Institutiones linguae pracriticae supplementum ad Lassenii Institutiones linguae pracriticae scripsit Christianus Lassen

361쪽

qua Vedica et Zendica muti in prosecta est Pro ri lica mile Rat. q. iii M. R. Ss, si u.; praevalet inversibuS.

IX. De cl. VIIIva valet quod de Uta dispinia vi. De vi haec adde. Sanseriticae sormae Titin Prab. si , I. ursim M. M. I 65, 8; Vik. III, ios rariores sunt quam transitiones in Cl. Imam et Xmam.

212, io; et S i Gi, IS; etc. X. Cl. IX. simili ratione atque quinta Corrumpitur; plus tamen servat inflexionis Sanscriticae. Nam praeter singularem etiam plurali attribuitur uri longum; Brutriti Uit. S, si I S, uel Ilisti M. R. linia; immit M. R. io, S; i; ; (P. ubi limite);uemliS C. EmT P. M. R. Io, B; silui Mi M. M. SI, sin.;

S. D. I S. auteP. Corruptela est; cs. Rat. So, I Atmm , M. R., o. i; TINN M. M. III, c; B istri Va . OS,s; m I M. R. ii , i ; mmm Prab. Ss, 2. Ide. inrc Mr. a. . ti; I 8, 3; a s. i. (WbIVivi) Me. 12i, G. Videtis itaque, oblitum esse Pru-Lriticum sermonem discriminis inter augmenta et di; G et saepe utrumque negligere, ita ut in- sexto siui a themate novo, quod radici verae addat G. e. ui et inflectatur tum ad Imam, tum ad Xmam normam. E novis hisce thematis aliae nuunt

362쪽

sermae, ut sutura mireri, r etc. Mr. i 8, : etc. Est ratio Latini sterno. XI. II is ita expositis, apparet eam coniugandi rationem Sanscriticam, quae inter thema et innexiones vocalem V non intercalat, Prorsus obscuratam esse et consuram in Pra rita et in fragmentis tantum quibusdam supereSse; Consusas esse singulas claSSes inter se. omnes autem proclives esse verSus alteram rationem, quae vocali intersita

utitur. Simile quid in declinatione observaVimus. Vid. S. si, . Classes quae ad posteriorem rationem pertinent, Sanseriticae . Ima. VIta, Xma in Pra rita remanent integrae, licet ob contractionem in Xma et perturbationem Gunae in Ima et V Ita vel eae quodammodo obscuratae sint. Distingui denique potest IVta, quamvis signum quod ei Sanscritice proprium est, sub Pru ritica serma ob-suscatum sit. In tabula suffecit, Imam, IVtam et

i. Tres distinguo suturi Prahritici sermas,

quae vario modo oriuntur e Sanscritica. Terminationes primae, e Sanscriticis genitae, hae sunt: Sing. i. m. 2. Ei s. S. Iid Pl. I. I. mi, S. GN. S. EIS I. vel est Pro Pr. S. s. 6. Prima sing. abiicit corripitur, in v. - S. IS, S, C. De Ceteris vide S. iiq.; sunt enim inflexiones praesentis. Terminationes hae adduntur ope vocalis 'l Admittunt grammatici etiam plenam sormam mi M.

Disitired by Coosle

363쪽

quae in Sanserita eidem rei inservit, in Pro rita tamen adhibetur in multis, quae in vetuSto se mone eius auxilium respuunt. Magis dissert, quod Prakritice suturi forma non ex ipsa radice proficiscatur, sed e tarma praesentis. Valet hoc Potissimum de verbis class. V. IX; verum etiam de

ceteris; quam rem exemplis monstrabo.

Ponit, ubi Concursum consonantium Patitur Sans-

Alia forma est ira IR Vik. M, s. grammaticis aecepta.' i Si recte explico per Ummmi; scitolia per 3 sed

364쪽

crita, et a praesenti, non a radice derivatur. In Prosaria loquela scenica legitima haec est suturi speciES. Classis Xma formam Sanseriticam aut retinet integram, eliso tantummodo cs. S. S.

h. So, f;-Vih. ii , II; immm Mal. a CauM. ST; aut contrahit iuxta S. 26. ' in v et elidit Forma a grammaticis Ponitur, exempla non inveni. Contra repperi, elidi posse syllabam ex. gr. mmmim V ih. IOB, I. C. Et P. Formam approbant grammatici et idem in parti c. in ri et ger. in E in Xma cl. sit Sanseritice; aeque in aliis formis scenicis. Elisionem itaque dico, non Correptionem eius quod est D in Exempla, quae praebent ante huc pertinent; nam elisum est caussativi: est itaque NE UEi Vah. Si, B. Prota iniNi pro se l. e. mi miM. I. Secunda forma oritur e suturis Sanscriticis sine T intercalato sormatis. Terminationes eaedem sunt. Pono Exempla a grammati. Prolata,

quae in libris paucissima inveni, posthac addam; Pro ante litteras personales poni Solet ex praeceptis grammaticorum; fum , exc. i. sing. Ex II. Cn.

