiscum, ath nobscam. Priscianus l. in. Nacta tamen monooliaba praepositιo anastrophes paritar, nisi ea, Cum scilicet, in quo Pri1eianum sequi me pri ici non patiuntur Auctores. Ab-- loco duaIouet lib. . Epigram, verti N- βονι is absque lupanar. . A D Plautus in Bacchidibus: - Quem ad Epimum Mne laches mi fit super amica Bacibide. Secundo de Natura D. QIs ad soleret, referendum censint. Manilius lib. . a Leptim , Homero A. in Ara. Λnnal. 'taciti libro G. Ridiam ad Euploralis. APUD Eruitus: Guaevm C-α apud D E Lucretio lib.2. Nec quae nigra cluent de uetra sed rariis do. Cicero I. de Inventione: Similitudine eua re , qua de agitur, ad eam rem, de qua laricatam est;

Ae alios apud occurrit saepissime. EXTRA. Tacitus lib. ia. Qu' falatius urbem extra lasciuiret. POST. Victor: Calignum post. Dσπιιι nurus Domιnum palam se dici rassas est. PRAE. Terentius: I prae, se rara Priicianus non negauit Anastrophae praeposituras plurium si labarum ordinem com

mutare. Sic apud. Terentianus e Graissapud. ANTEQUAM. Martis. l.9. Epigr. 36. Victricem lavrum quam venit, ote vides. CORAM. Tacit. lib. i. Mustas est coram. Lib. 3. Senatu ram. Parrιba stram. Lib. I 3. Seneca coram. Sueton. in Othone: Quosdam punire se coram. INTER. Λenr. Quos inter medias venit Iarar- Sallust. LI. sius inter maxime. Caelar lib. 7. cretroaersia ellet. IV X T Α. Priscian. Perleges: Flumen Iaxarten iuxta -- PENES. Statius Theb. Io. Secula te grumam penes - PROPTER. Aen. . Te propter Libycaegmte

in lib. 18. Priscianus agnoscit. Valerius Flaccus libr. Ηm propter furit: absentem saeuisma poscit.

Lib.8. Linquo Lomos patrias te propter Lib. . - Te pra ter uvia mihi Iupiter auctor τε sim erstratam, tuam te propter amabo, Tibul.l. I. Eleg 6.Statius Thebaide ς & Aehil. l. i. SINE Georg. I. Te fine mi altum annas i Mat- Aen. o. Te sine frater erumrat. Nam vit3s nemo fine nascitar- . . Statius Λctili. r. Ciris r Nec tamen hoc iterum poenasne Nemefianus i Te Iiae vae misero mι,

Hermione Urem apud Ovidium e Clamabam: Silae me, me fine mater an Cerasus lib. Arithmetices r. Οὐκ αρα τουτων lνενδυώατὸν ἀ ιςῶσαι. Nm is sina diligentiam aBibere μι. Et in Sophoclis Trachiniis: Πνμονῆς ἀνερ, N a fine. Sammonius Serenus: Huic liber eripitur Ierro μι decoquitur, Nota&ex Festo positum suisse in lege Dedicationis arae Dianae Aventinensis Neli pro Sine. SuPER. Plautus Bacchidibus. Quid factitasti mandara super Sallust. Ubi multa neμηδε casia super ausi, atque pasii. Terentianus: Metria saper. Significantia alieniore Metamorph. io. Cositi erat, collem, siveν - Sallust. reserentibus. Censorino,atque Prisciano: Ubi Dra ne μηia casu super ausi, atquepa . S V P R A. Aen. II. -- Est omnia qaan a Iste mimm supra -T E N V s vel in appositione Carnis tolli, vel in compositione Hactenas,si tenos, vix etiam alias praeponitur, quoa Praepositionum ingenio pugnat. TRΛNS O viani sepulcrum et Tanim in erbe fui, mare tros, pontumi, μὲν .

210쪽

Est apud literatissimum Radulpfium Fomerium I.a. Rerum Quotidianarum Caput noulu

praesigne, Sc veteris eruditionis uber,quod Hieron. Wing hius noliri ordinis mihi praenion stravit. Id caput G aioουlM Tr/η irarum κατὰ Hτάθε sistiterarum M .Hoc ego ἐρ aiae, Lectori obiicior Nemini iani a pleriique notaras tum in libris Iuris, tum in aliis auctoribus literas, imo dictiones integras .quae a propriis loci abire iussae, in alienas 1edes temere librariorum incuria tranflatae sunt. Sed iuvat tamen Parturi eius generis quaedam exemplis illiiitrare: partim etiam alia in hanc rem nondum obseruata profer re. Notusima quidem est illa Metathesis dictionum Iia, S: Iu .ve in L. ι8i si nemo de reg. iur. Vulgo: Omηem testamenti si uuar. Florentiae: Omnu ris. Et in primo tit. lin.quib ii M.teit in s. Ipsus test rati itu 10rmatur. Verulliora Exemplaria habent Vis. Theophilus Δ ι Ia ον. Sicut idem Theophila, irim expotuit Δικmox in definitione Tutelae. Apud Isidor Oi ig.l. io Plagiator απὸ is πλαγίου deducitur, id est, Obliquo quod non certa ria gradiatκr. Caecas sit, qui non videat inuerso literarum Ordine legendum recta via, non Certa, cum obliquo Rocium opponatur, non ortu u. in Glossario vetere Crulia exponitur χστα sed literis ordini luo r sittitis legendum procul dubio Scruta,ut praeter notam vocabuli significationem admonet alter eiusdem Oollarii locu , , in quo Scruta exponitur χότα. Ibidem inuenio Δουλον pro Λουόον, id et .

