장음표시 사용
41쪽
quasdam rudes atque incultas. Serpentum regniim Cum rege agnoscit mythologia Indorum, et similia disputantur in praelatione ad grammaticam Drom Ahasthensem Lothaola. Immo, a rhetori eis Prosecta esse videtur denominatio, qui adictos reserunt Sansori tam linguam; hominibus itaque relinquitur Pra riticus sermo; qui hominis nomine vix a Brachmanis dignantur, et diali, Abhinc similes, linguam Proserre debent aut Larvarum
aut Serpentum. IIemachandras Apabhrancicae anteponit Pulauchicam, Rumas contrariam ample
lG. In fabulis, quae nobis relictae Sunt, praeter Pra riticam praecipuam, Gaurasenicam, Magad hi eam , duo triave discrimina sermonis incultissimi, nulla aliarum dialectorum specimina inveni; neque invenit Wilso, qui multo maiorem fabularum numerum perlegit. Vid. Praec. ad dram. Ind. p. LXIV. ed. ait. Nil igitur definire possumus de eis dialectis, quae Praeterea a serioribus grammaticis et a technicis quibusdam nominantur, utrum re vera tot sermonis
discrimina fuerint a poetis scenicis usurpara, ctu Constituta sint a grammaticis et technicis, divisi num infinitarum iusto amantioribus. Quae igitur in sequentibus disputabo, ad eas referenda sunt linguas, quas re vera Scenicas Esis scimus et quas docuere grammatici optimae notae, raruches et I emachandras. II. Derivent quum grammatici scenicas hasce dialectos a Satiscritica lingua (derivationem enim
42쪽
signiscant verba miri , Uri, alia supra laudata oritur quaestio, i quonam iure hoc sit factum. Atque id statim apparet, reCte asSeri a grammati Cis, omnes lias linguas a Sanserita derivatas esse; nam tum formae grammaticae, tum vocabula, PerPaum Cis tantum exceptis, Sanscriticae sunt originis; tota Structura, totumque syntaxis genus Sanscri- tam linguam reserunt. Etiam in hoc antiquio res grammatici veram assecuti sunt rationem; nam seriores, qui linguas meridionales, Κurnaticam,
alias, introducunt, falsi sunt, quum in hisce linguis vocabula, quae sint Sanscriticae originis, iuxta regulas quasdam deduci Sane posSint, formas contra grammaticas et primaria vocabula a Sanserita
nulla machina liceat derivare. Vide quae de linguis Desthanicis in Excursu II. disserui. Alia
autem ea est quaestio, quo sensu unam ab altera
repeta ut grammatici linguam. Formialem dixerim originationem, si id egerint grammatici, ut eam linguam priori loco posuerint, cuius formae ad Sanscriticam Propius accedant; quemadmodum distribuere possis Romanicas linguas. Nistoriciam appellarim originationem, si id significatum voluerint dispositione sua, eam linguam, quae alteram ordine excipiat, re vera huius esse siliam.
utut hodierna nostra lingua Theotisca repetitura media superioris Germaniae loquela, haec ab antiqua, qua usus eSt Othi edus, quamque vel aetate antecellit Gothica. Formalem esse ab Indis constitutam derivationem .itude colligo, quod neque constent sibi grammatici, Caurasenicam ex.
43쪽
gr. modo a Pruli ritica Praecipua, modo a Sanscritica repetentes, ncque ullum veStigium Est, unam harum dialectorum suisse alia antiquiorem. Dis-Posuere itaque grammatici iuxta puritatis et assi ni tatis cum Sanscrita discrimina. Eandem rationem sequuti esse videntur poeiae in accommodaudis ad scenicos usus hisce linguis. Pro dignitatis enim gradu, quem teneat Pars quaedam sabulae, utitur lingua vel puriore vel magis impura. Quam
rem si eruere volumus. Consulendi sunt scriptores rei oratoriae. Tertium est hoc sontium genus, ex quo hauriri Potest scenicarum linguarum notitia.
CAPUT SECUNDUM. Technicorum de dialectis scenicis loci.18. Laudavit Colebrookius in dissertatione de linguis Sanscrita et Pracrita (M. Res. VII. Is seqq. duos locos ex opusculo quodam rhetorico, quod in usum Manicyachandrae, regis Tirabhu tensis concinnatum tradit. Alterius loci fontem indicare Possum, siquidem codices quosdam Parisinos perlegenti in eum incidere mihi contigit. Legitur nimirum in libro de arte poetica, A m-chan ista, cap. II. (Cod. Par. cat. IIam. XCII.
