Institutiones linguae pracriticae supplementum ad Lassenii Institutiones linguae pracriticae scripsit Christianus Lassen

21쪽

est character . Ex opinione doctorum. - Quod quo sensu accipiendum sit nomen, Posthac patebit. Cap. XI. init. i umri: diluit i Cap. XII. init. lan i metri: mvr i Magadhicam igitur a Gaura- senica deducunt, hane a Satiscrita. In sine denique capitis XIImi additur: -- i. e. Cetera, quae non diserte in hoc capite de Laura-

senica traduntur, Cum Maharain trica consentiunt.

Magadhicae et Gaurasenicae facile vides esse nomina a provinciis repetenda; Prior ea est, quam hodie Behar, dicimus; altera ita ripis Yamunae fluvii circa Mathuram sita est; n men nunc obsoletum, sed Alexandri Magni et S leuci Nicatoris aetate notissimum. - ) Dialecto autem Pra riticae praecipuae provincia tribuitur nulla, quamvis e verbis in sine libri positis elici

potest, eam fuisse Maharasti tram. Nam quum dictum sit, ceteras regulas in dialecto Lauras nica sorinanda observandas esse easdem, atque in Maharashtrica, nulla tamen alia dialectus, ad quam hoc referri Possit, Prius tractata sit, quam Prakritica Praecipua, sequitur, Bhumahae, cuius iSta sunt verba, Prahriticam κατ ἐξοχὴν ita dictam diversam non suisse a Mahurashtrica.

. Sed ultro progrediamur. Duae Prahritici

sermonis grammaticae nomine tantum, non rem De hoe sensu vide quae docui de ad Sankhy.

22쪽

mihi innotuerunt, laudatae ambae a Colebroo io(Gr. praes. P. XV.) hisce indiuibus: Priastrita Rimactenti, et Prastrilct Lctristesviam; alterius auctorem nomine laudat Lydenius (As. Res. X. 235. ed. Lond. id vitiis hia (lege vinoda . Utrumque Iibrum cum Leydenio communicasse videtur Co-lebrookius (l. l. p. 286. . unde Suspicor, ambo nunc cum ceteris Le denti libris in bibliothecam mercat. Indi C. migraSSE.5. Gravissimus post Vararuchem huius rei scriptor est minachandras, cuius lexicon bonae frugis Plenum prodiit aliquot abhinc annis Calcuttae. Scriptorem gravissimum ideo dixi, quod ipse Pru ritica dialecto usus est iu hymnis a se Compositis. Sectam da inicam amplexus, quae Primaria Pra riticasin dogmatis suis tradendis utitur. Aetatem eius ad annos P. Chr. n. Circa

MCCLXXIV resert IVilio (praef. dici. SanSc. P. XXXIII . Reliquit Ilemachandras nobis grammaticum mima V charam plerumque dictum (C Iebr. Praef. P. XII opus, cuius Prioribus capitibus linguam Brachmanum Sa Eram docet, OCtavo sive ultimo autem Prukriticam, eadem in liac re, ae Vararuches et Bhumalias, usus ratione. Primum Staim exhibet, quae dein commentario ill Strat, multo tamen uberiore, quam quem condidit Bhamabas. Maximi sane momenti seret SCir utrum omnia Sutra quae Proseri, eadem sint, ac vara ruethica, necne, Et mireris forsan, huius rei dubitanter a me iactatam fuisse mentionem. At haud inca negligentia hoc sit, sed culpa

23쪽

scribae, qui unicum, quod Londini repperi I exemplar tam indocta et vacillante manu exaravit, ut Pedi multas libri sententias omnino obscurarit. Nil igitur Pro certo asseverare possum, quam hoc, raruchis sutra etiam a IIemachandra explicari; utrum nova sua addiderit, necne, ignoro.'Valde autem doleo, melioris notae exemplar mihi praesto non fuisse; plane enim intellexi, quantae utilitatis fuisset ad dubiam multarum vocum Pra riticarum scripturam diiudicandam. Continet autem hic libeo soli. t-SS. doctri- nam elementorum Prahriticorum ; soli. SS G. declinationes et coniugationes et quae Praeterea de dialecto proprie Prakritica dicta sunt enarran da. Foll. 66- . Q. Pertinent ad se menicam, . b. - i. G. ad Magiadhic m. i. h. - I. in adrissachi m. a. h. - S. h. ad Chiatha-Poeachseciam; o. h. ad finem ad Apabhran m. Notitias autem has excitare iuvat. Absoluta dissertatione

tur pars huius dialecti a Pra ritica primaria, Pars alia ab ea non dissert. Idem valet de M gadhica: mr-Passachim refertur ad caii municam: .m qnriinmer; Gul a Pala hica ad

udrifit. Duo itaque genera Apabhransae sistit ; unum Pra riticae praecipuae , alte-

24쪽

rum serumserrimo similius. De domicilio Apa-hhran qne et Palsachicarum nil statuisse videtur IIemachandras. In hoc autem a Vararuche discedit recte, nisi salior, quod omnes hasce linguas unam ab altera minus deducit, quam unam Cum altera Comparat, tu unaquaque quaedam Propria, quaedam omnibus communia dicens. Qua de re Posthac dicam.

