Institutiones linguae pracriticae supplementum ad Lassenii Institutiones linguae pracriticae scripsit Christianus Lassen

11쪽

VIII linguae t uniores fluxerunt e vetustioribus, ex. C. Romanicae quae dicuntur e Latina, eodem modo Pra- critica a Sanscritica descendit, negari sane non potest, comparationem Similium, at diversarum tamEn rationum, quas sequuntur variae linguae eiusdem originis, dum a pristina sua sorma deflectuntur, multum Prodesse quum grammaticae comparatae in universum, tu in ipsis illis linguis, quae inter se Componantur. Praesensi tamen fore, ut si rite tractaretur haec quaestio, in nimiam molem excresceret si ber meus; sin minus, melius deesse iudicavi totam hanc disquisitionem; scribere Praeterea volui grammaticam Pracriticam, non opus de analogiis linguarum derivatarum. Simili consilio nullam instituere aggrESSUS sum Comparationem inter linguam scenicam et

Sanscriticam Provincialem; quae enim in libro Primo disputavi, ea ad illustrandam historiam linguae scenicae saciunt: et accuratioribus longioribusque disquisitionibus opus est in iusta linguarum collatione. Illustrari Praeterea potius debent, quae hodie in usu sunt linguae Indicae, e Scenica, quam haec ex illis. A ulla denique ad

manus erat recentio ruin dialectorum grammatica

talis, quali opus suisset ad usus meos; singuli exstant de singulis linguis tractatus grammatici, sed liber, in quo invicem eae conserantur et illustrentur, in quo originatio earum e lingua quasi genitrici doceatur, nullus dum prodiit. Ad opus

hoc utilissimum optandum est, ut mox SESE a CC iugat, qui par sit huic provinciae ornandae

12쪽

IX Una est lingua Indica, quae tam arcto vinculo cum Procriti Pa coniuncta sit, ut interdum discrimen inter utramque vix sit ullum; sed vel propter ipsam lianc rationem non multa sunt,

quae ex alterutra Peti possint ad utramcunque illustrandam; eadem luce indiget potius utraque ac perinde debet e Sanserita explicari. De quo argumento quae quondam disputavimus, quum deficientibus novis subsidiis paucissima tantum adiungere possim, nolui repetere; semel tantum hisve in auxilium vocavi sororem Budithicam, ubi

ea milii scenici sermonis cognitionem augere vide-hatur. Quam ego non institui iustam Comparationem utriusque sermonis, Eam ut Tu abSolvas, mi Burno use, summopere te rogo. Nemo Eni in

hoc negotio Te melius defungi potest, qui et iugenio Et novorum, quae congessisti, subsidiorum copia longe omnibus antecellas. Uaeo sere sunt, quae de libro meo Praemonenda habui; restat, quod laetius est,'ut redeat oratio, unde egressa est, ad officia amicitiae et actionem gratiarum. Publice enim celebrare debeo Clarissimum benevolentiae specimcn, quod in me edidit Iacquelitis noster, vir non unius alicuius linguae Orientalis peritissimus. Is, rogatus a me, ut quaedam e Codice Κramailiqvarae Parisino de dialectis minoribus in meos usus EXCEI Peret, licet multis iisque gravissimis occia pationibus impeditus esset, tamen non id solum mihi gratisicatus est, sed totum librum accuratissime et nitidissime descriptum misit. Cuius beneficii laudes si ex

13쪽

X inmerito praedicare non possum, Certe magnitudinem beneficii quam maxime sentio, quippe qui experientia edoctus librarii negotium, ut semper molestum taedii quo Plenum, ita in grammatico Indico etiam dissicillimum esse sciam. Quantas autem debeam viro clarissimo gratias, ii maxime Pot

runt existimare, qui ex ipso libro meo Cognoverint, quantum novo isto subsidio adiutus fuerim.Te vero, mi Burno use, ut opus hoc, qualecunque tandem est, boni Consulas meque amare Pergas, vehementer etiam atquE Etiam rogo.Dabam Bonnae ad Rhenum mense Iulio

MDCCCXXXVII.

14쪽

Utuntur scenici Indorum Poetae nou uno atque eodem in eadem sabula sermone, Sed mixto, quem ad Personarum, quas exhibent, dignitatem accommodant. Summum, uti par est, inter haec loquelae genera locum tenet lingua Sanscritica, ct qua raro recedunt sacerdotes, reges, alii

altiori gradu positi liomines; quinetiam mulieres,

a litterarum Cultu non alienae, veluti in Malati madhavo sacerdos Camandacis, Sanseritice loquuntur. De hoc tanquam de summo quodam fastigio Per varios gradus ceterae descendunt dramatis Personae, ita ut, quemadmodum quaeque a Summa ista sacerdotalis et regalis ordinis dignitate remotior sit, eadem ratio no sermonis genere utatur minus docto et a classicae linguae puritate deflexo. Quae quum ita sint, magnopere interest eius, qui dramaticae Indorum poesi ope ram navare velit, omnium, quae in scena obtineant, dialectorum si hi comparare coguitionem. Accedit quod secta Indica. quae Secundum conditoris qui sertur nomen, Ictinim appellatur. illi ipsi linguae, quae summum inter SCelai CasPost Sanscrita in tenet locum, superstitionis suae decreta posteris tradenda concredidit. Quae secta. licet non eius sit antiquitatis, quam ei attribuen-