44쪽
Et Componendus est cum alio, in libro eiusdem argumenti, Rauractr (Cod. Par. CXLIV. obvio. Prioris a Colebrookio laudati Ioci vestigia indagare non Contigit; apponam itaque Latine ex Anglica
dissertatione conversum: 'Sam ilia , Habita,
Hic hi ac mgo 's quatuor nuncupantur Poesis tramites. Divi hisque similes Sanscritico sermone utuntur; semidei benevoli,(ab Indis romae dicunturi Pra ritico; malevoli (Ruxasae Palaachico;
homines inseriorum ordinum et Ceteri Magadhico. Sapientes autem Sanscritam declarant praestantissimam quatuor harum linguarum; usurpatur ea quidem triplici modo, in Prosaria oratione, in poesi atque in genere ex utraquci mixto. RUltima haec non linguarum discrepantiam spectant, sed varium earum usum. Nil igitur attinet amplius de eis verba sacere sex Cetera ut attingam, nimis breviter ea sunt dicta. Suppleri autem Poterunt ex aliorum scriptorum Iocis, quibus edocemur, Praeter deos regibus, Sacerdotibus. aliis tribui Sanseriticum sermonem. Pru rita
haud dubie intelligenda est praecipua; sed vel
haec praeter Semideos quibusdam hominum generibus assignatur. Id miror, Magadhicam positam ESSE, omiSSam cata Scraiciam, quam dignitate
45쪽
iii inime posthabendam esse illi scimus. Aut utraque laudari debuerat. aut neutra, Comprehendendo eas sub generali Procriticae nomine. Paicachica loquela in universum dicta est pro sermone hominum infimorum, nullo tacto discrimine, Apabhransa
is. Naviachandrista haec praebet:
'Sciendum est, si quod ad sermonem attinet quaeris, eius esse quatuor genera, aut Sanscriticum aut Pracriticum aut Apabhrancicum aut mixtum. Sansoritica numinum loquela a gapientum coryphaeis declaratur, Procriticam multiplicem agnoscunt, nimirum provincialem aut inde ortam aut ei parem.'Schol. Inde ortum, i. e. ex Sanscrito, veluti
metr(Snso. : rino et similia vocabula; et par, i. e. iri Sanscritica et Pra ritica idem, veluti et similia (l. pro provinciale, veluti Maharvsh trica, et ceterae (dialecti provinciales ; Apa-hhran qa est lingua Abhirorum aliorumque; mihium, i. e. sabulae scenicae, aliaque poemata. RCum hoc loco prorsus consentit Dandi, ex cuius Κavyadarsa duos versus excitavit glossator San shiptasarae:
46쪽
vQuadripartitum docti dicunt sermonem ;Gnscriticiam, mistriliciam, AmbitransiCram, mixtum. Sansoriticus deorum est loquela nuncupata a magnis sapientibus, inde ortus. Et similis, provincialis, sic multiplex est Pru riticus ordo. Maliarasti tricae innitentem dialectum vocant Pra ri-
lica in praecipuam*- ; Gaurasoni, Nati O, Gauri,
et quae praeterea eiusdem sit generis, sequitur in partibus huic illive provinciae propriis ordinem Pro riticum; loquela Abhiroruin, hisque similium aliorum in poematis Apabhranea dicitur; sio est constitutum. In libris technicis (Lexica dicit scholiastes Apabhran qae nomine appellatur
quodque a Sanserita diversum est. v Explicatur in hisce locis Pru rita per Provincialis, at sumitur tamen Pra rita Pro sermone non Sanseritico in universum, quo SenSu dest, Provincialis, dictum non reperitur, ita ut provincialis lingua tum denique pro Pru ritica accipi videatur, quum ad scenicos usus accommodetur. Non
47쪽
scenicis. Has aut Palcachicas aut Apabliratiricas appellant, idem satientes discrimen; nam Propriae Abhirorum aliarumque gentium barbararum
sunt extra scenam linguae, in scena autem Pat- qachicae aut Apabhranoicae. Mixtum genus ut taceam, triplex igitur est ordo sermonis: Sans iticus, Prakriticus, Apabitranei cus sive Palpachicus; nam eodem dignitatis loco uterque a rhetoricis habetur; unus Pro altero positus est in locis mox excitatis. Magadhicam cum Apabliran Ca Com Pomnere, uti fecit Colebrookius As. Res. VII. Ioo. omnino caret ratione.