365쪽

dissentiunt autem grammatici et rex Cisi Iras in mutatione vocalis radicalis et i ' potius formare tur a At expecto criticum editorem. E Mal. Enotavi e sim et e S. Tertia sorma longius a sente recedit. Primum exponam Praecepta de ea a grammaticis. Principalis mutatio in eo consistit, quod ri se mationis Sanseriticae inc transeat; quo facto Evanescit U; Cf. Pro et i supr. S. Iosi, G.-m m

quum positionem faciat, praecedit Ionga vocalis hoc suturi Pru r. signum , si non per g additur radici. In terminationibus varii sunt corruptelae gradus; nam ci) eaedem sunt atque in suturi Pra msorma ima; hinc inflexio haec: um v. I fU,um . pl. dii, et IV mi. aT, VI Pro N posito, CL S. 18, 2. et S. 8 , S. Sic cic a civim v. V etc. ab h) pro vocali N ante litteras personales ponitur cf. S. IIo. et S. s, G. hinc oritur inflexio haecce: CBM, Ociri, mi R s. O ; pl. s. vim , cumr; etc. In Ida Siug. Profit etiam id ponitur. CL S. II i. - In ima pluralis pro di poni etiam possunt iuxta nonnullos Iet q. S. S. Sol. H Si grammaticis sides habenda est, geminari potest signum suturi, i. e. suturis formae Idae additur iterum sermatio tertia, PraE-

'i In Itia sing. legitur Var. VII, Id. giri; ir; quod

mendum est apertum. S. S. praebet -s . In 2da Plur. ponunt grammatici; posui formum usus vulgatioris.

366쪽

misso T. q. Hi mr, et n. ixi s. et P. Idem fieri potest in tertia sermatione; Pro etiam concedunt cis Elii et similes inaequalitates, de quibus ConSentiunt grammati. testimonia. Vel additur Idae et Stiae formationi prima: n lini aeque a que, Regula S. S. SOS. auditi inrmi Gimm Hri ii unde so . Plur. Atque hinc ahiecto sine omim. Pro hisce porro dici asseritur etiam dim*mni et elim r, ubi itaqueum positum esset Pro m. Silet Vararuchos et equidem exempla nondum erui; rem indicasse susticiat. . Tertia futuri serina a loquela prosaria aliena est, frequenter Contra legitur in cantilenis; in actu IVto vi ramorvasidos saepius usitatur, in Cuius

dialectum libro IIIlio inquiram. Func apponam Exempla, quae e dialecto Praecipua indagavi. M. M. ius, Si ad formationem vi pertinet; SD. P. G, lo. Et Κ. P. GI. II. in ultimo Puda distichi Adae: me' mr minita in (Κ. P. --v-ad b);Κ. P. sin.; Vik. S . i. mmmiri; D m mmin. Plura exempla infra in dialectis inferioribus tractandia exhibebo.S. I 2 s.

i. Var. VII, 13. haec docenturi di

367쪽

ti. Conciliandi primo loco sunt grammatici. Sermo est de forma, quae iungitur vice Prael riti, i. e. imperfecti, aoristi, praeteriti reduplicati vetustae linguae. Eius forma dicitur a Var ruche, a Κram adiqvara in radicibus, quae Consonante vel ae vocali (excepto t) terminantur, vel non monosyllabae sunt. Radices in vocalem esi euntes monosyllabae ponunt eius loco r. Apud Var. esse corrigendum pro di et in exemplisi i demonstrant tum apud ipsum tum constantia scripturae in S. S. - . Consudit scriba hanc sermam cum partic. passivi in re, nam eliso et , dicitur 'pro Dissicilior est quaestio de vocali; in exemplis uissim Supr. P. iii, emitu p. 16S. vocalem hrevem tuetur versus; at ob- Stat, quod magis consentiat scriptura in longa, licet plus fidei ponendum sit in metricis rationibus, quam in calamo librariorum. S. Aliae eaeque vel magis obscurae quaestiones remanent. Patet ex eis, quae l. l. l. l. obrem vavi, ignorasse Editores Calcuttenses hanc sermam,

J Emenda cf. mox et risi . 'i Anusviiram tinalem optionalem esse in Iaac sorma, Coniicio; poni in schemate non posset, nisi in Ima Pers.; at Per personas non inflectitur hoc praeteritum a grammaticis. Utrum huc reserant gramm. tm i i. e. Κ. P. do, sim. necne, ignoro.