15쪽

dam esso persuaserunt situ homines quidam ingeniosi, digna tamen est, in cuius doctrinam accuratius inquiratur. Neque omittendam opinor eam, quam Po- Stremo loco ponam, rationem, ob quam hoc opus sim aggressus. Satis enim probabili demonstra tione poSSEm, si opus Esset, probare, magnam hodie narum Indicarum dialectorum Partem nou Posse accuratius indagari, nisi Prakriticam linguam bene intellexeris, ut quae intermedia sit tutor Sanscritam

et hodie per Indiam obtinentes, quae Praeso matae quasi sunt in dialectis scenicis. De quibus dialectis posthac amplius dicam. Explicui rationes, quas liabui opus hocce aggrediendi. Dividi autem id in tres libros, quorum Primo nomina et provincias dialectorum scenicarum definire operam dabo; secundo grammaticam docebo dialecti scenicae Praecipuae; Ceteras tertio tractabo.LIBER PRIMUS.I. De Diadeclorum Pracriticiariam ritimem, mminibus, Proplacita, Priae Al sitam a. Ad numerum et nomina dialectorum re nicarum eruenda tres nobis patent viae, quarum Prima ipsa est scenica poesis. IIac tamen uti ad

16쪽

nostrum Consilium impedimur eo, quod exstent quidem in sabulis dialectorum specimina plurium,

nomina tamen non tradantur. Id tantum inde eruere licet, iam Ea aetate, qua antiquiMima quae aetatem tulit Indica sabula Sit Conscripta, Pedimulta obtinuisse per Indiam sermonis discrimina. Locus est Mrichthlia alidos P. iss. ed.

Cato. G Ad meridionalem Indiam pertinent pleraque horum Dominum, linguasque indicant a Sanseritica origine alienas; neque asSevErarct auSim, distinxisse accurate poetam inter linguas re vera nomine dignas et locales quasdam sermonis diversitates. Nihilo tamen minus Patet, Eo affvo iam per Indiam regnasse magnam dialectorum Provincialium varietatem et plures in fabulis Indicis pro diversitate personarum usurpatas fuisse linguas. a. Secundam itaque ingrediamur viam et ipsos scenicarum dialectorum doetores sive grammaticios Consulamus. In quorum libris quos inveni locos huc socientes ita enumerabo, ut dei PSis grammaticorum Commentariis breviter simul disputem.

Incipiam a Viamrtiche, cuius liber Habita prostasia, sive tactu Irtha, illustratio sive lumen

' on uno mendo depravata est lineo nominum enumeratio , quam sine librorum ope emendare non aggredior. Ipse LV m fatetur plura esse, quae expedire nequeat, nomina. II ind. Thout r. I. 12T. ed. Calc. I. II a. ed. Lond. h

17쪽

lunare ilia lectarum Pru riticarum inscriptus, omnes qui in eodem argumento verSantur, nuCtoritatEet antiquitate facile antecedit. De vita Vararu- liis nil nobis traditur, nec de aetate corii quid elici potest; nam tabulas, quas de Co Circumseruntur,

repetere supersedeo. Praeoccupavere PraCterea

lum affirmari potest, Vararuchem a nemine Sociorum antiquitate superari; Ceteri enim aut commentarios in Cius librum scripserunt, aut menti nem eius iniecerunt, aut denique novissimis temporibus vixerunt. Accedit quod quatuor tantum dialectorum scenicarum rudimenta tradat Vara-ruches, Ceteri autem vel unam, vel duas, vel plures etiam addant, ideoque posteriores sint habendi. Comparet nimirum. initio quatuor illas dialectos, de quibus egit vararuches, solas in scena Indica locum habuisse; posteriori autem aevo uuam, duasve ad has acceMiSSE; Postremum denique, quum celsi rae quoque linguae vulgares ad altiorem Culturae gradum evectae et ad Poeticos usus CSSent accommodatae, etiam has in scenam fuisse adscitas aut certe a technicis permissas: ita ut

inter Prakriticae loquelae praeceptores is novissimus possit haberi, qui maximo dialectorum numero locum in commentariis suis Concesserit. Vararuches autem quum unus Sit e Caterva

sapientium istorum, qui inventores et Persectores disciplinarum a grata posteritate celebrantur, haud improbabiliter asserueris, hac re declarari, canones

18쪽

Sm grammaticae Prax riticae, qui sub eius nomine ieruntur, opus eSse antiquissimum sui generis, in quod veluti in unum Corpus redacta suerint, quae a prioribus grammaticis de vulgaribus dialectis fuissent Praecepta. Quae postquam facta erat rem dactio, neglectui tradebantur priorum disputatio-VES. reStringebantur Posteriorum labores ad solum hoc negotium, ut Vararuchis regulas accuratius Circumscriberent, aut, ubi opus esset, amplisi Carent. Morem hunc fuisse Indorum etiam in aliis

disciplinis, docui in praes. ad Sati hya Caricam.

