Institutiones linguae pracriticae supplementum ad Lassenii Institutiones linguae pracriticae scripsit Christianus Lassen

201쪽

s 88

Domitin. vo c. in el X et X; nam idem fit in nominativis absque Asseq. Scripturae miri, im, Tiri usu non defenduntur. Exstant praeterea multa exempla conservatae formae TD; ex. gr. DRqBdii Rat. id, io; mumiri M. M. O in T; in his prorsus absurdum est - Tis scri bere, quum i prius contractione tantum longum fiat. Ne hanc sormam expellamus, vetat nubes exemplorum. Magis dubia est res, si Tiri contrahitur cum m nom. sing. sem. vel N instr. Sing. maSC. et neutr. in Frequens est Scriptura utravisu ni in Ut t. is, La ; ita diu Prab. . I, S; M. R. IOB, II. s.', m T in M. M. 68, 3; at praestare videtur in his

scribere per Pi unum Vm, sed haud ita frequenter sese offert haec Scriptura; altera certe praC-

valet inem pro Erist (eris rarius legitur; invenies L. Sa, V; si , s. Sed magnam ruinam Passa est littera E per totam hane editionem.), immo in Emim. Vid. Utt. SS. S. Videtur itaque p. quod in talibus iuncturis forsitan etiam Sanscritice citius

Esserebatur, correptum ESSE, ut in S, Cett.

S. Pro met dicitur Prah. iv v. m. nisi viet sit cupide quaerentis initio positionis collocatum, ut Vah. IS , G. Um N; S, antep. Nnt; M. M. IS , S. Niri um. Encliti cum Uri post T scribi debet tu et reiicienda est scriptura mi; post vocales in tute pones. ri in M. M. II, a UteP.; EDRat. 2S, 2; Mr. I. I, I; ( iv - mrim; mi iti Cah. 28,

202쪽

mi 8S, ante p.; (Tut i ;) miri Rat. i , io. Uire Ca . tui, si et similia laudare operae pretium vix est. At legitur saepius illis encliticum. Paullira Lah. Is, u; mr iv Vah. s, i ; ii , B; iannm Vik. S, i; et iii M. M. Sq, ult. Primum exemplum salsum esse suspicor, haud ita mira et similia; nam tam levis sunt ponderis hae voculae, ut eis opus quasi sit auxilio aliarum. Regula tamen non est; Κ. P. P. 26, . et i, Uit ira, et Ni (-it aes cs. et et , P.

II 8, Supr. i. Pra r. audit tum Em, i g, tum p .m; tum a grammatico additur tav.uVar. IX.

MN, quae Scriptura Var. IV. G. defenditur. imi B U Κ. P. P. II 2,i2. forma Enim est quae post T. Praeoptatur, igitur Uictu praeserrem. Sed incerta est, vox loco Vi L. Cf. Lenet. ad loc. V post N et VI ponitur, et intima Est Particulae Cum antet dente vocabulo iunctura , Κ. P. I S, si I.; IN-mum Z I-eraia. 8RTU, Vi L. Si, G. a Sansor. imet derivandum Est. UI RU Κ. P. 182. ii; in his scribi etiam monere vix opus est; invenitur etiam post . Rat. si , II. O . Restat serma ii S sset, is s. dira, etc. quae Post omnes vocales et invenitur, licet id iterum contra linguae indolem est, Si post VI, S a gemina ConSon. incipit particula. Primo loco exempla proferamus: filia M. M. 2i, sin. (ed. C. uera ; Iur uera ibid. Is, ult.; emenda TI' Post brevom vocalem; --Vah. IS 5,i; I non obstat, quo

ta ita a

203쪽

uvidunti Vik. S, antep.; dio fim M. M. i , ii; etc. mendose haud dubio scripta sunt neque in eo haereo, quod remanere debeant breres vocales et corrigendum sit Titi iii . Sed dubito, utrum NI, i, E corripi debeant, anuis sit Ponendum. Id certum est, in prosa oratione maxime usitatam esse sormam filia; inde probabile est, praestare scripturam pro UI Ur; (masc. est in fim, rim B

Originem si quaeris, ita, unde T r oritur, proficiscitur a iri.' Initio sententiae legitur Ca . 1 SI, i . etiam fici pro di; sed ab hac particula, quae enclitica non est mo) audit et cum an CCC. Coniungi non debet, aliena esse videtur Praefixa semivocalis. Cohaeret praemissum Cum enclisi; nimirum quum vocalibus finiantur in hoc sermone vocabula, Particulao quae vocibus postponitur in oratione distinguendis (vid. II itop. II. P. 68 semper excipit aliam voCalem; SO UM m C

etc. si ita una esseruntur, ut tonus in So. Sa r gnet, corripiatur ueCESSE ESt c. Ex e Correpto Emer- Mi . i5s, la: Im, Vi .. q. 12; ta, Ral. t a. a.

