Institutiones linguae pracriticae supplementum ad Lassenii Institutiones linguae pracriticae scripsit Christianus Lassen

31쪽

lia , ut quum nomina Populorum et linguarum Promiscue ponantur. cchstari, Ahiaret, Draυωί,

D a, partim nota sunt vocabula, Partim Posthae explicabuntur. Amn I haud diversum nomen censeo ab Aoctiali, si de lingua dicitur; hoc nomen est urbis Oχenes, illud incolarum; salsa igitur est repetitio. Cimpctrali nomen Est urbis, quod dilso Dharm mictim intor Pretatum De dialectis hisce pauperculas tantum qUasdam regulas sistit Κmma liqvaras, iustam grammaticam tradit nullam; unde iure quaeres, quid sibi vel in L nomina ista. Res est, si quid video.haec. Propositum non fuit grammatico huici neque omnino praeceptoribus loquelae Procriticae, ut Iegitimam tot dialectorum doctrinam docerent; quod si voluissent, male profecto negotio suo suissent destincti, quum non in Singulis tantum vocibus, sed etiam in declinatione et coniugatione

proprias sibi leges sequi debeat dialectus hoc nomine digna; dialecti autem Indicae in variis provinciis obtinentes re vera summopere inter Sedisserunt. At enim vero ad specimina tantum,

quae in fabulis, aliisque poematis inveniuntur harum dialectorum, reserendae Sunt quas Proserunt grammatici observationes, non ad idiomata ipsa, quibus homines Provinciarum Indicarum tanquam linguis utuntur. Quam observationem

32쪽

Corroboraturum csse Credo scriptorum, cuius opus nunc memorabo.8. Est is Dama- Tarhα-Vag -Dias, Cuius liber Prastrita Ra a Tarta l. e. arbor abundantiae dialectorum Pra riticarum inscribitur G. Codex est Colebrookianus, C. 8. insignitus, Benga-licus, nec satis distincte, neque emendate exaratus. Scriptoris nomen Satis notum Est, utpote cuius commentarii in libros philosophorum haud pauci existant. Vid. ex. gr. Colebrookium in Trans. Soc. Asini. Britann. I. I . Quos reCEnsere meum non est. Satis recenti aevo floruit noster, quod, etiamsi alia deessent indicia, conclusisseme maximo quem exhibet dialectorum numero. Cum totius operis inscriptione consonant capitum

tituli; dicuntur enim capita rami (RNI: , Capitum partes fasciculi larum mn si , partium paragraphi

lares (mpnim. Videtis scriptorem recentiorum more in verbis ludentem. Systematica tamen is usus est dialectorum dispositione, quam ob causSamsuccinctam totius libri notitiam exhibere placuit, excursui sepositis quae sine disputatione magis

ampla intelligi nequeunt m .

Praemissa solita salutatione exhibetur primum dialectorum catalogus, quem non repeto, quum

33쪽

eadem nomina postea in singulorum capitum inscriptionibus recurrant. Scatet praeterea mendis. Dein pergit: .mT U Aut unirm mirifipul-- unde sequitur, Lan eqvarae, a Vidyavi noda conscriptae grammaticae, Superstruxisse suam Ramatar avagiqam. Prahriticam Pra cipuam Primo loco ponit, eamque a Maharasti trica derivat: rimes m(siri metreti murimiqfimi immii Totum itaque ramum primum huic dialecto dedicat. Secunda Catilia incipit: dum uisti di Uda

Im miri: i Nempe primus huius capitis Stavalias ad catarmenicam pertinet, quae deducitur a Procritica primaria. Secunda huius capitis pars agit de Magadhim, Ardhamagadhica et D iocinat a, quae dialecti a quibus personis iusteua uSurpentur, explicatur; sed haec res secundum oratoricae rei scriptores infra melius tractahitur. Magadhica a Caurasenica et Pracritica d

Ardhamagadhicae eandem tribuit noster originem; non multum illa dissert a Magadhica propria. Da-xinalya sive meridionalis quae sit, enarratur quidem, sed tam Corrupta sunt verba, ut certi aliquid inde dici nequeat. Videtur poematum Cuidem generi appropriari. Memineris Daxinadam laudari etiam a Κramadiqvara; intelligenda est dialectus Vi rhhensis (i. e. Berctrensis , ut tu commentario ad locum Sahi adarpanae mox excitandum vocem Daxinadu explicatam invenie-

