장음표시 사용
371쪽
e praebet congruentiam. Neutra forma a met derivanda est, sed immi et iuxta Xrnam normam inflexa, assumunt inflexionem mi Pro Eri, ortam ex mta tandem legem sequuntur Palicae
NPI-UM. CL. p. io . Talis 2. Plur. legitur Mr. Ist, I S.; potentialis iterum est sensu imperativi. 3. Pl. Pal. est Sansor. Tm. Similis mixtura formarum est in Pot. Palico medii. Repetivi e Precativo, quia Sanscritice Idam non SEquitur normam; potes etiam inflexionem MN S. My derivare a pol. Idae Cl. Sanscrit., cum etc. Videtis iterum confusas esse in Pro rita et Classes radicum, et potentialem cum Precativo.Aliud exemplum videtur esse Rat. SI, S. a V; enarratur per Consulendi tamen sunt libri mauuscripti, quorum nullos leneo sabulae istiuS. S. I 25.
. Passivum Pra r. utitur inflexionibus activi;* de his itaque nil opus est disserere. Tempora usitata sunt praesens et imperativus.2. Signum passivi Sanscriticum radici ad-- dendum, rarius Praecedenti Consonanti assimilatur; quo facto passivum a norma IV in non dic
372쪽
etc. i. e. Zmr, dici solet Vik. S, d. Eic. S. Solita passivi serma oritur dissolutione; CLI'. i Go. di pro ei in verbo sinito praevalet. in participio
Praesentis si Equentatur P. Vi . 68, I. i. e. t id. Recurrit saepius mutatio radicis Sanscritica in passivo Vi . ii, si u. SIEPeuum mero tamen passivum Pru ritice derivatur non a radice, sed a themiale praesentis, prorsiis uti in futuro fieri compertum habemus. 1l-mNP T m UmNil m. I Ss, s. usnil stet in ib. 8. At WMr.
etc. INR Vik. 2G, I S. etc. De passivo Cl. Xmaecs. S. SEq. .-Mr. 6, 3. exemplum est singulare suturi a passivo derivali. At usitatur neque hoc futurum Pra riticum neque futurum passivo
Proprium Satiscritico . S. 126.
I. Formatio caussativi Pra ritica a Sanscrii Miror regulam Vararuolus VII, T. letu2 i. e. non dici iv etc. pro Uri in passivo, si sinitur radix duabus Consonn., quasi ct ri tum non eandem semivocalem praeherent, vel assimilatam, vel in i dis
373쪽
ilea non dissuri; augetur eadem ratione vocalis radicis; de qua re ct Boppii gr. Crit. S. Sisi seqq.et accedit eadem syllaba ad radicem ipsam. Declinatio sit prorsus ut in Cl. Xma; vid. S. 22 , . et de suturo S. III. Id solummodo monendum
St, Dori Cum CauSSativis esse confundenda ea verba primitiva, quae Pra ritice Xmam normam quidem sequuntur, Sed vocalem radicalem non augent more CaUSsa livorum. Primitivum est,
I. Passivum iterum cum tarma Sanscritica Congruit; nam syllaba iudicatoria D abiicitur etn Passivi more solito in F s. dissolvitur. visi Vth. II, 8. Contra ib. IS, II. Passivum est primitivi. S. Addo exempla haec: M. M. So, I; uriRin h. III, Io;-Vi . io, iet; itaniari Vili. IS, ult.; stiue UIR Mal. HSS. M. M. I, II; Errumi in Vah. I , 8; NVmmi Mr. S., 2; e rus Vi . .et, S. . E sorma caussativi Sanscritica radd. in Ur, quae inter finem radicis et additamentum m inserunt Servile, oritur altera caussativi Pra ritici sorma, quae,addit radici vel themati praesentis activi. Caussativum hoc dissyllabum in unde cf. S. Sq. inflectitur prorsus ut id, quod iam expeditum est. Petita est haec formae Sanscritico hominum inferiorum Sermone; namici Vetalapanchavinpati, aliisque sabulis Milesiis leguntur uiriuenries, fi mrat, et alia eiusmodi. Oh- servat Vararuches VII, i . dici *R aiae et i. e. corripi interdum vocalem caussativi Sanscri-
374쪽
