Institutiones linguae pracriticae supplementum ad Lassenii Institutiones linguae pracriticae scripsit Christianus Lassen

521쪽

tum est, ab origine non omnern Indiam meridionalem indicatam suisse eo nomine, sed terram, Per quam in meridiem tendenti Lurum suit eundum. Bierarensis sive Vidni bhensis haec regio iam in Mahubhurato cultioribus terris annumeratur et Elioram alia . que stupendu Indicae antiquitatis monumenta in vicinia exstrui

vidit. In meridie autem Pseudo - Arriani aetate floruit iam Pandionis rogiarim, tum Masalia, luna Icσαρηνη (liadis divisui , Asit. XVII. sa. . Cnlingae et Andhrae Plinio innotuerunt. Mnsaliam eum fluvio Ptolemaei Maesolo nil Κisinam, Desn- renum eum fluvio Dosaron Ptolemaei ad Mahanadi in retulerunt geographi nostri; Postremum suo quidem iure, vix

nutem recte. In quam rem nunc non inquiram.

Vidat hae autem nunquam quod sciam ab Indis vetustis eum Mahurnditris confunduntur, ita ut probabile sit, ea innetatem respicere grammatteos, qui Mnhurus hir eam et Dux inn-tyam linguas inter se distinguant, qua Mahurusiitricum nometa angustioribus sinibus esset inclusum. Ex in ea itaque opinione , Vida rhhensium dialectus nut totam in se olim susceperat Partem, quae hodie Mahuriis strensi assignatur, in mediterranea India limitem inter Doklinnensos et Sanseritiens linguas constituendo, nut eum inter se partiebatur utraque lingua Diqniam by Coos e

522쪽

EXCURSUS III. Linguarum provincialium Indicarum, quae

Sanscriticae originis sunt, CatalogUS.

Quum pluribus locis de linguis Gnseritieis hodie p rIndiam obtinon lilius verba fecerim, liaud alienum a Proposito videbatur, harum linguaruminumerum et Provincias Paullo accuratius di finire. Sunserit eas dico, quae, temporis lapsu et deficiente in Populi ore vetustae linguae puritate, recentiores linguae provinciales ex Sanseritica sunt Propagatae. In hoc negotio primum terminos Sanscriticarum dialectorum geographi eos cireumferibam. Meridionalem limitem iam des nivi. orientem versus et septentrionem Sanscriticus dialectos cingit origine prorsus diversarum, nullisque amnitatis vinculis tum eis connexarum familia linguarum, ad quam pertinet Arracanorum, Avensium, Bhulanensium, Nevarensium, Tibetnnorum sermo. Addendae sunt dialecti tribuum nonnullarum minus cognitarum in montanis trae tibiis , qui valli Bralimn putrensi ab utroque latere imminent. Ipsa vallis Indis est in potestatem redacta , linguaque utitur Assa mica, cum Bengalensi coniunetissima; dum contra Garrovenses, qua i in insula siti, Sans erite loquentibus gontibus circumdantur, ipsi lingua utentes prorsus diversa (Κli assi). Novarenses indigenae sunt Ixipa lae, eorumque lingua Tihelanicae amnis, diversa a Gortun- tim, quae Noctis re s. montana dicta, Sanscriti ea est et in hae valle advena 'l. Itaque, licet a natura ipsa erectum

523쪽

sit vallum, transgressu dissit illimum, mons Emodus, transgress ne uin est a septentrione gens Nevarensium. Dccidentem versus nullus tam certus indicari potest li-mES , quum neque a natura positus sit terminus ita firmus et stabilis, nec linguarum discrimen sit ita magnum, siquidem proxima gens Iranica, quo nomine etiam orientales Persicas provincias dicere non alienum erit a veritate, eius

dem cum Indis est originis. Unde facile seri potuit, ut et olim et hodie in consiliis utriusque gentis inventa suerint

nomina, quae utrum Indicis annumerari debeant an tranicis, incertus haereas. Nam et Assacenos ullasque gentes cis Indum superiorem Indos appellant rerum Macedonibus gestarum

