장음표시 사용
151쪽
utrinquo sic paria fuisse, apparebunt. Haec Bllem nunc referre liceat :
ost-il pas vi a qu et an monte dans et te chaire par ordire 'unde plus graniis, desilii Zedes et de plus Savant prelat di monito, je ui acquiit de mon Obligation Our volas sitire en tendi e te secoui sisti 'it aut que votis endio aux ouplos qui soni solis votre charge Cur ensin selon es termes 'un illustro concito de 'e lis gallicane, non ne omines Ordines et Oinis du eignoui que our e solita ementilesiouples chretiens, 'ou i ta ut tiror celle conseque ne que OuteS
Quid autem si praeler illa e tertia orationi parte deprompta, quaedam Sancti Sidori Hispalensis verba ibidem allata decerpamus '
Les paroles duri fain ovoque demandent Otre attention prie Diei qu'il me donne uno memoire asse lilii reus potar oti leS reciter fidelement et , n ous, ui codurisse dossile Our en profiter .
Dulyrari ita seclusi, a Dolu tatibus se abstineant, OH Spectaculis, non O mPl intersint, non Dacyis Oculis, non est eni in cytia aut petulanli tumidoque ressu incedant, seu pudorem e verecundiam mentis, simplici habitu incessuque ostendant. I avolt satis do ut appris et te belle doctrine dii gland satiat Gregoire, qui repres voti deerit totis es vices et totiles os impersections des ministros de Dieti dii ii 'iis ne dolvent oin approchoi des aut et Slors tu'il se sentent Ouille de uel que crime, ii y yant Ointd'apparetice quit puissent ossi irrati Pere Eterne te corps et e Sangite son Fils our 'expiation despecties duieuplo quandrils 'eil Orcent de satis sui re potir es eu PS.
Haec porro ad Verba reserre oportet quae in anno in tionibus post Synodum anno DCLXXXII concinna SiceXPreSSerat Lia Deneau
inter ea vero quae in hac relatione a MaDρneau Scripta cum ratione synodali, quam X is limo vii uni MDCLXVeSSe dictam, communia aut ei similia sunt, locus quidam priniae partis eminere mihi videtur quem hic X Scribendum esse duxi
152쪽
130 DE MUNERE PASTORALI UET... I saui que declarant ne fruerre eternelle ut monile et a Satan VOus 'O Xempla de legeretes et des plus petites impersections de ensant dii monde. Cur ensin te peripte ubi te noti e dignite ei ne notis regat demulave mepris, ors tu'il nous volt enu age dans es me me imperfecti0ns que tui. Ovandi nous Vol attaches a labant te,c' est retor que Ous entendon non plu par an Secret murmure, Bispar de cris publies, numquid homines estis ... En esset quand nnoti volt attaches ait biens comme Si noti a Vion perduino emploi',
Haud scio quidem an haec eum Verbi S a Denea usu perius traditis comparari nequeant
uanquam enim non eadem omnino Senientia utrinque est, et fieri potest a duobus Oratoribus, rem 3ndem agentibu S, eadem paene e S Se propo Sil δ, non inmensacile praeter milli decet verba quae in Oratione BDuSeripla de sonodo Parisiensi inveniuntur
ati bals qui selon e langag du ain concite enervent a vigue urdes ministres de Jesus-Christ, periti tu An illecebras turba Ditiorum in litanum irruit, istorem Dei et disciplinae emollit et esse-nfiniat quand nota notis abandontions u Ou Ce deSOrdreS, ne SommeS-nous as de honi me. Numquid homines estis
Nemo eliam mirabitur eum qui, a Denectu e Ste, tae te his ianuis ueris mulla Sacerdote suo monuerit , his eliam verbis potuisse illi quibus finem ac iam
153쪽
CUIM SACERDOTIBUS AGENTIS 13lde exhortations familieres Cependant nous nou S Pompons, et celliti Ou abuso, 'est que notis ne consideron pu que nou devotis stire infirmes ave les infirmes, ut que par notre ordination nou Ssom me oblige plus que personii de descendi e a a solbiesse et as i norane de noti e proclinin.
