장음표시 사용
341쪽
Gen. V, FA, TU, i. Exhibentur a Var. Et Κramad. hae singularis sermae:
Omitto variationes iuΚ. T. Propositas, ut Tmet presse; cs. S. I S. Forma N G . nil esse Potest, nisi serma enclitica. u. Prima series exhibet lamas e Sansorr. morosolito progenitas; Proprie est tm Et e ram. . S. S. 26, c; S; S. em est Uini. Pr pro Ur et inexplicat S. 2S, S. Fidi oritur e loc. I , prorsus ut formae abi. Plur. vid. P. Si o. De genitivi sermis . cf. S. So.; S. Bo, S. I et V Per Se Patent. S. Nom. II oritur ess prom, addito iterum sulcro pronominum sinali u. Ηinc novum thema UT, Cuius variationes Sunt II (iu geri. Ovj et Um;(cf. S. 6s, . et VIR , Η ' ; ad postremum Pertinet lac. OR * Pro A nam lac. et instr. Prahritico
'i Si instr. esset ab origine PN, coniici Posset, esse Contractam tormam UMOl iuxta analogiam id ZII e I sciam; at desunt cxempla instr. Prakritico iunovati in in Disiilaod b, Cc, le
342쪽
rmutantur. De sorma UT , quae suspecta mihi est, in varias partes disputari potest. . E libris haec selegi exempla: m. di Vih. a S, c; Rat. S, 6; i , io; M. R. sa, is etc. di (es. S. I S, i, G. M. R. Io, Io. C. Coum tra P. m. Recurrit Prah. 66, i. Acc. M. M. Si, S; Utt. GS, XI. etc. T Mr. I o, I. redditur per mi, falso.
M. M. I, II, Addunt gramin. thema rex, eodem modo in-
343쪽
flexum si oritur e genit. sing. Praeter S. S. et Κ. Tnulli bi exempla exploravi. Pro accus. Et genit. usitatur etiam Sanscriticum Ni, Vah. IO, S. etc. ii 2.
ACc. m. Abl. Ier, Uru, d. sic. --. -r Κ. T. . u. Si comparatur V, videtur Mn ESSE Promet. Ad - - explicandum, ignoro, utrum rem fugiendum sit ad vetus encliticum,(RosEN. Rigv. SPec. P. 2 . , an Coaluerit verbum substantivum cum ST; at ponitur eadem serma Pro accum-tivo et in locativum redolet. reserendum vid tur ad sermulas vii uix e etc. A genit. m oritur thema novum a quo GCC. iabl. et lac. derivantur. Ceterae singularis sermae eandem habent explicationem atque eae, quae in Ida persona eis
j Desiderantur in eod. Vararuchis regulae ad casus indoni, a Cus. sing. seqq. lacunam explevi e S. S. Addidi nonnulla e Κ. T. alia nimis suspecta omisi, ut gera. Et DC. Plar. , mim. Prioris loco praebet tamen S. S. V mTI.
344쪽
respon lent. Pro priusadictum fuisse debet Quum . et V ad instr. et loci. reserantur, hoc de usta, non de origine intelligendum est. S. Exempla haec asserre iuvat Nom. ut Vih. I 8, Io; Etc. Acc. et Vi . 6 , 1; M. R. ss, S; Utt. i, 16; ii Vth. III, 8. salso enarratur Per Ri; est genitivus. m pro e puccatum est haud rarum; Vi L. O, etc. Insir. Rat. is, 2; Ete. Mr. Sos, Io. male editum est ira; i. e. inn legitur Cah. 8S, S, at vix rocte; tu eadem linea exstat
M. M. III, I; M. R. 22, IS; Mr. 2oo, sin.; Proprie forma est Magadhica. Exempla cthliac et lactis. e dialecto praecipua ad manum habeo nulla. . Thema Pliar. est Sanscriticum V N; Ponitur in composit. ut M. R. usi, B. Et hue resergcra. PIMI . qui a grammaticis sistitur. Inslexiones sunt Pronominum: Nom. Et GCC. Prob. 68, ; Utt. , sin .; M. M. i O, ; iraStr. M. R. IS, 5; io6, 2; M. M. I 8, id; gera. Vik. I, I; IDO, Io, Rat. I , ; etc. LOC. a grammai t. traditur Urimi Contra legitur Mal. TRI; recordatus est scribant vix tempore iuSto. m m : N. et Occ. invenitur; Vi . 65, slo ;O1 . 56. I; etc. Genitivi sormae: et V ridi, S. S. 2 8. ueque atque-Κ. T. suspectae mihi sunt. Additur GTRUI S. -m, a gcra. Si Iss. Uss. Praeter cluam
345쪽
formam etiam alias eiusdem thematis inflexiones inveniri, facile crediderim.S. tia.