Neque aliud statuendum mihi videtur de canonum Collectione, quae rinitiis nomine celebrata summa pollet per Indiam litteratam auctoritate. Vararuchi, quippe qui non diversus dicatur urat, anis, vetustissimo Paninis enarratore, satis remota antiquitas tribuitur. CL Wiis. Praef. P. IX. Colebrook. gramm. Praes. P. VI. Vararuches eadem, qua etiam Pan ines, utitur docendi ratione; singulas enim regulas se mulis lechnicis brevissime exponit. Sulm Coustat Indos has appellare, equidem dixi decretia. Exempla ad regulas illustrandas addita sunt nulla, nisi de singulis vocibus tantum valeant quae Sistantur regulae, quare, accedente praeterea obscuro isto dicendi genere, sormulis Indorum technicis Proprio, dissicile profecto intellectu evadit Saepenumero hocce enchiridion. Nil itaque mirum, Uararuchi illustrando operam suisse a successoribus navatam; inter quos primo loco ponam Issumcthiam, Cuius Cominentarius iudice audit ManOmnia

19쪽

sive delectabilis G. Brevis est quidem, Sed PE spicuus et idoneo exemplorum Dumero iuStruet tuS, quae res maximae est iu eiusmodi libro utilitatis ; nam ex exEmplis interdum emendanda sunt menda, a librariis regulae cuivis obtrusa; sicuti Exempla saepenumero Corri nda Sunt ope regularum; atque mirum Sane laret dicere, quantis et quot naevis tum grammatici de vulgari dialecto Commentarii, tum ipsae fabulae laedatae fuerinta librariis, doctae linguae quam vulgaris Peritioribus, variasque scenicas dialectos inter se Cou- tandentibus. In Primis autem opus erat tali adiumento ad emendandum librum, Cuius unum tantum exemplar ad manum Erat. S. In docendis linguae Pro riticae regulis eam sequuntur rationem tum Vararuches eiusque Commentator, tum Ceteri eiusdem rei scriptores, quam ipsa res postulavit. Nimirum si record ris, Prakriticam linguam derivatam esse totam a Satiscritica et ad hanc recurrere, quasi ad fontem, quotiescunque ei opus sit novis vocabulorum Co- Piis, vides, nullam commodiorem et tutiorem inveniri Potuisse viam quam hanc, ut demonstram Asservatur codex in bibliotheca mercat. Indi c. Londini, ara ruehem una cum glossis Bhamuliae tenens; migravit in istam biblioth. dono Colehrookii, in cuius catalogo insignitus est No. Id. II. Nomen Bhamaliae initio commentarii legitur: in titi. capiti. sinalibus Vararuchis sutra dicuntur Pra rita Praxa a, commentarius Bhumaliac Mandrama.

20쪽

retur, quasnam subirent mutationes Sanscriticitum soni simplices, tum Sonorum ComplexuS, quum ex Sanseritica estingerentur novae istae Ser monis conformationes, quas dialectos Pro riticas vocamus. Quam viam ingressus est etiam Iaco-hus Grimmius, Germaniae decus, quum docere vellet, quomodo ex antiquo Germanorum SE mono Per varias mutationum vices denique exorta sit qua utimur hodie Theotisca lingua. Addoiquod homines, in quorum usus concinnabantur grammatici hi tractatus, instructi iam esse debebant legitima sacrae linguae cognitione Ponunt autem semper primo loco dialectum, quam κατ' εξοχην Pru riticam nuncupant, utpote quae proxime accedat ad stirpem, unde Propam gata suerit, Satiscriticam. Ah ista deinde dedu-Cunt Ceteras dialectos. non eundem ordinem hac quidem in re servantes, Plerumque tamen quamque Seriori Ioco collocantes, prout remotior Sita stirpe communi. Novem itaque capitibus absoluta primariae huius Prakriticae dialecti institutione , decimo docere pergit Vararuches Nica-chiciam, undecimo Magia Ciam, ultimo hiarias Niciam. Postrema a Sanscrita derivatur, duae Priores a Laurasenica. Quam rem ipsis Vararum chis et Bhamaliae verbis docere praestat. Cap. X. iniL- l limit i Fnimnii imi imi i mim viqimi i

Larvarum sive Piqacharum dialectus itaque dicitur Patischi, cui a Caurasenica repet uduS