G. Commodo loco hic inseri potest notitia operis, quod in Europam quidem nondum alla

tum neque a me inspectum est, Cuius tamen Do

titiam satis amplum debeo Ellisio, Anglo diligenti

harum rerum investigatori. Vid. Praefat. ad gram m.

Tulingianam Camphelli pp. 35. 16. Titulus istius libri est 'adhhoha Chon trista, i. e. lumen lunare dialectorum sex, sistrami Ihoras conditor. Dialecti sex eaedem sunt atque illae, quae ab II machandra docentur, ordo quo Se excipiunt, idem. Videtur autem Lahshm id haras, contra taciturnitatem grammaticorum Indicorum de regionibus,

quibus Propria suerit quaeque dialectus, accuratius et copiosius disputasse; quo sit, ut etiam huius libri magno tenear desiderio. Describam verba Ellisti Latina ex Anglicis facta.nDialecti sex hae sunt: PMhritia, qua lingua utuntur Maharasistrici; catimsonet; Mago Ar; Pocsachs,'quae dialectus est provinciarum Mnymo

loquuntur incolae regionis Abhbad et qui oras oceani occidentalis tenent. Sex hae Pra kriticae

25쪽

linguae dialecti inter se sunt distinctae, Earumque quaevis, si vocabula reSpicis, Suas Sequitia Permutationis regulas, omnes tamen Peculiarem dicendi morem, Constructionem et in genus grammaticam Sanseritae linguae conservant, lactis tantum specialibus quibusdam exceptionibus. In Latis limi Iharae Shadbhushu-Chandri a, praemissis regulis generalibus ad omnes pertinentibus, Prahritica dialectus κατ ita dicta brui WTEmim, a Maharasistra oriunda) deducitur, nullo in te lecto gradu, a Sanscritica; catarasenim a Pra ritica et Sansorita et si e porro, Mugailhc Diis Ar, Gulista- Nicachr atque 'ab hirancia, ita ut qua libet dialectus uno puritatis gradu ab antecedente descendat, Postrema itaque remotior Sit . quam ulla priorum, a fonte communi. Ad Apabhran- qam quod attinet, dissert La shmid haras a Cole-hrookii sententia, qui eam loquelam barbarismum Existimat, grammaticis formis destitutum. Dicit enim ille: mmim um ira m : U I mi ter i. e. Apabhransa Congeries est dialectorum Abhirorum aliorumque, ita dicta . quia a poetis non digna habita, quae usurpetur;

Quo dicto, pergit ad grammaticas eius regulas explicandas. Liber hic memoratus restrictus est ad hasce

ra Aliter interpretatus est Ellisius: vand ns it is used hypoeis, it is not in any respect corrupted. Quem

sensum Prosecto verba nunquam Patientur.

26쪽

dialectos, quales in dramatis obtinent, quam ob Caussam agit de vocabulis tantum aut Sanscriticis Puris aut inde derivatis; admonet tamen diserte, quamvis istarum dialectorum usam suisse propriis sibi des clii. e. provincialibus vocabulis; atque Probabile sane est, quum quaedam inter Eas obtinerent in regionibus Ionge a sese distantibus, Unamquamque Possedisse provincialia vocabula derivationis diversae, quibus instructa, linguam constituerit a cognatis satis abhorrentem. Quod diserte significatur de Nicachico sermone: fv-i-nhail: i

lecti me hicaeetobtinere dicuntur in omnibus regionibus hic laudatis, inde a Pandya in ultima meridionali India sita usque ad Canote septentrionem etiad Siam (Sahya orientem versus. Dein additur: hae regiones Palfachicae sunt et Provincialia uniuscuiusque vocabula suam habent qualitatem Propriam. 'IIaec Ellisius. Cuius sententiam nunc nouin iudicium vocabo; nam id tantum in Praesens ago,Hut congeram opiniones grammaticorum Indicorum, non ut eas diiudicem. At enim vero geographicam postremi loci interpretationem tam infelicem nobis venditat vir ceteroquin satis ingeniosus, ut eam Silentio Praetermittere nequeam,

i coniicio QN. cf. quae infra de gemina Patraestica

disputaturus sum.

27쪽

licet vix ullus regionem Transgangeticam Siam litos erat. idesis quae infra disputavi. UPatet itaque, et Piliocchi et APabhrianoia a Lakshmid hara usurpata esse loco nomin Um generalium, quibus significentur linguae rudes. Populis parum cultis propriae. ad litterarios usus non aptae; APabhraidam tribui Abhiris, qui