scriptores, et in Cauenso Indico vel hodie agit gens Indieae ut videtur stirpis, Κnsiri a Mi ammodanis appellata. idem vides in Indo inseriori, ubi nomen est Gedrosiorum metropoli Indicum Purri et Beluches hodierni lingua uti dicuntat ne haud prorsus Persica. In universum tamen si Indum fluvii in pones Indicarum et Irani earum linguarum limitem, haud magnopere ii veritate dis edes. Intra hos limites quae hodie obtinent linguast, Sanseri- liene sunt originis, si idio mala barbarorum nonnullorum, im-pservia silvarum et montanos tructus tenentium exsteperi . I, olom, anil is so generalty dissused, that in ille provinees Wostos the Gogra, it lias nearly eradicat ed ille vernacular longues; and iliough less prevalent in iliose east os illat river, it lias. ven antong iliem, divided ille empire os speeeli almost equat ly-itti ille locat mollier tongues; Whieli too a re dat ly, yet sur-tlier, giving Way betare it . The Goth has spea k iliis Psirtiatidia dialech; to ille te ascendaneae is iis prevalenire, in lalter times, io he aseribe l. Tha vallex os Nepat is iudeed almost the only sput, not rymo te honi the platias. Where ille vernaculae speech os thepeople has maintaiueil ita pround ; the minari heing, in substanee, distinet hom ali liae nitinero is dialecis os Sanserit

524쪽

Sanscriticas hasce linguas si iuxta ordinem quendam enumerare vis, et geographicas rationes et linguarum ammitatem inter se coniunctim poteris sequi. Dissicilius autem est inter linguas re vera diversas et urbium vel tractuum quorundam sermonis discrimina minutiora distinguere, quum Propter ipsius rei naturam , tum Propter dissensum testimo

niorum

Audi ex. caussa Colebrookium As. Res. VII. P. 2Zo. haec disserentem: nThe extensive region , Which is nearly desin-ed by the hanks os the Sarnsvati and Ganga on the north, and whieli is strictIae limited by the stiores of the easternand western seas tonardan the solith, eontains si sty - severi provinces necordingito sonae lisis , and eighty - mur accor ding to othera. Laeli of these provinces has itis Peculiardialeci, Whicli appears, Ilo never . in most instances, io hea variety only of some one among the ten Principat idionis. Decem istae sunt, quas iuxta quosdam enumeravit Cole-himo ius, quinque septentrionales, sive Cutime, totidem meridionales sive maPirae; priores sunt Suras min, et v iactiva, rauimur, Aureolet sive Odra , et Gesuri; posteriores mάτiret propria sive Tamulica, Mahatticia , ornaticet, Telingim,

Curiari. Cominiecim addunt prioribus nonnulli , omissa posthac Carnalica. IIas dicunt esse linguas hodiernas litterialias. Sed ut taceam, consusas esse Deklinnicas et Sanseritiens linguas, neque indagandas nobis esse tantum linguas litteratas. sed eas, quae re vera inter se disserant, nulla litterarum habita ratione, vel alia sunt, quae in isto catalogo ossendant. Omissa est et Peniabica et Malabarica, eodem iure quo Orissensis vel Guria ratica inter litteratas reserenda . Aliam exhibuere enumerationem Missionarii Anglici, a Valero Germanico conversam in libr: Analecten etc. p. 81. Magis nec urate videntur hi in grammaticam hodiernarum linguarum inquisivisse, quam antea tactum fuerit, quam ob Caussam eorum testimonio potius confiderem, licet in eo certe errant, quod DoLhanicas dialectos cum Sanscriti eis