Ponuntur genitivi Pron n. personalium Pro Possessivis, ut fit Sanscritice; reflexivum trium Personarum est cuius genitivus etiam de possessione usurpatur. Nota Constructionem Pra r. Saepius quam Sanscr. obviam: mmmmmM. M. 5, s. h Ipsum tuum a te applicatur ad hoc negotium ' pro: tu temet applicas. Possessivum reflexivi est praeterea Sanscr. quod N audit, interdum m. Mr. SS, I. etc. vis indeclinabile est Vik. 18, s etc. S. ita. RETI . De vocabulis pronominalibus, quae agrammaticis Indicis dicuntur, nil restat dicendum. Eorum catalogum exhibet Κ. T. desiderantur quaedam e numero eorum, quae laudantur in grammaticis Sanscriticis, at nonnulla iam Sans- critice paene obsoleta sunt. In declinatione non discrepant a prono. nisi fortasse in eo, quod lac sing. mmc. et Netair. in Q admittant. Mr. Is , . B., Em ; at ab his ne Sansor. quidem aliena est haec forma. Loc. Nulli im Rat. IS, fin. - mmmi Prab. I, T. mendum est Pro -ui; M. R. I 26, S. Plisti H , mri Utt. et 3, 1; 25, 26 eis.
346쪽
S. IIS. De deri tis e pronominibias. De composs. Cum Et T CL P. O S. De voco. quantitatis in iri vid. P. IIS; P. III.
Vel maiorem quam declinatio passa est Coniugatio Sanscritica ruinam in sermone scenico. Ut taceam formas etiam in docta loquela rarius usia latas, conditionalem, aoristum, futurum I, in Prakrita praeterea obsolevere imperfectum atque Perfectum; et vix existere dici potest potentialis Frequentantur praesens, imperativus et futurum II; personae paucae quaedam superstites sunt P tentialis et precativi. Praeteritum tempus Paditicipiis cum copula constructis significatur. Quae ratio iam in Sanscrita vulgari Praevalet, ex. gr.
in Ilitopadesa, librisque similibus, et hodiernas linguas provinciales pervadit Medium (Aman adam dicunt Indi) haud
Prorsus procubuit, at raro obviam sese fert; de-suut Plures quam exstant mediates praesentis fori
347쪽
mae, et Certa non est discriminatio eius ab activo; pleraque verba media in activam vocem migravere; futurum medii prorsus evanuit, remansit imperativi sola Ida sing.Susperstes est vox SSim et inter genera verbi derivati catissallatam, cuius sermae sunt duae, im novata altera a Pra rita. Tres distinguuntur in utroque numero Pedi Sonae; abest a verbo veluti a nomine dualis. ominales verbi formae remanent, gerun-dium, infinitivus, Participium praesentis aCt. med.et PasSivi, denique partic. praeteriti passivi et Partico. suturi Passivi. Hae verbo formae attribuuntur a vararuche, qui rectius hac in re agit, quam grammatici Palici, qui tota doctae linguae
Coniugatione sermonem depravatum donare velint, at arguit usus Contra doctores.
Confundit Prakrita classium diversarum rationem et tendit omnia verba ad unam eandemque inflexionis normam reducere; simile quid tactum scimus in nomine. Vid. supr. S. si, c. Nam Ea ver ba, quae in Sanscrita inflexiones sibi adiungunt sine intercalatione vocalis, in Prakrita vocalem interserere solent; accedit amissa Gmmo conscientia (Cf. Supr. S. I i. a quo magna coniugationis Sanscriticae pars Pendet, aliaeque Caussae quae Posthac explicabuntur. Vere Prahriticae coniugationis classes sunt tantum ima eum qua VIta confunditur, IVta et Xma. Primum exponamus, quae sint verbi Prhhrbtici terminationes, et primum quidem praesentis
348쪽
i. In flexiones praesentis hae sistuntur a Vara-ruche VIII, 2. I. 3. . IB.is. Censentit S. S. 28 -2sS.