204쪽

s sa

git tamen i , quod in re cti continetur; et ante vocalem e lociun sibi vindicat. Hinc oritur Jepra, Fes G. Distinguenda Eliam erat particula, licet enclitica, a vocabulo antecedente; quam ob caussam facilius ante euia locum invenire potuit J. Quae tentari posset explicatio ex g Sanscritico anteis dissoluto in ex. gr. m. munde Pro ritice lactum esset mmet, ideo salsa est, quod is Prak. post omnes vocales sine discrimine ponatur. Exemplum quod huc trahi posset ik. S, . m confirmatur quidem cod. P. aliud simile est Rat. 36, 2. iE lemmaeam; sed utrumque nimis doctum. S. r sit mri; vid. lit. i. transpositione; sola tamen forma non est. legitur M. M. S., I. ubi in Certum, utrum et an adiectum sit; certum, i

) Tacere non debeo, in codd. Sanseriticis ex meridie Indiae saepius scribi pro , oritur hoc ex fuga vocalium initio vocum positarum, quae assicit istarum dialectorum nonnullas. Eudem ratione ponitur pro Evn, plane ut Pi akritico Exempli gratia nomiuo codd. Rameidos Tulinganos Parisienses.

205쪽

Non Prorsus reiiciendam ESSE Scripturam G, demonstrat versus Κ. Pr. P. G, I; giri Bra in sine versus Aryae, ubi emendandum est lim , --,

Dh. s; etiam post reiiciendum

videtur, siquidem magis consentit Cum Sermonis huius rationibus scribere iuuia, quam Mia, Si tonus est in antepenultima. G. De M id tantum moneo, PoSt voce. Saepius dici U, omisso v. S. S. So. Vah. SI, Io. RUT UR; alterum risulcro quasi utitur nasali antecedenti. UT V Mr. IOS, II;-R Mr. I S, f; mus u T MIN V, 3Ir. isi, D. .im sit E et Post breves vocales, Post ancipites vi et Anusvaram Id. in ad Vah. XSS,ii;

M. M. 88, ult. taedet reCEVSere. Pro I invenitur I, quae serma post brepravocales poni non debet, ut sit. Mr. 8, 2. 1i , I S. in X B. Verbum substantivum, si enclitice alii vocabulo additur, V suum exuit, et sormat sing. im,m, ira; plurali sit e Sr:; ra E m; tertia Plur. huc non Pertinet. Secundum regulas supra positas , T Post breves et longas poni potest vocales;

sed invenitur plerumque u pro Ni, i pro I Pro Et anto im et si uale elidi solet antem nisi sit

206쪽

Pro I nom. Et ae . sing. Dctu trius. m omnibus vocalibus subiungitur; imet m tuentur e suum, uude consequitur, ut antecedat necesse sit vocalis brevis.

corrige mi pro m. qmo im M. R. IIo, I ;ib. c. Pro masc. scribere Nim, regula iubet nulla, et obstat ratio perspicuitatis habenda; sit tamen

tentiae sonat Ure.

s. Alia vocabula enclitica ignoro; Eum m SED ERR) postpositio contrahitur interdum Cum pro nomine antec. haud semel legitur, nescio an recte. Sed neque enCliticum Est neque cum nomin. contrahi debet; dum M. M. G, a. cf. Utt. S, B; Sit M. M. II , B. Eloio. Proclilaeuin denique sese exhibet saepenumero xyr,. si sequitur verbum. ut iT Vah. Tinia, trirspem Vah. IS, G; me Vi . io, ii; mn sie Mr. IOB, f; nis. Ti M. M. 26, ult. Ponitur etiam Pro N privativo in compos. Cum adiectivis et participiis, ut sit iam Sanscritice. unm M. M. O, T.

207쪽

CAPUT TERTIUM.

Incipiamus a Singulis ConSonantibUs, i. e. ab eis, quae aliam neque excipiunt nec praemissam sibi habent. valent autem in univeraum haec: Retinentur consonantcs San Scriticae praeterriet , quarum locum occupat . N ar. II, I. Num im; mi m vim; imi me; vim m uim etc. Exceptiones quae esse videntur, si invenitur T Pra r. Pro R et v Sanser. , expli Candae Sunt a mutatione sibili ri in Transeunt itaque R et uprius in ri, quam inde sat V in , decem, Pro

TR Et cum eo compositis, V, Var. II, S. . . Porro in in Pro TR, vid. SuPr. P. IIS. R etc. Eadem ratio est vocabuli vinci pro rim ar. II, G. at accedit transpositio nasalis, quasi esset muri. De in vid. P. ISI. Veram exceptionem sistit mutatio in * rarissimi usus; vid. Var. II, o. 'Pro Vmi; Tm Protae et composita Pro MCM Var. I. I. Pro

Forma iure I clidit V initiale, ut nurtis, et nasalem his ponit. Vid. Var. l. l. ct S. S. 136.

