장음표시 사용
531쪽
Eosdem sines habet India Vulmicis; clo qua re dubium non esse potest , siquidem in ipsius Rameidos lihro quarto prostat descriptio orbis terrarum, Indis istius aevi
Ultra extendit Indiam Bhara lea: de qua re accuratius mox lieehit disputare, quum primum Publici iuris tactum sit amplissimum istud traditionum corpus. Res Ceria est, quin, ut iam moniti, Vidari, hensium terra gaudere dicitur legitima Brachmanica re publica, unde etiam sequi videtur, ut recentioris sit ni iurat ea nevi, quam Rameis. Sequuntur deinde testimonia veterum, Pseudo - Arriani, Plinii, Ptolemaei, Cosmae, denique peregrinatorum Sinon-sium, ex quibus colligi quodammodo Potest, si veturate ea consideraris Et perpenderis , quibus temporibus et quorsum extra vin thyam extensum suerit Bruchmanicum imperium. Remansit tamen nil huc inter utramque Indiae Pariem discrimen. In eis regionibus, ubi olim obtinuit Sanscritica in usu vitae quotidianae lingua, regnant hodie dialecti IndicaeSanseriticae ; in eis contra, ubi a summi ordinis hominibus
tantum usurpata est et in religionis litterarumque usu tantum Praevaluit sacra Brachmanum loquela, dum indigenae homines, in nretiores sines condensati, numero antecellentes, innutum si hi sermonem tonservarunt, vel hodie de gradu non depulsae sunt Dei hani eae linguae, rerum sacrarum, doctarum , elegantium vocabula solummodo a Sanserita mutatuataeis
Ultra tamen hoc persequi, ab huius libro consilio esset
532쪽
EXCURSUS IV. AD LIBRUM II. Catalogus Personarum, quae in sabulis adhuc notis utuntur dialecto scenica praecipua.
Primo loco ponam fabularum et librorum notitiam manu scriptorum, quorum consulendorum data est facultas. rechesiastatu r. , fabula regis udrae, qui circa annos ante Chr. n. CLXXXXII vixisse traditur. Vid. Wiis. th. Ind. I. 6. ed. ult. Utor editione principe Calcuttensi. sint a sca . , drama Κalidusae, qui ad aetatem vikramadi yae refertur, id est ad annos ante Chr. n. LVI nec sine probabilitate, si ea reputas , quae de Ogene ob servavi in libello de Pentap. Indic. p. 5T. et uddis, in Me-ghaduta celebrari orenen, tanquam urbem regnatricem. Editio est unica, Cherynnu. Vistramor os (VM.) , alia eiusdem poetae tabula. Editione utor et Calcuttensi et Lenetii, quae nucla rabapparatu Critico Posthac edito , summopere utili. Marati notata, tu ul et Omnia Lamia Charitro l.)fabulae Bhau hutis, qui circa annos post Chr. n. DCCXX floruit. vid. Milli. Ind. th. II. p. q. Editiones utriusque subulae Calcuttenses exstant. De codicibus M. M., quorum variam scripturam nonnullis locis laudavi, cf. praefat. udactum Prianum Mutati madhavae, a me editum Bonnao
MDCCCXXXII. rati a Naissa lu. R. drama Vica hadattae, qui tuo
aevo vixerit, incertum est. CL WiIs. l. l. II. 23. Utor edi-
533쪽
tionem Calcuttensem , a Brockhausto in praefatione laudatam , Consulere nequeo. Ad sne illum duodecimum verosi militer pertinet drama et cf. quae docte disseruit Windisch- Dinianus meus Sankara p. q5. Natiuii ii (ssat.) opus aut a rege Κnsmirensi P. Nam sta Dei et aut sub eius imperio conscriptum. Regnavit autem is inter annos post Chr. n. AICXIII et MCXXV. Vid. Wiis. l. l. II. p. 26θ.