Prima sing. medii omittitur a Vararuche et legitur sane rarissime ac potius doctrinae scriptoris quam sermonis usui attribuenda est. Stia pluriactivi et in exemplis et in regula sine nasali apud Var. exhibetur. Singulatim haec nunc enarremus. u. Origo imae et Idae Pers. sing. Per Se patet; pro ima sing. med. ex II. Cn. enotavi, at vix aliud est quam mendum Scripturae. Nam sedima tam vetus in et nulli hi in Sanscrita superstes, vix in Pra rita remansisse credi potest. De te tia sing. dictum est S. S . A non apte Poner
tur, siquidem si tantum reStat, quum antEC. Coum
Sonanti sulciatur, ex. gr. 3; at hinc vim fit, aliisque modis alias mutatur ri; forma Irim similesque obsolevere, ita ut terminatio fir omnino exsul sa-Cta sit a scena. Sanscriticum tres progignit formas Prakrr. I, ir; vid. Supra P. P. 36o. I si , Sed praeter has formas addit II. CR. serioresque et recte quidem pro rana pers. Plur. Utraque serma est Ima plur. verbi substanti vi Sanscr.m:, m, uti dudum explicui. G rarius legitur EMai fur te Pali p. 13s.
349쪽
quam et quae additur sorma im imae sing. eius
in incerta lantum vestigia hucusque indagavi. S. Ida Plur. oritur e Sanser. N et consusa est norma Sansor. quae diversis temporibus attribuit Idam Plur. tum in n. tum in A. Posteri s rem sormam absorbuit in Pru r. prior. rarissime ConServatur, vid. S. o, Et Suspocta est scriptura; u et V inde pari iure oriuntur; et si retineri debet, adiungit sibi sulcrum cognati ri, hinc det, quae forma etiam Palica est; I rationem huius scripturae dedi P. 16S. supr. 'r ponit Va-raruches Pro Pg; S. S. Praebet en. Pro u saepe legitur hi, rarius e , adiecto Anusvura finali; cs. P. uus. Cohaeret augmentum hoc cum vi appellationis, quae insidet Idae personae; compara vocativum in m. Supr. S. s . E sorma mediati Sansor. in ne eo Plicare studeas sorinam v, vetat hoc, quod nulli bi Exstat scriptura G. Dixi amam sing. medii suspectam esse ob silentium Vararuchis; addam asseveraria grammatico, nunquam poni ne V et es quidem, nisi in eis verbis, quae terminationes themati adiiciant ope vocalis dici potest omnino non m. . Stia plur. audit mi et nescio cur a Var.
Ponatur M. Voluitne indicare, quod in hac Persona interdum perit Sanscritice, (vid. Boppii, Viri clar. gramm crit. S. SOG. , vel saepius elidi in Prahrita cs. Var. VII, S; atque opinio esse videtur grammatici, post elisam nasalem Stiae plum
350쪽
ConServandum Esse ri, non mutandum in Quae coniectura si bene sese liaberet, Scribendum esset
test eiusque munus imperativo attribuitur. S. S. Siti. igi: etc. Ponam tamen h. l. exempla potentialis, monito tamen lectore, esse reliquias vetustioris linguae poetis Satiscritice doctis attribuendas; nam abest Potentialis Sansoriticus a Cantilenis, quae propius ad vulgarium hominum
Sermonem accedunt. i. e. Vah. 28, ; mu
lidasae fabulas. Rarius ceteri usurpant, at faciunt tamen; CL Rat. , , 2; etc. Ida Plur. videtur interdum legi, si ante v est g; ex. gr. Unu. At quum haec forma et Praesentis esse potest et imperativi, fallit potius species. ante terminationes verba
les in Prahrita aliam plerumque habet originem et vel propter hanc rationem eversa est ratio Po tentialis in hac dialecto. In Xma classi ultro diristingui nequit et nulla leguntur exempla, nisi e class. Ima et VI ta. Accedit silentium grammaticorum. His itaque expeditus sit potentialis.