34쪽

mus' . Proxima sane est provincia Berarensis Magadhae sive Biliarae,ri unde etiam apparet, Cur coniunctae fuerint hae tres dialecti. Siti in inscriptione huius flava ae linati: u impeti m

Sequitur tertia secundi capitis pars, XXXI floribus distincta, visitastas quas dicit noster, tenens. Distinguit enim bhinhias, dialectos po-Pulares. ad quarum numerum pertinent Pra ritica primaria. Gaurasenica, Magadhica, Ardha- magadhica, Daiahina lya, a vibbushis, quae sunt loquelae hominum insimo vitae gradu positorum aut provincialium corruptius loquentium; Solac cisitis dialectos dicere posses. Tertio denique capite subiungit inferiores his dialectos, quas generali nomine aut Nicachicas aut A bhrancicas significat. Triplex igitur sistitur divisio, hh isha, υμhasha, Nisachim et cum ea pari loco posita Apabhransim loquela. Ad vib hastias per

tinent hae dialecti: custaret, sive Charitalica, cibari, Abhirim, Druseida, Uthali. de quibus nominibus plura disputavi in excursu. Ilas vetat noster A bhmnoico appellari, quum in sabulis eis locus concedatur, licet A bhranoiciam harhuriem eas redolere censeat. In sine huius flava ae enim legitur: TTT I i et i Z trii a umirit pruri riiaura

) E Megasthene nomen aliud idem significans Arrianus Indicc. servavit: miliandini, i. e. mu B, meridionalis. Fam vix credibile est, duas gentes diversas is meridie fuisse dictas, quum aut omnes in meridionali India nationes ita dici deberent aut gens quaedam , certa, ob caussam quandam sibi peculiarem.

35쪽

rii mimo ui inlimn .nn iam Irim rimi a (l. et: ij Et revera duplici loco eas Pouit Ramas, Primum i ut Erdialectos, quae Proximum tenent post bhash scenicas locum, nimirum, quum in sabulis sco uicis usurpentur; deinde ad Ambhransi s reserteasdem, quo nomine intelligit Propinciales dialectos per Indiam obtinentes, veluti Bengalensem. Guria ratensem, NarnatEDSEm, OrisSensem, alias; immo Magadhensem inter has repetit; quo Patet, Apabhrancicam Eam nominari a Ruma, quum intelligatur loquela, qua incolae Provinciae Magadhensis utantur, quaEque diversa sit u sermone Magadhico,icui locus assignatus Sit in Scena. Quo Sensu, ut Statim hoc addam, nomina Maharasti tricam, Gaurasenicam. Magadhicam etiam a Prioribus grammaticis usurpari vix dubium est. Atque ilaeo Propria vis est vocis vibiiushu, ut dia lectus sit, quae gemino accipi possit Sensu; Sunt enim vibhashae et Apabhranuecae, i. e. vulgareS

linguae, et scenicae, quippe loco in scenica poesi sibi concesso nobilitatae.

Ultimo loco ponit Ramas Nicachicum sermonem, Cuius geminam sistit classem (Zeti tramim ie-- uua ; Prior dialectus est hactes icci, a Sanscriticuet Catarasenim prosecta ( Tntari s in i misi Mn i ,δ-ui: , altera Chiasis, vox dubia et mihi iguota B: , utriusque discrimen levissimum esse dicitur H-it). Qua in re consentit eum Lakshmidhara. Vid. supr. S. G. At enimvero aliud etiam Proseri Palcachici sermonis discrimen , quum eum aut puriam (Eg) aut impurum

36쪽

st g

( me dicat. Resertur hoc discrimen iterum ad risum Poeticum, siquidem purus est Puic hicus