Haec quant uni vitam OSSuet pastoralem ad vivum depingant nemo est qui non videat. Is enim talia Semper
cum Synodalibus hortationibus et colloquiis, indicta diu habitis', tum exemplo in primis quod omnium oculis
imitandum praebuit, ex illo quem in priore parte statui inu indice, Suo sacerdotes docere non destitit. ostro igitur Bossu et vivendi rationem, immo sorte nec dicendi, ipso indignam non tribuat qui, o coniectura Sallem non ita improbanda, eius suisse arbitrotur orationem prima in appendice poSilam. Hanc itaque legendam praebere non dubitamus, nullam in ea inesse Sententiam ali, quae Hossu et non deceat, Meldensisque episcopi modum agendi
Cum sacerdotibus non Omnino redolere videatur.
l. In par Gallia christiana legitur tona VIII, col. 658 Synodos habuit Bos suset XI septembris DCLXXXVIII, XVI Augusti DCXCI, XVI Oetobris DCXCVIII et statuta condidit , Nescio cur hae tros tantum Syno ii commemoratae fuerint, dum, ut vidimus in indice, tot sere sunt habitae quot annos in episcopatu Melden Si vixerit BosSuet.
154쪽
Oualem se praebuerit in moniales quas si electam gregis Sui partem D Vocabat epiScopia Melden Sis, ostendere non vacat. Et si enim id ad vitam eius pastoralem iure resertur, integra disputatio ei instituenda sit qui munia si directoris , ut aiunt, in Bossu et vita describere velit. Cum autem id apprime actum fuerit in opere, cui titulus Dossve di e leti , a D. Bellon iam Facultati litterarum Parisiensi proposito, non est cur in hac re diutius retardemur. Eu igitur nondum cognita documenta, quae invenimus et quibus in appendice secunda locus factus est, brevi commentario X plicare in animo habemus. Ouid de regendis animis sentiret Boses uel non Semel ProseSSUS St 31 unam saltem ex epistulis eius haec B gentem adserre portet , ne minima quae in Ordinationibus praecepti Sque ab ipso Scripti legem VS, qu 3 Si Spernenda nec Alis attendenda videantur. Finem enim sibi allingendum aeque inquirebal, cum littera , ne tractatum dicam de caedestinationis Mysterio ad μ'
Cornuat mi Sil ac tempore quo ni nutum de quacumque ObSer Vatione conventuat D praeceptum, OS ViSi talionem Canonicam, in monasterio legendum Servandumque
promulgavit. Illum itaque de proposito quod latuere
oporteat quicumque animo regit, audiamuS: OStquam
155쪽
enim sublimi quaedam, at Sermone perspicuo, tradidit de animorum natura et condicione, ut '' Cornuat de hac re inquirenti salis saceret, haec addebat verba
Ain si ii ne reste plus a cette me que de se totarne incessam mentdu cote de 'eternit et de son soliverati bion et 'est a quo dolitendi e tota te a direction. Cur uia paSteur un eveque un directe ur Sesontolabit de Diui potirieter dans 'ame es semen ces 'uno bioti heureus immortalite en a separant nutant ii 'il petit, de olitos eschoses ensibios, parce que out e qui se volt est temporei, et que equi ne se volt pasi 'a a dein I saut don tui satremimur 'eternitu
Hinc de culpa originali et concupiscentia, prout interrog3batur, reSpondet
Soti ille des noli e naissance et concus dans 'iniquite .... nou S devotis combattre jus tu' la mort te mal que nou avons contracte en naissant C est aussi te seconi travai de a dii section. I saut nidor
Nemo nescii Bos Suet ad moniales iuvandus plura Scrip-SiSSe Opera quae post bitum edita sunt, editationes dico in Gangelium et levationes se Mysteriis. Utriusque libri, ex litteris ad moniales scriptis, quasi in dies progressum, ut ita dicam, commemorari Videmus Saepe enim quid nuper scripserit ad Dominam 'Albent quacum haec Scripta communicabat, indicare Solebas. Tempus igitur quo quaeque par Meditationum parata suerit nolum posteris fecit, quin lamen ad postero altenderet . At, quod vivens Scripserat, id nepoti opera viginti lamplius annis postquam doce SSerat est editum. Altamen non millendam esse dux aliquam huius operi transcriptionem a quadam moniali actam opusculum itur quod sive ab ipso ossuel, sive ab ipsa quae idem collegit moniali inscriptum est Meditation sur amour de Diea,
l. Ex litt0ris i octobris 69 datis Lachat, t. XXVII, p. 479. 2. Lachat, paSsim XXVIII, in litteris ad DRRm ct Alberi.