525쪽

- sto

contandant. omissam invenio nullam linguam, additam potius , quae addi non deberet. At quum meliorem catalogum non cognoSCam, ex eo deScribam nomina, alia tamen sacta eorum distributione et omissis Dekhanicis dialectis. I. In India orientali r

sis. q) inissensis. Quae omnes cum Benguli ea ur-ctius sunt ConiunClae. II. In tractu montano sub pedibus Imai atque in vallibus huius montis:

rica

III. In India occidentali: s) Penjabica, in Pentapotamia. Io) muehensis siventilliinicia circa Indum medioximum ab occidente Penjabicae. ii) Sin huim ad Indum inseriorem et circa eius ostia, cuius dialectus borealis a meridionali

distinguitur. IV. In ora oceani occidentalis: 123 Aurehensis in Peninsula Rumhi IJ Cur armensis in peninsulii Guriura atque Surusii traversus BombaJam. IM Nuntianensis intra mare, et montes Glia tunses, Iinguamque Gurini utensem et Tul uvam.

v. In India interiori es 5J Di merica , i sit Marmarim; ill si vitrensis. 13 ---urensis , quae quatuor sunt dialecti Ptii putrorum. 133 mrtilios, ut, antiquis Sarasvati dicta: is)mo, Ahasthensis in provincia Agra ad Yamunam, ab antiquis Sumunica dicta; 2B Molavensis, in malava , cuius metropolis Utinyini. 2l Dunislathan- densis. IIae obtinent per terras, quae in vulgus hodie II industhana propria dicuntur; 223 Muga icti in Bihora meridionali.

526쪽

VI. Extra Vin illivam in limite meridionali. 23. Mahmiticet. Nomina haec, quae omnia localia sunt, nulla egent explicatione; lingua restat una, quae ad certam Provinciam reserri non solet et plerumque (2 . 3 Ata smantea dicitur. Sub hoc nomine intelligunt plerumque loquelam, qua utuntur homines urbani per II industhanam propriam. Consata ea est x ex dialectis Indiae interioris , maximum Partem ex untiqua Bra in Bunkhensi aut Lanuis kubjensi , a qua hoc polissimum dissert, quod magnopere gaudeat vocabulis Persicis et Ara bicis, Mulsumme lanorum sectae acceptis. Grammatica Pro sus est Sanseritica. Nin et dicitur eadem diu lectus, vocabulis extraneis carens, qua usi sunt Poetae Per Indiam Cen tralem ' .

Vid. Wiis. Praesi ad Mach. Cat. p. LI. Missionn. ap. Vater P. 33. Wilsonis verba laudare iuvat: AThe division ent illed Ilinili Books coni pris es a variet3 of dialecis, but ali is illi one or tiso exceptioris, modifications os a coinnion langu age, that of tho II indus os centrat India, to isti teli the term llincti in ay betherem re legitimal ely applied. It se ems to be a question Ietundecided, hovi sae uindi and Ilindusiani are distinet fornis of speeeli, and bes ore this cau be determined, What constitutes distinet tarnis of speech must be agreed iapon : Llio elements of holli tongues a re unquestionably the sanie , and the inflexions os uindi even in the BrU Bhahlia varie . di iter inno important respect hom iliose of the Ursi. They a re nevertite less in ut ually un intelligibie, and a re so sae disserent Ialiguages; the uindi retaining iis o Nn or Sanserit Words, tho II indusiani in every possibi e case substituting sor ilieni Nord sos Persi an and Arabic origi n. Although, there sore. the frame ork is nearly unchanged, it is silled up in a Wholly vario usmanner, and sor ait the ordinary purposes os speeeli the dialecis a re distinet, is hale ver may be their original identio. The Lindi again varies probabiae in every hundred square miles, and the langu age of Agra and Ajmer may preseut Mido discrepaucies. The disseret es a re ho e ver in inord s. rather

527쪽

Ro,tant tractus quidam montibus et silvis impervii, per qhos alia obtinent linguarum genera, a Sanscritico sermone

diue orientali degunt, quarumque linguae Probabiliter ad candem familiam pertinent, ac Birmanensium Ct Arraenuensium loquela ; habitant hae in vicinia Tiperae (As. Res. II. 13T.l, et Chittagong (VII. 1 3. atque in montibus Garron, et