Sermo aut impurus, Prout Satiscritica vocabulaei admixta sint multa aut nulla. Quo laetum CSt, ut noster eandem dialectum modo Pumachi Ciam appellet, modo , Ibhriarisaeam, veluti ipsam Rathes iram; immo Magadhicam interdum assurit sieri posse Pui chicam. III. I. CL ExCui S. Sed ultro haec non prosequar; apparot enim

Romam nimio argutiarum Studio abreptum, Sim-Plicem Priorum grammaticorum rationEm deseruisse, novaque minutula discrimina statuisse, ad quaestionem perturbandam quam elucidandam magis apta. Praestat Enumeratis omnium, quorum consulendorum mihi data fuit saeuitas, grammaticorum testimoniis, uno conspectu exhibere.

quae de Prahriticis dialectis ab eis memoriae sint Prodita. s. Prahrita apud Grammaticos significat unam-

quamque Indicam linguam, a Sanserita diversam, nulla habita originis ratione; nam ostendemus posthac Κarnaticam, quae a Rumata rha Tagiqa Pra- riticis adnumeratur, Sanscriticae nora esse sti pis. Extra Indiam autem vix egreditur ista appellatio; Ar si enim in Sindi uica provincia ponitur et L. Icti Bahlicarum in Pentapotamia est, nota Bactrianorum, uti credidit Colebroohius. Consulto itaque dixi Indicam; etenim linguas, in India non indigenas, etiamsi Indis innotuerint, immo in usu fueritit, veluti Persica, barbaris sive via his, utpote ab exteris apportatam altrim

37쪽

rum linguis annumerat Piamoiciam, sive Persicam. Ira Niciam, qua Arabicam eo aevo si goificari coniicio; I aiamatam, i. e. Graecanicam; mrhiariam denique, cuius vocis significatio incerta mihi est, quum Burbam vetustum sit apud Indos plurium

extranearum gentium nomen.Pr ritia latissimo isto sensu usurpatur ex. C. a Rama tarkavagipa, et scenicas dialectos et linguas hodiernas provinciales eo nomine laudante. Quemadmodum equidem, ne dubius haereat lector, Dunquam Ponam vocem Pra rita.

io. Strictiori deinde sensu ponunt pro dialectis, quae in sabulis scenicis, aliisque quibusdam poesis generibus obtinent. Pertinent huc. si antiquiores sequimur grammaticos, aut quatuor aut sex, nimirum Prahritico κατ' ἐξολόμν ita dicta, tiros enim, Magiadhaeo, INMachim, aut eaedem, additis Chtilista Hic hica et AmbArian . Niciachicae atque obhran e tamen pluria Constituuntur genera a serioribus, qui Praeterea addunt Ardhamagadhicam, Daminia iam, aliasque. ut taceam longum Mibhasurum in Κalpatarucatalogum (Cap. II. Secl. III. et Cap. III. Strictiori hoc sensu ego Scenicas dialectos in seqq. dicam, distinguens ab eis dialectos Provinciales, i. e. quibus hodie et iam pluribus abhinc saeculis usi sunt in variis Indiae partibus populi Indici. Scenicis autem dialectis, quamvis eis nomina a Provinciis indita sint, utuntur tamen sabularum Per-

38쪽

sonae non pro diversitate natalium, sed secundum Partium discrimina, quae in sabulis eis attribuuntur. II. Strictissimo sensu Priastrita dicitur de dialecto, prae ceteris in sabulis usurpata, quam ' grammatici uno ore apud Maha,Shtrias ortam .RMEverant. Cur autem et praecipue Procritica dicta sit. Maharusistrarum lingua, nullius ad- 'iuncto provinciae nomine, et primarius ei in scena delegatus sit locus, quaestio est posthac agitanda . Erravit igitur vir summus, Coleb Ostitas, quum suspicatus sit, Pru ritam hanc suisse dialectum olim ad ripas fluvii Sarasvalidis regnantem. (AS. Res. VII. uis. Nimirum interpretatus est dictionem per linguam siliorum Sarasva-tidis. At certiores nunc lacti sumus, aliter intelligenda esse ista verba ac quidem de poetico huius Pro ritae usu, ita ut sit Godiae lingua iuvenilis, opposita Sanscritae linguae tanquam virili et adultae. Retractavit praeterea vir, Si ullus unquam, ingenuus, Prius emissam Sententiam (As. Res. IX. p. Sio dicendo, Prahi iticam hane Praecipuam Poetarum scenicorum non suisse diversa in ab illa, qua Ia inici utantur, quam etiam Cum Pulica, sacra Isaudd harum dialecto, eandem ESSE Coniectatur. In quam rem infra inquiram; miror sane, Maharasti tricam Prakritae originem la- tuisse virum diligentissimum. Strictissimo,hoc sensu dicam Pru riticam Praecipuam. II. Triplicem hanc vocis et vim exposuitiam Le dentias As. Res. X. 28S. Indicavit Cain etiam Colebroo ius I. I. X. P. Oso. Notatio voca-