in Horatium Aucroraios olim dictos ali eos qui se ludo vendidissent. Apud Victorem Vticenset 1. Ide per secutio ite V andalica: sequor hoc magnum or statiosum bismis millibin angusto se lite limendum Limite coarctauit. Maci ob. l. 3. Satur. c. vlt. inter varias ficorum species Marsiuam refert, cuius mentionem nullam inuenio apud caeteros auctores, qui in eo argumento ersati sint: at Marisae frequentissimania . Quam luco a Macrobio mitarer practermissam, nisi vel haec conicctura so ita me 1atiS admonerc t. immutatis literis Mariscam legendum esse, non Marsicam. Paulus in L. vlt is ad S.C.Trebes i. oriunt , inquit, tabulas fecitqκ- matri civi condemnatui apri naM. Ita scriptum est in recentioribus plerisquc libris: at in vulgati, . & archetyeo Florentino rectiu,r Com v ndauit. Sicut exemplo non dissimili notauit Ant. Faber Mandatois politum pio Damnatois in Lao Ob haec verbasf. de hi, qin noti in L Susi leu pro Suouere. Apud Macrob lib.vit. Satur.c. vlt Dirigere pro Digerere. Apud euncem auctorem l .cia errore persimili Gerendum pro Regendum. Illo Luciferi loco I. I. pro S. Athn1.isio: Deinde li fiulses ChrisIIasias,o te censuus t Deu parricipem feri ad gerendum populum enu. Diamone, pro PM e. apud Plin. lito .epti l .82. de cuiuS prisco ritu non nullio post quaedam annotabimas. In l. 21.3 ulla de Epit.&Cleri cod. Theod. Foemi equae crimen rectius in libris recentioribus, crinem suum contraria nac humanias leges, mi me a persuasae pros fimis absciderint, ab Ec cloae forabia arceantur. In Cadem i. tentari postit exsortes, reponendum pro extorres, illo versu: Eserorres fuit ab omnibus, qui bis inhiaverant bonis Exsortes enim sunt extra strum, siue haereditaria bonar

Iorres crura terram. Auctore Nonio,& Isidoro Etyniol lib. o nili quis malit:mtorru vocabulum per limilitudinem etiam ad bona traduceie, ut illo Timothei Episcopi loco ad Eccles. Cathol. lib. I in lin. exhaereda rara hominem a seipso, extorrem benerum omnium Feri, O quasi in exitiam astino agi. Nunc pergamia, ad alia. 'Dista pro Iuncta. Florentinum ex amplar habet in 1 38. si venditor, .ulti de act e nap. Obrinendum, pro O itendam. In lib. I i. si qui desertores C The .de deserto.& occulti eor sic bc alias Obtmere, po obniti, usurpatum obseruauit Culat ad i. a. d.tit. C.iu:linia. Lecat. pro Colat in l. z I. i. ff. de ad n rer. ad civit. peri.& ideo, inquit Vlpianus, si curio si seritu aborum minimb- pracdia sublica locat, quae decurionibia conducere non licet m. Ita Florentiae scriptum est, rectius in vulgatis codicibus . colat, ut argumento est, quae sequitur conductionis mentio. Agitur enim de Decurione, qui nomen quidem alienum contractui inserendum curauit ut publice

videatur legibus obsequi, rmera tamen conductor ipse facta legi fraude Gui reique pub Praediis fruitur; quod perinde improbandum eli. ae si per se ipse id ageret. Vt de caeteris ollicium aliquod admi mitrantibus responsum est, l. 6aufertur. I. quini a praeside is de iur. fis lib. 6. non licet. ff. de conin em p Hinc M. Licinium Stolonem lege sua damnatum legimus,quod cum leve sanxi: sci, ne quis ana plius, quam CCCCC. agri iugera postideret, ipse mille comparaniat. Fc ne ital rgem ipse luam incidisse videretur, filio di mii iam partem enian cipasset, teste Plinioli , t 8. c. 7 & valcr. Max. lib8 cap. . Priscum pro Cristo legi apud Suidam, superiore libro iam obseruauimus. Plane Graecas plerasque, voces transpolito literarum ordine, Romana civitate donatas exempla permulta demonstrant, ut hiat si Bardvi: Pδας, Nore ιζ NἹρὴ, Forma, Se id genus alia. . . . LEA

라틴어 텍스트