I Aelam et Gan'arae noti sunt populi Pentapotamiae. Cf. de Pent. Ind. p. 12-15. mltim mendum est Prociloim, quod nomen etiam ad eandem regionem Peratinet; cf. l. l. p. 21. Eisdem Indiae partibus vindicandi sunt Euntiatae. Vid. Wiis. s. v. Alio nomine ahillan eos appellat mmclohandras. Loxic. IV. 26. Nemia per se patet, nec valde dubium est, quin Atala ea sit regio, quae hodie Atitan nudiat; si v rum disputavit Wilso s. v. ine I , scribendum foret per T. Intelligo populos Indicos ad Butanensem limitem degentes; nam de lingua Butanica seu Tibetanica heic cogitandum non est. Parid et reserre posses ad ostia Indi fluvii cum Plinio II. N. VI. 23. 6 ed. IIard. I. p. 325. aut potius ad Pentapotamiam cum Claudio Ptolemaeo. Vid. Pent. Ind. p. 35. At haud ignoro, meridionaIem esse aIius Pandionis terram (Wiis. I ind.th. III. App. p. qu. quo nos legat Saba, a Κuli dissa ad occidentalem Indiae meridionalis oram collocata. Raghuv. IV, D sqq. alio nomine Silii H. Willi. IIind. S. II. app. p. 333. et Mach. Cat. Ind. P. C. Grahia vix sana est scriptura; mim proxima est regio Insime sive Nanariae. Wiis. Mack. Cat. Introd. LIX. sed non certum est, non posse dividi verba: Haivnkn - Nolana. Nam scriptorem Sanscrite loquentem dixisse Κanoiana pro ram stuba, i. e. Canota, prorsus addubito. Si igitur Sallya, IIa va et Pandya ad meridiem pertinent, una est Palfachica meridionalis, altera in Pentapotamia et in radicibus Ili malayae.

28쪽

SAE ab ostiis Indi usque ad confluentes Acesinis degebant; vid. Pentap. Ind. p. uet; Pui chiras distingui duas, quarum alterutra ad Pentapotamiam et declivia IIi malayae referatur. Nomen ita inditum est ab antiquis ,riddhia dixit grammaticus ob contemptum, quo interioris et cultioris Indiae incolae habebant homines hosce in confiniis hamharorum degentes V, aliis nominibus a semetipsis

r. Proximo loco dicam de brevi dialectorum scenicarum grammatica, quae Lutetiae asservatur in bibliotheca regia, in catalogo IIamiltoniano No. Gai insignita. Auctoris nomen Miamia Viam, libri indicem Sanishmta-S iam recte statuit IIam illo. Grammaticam Satiscriticam eiusdem tituli ab eodem grammatico conscriptam in usu esse Bengalensium edocuit nos Colebroo ius (gr. Praes. P. XIII. Eandem igitur videtur sequutus esse rationem Κramadiuvaras, atque IIemachandras, et ad caIcem grammaticae Sanseritae exhibuisse dia

lectorum Scenicarum Conspectum. Brevior est

haec grammatica, quod ipsa signi sicat inscriptio. Foll. SG etiam de metris Prahriticis et figuris oratoriis lassanham agitur. Ex epigraphe finalii

mentarium Avictvati inscriptum additum aut Potius insertum fuisse libro Κramadiqvarae; nisi sorte probabilius est, emendatam a sim sicinia

29쪽

dine Sanhshiptasarae editionem ivid. Colebrook. l. I. .hoc sub nomine latere. Dubitanter loquor . si quidem tanto studio, dum Lutetiae equidem commorabar, huic libro incubuit Chevi, Viricia r. lucubratio, ut aliis ad eum aditus disiicilli

limus Pateret. quo sectum est, ut minus amplam quam vellem, inde lucratus sim messem; satis docte et diligenter praeterea exaratus est libellus. Id certum est, Post titulum sinalem a me mox exhibitum . novum incipere in codice opus, vide, licet, alium commentarium in Santisti ipsasuram, indice Hastrita Apias, a Chiansit Ioiarmiario Conditum. Eundem esse reor Scriptorem, ac Diargissiciamin, cuius plures laudantur scriptiones grammatici argumenti; idem enim valet utrumque nomen. Mantum est hoc apographum et ultra sol l. o. O. non Pergit. Initium libri huc transcribere iuvat: unim ii Am

30쪽

Laudavi verba, quia eis probatur, Maharash- tricam esse eam linguam, quae Prae Ceteris, nullaque adiecta definitione, Prahritica dicatur; tum quin eis edocemur,'APabhrancam vocabulum esse lectinicum, inusinium ad linguas quasdam designandas, quae aliis nominibus in vulgus dicerentur, si vero in sabulis scenicis, aliisque poematis usurparentur, Communi vocabulo quodam appellarentur; veluti Abhirorum, hisque similium dialecti Apabhransa, aliorum me chr. Sed hoc mox vel clarius apparebit. De singulis Santishiptasarae capitibus non multa habeo, quae reseram. Explicantur eo libro Pro ritica, i Iurasenica . Magadhica, Patoachica ;Apabhranoa his, nisi salior addi debet, verum

facultas milii data non suit, rem accuratius indagandi. Iniectam Praeterea inveni mentionem dialecti hiam igia thicae, i. e. semi - Magadhicae, Praemissa definitione, ei admixtam esse Partem Maharasti tricam TlmUITNm vi , unde Coniectare possis, eam intermediam suisse inter proprie sic dictam Magadhicam et Maharas hiricam sive Pro riticam Praecipuam. Hasce sex linguas maxime solitatas esse sabulis, statuendum est, Sed praeter eas vel alias inveniri discimus. Locus est-