156쪽
in appendice secundu huius disputationis ponendum esse existimavi. Ouod etiamsi non dici possit prorsus ignotum, ac sacile agnoscatur in Opere quod inscriptum habemus Medi lotions su anyile, praeterm illi non deeel. Duobus
nim eruitur e codicibus qui sibi invicem, si pauca X ci-Piη S. 0Spondeant. E quibu unus, tempore ipsius Bossu et exscriptuS hanc si meditationem , qualem primum ipse
Serit Ser3l, praebet alter Saeculo XVmor 3n Scriptu eSSevidetur nec mullum a priore differt. Utriusque autem a
parte Meditationum certa, in libro post ossu et obitum edito, non minimae sunt disserentiae. Quas ut quisque facilius cernere poSSil ea in appendice poSui quae SerV3VitCOde m 3nu SeripluS. Is autem quem Parisiis transcripsi Sedulo conseratur cum libro Meditationum in Danyelium a Lii die a Dominica Palmarum ad Caenam Domini). Facile ergo apparebit quomodo breviorem meditationem, quae in codicibus noSiri reperitur, poSlea BoSSuet amplia-Veril, eamque qualem in libro nunc invenimus fecerit illa Bulem quae in utroque codice Parisiensi e lur, latis esse videtur, qualis X Slaba tempore quo illam, cum uri 30 monialibus fuerit Ommuni Bla. 'UBnquam Bulem codex qui litulum habet Leitres defossvet videtur esse tran Seriplus ex alio minus Oeenli, eum lumen Contemnere, me quidem Senientia, non licet.
Λllamen, prae altero qui Sane ipsius Ossue tempore amoniali aliqua scriptus est, fere nihil est aestimandus is vero codex , praetor hanc de diligendo Deo meditationem, nonnulla praebet documenta ad moniale directa, quae adhuc immerito ignota iacuerant Ouibus docemur epiScopum Meldensem olum se in dirigendis ad spiritualia animis tradidisse, it cum quibusdam monialibu quae
157쪽
cumque scriberet in illarum gratiam ut iuvamen quasi in
Ex his igitur operibus certo BoSSuet tribuendiS, quae X hoc coclico deprompsi, in primi arbitror esse magni habendam O dinationem DisitatHonis, quae in manuScripto codice titulum habet: Dis hi ne communa ut He Hles. Cum hac enim ordinatione si quis conserat si inite documentum quod in Scribitur O donnano de Disile ou Gesretiyieuses... Verati remouit sacile sentiet istic haberi quandam si Ordinationem, D occasione alio uiu canonicae visitationis, cuius diem, ut supra vidimuS, coniciendo tantum designare lentavi. Quodsi quis dubitet hoc documentum ipsius episcopi uiden Si e SSe idem, quaeSo, comparare velit cum quibusdam litteris statim reserendis. Legatur epistula die XX novembris DCXC11 dula cum hac sola suscription ne rellieuse
Simillima sane haec esse nemo dissiletur monil admonialeS, quo docentur nullo pacto se posse discordiam quae mola fuerit, at Vi facere.
On ne doli done amnis uir sortii de leur boueho colle parole cen 'ostias moi elle a tori, ce 'est pas moi. 'ai ait o que 'ai pii, puisque tota cela, c est chercher a propre justification, qui 'est iu 'orguet in supportRble ..., etc.
uicumque enim Bossu et litteras legerit ad moniales de rebus huiuscemodi scribentis, mori Suelam eiu agendi
t. Hoc Meldis transcripsi in Seminario maiore, ex ipso Xemplari manu Bossuet emendato. 2. Lachat, t. XXVIII, P. 50l.
158쪽
dicendique rationem agnos a nece SSe est, haec Si cogitet
eadem e ordinatione XCerpla Asia que nos dis ille puissent ueter evant Diei si elles sontcoupabies hi si ' and scandale, nous eur declaronS, Ru Om et loci'autori te dii Siant spiris qui nous a Mabli eveque poUPAouVerneri e lis de Dieu, que Outes elles-la seroni Oupabies, qui . pre DOS in Structions si preelses ne feront a serieu sement e u 'ellespourroni Our metire n. Decii sui manifestemen quo plusleui schose qui polivolent 'et re que de consei et de psersection en 'aul res reneon tres, oviennent obli lion speciale et Ous ei ne de echemo Ptel. Parce quille soni necessatres potirieracinermi mal qui tende vid0mment acia subversion des a me di Monastere.
De hoc in re morali iudicio quid sentiendum Sit, non meum est hie X istimare, nodum, Cati S parum Ognil B, quae Stiones, ut Videtur, difficillimas solvere velim. lquantum solemne fuerit Meldensi episcopo iam ad eam qua in Ecclesia Dei auctus esset, potestatem dVOCRI O, Um OBSad peccatum moriale obligationes acilius pronuntiare, ex pluribus documentis coquio se potest quae, Si Ve X litteris, sive ex contionibus iam dili protuli. in epistula cuius subscriptio est Aux religis uses de
la Congrestation de Gulommiens, haec die X septembri S
Prene gurde seu lenient de ne laisser ent Per dans Vos ceur aucune Sprit de parti ni aucti ne pique car 'actionis tant de telle importan eje ous declare ne ore ne sol qu 'on ne petit agi par Ce motis SSan pecti morte i.