. CL P. SSI. POSS. BUNIUM Ca . Is, G; a Emm est iuxta admissionem Vararuchis cor- mPtum e mme i. e. TMM nam recte ponit Che- us in margine citram. A thEmate praes. rem Cl. V. pro re est mmmmBO M. R. 22, i . salso in schol l. ponitur ierimi iri; repone mussativum. CL SUPr. S. IIS, S. Sio EnnUM M. R. IIS, S. etc. Omittitur interdum Tm L, sed praecedens VI corripi nunquam debet. Cah. S , . Et Et omittit, DES- Cio an rcite; nam si scribitur, est tari iuVIImi. e. forma vulgatior in Sanscrita solita. Consedivat hanc caussativi formam hodiernus sermo Mah-ratticus. ut spm em rum etc. v
S. 12T. De Phlicipiis a) Pimesentis. a. Participium praesentis activi utitur assi-xo Sanscritico Nir , unde Prahritice etiam sit mr; cs. S. so. 2. Additur hoc affixum themati praesentis; in Class. V. et I . retinetur augmentorum VI et uri, abiectis vocalibus; cf. S. III, VIII. X. i. e. Sequuntur normam imam. Classes II, III, VII itidem') Radix mi e cuius forma D ult in oritur praes. p. iis. et hinc satur. urem M. R. 52, 13. in cavis. utitur ilicinato ui supr. p. 11T. liinc Caussat. Pass.
375쪽
induunt formas thematis, quod praesenti adhibe
1. Participii tarma in ii plerumque sequitur
376쪽
mutationes Sanscriticas; ERI sacit Vm, hinc Pra- ritice regulas Sanscriticas huc transcribere est molestum. Quod ad Pru ritam attinet, prsulcro non fretum aut in et ahit aut eliditur, illud Potius pedestris, hoc magis poetici est sermonis; sed regula non est; I miget vi L. SI, G; ete. urum Vi . 8, io; etc. T interdum in X transit; CL S. Ss, . m TZ - tetra Vah. IS , I. Hoc T in linguis provincialibus er fit(cf. S. Sin I. et hac serma utitur praeteritum sinitum, quod propter hanc origi
est Mahraiticum); miram praebet haec sorma similitudinem cum participiis Noricis in I, quae etiam
praeteritis formandis inserviunt. Raditc. in ae saepenumero formam Sanscrilicam deserunt et pari. derivant a themate prae
Ut t. Io, io; omisso L Ca . 8S I. etc. A praesenti, non a radice, fluunt praeterea IBIT, Utt. a, G. Dinae pro mur Mr. io I, et; fami uir m ita fisti bd. C. male dimeb M. M. iii, antep. Immo aSSumunt hoc in radices, quae Sanscritice neque Viam, nec IXuam Sequuntur normam, ut Tmme a m Uit. GSisi; ut iam in suturo tacit 'RN. Rat. SS, 8. Nidi El. I. Verba Xmae Cl. et cauSSativa abiiciuntur
377쪽
etc. etc. et accedunt nova quaedam ut mi a 3. L it. is, S; Ssi io; Var. VIII mm, u V. Var. VIII. Vah. f., 8. etc. S. illo. De piarticipiis futuri PosiMi. a. Forma in v. Formatio ipsa prorsus Sans- critica est; atque quae sola h. l. tractanda est quaestio versatur in variis huius astixi mutationibus Prahriticis. Expositae hae iam sunt: plerumque assimilatur u antecedenti consonanti. i aram e ram S. II, 2. Post T aut cir fit e V; emat; S. qa, . aut dissolvitur et in d; ib. I. et P. I 63. M, IDU, M; nam A antecedenti syllabae inseritur. Sic ex N-. l. l. Verum enim vero a
curatius disputabitur, si dicetur. obsolevisse hanc sormationem in verbo Pro ritico et remansisse tantum vocabula nonnulla ita Sanscritice sermata et usus frequentis; VI, unde vel irii singi potest, et similia nulli bi deprehendi. I. Forma in um abit in Num vel vim; radix D ipsa Sa critice tractatur. Thyo-N Mr. Si, ai; ' i filis i Κ. P. a , ii; lFIUntis Ca . i, G. e CauS-
sati Vo. Addubito an recto a radioe dicatur progigni hoc Participium. Potius crediderim a nomine verbali in v derivari astixo Tr; et II, malar. Cortum mihi est,sormam rim propagatam esse ex altero nomine ve hali in I, cuius accusativus in infinitivum abiit ; augmento Gunae assicitur I et-- - η RU ponitur utrim e ni U.