208쪽

ri simplex non finale semper transit in et remanet tantum, si a Consonante sui ordinis excipitur. Var. II, . . 'N, NON, Pro Ri, mrus Pro Retc. finale in Anusvaram transit. Vid. in . S. 32. et simplex initiale mutari debet in T. Var. II, So. sit m Es: , sIII pro Um etc. Exceptio est tyi i pronis iuxta Var. II. St. cf. in die. Exemplum Est LGlli pro columna, ut Fbore Lolli adhuc in India superstes. De et mediali infra dicendum est. o S. 32. I. Ccterae consonantes Sanscriticae in Pro rita recurrunt et nulla est regula, quae impediat, quominus quaelibet earum et initio et medio vocabulorum locum obtineat, licet Sint, quae rariSSimctoccurrant, ut A et M siue sulcro Consonantis Cognatae. A sine omnes alienae Sunt PraCter is Dicam primum, quae sint sata Consonantium SanS- criticarum initio vocum Pra kriticarum. I. Initio retinentur. si in universum loquimur, Sine m&liationu Omracs Omnitam ordiratam CONSONGNIES Stagialcto, exceptis VI, G, , et iuxta S. S. 2s. So. St. Var. II, 2.

I in si mutatum non revertitur ad formam suam Primariam , si Praefixa Praepositione ex initiali sat me diale. Ni ' Prab. 36. 2 etc. o li

209쪽

S. Initium autem vocis cessat esse. si praefigitur praepositio vel alia particula, ut I, V Priv. Quo facto in condicionem consonantis me Italis abit, quae mox fuerat initialis. Ex. gr. mmd e Prob. I S, sin . e et catuli ; Vah. Ss, i. Enig R; IMI a . So, II. eliso - Tm pro ei' oth. 8, ult.; xiimiet Tia (legem- pro uirimitium

Vah. I, . Ete. Idem esticit compositio cum alio vocabulo Praemisso, si usus sit tam frequentis, ut naturam quasi induat vocis non compositae. EX. gr. En V. Pro Carai TZ Rat. Si, ult.; pro Rat. si, O Prab. , i; etc. ii m i. e. DI REM Lah. s, . EtC. Immo vocabulum non Compositum, si iunctura ei sit cum alio praecedente vulgatissima, eodem

modo littera initiali potest privari, quasi haec

CL Ηitop. II, p. io8. In hisce exemplis legitime

secundum regulas infra ponendas mutatur vel eliditur consonans tanquam mediatis. Accedunt voces quaEdam singulae, usu constanti idem Privilegium sibi vindicantes, ut Em vel mys pro 'O, VI ur Va . SO, IG. etc. N Pro R. Cf. S. 28, G. i. Ad nonnulla alia vocabula extendere Solent scribae hanc elisionem, iustae distinctionis

inopes, ut Pro 'EUT extra Compositionem, EX.

m, PaSS. m, Ca . SI, o. Rat. o, G. Militat talis elisio tum contra rationem sermoniS, tum Contra sententiam grammatici. Leviorem efficit

210쪽

vocabuli depravationem transitio tenuis in mediam vel adspiratae in T. Hanc itaque libentius a medialibus consonantibus ad initiales transferri Concedemus. Exempla utriusque generis Certa Prostant. ei sit interdum T in pro ri, tui, tibi; Z rj ij pro mei I, Si est Pro in pro UTVar. III, 8. Adde Sicci pro Uta e Tari; T a rad. iis E e ni Rat. 2, T. etc. TemEretamen non recipiendae sunt scripturae tales.

S. 33. Exceptiones singulae a regula SI, 2. hae sunt: I. in adspiratur in pro Var. II, SI S. S. 8S. Vah. as, ai; sit v in Naessi pro i Iri; Var. II, 32. S. S. 86. et solum hoc est exemplum mutationis in Sanscrita saepius obviae. Vid. bibl. Indic. III, P. O . I. ir sit E, eliso formae Sanscriticae, in

Var. IV, 2 S. et . SS. Quum T vicinam Consonautem nonnunquam adspiret, repetenda est forma fi lii pro miri Var. Dii. Puth. cap. VIII. ab laae litterae caninae vi, de qua infra Plura addam. S. T sit m in nomine mim pro T H. Var. II, Ss. At suspecta est codicis scriptura, et S. S. sa. docet in fieri ur in Eriny, Pru r. ET EI, Mi , Pru&r. ivt, aliis. Hinc emendarim et Vara ruehem et ea, quae in iud. s. v. ut miri PoSui. . pr sit tuin T, tum M in reduplic. radic. m. Uu . di, si Etc. Rat. GS,S. etc. Foris