39쪽

l,uli est a train, i. e. Procreatrix, genitrix Datura. tande mri, generatus, derivatus; derivantur enim hae linguae a Sanseritica aut directo aut una Peraliam, quo sensu dicitur prakrili cuiusvis linguae

esse ea, a qua deducitura: tmin: -r i muti riri m metri. IIemach. Cap. VIII. S. I. . Procriti sive

origo in Sanserita est; in ea lingua ortum vel ex ea profectum quod est, id PMhriis s. derivatum est.' Opponuntur praeterea in aliis iuncturis sibi, inscritia et Prustrita, ut de hominibus, qui quum iusta cultioris vitae institutione imbuti sint, Sanseritici, sin minus, Prakritici dicuntur, undo

sit, ut pra rita etiam notet homi uem vulgarem. Pra riticae igitur linguae etiam sunt vulgareS, rustieae, Provinciales. I S. Catimsenim et MOMhim ad praeci-Puam Procriticam proxime accedunt; utrumquet

nomen a gente prosectum. A Magadhica propria Ardha magadhicam distinguunt seriorES. ii. In inferioribus dialectis nullum discrimen posuit Vararuches, Paeachi In Ponens unam, qua intelligit sermonem hominum insimo gradu Positorum in sabulis, diversum illum a loquela

Pici hiarum, Larvarum, sive Lemurum, qui quum in Scena compareant, uti dicuntur lingua, a grammatim ratione Prorsus aliena. vid. Colebr.AS. Res. X. p. Ssi. ed. Lond. Translata est denominatio, ad significandum contemtum, quo hahebantur isti homines. Unam addidit varietatem Democliandras, Chutiis me Icticiam, quo nomine siguificare voluit sermonem vel Priore Palfachico

40쪽

inferiorem; enim nomen est collectivum pro Personis sabulae, insimum gradum tenentibus.

Conciliari hoc potest cum eis locis, ubi duo nia cachi genera hominibus Indicae terrae rudibus et

a morum urbanitate alienis tribuuntur; Prius ad Septentrionalem, alterum ad meridionalem Indiam Pertinere videtur. Duo itidem genera Nicachici sistit Ramatar a vagi fas, sensu tamen alio, quum hoe nomine significet harbaram sermo uis mixtionem ex idiomatis diversis.

I S. Nmit, viabhriaram, i. e. delapsus, in universum est lingua a grammatica ratione abhorreus. id. Amar. Κosh. s. v. A grammaticis tamen linguarum Scenicarum usurpatur pro Classe dialectorum a puro Sanscrito fonte remotissimarum et ad insimum depravationis locum detrusarum. Quarum duo genera Constituit Hemacha udras, unam ad Praecipuam Procriticam, alterum ad Caurasenicam Propius accedens. Incolis orae oceani occide uta

lis, maxime Abhois, assignatur haec lingua a vetustioribus. Discrimina dialectorum Provincialium et localium ab Apal, liransa repetit novissimus Scriptor, Ramatur uvagi Cas, Contra morEm

Priorum. Neque quo,ab eodem sensuavibbusha quaedam classis interponatur inter Primarias scenicas dialectos et Apabhransiens, a Prioribusi actum esse invenimus. Videtur denique Ruinas, si recte intelligo verba III. I. 'iuxta ordinem Sc critilo Itior tittis imposuisse Provincialibus linguis nomen mythologicum eodem modo, quo Priores cum Hs his comparant gentes