378쪽
S. Forma rim eodem modo e radice oritur, atque infinitivus in is, quem mox tractabimus. Sussiciat ideo laudare exempla: et aucta m et M. Vih. G , sin.; E Vik. IO. S. P. a nam scriptura C. tamdia salsa est. Rij mm Vah. o, sin . aesum Vi . io, sin.; et iratar s. im' supr. 1 8. a ' Pr pter infinitivos et M. Vimm M. R. 226, i. R Praef.; - mera Mal. m nimii dimii. Eliditur interdum iriumri, ik. do, 2. S. Ido. Do infractiMO.1. Infinitivi forma Sanscritica I remanet, Si Praecedit Consonans assimilanda vel nasalis; abit
L in L post vocales; T elidi potest consensu grammaticorum; licentia hac lamen utuntur poetae Soli. I. In ratione hanc infinitivi sormam astigendi id innovat sermo Pru riticus, quod vocalem adhibeat interdum in radicibus, quae huius vocamlis auxilium respuunt Sanscritice; in aliis non radicem, sed thema praesentis praeoptat, ut saepius iam sieri vidimus; cf. S. Iaa. et S. tu . In verbis Xmae Cl. et CauSs. aut contrahit in aut elidit Q aut m , ut Sanscritice sit in Part. in ri. Exempla testificentur:
379쪽
S. Iai. De gerundis. i. Forma Sanscritica em in F, Tu dissoluta CL P. I Gi. tantum in verbis quibusdam singulis remansit et vere Prahritica non est. In md bicscribe, nam VI est pro N) Guna est contra legem Sansoriticam M. M. ia , i. M. R. I., 8. TR e NMI MC
I. In pedestri oratione Praeva Iut d, i. e. Sanscriticum et dissolutum; usurpatur etiam in radicibus praepositione praefixa auctis; et praesentis themati potius quam radici subiungitur.3Ir. is, I; ii R Mal. i. N a DU Mr. Io, II. scholi. salso nium Vi . s, 12; sum Vili'. 33,
380쪽
antiquo piam; cf. S. 8s. i. remanet in hodierna loquela Mahrattica, Et mr audit. im eisdem modis adiungitur, atque inlinitivus. A poetis magis quam in pedestri oratione usitatur haec forma. Exempla haec Sunto: V m M. M. iosi, I 2; M. R. IIS, S; Nn nn M. M. a i , IG; USUI M. M. II, 2. CL Var. IV, IS; Uram M. R. Ss, io. a M. hibere; mn Κ. P. ii, S; ib. I. s. Κ. P. I 8,6. lege 'pro Imr, a V. Ib. i. , is, a Breii Sm ib. S, . a videtur itaque NT: omitti. Ponunt tamen grammatici etiam formas etc. Var. VII, Io. S. S. SIS. S. IZ2.
De frequentratis o et desiderialiMO. Restant horum verborum tantum vestigia Et in vulgarem sermonem haud re vera migrarUnti haec verbi derivati genera. TVI, unde Pra Vexstat M. M. SG, II. EtC. es. S. II, S. SD, 2. C. S. S, S. A ira m descendit-Cah. i Si, S.
S. Iaa. In sine commentariorum poni solet a grammaticis Indicis sententia haee: MTr mTr i H ei es Ul