Gomovenses, Lmiotae, Nulli dicuntur (As. Res. III. IT. VII. 133. . Attamen per mediam Indiam, in montibus Rhi-Putanae, Mulvae, ad utramque supcrioris Narnandae ripam, et, quod supra exposui, in terris Gondvanensium, immo in media Bengala in monte Riij mnholico agunt adhuc gentes, tum lingua quum moribus et omni habitu a Sanscriticis Indis diversae. milias, Gon iis, Pii arres pro habitationum diversitate dicunt. Cs. Transuet. Soc. As. Lond. I. 65. Ass. Ress.lv. II. V. 12T. - Linguu omnium harum gentium Cognata esse dicitur. IIuber Journ. I. 211. 25T. II. TI. 'i Quod

than in inflexions, and they a re oniae dialecis os a langi ago radicat ly the fame; or Perhaps it niay he granted, individual members of one common fami ly. Tliey a re ali most copious lyintermixed Mi h Sanscrit, and although thv may claim a base separate hom the superstructure, the tarmer is os theseanti est possibi e dimensions, and is complete ly overshadoWed by the Ialter. Exeerpta haec apponere iuvat: I. ura. De Ptiharris: Mr. Cor-rie has obtained a litile voeabulary of thei e Ianguage, Whicli, certainly, dissers very remarkably hom the Ilindoostanee anil, Iani told, hom the Bengalee. The old commandant, vho hasbeen on service torumariis the Berar fronti ers, says he could converse Perseetly xvi h the Bheels and Goand tribes, so thatthey a re apparentiae disserent branches of the fame great fami ly, -hieli pervades ali the mountanous centre os India, the-Gails ' of he East, Milo have probab S, ah sonae remote Pe

528쪽

si verum est, atque si recte dixit Ellisius, cognatum essenui maliniensium sermonem cum linguis Dekhanensibus (cs. P. II. , sequeretur, ut India ante v dventum gentium Sanseriti curiam una atque eadem indigenarum natione suisset occupata. Quae res quantopere sucini nil historiam gentium Indicarum, diversis temporibus diversum Indicae terrae ambitum tenentium, nemo est quin videat, ita ut multis verbis possim parcere. Id observare licent, a Manu et Vul- inice Indiam Israhmanica institutione instruetam ex ira Vin-dhyam non extendi ; locus est Manu II, IT-22. clarissimus,

e quo Patefit, intra Vindhynni et Ilimulayam olim inclusum

I. p. IS . De incolia terra in Duxar: I eannot hel p heli eving that as ille Iangit age is disterent: so illei e race is also, and iliat in Bengat a re sonte remaius os an earlier, Perha Ps auegro stock, sueti as a re novi mund tu late Andamian Isiands,hut Who liave been subdue i hy, anil amalgama ted milli , uio

ame northeria conquerors Who drove the Puli arrees to ille irinolinta in s.

I. p. is . De in eo lis montium circa Almoram e Betweenit (Alinora and ille Chines e frontiee, tiso remar able racesare munit; the si est ille Bhooteali-- the other a savage tribe.Who ne liner plough uor dig. but live by the chace and onWild seu iis oniae. They eali litemselves the original inhabitauis os the soti, and appear to he the sanie peopte With the Puharrees of Raimalia l. II. P. et t. De millis: The Bheels were rogarded hoth hy Cpta in Maedona id and the otheriossieers With Whom Iconverse l. as uti lii estionablI being the original inhabitanis os ille colant , and dri ven to ille te present fasinesses und their Present miserable Way os liso by uia invasion os illos e tribes Whereuer illey may come hom, istio profess the religionsos Bra lima. This the Ilaipoota theniselves, in this part os India, virtuallae allois, it boing admitted in the traditionat historyos most os liteir principat ei ties and sor resses, that theae vere sol in led hy sueti oris ich Bheel chieli, and con lite red iro in theni by such and such children os the Sun.