Ouas propter litteras libentius coniciam ad hanc domum monialium Coulommiens referri haec monila, quibu Stilutu une communa ule de illes, etsi agitur pluribus vicibus de monasterio. Λddendum est verba a BoSSuel falla, ut vidimus, io XXII Maii MDCXCVIII, ad professionem
159쪽
Domina Cornuau, in fine huius codicis osso inscripta . Oui igitur codex scriptus esse videtur tempore ipsius Bossuel, vel ab ipsa sorsan ' Cornuau, vel a 'R JAlbe l. In aliis litteris ad moniales Meldenses sanctae r Sul RQ,nnno DCLXXXVIII, Si tamen fidendum sit diei inscripto jeudi malin 688ὶ occasione visi talionis ortuito interruptae, haec mille bal
Diei me et dans e coeli de votis avertii sui quoi ello in visite inroulera principalement Les hoses sui quoi e destre que hac uno ovous 'examine, et donicie Velix qu 'On me rendo compte, Soni premio rement surci Sileneo, Si on te arde, si Ora 'nime. . . Sur lacharito qui Oit et re entro os inur si on ait e supporterm ut uellement comme Ii vetit que Diei notis supporte, et Si o in dus provoquor es ne te aut re a a colere. On Se previent Inui uellem erit en honne ur, si on reni benediction potar empori ement hipour utrage lorS Iuli arrive a uel lu'une de 'oublier asse potirs' luisser alter . . .
Passim in verbis ad moniales actis quae Servata Unt,
si initis habetur loquendi modus quo ad muneris sui officia adimplenda vel misya si necessitas fueris Se
l. Notandum tam se est in transcription contionis Eaetrait Curi ermori fait uisne professiori ur euanstile cliijeuui est octave cie a Penteco te, nulli bi invoniri orba Fille. Haec autem mittere consulto non potuit
nisi alia atque ipsa ' Cornu au. Plures variatae lectiones quaerendae sint in hoc codico quae addantur, ad Opus a Lebar editum, . IV. P. 484. Abus etiam a nostra seriptione coniungens Verbum et V p. 489 , quod addendum Sse censuit Lebarq, t. V ibid. in notation l. Inter Varias lectiones, Xeerpendus est locus iam pagina si apud Lebar componendus. Habet enim codex noster
In fine pariter quaecumque in edition Lebar propria sunt 'Cornua mutata sunt in ano clausulam C s. p. 49 l.
160쪽
eSSe Venturum minabatur. In quarta enim adhortatione ad easdem v Maii habita
VolateZ-vous di sat s in Paul a de gens opiniat res que e Viennen Ou a Vecta Verge en main et en es pri de rigueur, ouileia avecdou ceu et suavite. 'en dis de me me, si vo us 'oblige de prendi ecet te Verge de correcti On cet te verge, clis e qui est capable de consondre, 'abat ire et 'ec raser en votis aneanti SSant u Squaucentre de a terre. OPSque notis omines contraint den si appe leS des obeissant et contumaces tot exercer e potivo ir redo ut able celaesi capable de fa ire rem bier et e remis moi-mem quand itera Se ear 'est te commene ement dii uomen de Dieii, et meme 'esti 'execulion de a sentenceriu'il prononcera interie urement contre ne a me rebelle et indocile ...
Ad haec lanasia via et vehementia reserenda Sunt monil aquae in ille ris scriptis xxviii Iulii DCXC ad monasterium nondum BCalum, quibus ex subscriptione: A a Dieareel communa ut de sua 'ne Severa verba mandabat
de Sohihait de to ut mon coeu que ni Madanae 'abbesse ni aucunes de votis ne re obligent amnis a leu faire sentir a uissarice qui Sten nota a les esset en soni terribies et en e monile et en 'autre. Soye fideles a me ord res sans co uter te ui contrnire, parceri Uerien ne aut contre celui a qui te ain t-Esprit a donne sui vo us laprincipale et premi e re autori te . . . e viendra a votis en esprii de PMX et de douceur, mais avssi de fermete et de Zele .
Graviter etiam in prima adhortatione ad Meldensem domum Sanctae-Ursulae sic moniale praemone bal
de votis denone de a part de Diei tota t-puissant, at nona dia quel je Ou parte, par lautori te que e tiens de ui et par o utri'empire lu'il me donne sur votis totiles et fur chacune de VOS ineS, que SiVOUS te Sin Ceres et an de uisenient, e de me urerat charge de to ut
Ad tuendam caritalem destruendum lue illum peSSimum animum quem p 8SSim, ut in monitis ad moniales quae
l. LebRPq. t. VI, P. 238. 2. Laeliat, t. XXVIII, p. 306. I. Lebarq, t. VI, P. 20 l