Poetne nomen quod latuit nil sonent, maneo apograssio usum, in Prologo prostat: se harachi irret Odlirte intinia, suit que is nepos Rhinei variis, silius Dii rocvarae. Descripsi e codico Parisiaco, in catalogo Flamiltonis non enotato. Aetas Poetae est inceria, Bhavabitu te tamen inferior. Quod pate- sit ex eo, quod irrisor exstiterit Bhau hutis Idiotiricvariis. Carpit autem potissimum Malatii nudi iuvam,triste mirandum est, si Poeta, qui tam turgida oratione utatur, a comicis merit traductus. Rem ignotam, vel sane minus observatam, brevibus demonstrare liceat, potissimum quum etiam in IIitopndeca, similibusque libris saepenumero carpantur Poetarum artificiosorum calamistra neque aliter tales sermonis soccultas , in simplicissimo dicendi genere, tanquam in vasto gurgite, quasi natantes, explicueris, nisi ex irridendi studio. Prologo ipso quaedam leguntur, quae iocosam quundam Bhau hutis imitationem redolere videntur: p --i Idiem isti T DITH, .m mni I ij in6 Mithri
534쪽
nivisivi iii sit a Veri,ii V missi uisi uis ad cognomen Bhavabitutis, quod sit,i ub eloquentia inditum suisse gloriatur p. g. ed. Bonii. alludere videntur; ad hoc atque ad insolentiorem vocis TIT Iusum ibid. p. 16. spectunt etiam: . E IRI BUS ITitulum sal, illae Mutatimndhavae respicit, quod dicit inimii , iussum poetae sese capiti esse impositurum, tanquam corollam ex Malachiis floribus nexam. Nomina Personarum in M. M. carpuntur, uti milii quidem videtur, hoc loco:u te iv l Umer: Hem Eue in Sed praeter singulas dictiones, quarum multa exemplantia excitare possim, scenam 2dam a t. I. M. M. in qua amore captum sese confitetur Mudhavas, traduCtam esse totam, sa-cile est visu. Fimirum viqvanugaras in discipulo indicia quaedam amoris haud ita liberalis detegit; e quo magistri et discipuli diverbio haec liceat huc transferrerita n
536쪽
li. 16. sin. ed. nostr. leguntur; neque me sesellit, quin distichon ri: TITI et q. s. traductio sit versuum, quos Ma arandas fundit A et. I. dist. Io. Quod suadet ei; in veri,uinici Biri, bis in primo M. M. actu obvium, rarioris pretiel Prea usus. In mox seqq. alludunt verba V2 le i Uigili l ad dist. M. M. 33. Cetera taceo , ut quum etiam meridie siniatur haec comici scena , et alia levioris momenti; revertendum est enim, unde sumus digressi.
Qui passi in laudantur in libris rhetoricis, Stihi ri Dan Panct et Naidi a ranea, loci Prukritici et breviores sunt et saepius emendationis inopes, quo fit, ut vix operue pretium
visum sit, cis magnopere uti. In diiudicandis variis , quite inveniuntur, formonis g neribus , primo loco eam sequor rationem , ut eidem personae non plus urin dialecto attribuendum esSe censeum. Probo scio, interdum transiit a Prukritica quadam diuti ei oad Sanseri licum sermonem ; Permutationis inter ipsas Pra kriti eas dialectos exemplum certum invenio nullum. Invenirem sane, si fidem haberem editoribus sabularum; intino ab ipsis librariis permutata invicem idiomata saepissime ob servare licet. At ita tamen non versantur in hisee Permu- . lationibus editores et librarii, ut in quibusdam eiusdem Personae orationibus unum, in aliis ullam dialectum accurate observent, sed ita, ut in eisdem sententia, immo in eadem dictione confundant duarum triumve dialectorum formas. Unde patesit, ex inscitia sive ignorantia tactum Esse, non iuxta certam normam et legitimam rei considerationem. . t
Iudicii autem mei qualiscunque . iundamenta non posui in technicorum regulis; nam has si sequeremur, mutanda interdum essent omnia, quae ad quamvis personam pertineant, verba. Aliam enim diu lectum a poetis, aliam a tecti- .nicis, partibus sabularum interdum assignatam invenimus. . . Verum comparatis omnibus locis, quibus eadem recurrit Por-- .
537쪽
sona, id praeoptavi loquelae genus, ad quod Plurimi perlinent. Vinna videor milii invenisse tutam, qua nequC Poetis neque dialectis vim inseram. Dissicultas sane.in earum tantum Personarum lingua definienda remanet, quae iraro Sest nam intrent vel pauca tantum sermonis sui specimina edant. Itane itaque regulam sequutus, haec constitui Pro riticae primariae specimina: I. NU.
Mimus, Prol. P. a. seqq.Mima , Prol. P. q. SEqq.
Messere cis P. 1 o. seqq. Et saepissime. uantamna p. 1 T. etc. Et eius et Mnitruae sermo saepenumero aliarum diu lectorum formis insectus est,
potissimum in diverbiis cum personis alio genere loquendi utentibus; ex. gr. p. 322. l. 3 . vhi prior Sermonis Pars quasi commercio balneatoris Buddhici corrupta est (Uc - - corrige -3-Gm, altera iustis praecipuis Pro kriticis sormis utitur. nudamia p. 52. Ete. narer Vasunta senae P. 2To seqq. P. 2s3. Purus evadit
sermo, si emendantur quae interdum positae sunt, litterae pro Cetera menda Plerumque non ad dialectum , sed ad sensum pertinent.