368쪽

quo tactum sit, ut ea amota fuerit a locis, quibus eam attribuant libri mnspti; plures in licare Possim, quibus restituendam eam Credam, at opocodicum, certi iudicii tandamento, destitutus, a coniectando abstineo. Est serma Poetica, non solutae orationis. Significatio praeteriti quadrat in I. l. monstrepit. in est BD I. l. Contra ESL SEuSus PO- tenetolis:iis quid fiacere possitis Certum Praeterea est, a grammaticis habitam esse sormam pro tempore fracto, quamvis absint signa IlerSONOriam a terminatione. Ilaec conSideratio vetat, quo minus sermam Tu (ut taceam erit Si Praestet, et omnino s. em) cum gerundio Gurasenico in

Pro V Comparare velis. . In 'fl N, duae sese osserunt coniecturae, si originem vis indagare; aut originis sit diversae forma in ab aut integra sit forma', Cuius Post ConsonantPs elidatur; e initio elidi, alienum tamen est a lingua Pru-kri lica. I s. redolet sermam quandam Sanseri licam ab vi incipientem, atque hane Coniectura informare PosseS Sententiam, ESSE Conditionalem Um etc. SanScriti Cum , cuius inflexiones abiectae suerint. Conservato tantum Pro

Potius tamen explicandum videtur a potentialis SanSCr. sensu: Solet monstrare. AtquE sacile oritur suspicio, vestigium esse potentialis M, UT etc. In potentiali tamen Sanscritico nulli bi sibilus praecedat signum T (Mei m iram, etc. , in Armoti m contra activum formas habet a in inci-

369쪽

pientes, m Edium a UD Et Consentit eum precativo magis quam cum Potentiali constitutio radicis informatione ii ac Pru ritica . Compara Cum f- , .clim Cum . - IF , MXU Cum mD G, rmu cum et naum Pro et vid. S. 82, 2. , Cum duritur. Hinc concludo, esse formam Pro riticamin et fitu corruptelam precativi Sanscritici, sed confusa esse tum activum Et medi Um, tum rationem Gunae; utriuSque rei exempla plura iam deprehendimus. Sin autem obiicitur, mirum esse quod Precativus, rarius in Sanscrita usitatus, Prae potentiali remanserit in lingua vulgari, respondeo Primum, etiam in linguis provincialibus exstare vestigia huius temporis Sanscritici; deinde observabo, Potentialem Sanser. eum, qui Z ponit ante litteras personales, non confundi non potuisse cum norina inflexionis Xma; precativumque activi et potentialem Idae class. in Sanscrita invicem esse simillimos. in preo. Pra r. ponere videntur grammatici ob ipsam originem; correptam vocalem exhibet usus et similis est correptio in aliis vocabulis, qui accentum habent in antepenultima. cf. S. 2S, I, C.

De incremento riadictim I. S. S. Si S. haec leguntur in lin m m M. 'l Scio gunam non attribui hisce formis Sanscriticis . at scimus, in Prakrita non a radice, sed a themate praesentis saepius fluere tempora generalia. Cf. p. 3M.

370쪽

VFI F QMdi ii ii mi i oriri oriri En ii Docetur itaque radicibus in vocalem desinentibus adiungi posse incrementum sin s. cm, huic deinde sustigi inflexiones. Res mira est, CUius nullum vestigium in Sanscrita. Ex r. Si G. Conticio tamen . arctius limitata in suisse regulam ab aliis et relatum Se incrementum Potissimum ad formas, quae potentiali et precativo SanStr. rESpondeant.

Haec res est exemplis stabiliri posset et facilior esset explicatu. M. R. S. distichon, quod ab edd. Calco. ne Pro versibus quidem habitum suisse videtur.

lum d praestat in C. Si sensum quaeris,es Et sunt Pro PM Et MVir, muto in ei T. Consentiente S. S. Si G. E preo. Sanser. seri potest umri s. Fri, si E corripitur et d sit (cs. S. Io, S. Et geminatur u (es. p. a d. ; nam n fit in et finale abiicitur. itaque mihi videtur correptum esse eximii. IIaec precativi forma, in Prahrita ad comi unctivi usus applicata, ad radices in vocales desinentes ideo pertinet, quia post vo ales Solummodo locum habet geminatio semivocalis et transitio in m. Tertia haec est pers. sing.; aliae agrammatico non Proponuntur, tamEu non tantur. Ad normam Xmam referendum est quod cum potentiali Palico quia i. e. - . miram Diuitiam by Cooste