Io. Triplex hoc sermonis genus iuxta Cosm graphiam suam videntur etiam distribuisse Indi, talibus argutiis summopere dediti. Deis enim quum Sanscrita tribuatur, semideis Pra rita, Lamvis et daemonibus Apabliratica et Palcachi, divisio eSt ex mythologia, non ex scena petita. Simile distributionis genus sub eo latet, quod Ra
libus adscribit. Componi hoc potest quodammodo Cum S Eni o usu, qui in universum singuas ita distinguit, ut Sanserita sacerdotibus et regibus, Pra ritica praecipua, et dialecti huic simillimae GauraSenica necnon Magadhica, iunioribus et inserioribus hominibus, atque mulieribus. Pat qachicus et Apabhransicus sermo autem infimis hominibus, barbarisque assignetur. Neque ab hoc discrepant grammatici, qui eiusmodi divisiones
48쪽
ai. IIo partibus. quae cuivis diale to in scena Propria sit. Iocus Est instar omnium Sahit MN ctfriae, artis PoetiCae, quam Conscripsit V*Panotha - piri as. Recentioris fuit is aevi, origine Bengatus; nil igitur mirum, si eum in numero dialectorum Proxime ad Ramatar a vagi sana accedere videas.'Iam supra dictum est tantum numerum in nullo dramate inveniri. Descripseram prius locum e Codice Londinensi p. ISS. Editus est liber Calcuttae A. I 828. Ex utroque tex
49쪽
'Virorum nobilium et liberali institutione ornatorum propria est Scinscritia lingua; talibus mulieribus attribuenda est Otremens; in earum autem cantilenis Maharashtriciam usurpare decet ; Magadhica dialectus propria declaratur hominibus, qui intimum regis Palatium colunt; Ardham Osdhion ministris, filiis principis, negotiatoribus primariis; Prachina (orientalis, Ben licia sive Gauri secundum schol. sannionibus, similibusque personis; ison ilico (dialecto urbis Ui-jayini utantur improbi (lusores schol ); Damina a (meridionali i. e. Vidarbhica, schol.) autem bellatores, oppidani, lusores; Ostiari tribuatur hiaris, Castis, aliisque harbaris; Bahlicarum
50쪽
dialectus divinis U; Draυbi Diaviris, aliisque eius generis lio in inibus; Abhor bubulcis (qui nomen trahunt a gente Abhirorum s Chandiali hominibus ordinis repudiati (Parias nos dicere solemus ;Ata et aut Obari lignicidis; misi hi sit carbonariorum; lingua Piqacharum tribuatur et in mancillis, at praestantioribus tamen olimSenim, quae etiam pueris, spadonibus et inferioribus astrologis assignetur; eadem furibundis atque aegrotis, quibus interdum Sonscrita datur: hominis dominatione in saluati vel pauperie obruti, mendi Cantium etiam et captivorum partibus altribuas Priapriliam (aut praecipuam sive Maharvsh- tricam aut scenicam dialectum quamlibet. Schol.); Sanscrita tribuitur etiam ascetriis optimis. Cui Provinciae proprium sit humile quoddam negotium, ab ea petatur sermo ei accommodandus.
Et iam in optimis personis faciunda est mutatio loquelae secundum Partes eis sustinendas; mulieribus, amicabus, pueris, hetaeris, lusoribus, nymphis coelestibus danda est interdum Sanscritica, interdum quaedam aliarum linguarum, ad significandam urbanitatEm. α' Dahnea idem est ac Bahica, des qua vote sustus egi in libPllo de Peninp. Indic. p. 2 i. At distinctio,
quam Proposui, nulla est; nomen est veluti Gand hora, Populo et Pontapolisinico et Bactrianor de Bactrianis uutem in nostro loco cum Colebrookio cogitare noli.vid. As. Res. X. p. 3μ5. disina, divinis , mendum ESSE St Picor; seriplura eo licis L. illam vox est nihili et silet scholiastes.