Alemor anonymus P. 5s. Tq. sed secus P. si . seqq. ita ut dubius haeream, utrum ei tribuam primarium Pra-kriticam, an dialectum , quae in loco Stibi tya Dalmpanae et scholi. tribuitur lusoribus, Avanti ain. Cf. supr. Lib. I. p. 36. Petita est fortasse assertio ex ipsa nostra fabula; antiquis doctori hus ignotam aut Sane non memoratum Selmus hane dialectum. Ut ut hoc sit, utendum est lusori nominativis aut in vi, aut in E desinentibus, non utraque inflectione Promiscue.
538쪽
Ovumrs p. 33. Au unita, serva Cham latine, nutrix Ilohasenae P. ID. P. D. P. 1 od. P. I S. ete. o let Vasantasonae, quae eadem esse videtur p. 52. p. I id. p. 132- 13s. atque P. 162. p. 16O. seqq. p. lib. Nominativi in X p. illi. discrepant cum aliis in in eadem pagina ut iust emendandi sunt. sebon et rei a iudieii p. 263. P. 263. non magnopere a praecipita dialecto recedunt et ad eam haud dubie reducendi sunt. De tribunis militum, ramis et Chianda instra, mox dicam ;llator P. 25s. seqq. licet praecipua dialecto nonnulli glocis pura loquatur, ad inferiorem quandam relegandus videtur, si loci respiciuntur plurimi. Itidem Vor- ilham cthres tam saepe bid. p. p. 5β. Od. y . 1 5. lyojin seriori dialecto utitur, ut Privandus videatur, quas interdum sibi arrogat, praerogativis Praecipuae di lecti formis.
P. yyT. seqq. vix operae Pretium est monere, eos inserioribus uti dialectis, licet scribae, unius praecipuae
vix satis gnari, verum sermonis Colorem saepius Oh- fuscarint. Locos hisce dialectis conscriptos libro se-dundo omnino non nitingo, tortium eis reservatis. Id autem diserte h. l. moneo, neque in ante . locorum discriminutione iuxta dialectos, neque in Seqq. tabulis , a me factam esse distinctionem inter praeci puam dialectum et Gum3eniram; cuius rei rationes fine libri secundi expositas inventutis. - .
ne dialecto Vintiliae et Chan nastrae P. 1 bi. seqq.. p. rel.
539쪽
moridionales indistincte loquentesv quae vertia lamen ad eum solum npplieanda sunt, conelusisse videtur Vicvnnullias (es. su p. p. IG.), linguam meridionalem attributam suisse bellatoribus. Hominem mmcliensem semet appellat Chandanas p. 2oo. Si provinciae suae Sermone uteretur, Κurnalica loqui dicendus esset ex ista opinione, quod lanion quum nulla modo possit contendi (cs. App. p. lo), cadit opinio rhetoris. Apertum est indistinctam loquelam intelligendam esse de Consusione generum P. 1 OS. satis explicabili in homine, qui Sanscriticam dialectum addidicisse deberet. At dici potest, Sanscriticam dialectum meridionalem sive Vi ruensem (supr. P. 36.) eum addidicisse; quam ob caussam h. l. inquiram in eius sermonem accuralius. '
De is I, 13. cf. p. 358. inediales sorinae , is , 3. f. poeticae sunt; cs. p. 3 3. ii l pro I. T. licentia poetica; itidem illo at l. 6; HE, T , omisso ly8,2. 2ba, II. 2DI, 1. sormae sunt Maharasistricae sive poeticue; cs. p. 3 d. in prosa vix recte Positae; p. 1sy, β:2ba, 11; V lys, a. praecipuae dialecti sunt; es. p. 32s.;
540쪽
35 . et passiva in sit p. 26θ, q. 5. O. cf. p. 35s. In omni bus his nil omnino est, quod minus aut Maharasistricum aut aurasenicum sit; id fortasse observari potest, esse Poeticis formis pedestrem orationem interdum fulso donatam.1sis, T. explicandum est per prmsT:, legitime in signitus , ut pro rim T solitarium in huius Personae oratione exemplum; suspicor - et. id uti l IOI, 6. pro P. singimper. ponit vi pro et si certa esset Scriptura, sorma so-ret peculiaris; sing. Potest etiam esse Is2, 3. ut non debet tamen et ceteri imperativi solitam sequuntur rationem ; suspecta est scriptura et expectanda collatio librorum.
Denique legitur ly2, q. posito pro sy; quod
iterum peculiare foret, si vera esset scriptura; ut etiamsi Q in scribatur, proprius est huic loco sensus videndi. Pauca lineo propriam quum constituere nequeant dialectum, ad praecipuum trahendus est Chandana Las. Ab ea paullo magis discrepat sermocinatio viro ne; nam pro T saepius legitur, licet Prorsus sine iusta regula;
quis dixerit, a poeta aliam suisse positam dialectum, a scribis oblitteratam; uti prostat res, amovendae sunt istae litteraeri; nam alia omnia cum Praceipua dialecto Congriiunt.