529쪽

suisse Indiam proprie sic dicendam, id est, eum, quae habitata suit ut, Indis, Sanscritica sive Aria lingua utentibus. Alius locus, qui est X, d . ita est intelligendus, ut raria dae, Chlas me , Cianae , Castiae , Γαυ-cte , gentes extra tu diam degentes, coniuncti sive potius consusi sint cum Pu uti-

cis, nationibus Indicis, Cain Propter rationem, quod hi aeque atque illi a cultu Brachmamun abhorrerent. Lutet tamen inter utramque classem discrimen; inter Prior Sunt, quini, origine nil commune cum religione Brachmuniea habuisse

possint, ut Chinae, Oulae; hi igitur admixti sunt eodem

modo , atque etiam ulius,ub Indis omnes nationes sine discrimine Enumerantur, quae eis ultra Indum agebant, vel ud quos iter per Bactri inum patuit ). Proprie autem valere reor' Chlnae, a quibus distinguuntur Mahclehinae, magni Chinae.

Indis non ab oriente innotuere itinere per Assam tacto, sed ab occidente, ideoque referuntur ad gentes, quae ultra Bactrianam egere. Operae Pretium videtur hoc breviter demonstrare. In Rameidos libro quarto in descriptione regionis aquilonalis Post Maisyas, Pulindas, Curasenas , Κurus, Madras, ΚEkayas, Ponuntur Gandharae, Daradae , Πνanae, Chisae, Isaiactae , Tuaharae (Tochari), Barbarae, hae , Paramaehinae, alii; Domina sunt promiscue posita, quod saepenumero sit in terris Iongilinquis minusque notis enumerandis. Accedit quod a mercatoribus acesepta haud dubie tenebant pleraque harum geutium nomina Indi. Colligi autem potest ex eo, quod in regione Indo fluvio vicina nunquam ponuntur Chluae, ut Gau-dliaeae et Buhlikae, eos ultra esse collocandos, nimirum una cuin Dahuris, Vahis, Barbaris, ultra Bactrianam. Ultimus autem itineris septentriones versus terminus est intorα-hum, sive Ruria aquilonalis ; quod nomen etiam veteribus notum (vid. Pentap. Ind. p. 33. apud Indos signifieat terram fortunatorum. Aquilonalis originis memoria hoc nomine haud dubie eontinetur, praeeipue eo, quod apud Uttura urus domicilium esse dicitur septem divinorum sapientum, Patriarcharum dignitate ab Indis habitorum. Audi V micem :

530쪽

hanc traditionem de Palila vis sive Pactyibus, Paradis sive Parthi

et Yavunis, quo nomine apud vetustos intelligendi sunt populi occidentales iii universum. liotum nune est, etiam perZendaves tam inveniri vestigia memoriae Indorum et eius quae Oli in exstitisse debeat communionis intor Indos utque Baetrianos. Confer locos quos laudavi in libro de inscriptionibus Persepolitanis p. 6 I. Obiter addam, nomen Palilava eodem modo diversum esse ab eo, quo dicti sunt ab Herodoto Pactyes, id est Atagliunt, utque ait, In lorum Dialita abhorret nomen Zendicum mih ia et antiquum Persicum Baliari. Ili potissimum a Brachmanum doctrina sacerdotali discessisse et militarem rei publicae institutionem praeoptasse dici possunt. Quae ponuntur Indicae gentes, ex opinione legislatoris olim I rachia manicae institutionis Participes fuerant, Posthaci eius Expertes tactae. Quod vere dictum est, si Sunscriticae suere originis , at tacite tamen fieri potest, ut etiam in hae serie posita sint nomina ub ipsa origine cum Sans criticis gentibus

ori Consociunda.

Quae res h. l. minoris est momenti, quum idiquod nobis cordi est, vetustissimum Indiae Suns criticae ambitum circumscribere, salis Compareati Daradae sive Dardae, Κhaque et Phundrae, ad montes Pertinent nivosos septentriona les, Odrae, Dravirae Vindlidium ab oriente et meridie ut lingunt, Nainboiae colunt oras oceani occidentalis, ita ut eisdem limitibus deliniatur iterum India, nimirum montibus vindit Ia et HimulaJa, atque ripis oceani occidentulis nec

Ilon orientalis.